⁸Illustratie: Peter van Straaten

 

Buitensporige borstklopperij prikkelt lachspieren bij volksvertegenwoordigers

MIND-fonds; wij redden de ggz en de politiek doet wat wij willen!

 

Ha Paulus,

‘De afgelopen week had de Tweede Kamer volop aandacht voor de geestelijke gezondheidszorg. Het AO ggz, het begrotingsdebat van SZW en het WGO Jeugd leidden tot vele moties om problemen in de ggz aan te pakken. De inzet van MIND met brieven en werkbezoeken de afgelopen maanden, leidt tot zichtbaar resultaat.’ Het citaat is het begin van een onbeteugelde borstklopperij van het MIND-fonds op haar eigen website. Dankzij MIND heeft de politiek in Nederland ingezien dat het anders moet in de ggz. Dankzij MIND weten politici opeens hoe goede besluiten er uit zien, hoe ggz-beleid helemaal ten goede kan worden gekeerd en hoe alle problemen in de geestelijke gezondheidszorg opgelost moeten worden. Het MIND-fonds heeft volgens eigen zeggen in scherpe bewoordingen laten blijken dat het zo en niet anders moet gaan. De politici zijn zich volgens het fonds een dikke hoed geschrokken en hebben een lawine aan Kamermoties ingediend. Die moties zijn door MIND aan hen uitgereikt in brieven en werkbezoeken. Met MIND kunnen we Nederland redden.

 

Politici doen wat wij ze hebben opgedragen

‘Het AO in de Tweede Kamer over de ggz op 19 november ging met name over wachtlijsten, te weinig behandelplekken voor specialistische en zeer complexe zorg en de rol van lotgenotencontactgroepen en zelfregiecentra. Zie ook onze kamerbrief met input. De werkbezoeken aan MIND aan deze centra en de voorbeelden die we toonden om lotgenotencontact te bevorderen, zijn door de politici goed opgepakt. De kamer vroeg ook om inzicht in aantallen daklozen en jongeren en om meer aandacht voor mentale gezondheid. Oplossingen werden gezocht in de doorzettingsmacht, beter naleven van de zorgplicht door zorgverzekeraars en de rol van de Nederlandse Zorg Autoriteit hierin, het onlangs verschenen SCP rapport over decentralisatie en de vraag of doordecentralisatie nu moet in relatie tot beschermd wonen en maatschappelijke opvang’. Jazeker, daar heb je niet van terug beste Paulus. En let even op die doorzettingsmacht. Dat woord dat volkomen is uitgehold, nee eigenlijk al hol was bij het eerste gebruik door staatssecretaris Blokhuis. Hij gebruikt het woord al lang niet meer. Maar voor het MIND-fonds wordt er nog steeds ‘gezocht naar oplossingen in de doorzettingsmacht’. Doordecentralisatie. Ook zo’n verschrikkelijk woord. Ik vermoed dat de MIND-brieven zijn geredigeerd door ambtenaren van VWS. Dat zou ook wel logisch zijn, want zij geven het MIND-fonds geld voor het uitvoeren van het VWS-beleid.

 

Wij spreken namens alle mensen en weten wat goed voor ze is

Maar je moet niet denken dat alleen VWS-woordvoerders en bewindslieden sidderen bij het horen van de naam van het fonds. Nee, ook Sociale Zaken en Werkgelegenheid (SZW) is door MIND even flink aangepakt. Volgens het fonds hebben de politici de boodschap van MIND opgepakt, hebben hun moties uit de door MIND in brieven aangeboden teksten gehaald en hebben MIND gevraagd of het zo goed is. En vergis je niet, het MIND-fonds is niet zomaar een fonds: ‘MIND spreekt namens alle mensen die te maken hebben met psychische problemen (lokale, regionale en landelijke cliënten en familieorganisaties.) Wij brengen het noodzakelijke perspectief van cliënten, naasten en ervaringsdeskundigen in bij beleidsontwikkeling en willen zo bijdragen aan de arbeidsparticipatie van mensen met een psychische kwetsbaarheid.’ Jazeker, beste Paulus, laat dat maar eens tot je doordringen. Wat MIND dan in brieven en andere oekazes aan Kamerleden laat weten bestaat voornamelijk uit platitudes van echte problemen en is al veel eerder en door veel meer mensen aan de orde gesteld. Ik noem zo maar frasen als Gelijke rechten op ondersteuning, Meer samenwerking voor concrete plaatsing, Gelijke rechten op verzekering, enzo meer. Al weet je niks van politieke belangenstrijd dan nog snap je meteen dat van (uiterst) links tot (uiterst) rechts wordt ingestemd. Geen wonder dat zoveel moties het hebben gehaald.

 

Littekens, dat wel

Ik kan nog wel even doorgaan, maar eerlijk gezegd bekruipt me bij het lezen van die ongebreidelde en volkomen holle retoriek een gevoel van omgekeerde peristaltiek. Om te weten hoe die onverteerbaarheid van fondsenwerving is gevallen, heb ik een zestal mensen in de politieke arena gebeld. Niemand wil openlijk zeggen dat de bombast van het MIND-fonds averechts werkt. Niemand wil in alle openheid zeggen dat het aangeboden contact om te praten met het communicatiemeisje van de MIND- directeur-bestuurder geen prioriteit is. Hoewel de verkiezingstijd wel vraagt om een beleefdheidsbezoek en af en toe digitaal contact her en der. Als ik beloof mijn professionele bronbescherming in te zetten blijkt dat zonder uitzondering sprake is van irritatie over dit soort teksten. Het werkt ook wel op de lachspieren bij deze en gene.

De omgekeerde peristaltische aandrang en de kwelling van lachspieren zijn overigens goed behandelbaar in de gezondheidszorg, bij voorkeur in een bio-psyche behandelmodel. Maar er blijven littekens, dat wel.

Met collegiale groet, Saul.

 

 

 

 

Eerst betalen en dan zorg verlenen, in die volgorde

De zorg is geen bedrijf. We hebben het er wel van gemaakt.

 

Beste Saul,

De zorg is vercommercialiseerd: ziekte is een product en mensen die hulp vragen zijn kopers. Wie had dat gedacht in de jaren zeventig en tachtig. Bijna niemand. Nederland was vanzelfsprekend de perfecte verzorgingsstaat. Een voorbeeld voor de rest van de wereld, werd gezegd. Maar er ging van alles mis in de zorgstaat. En dat kon niet en dat mocht niet. Natuurlijk niet. De zorg als verantwoordelijkheid en prioriteit van de overheid zou een bankroet gaan beleven als we niet zouden ingrijpen. En dat woord bankroet was eigenlijk de eerste verwijzing naar de later aanbeden marktwerking die de zorg voor mensen zou gaan ‘redden’.

 

Wiens prijs; wiens kwaliteit?

En marktwerking werd het. Het ging al snel mis. En nog veel meer mis. Wachtlijsten. DBC-terreur, privéklinieken die de beste ‘klanten’ voor de neus van de ziekenhuizen en instellingen wegkapen, winstbejag bij ziektekostenverzekeraars, veel zwaar betaalde managers die het wel eens even zouden ‘oplossen’. Maar het werd en wordt niet beter. Integendeel. De politiek moet het dan maar aanpakken dat falende marktsysteem dat we wel nog steeds zorg noemen. En nu blijkt de politiek nog onbetrouwbaarder dan de marketeers van de zorgmarkt. Hoe heeft het zover kunnen komen. Ondertussen gaan we met z’n allen door om er een puinhoop van te maken. Mensen die hulp vragen zijn de klos. Gezondheid is een product waarvoor betaald moet worden, met vastgestelde marktprijzen. De prijs-kwaliteitverhouding is de maatstaf. Maar over wiens prijs gaat het eigenlijk? En wie heeft de mond vol over kwaliteit?

 

Koepels doen alles voor geld van VWS

En we blijven maar doorgaan: Premies stijgen doorlopend; Eerst betalen en dan zorgen zeggen de farmaceuten in een gemengd koor met producenten van zorgmiddelen; De ene zorgBV voorziet de andere BV van ‘klanten’ en de overheid betaalt ongezien; Koepels van mensen die hulp vragen (sorry: cliënten) zoals MIND en Patiëntenfederatie, zijn vooral gericht op het eigen voortbestaan; Managers en bestuurders van grote instellingen als Parnassia en idem dito van koepels als GGZNL en ZN spelen mooi weer met fraaie beleidsnota’s, zogenaamde onderzoeken en presentaties die alles behalve hulp bieden aan mensen die er om vragen, maar wel aantikken bij VWS als er geld te verdelen is; Onderzoeksinstituten als ZonMW en Trimbos hebben zich ook gemeld voor het systeem van de marktwerking, want ja, waar haal je anders geld vandaan?; De universiteiten moeten wel meedoen want de eerste en de tweede geldstroom dreigen op te drogen; ‘Vertegenwoordigers’ van patiënten- en cliënten koesteren de marktwerking omdat ze er hun subsidies en bestaan op baseren; Zorgverzekeraars hebben aandeelhouders die wel het woord ‘winst’ kennen; Politici menen dat koepels, (onderzoeks)rapporten en ‘vertegenwoordigers’ van mensen die zorg en hulp vragen de beste leidraad zijn voor beleid (en voor stemmenwinst in verkiezingsperiodes); Op hun beurt putten die koepels zich uit in holle woorden aan het adres van de politiek om de indruk te wekken dat ze op de barricaden staan voor goede zorg. Het is fake. Het enige dat niet fake is, is de subsidiestroom van VWS die het ministerie helpt om te kunnen beweren dat ‘de patiënten’ het beleid ook goedkeuren……

 

Nu de politici nog

Het is triest en fout dat we het met z’n allen zo ver hebben laten komen. Gelukkig zijn er in toenemende mate andere geluiden. Steeds meer professionals en mensen die hulp nodig hebben laten van zich horen. Ze weten veel beter en betrouwbaarder dan koepels en instellingen aan te geven wat er nodig is. Misschien dat politici het kunnen opbrengen om echt te luisteren naar mensen die aan den lijve ervaren hoe het gaat en hoe het beter kan. Geen koepels, geen vertegenwoordigers, geen politieke statements, geen pamfletten met holle woorden. Nee, ervaringswerkers aan het woord, vanuit hun dagelijkse praktijk. Gevraagd en ongevraagd. Ze maken heel duidelijk dat zorgen voor mensen een prioriteit van de overheid moet zijn en zeker geen product van de markt. Ze stellen foute geldstromen in de gezondheidszorg aan de kaak. Ze stellen de moraal van de samenleving boven de winstdeling van de zorgbestuurders. Ze vermijden de holle taal van hun ‘vertegenwoordigers’ en zeggen waar het op staat. Ze hebben heel concrete ideeën voor een betere zorg. Zij zijn er. Nu de politici nog. Wel een beetje opschieten graag! 

Met collegiale groet, Paulus.

 

 

 

Foto (zonder logo) in MIND-tweet is (onder andere) te vinden op een datingsite

MIND-fonds verkoopt hulpvragers ggz voor 15 euro aan zorgverzekeraars

 

Ha die Paulus,

Het MIND-fonds wil heel graag dat je overstapt van zorgverzekering. Waarom? Omdat MIND dan 15 euro vangt. Het is de marktwerking in de ggz en dat komt het MIND-fonds goed uit. Maar dat is nog niet alles. MIND wil ook je naam en emailadres ‘zodat MIND je dan eenmalig per mail kan bedanken voor je donatie’. Nou wist ik natuurlijk wel dat het MIND-fonds zich stiekem aan alles en iedereen verkoopt om geld binnen te halen, maar hier komt dan toch weer eens de ware aard van het fonds naar boven: markt gaat voor hulp.

MIND wil geld binnenhalen via de Stapoverensteun.nl. Dat is een organisatie die zegt via ‘affiliate partnerschip verbonden te zijn met Independer, een club die zorgverzekeringen vergelijkt en je op verzoek laat weten welke verzekering voor jou het meest voordelig is. Affiliate marketing staat voor een vorm van internetmarketing waarbij adverteerders hun partners (affiliates) belonen voor de verkopen of leads (zoals lidmaatschappen - abonnementen) die de affiliate heeft aangeleverd. Ik weet niet of MIND op haar beurt haar bestand aan adressen/mailadressen heeft aangeboden aan Stapoverensteun.nl, maar het zou me niet verbazen. Wat ik wel weet is dat het MIND-fonds zich heeft verbonden aan commerciele bedrijven (zorgverzekeraars) en nu dus ook weer aan tussenbedrijven om via mensen die hulp vragen in de ggz en hun naasten aan geld te komen

Privacy in het geding

‘Stapoverensteun’ is bedacht door twee TUDelft studenten. Slim is het wel maar de garantie voor privacy van donateurs is iets minder: ‘We vinden het ontzettend belangrijk om transparant te zijn over de werking van de actie, ook over de uitbetaling van donaties. Hiervoor maken we gebruik van een tussenrekening. Hierop worden alleen de bijdragen van de overstap gestort en vervolgens uitbetaald aan goede doelen. Tevens is het aantal overstappers (geanonimiseerd) inzichtelijk voor AWIN. Deze gegevens delen we onbewerkt met de goede doelen.’ Zeggen ze op hun website. Wie anonimiseert eigenlijk wat? En in welke fase van het overstap-proces? MIND wil dan toch weer persoonsgegevens hebben om te ‘bedanken’ voor de donatie. Niet echt natuurlijk, want het MIND-fonds zet dan weer het telemarketingbureau aan het werk om…….

Maar goed, het MIND-fonds heeft zich aangemeld om mee te doen en krijgt de beschikking over (extra) informatie over donateurs. Ik sluit niet uit dat de bestanden van ‘Stapoverendoneer’, sorry ‘Stapoverensteun’ in nog wel meer ‘afzetgebieden’ terecht gaan komen.

Uit eigen ervaring, Paulus, weet ik dat overstappen weinig tot niks oplevert. Ik heb vier jaar lang via de zorgvergelijker gezocht naar een voordeligere ziektekostenverzekering. Nope, ben steeds gebleven waar ik was. Ik werd en wordt vervolgens elk jaar wel benaderd via de mail om na te denken over overstappen. Mijn gegevens waren vast ook goed geanonimiseerd. Daarnaast blijkt dat vergelijken voor een leek nauwelijks te doen is. De polisvoorwaarden zijn zo geraffineerd opgesteld dat je snel op het verkeerde been wordt gezet. Ik zeg: niet doen, zeker niet als MIND daarvoor 15 euro ontvangt. Stapoverensteun.nl blijkt trouwens een uitgebreid netwerk aan ‘goede doelen’ te bedienen. Meestal koepels en daar kan je als het om echte hulp gaat vaak vraagtekens bij zetten. De twee vlotte jongens, sociaal ondernemers noemen ze zichzelf, maakt dat niet uit, want zodoende gaan ze misschien wel beschikken over een flink netwerk aan (mail)adressen die ergens ooit geanonimiseerd zouden worden….niet voor MIND, want het fonds vraagt er juist om. Om te bedanken, jaja.

En dan de foto die het MIND-fonds plaatst bij de oproep om deel te nemen aan dat onzinnige jaarlijkse overstapcircus. Dat is een stockfoto die ook te vinden is op websites die zich richten op dating. In dat domein zit het MIND-fonds voor zover ik weet (nog) niet, maar ik sluit niet uit dat donaties via datingsites door MIND niet worden afgewezen…..  Of heb ik het mis?

Met collegiale groet, Saul.

PS Stapoverensteun.nl is aangesloten bij AWIN. Een multinational op het gebied van marketing en advertising. En AWIN is weer verbonden met het Axel Springer Concern....

Foto-onderschrift van shutterstock.com: Teenagers tenderness images

 

 

Moeite met studeren? MIND-fonds weet raad: Dan heb je psychische problemen. Graag eerst een (extra) gift!

 

Ha die Paulus,

De tijd dat we samen studeerden aan de School voor de Journalistiek in Utrecht ligt zo’n kleine 50 jaar achter ons. Ik weet dat jij en ik ook wel eens, helemaal geen zin hadden om te studeren. Veel feestjes, verliefdheden, sport (jij speelde toch twee jaar in de jeugd van Fortuna ’54?) en zo meer. Ik kan me niet herinneren dat we last hadden van die schommelingen in ons studentenleven. Jij?

Nou dat is nu heel anders, althans volgens het MIND-fonds. Als je door Corona niet helemaal weet hoe je moet studeren, dan moet je niet naar de dekaan (deden wij toen wel en zij zei steevast: Minder feesten heren, meer leren). Nee, je moet nu naar het MIND-fonds. Waarom? Omdat je psychische problemen hebt. Je kan je aanmelden bij MIND voor een online evenement en als je dan een gift in het MIND-potje doet dan ben je na die online sessies weer helemaal boven (studie)Jan.

 

Voor je er anders over denkt: je hebt psychische problemen

‘Bedankt voor je aanmelding. Wil jij mensen met psychische problemen en hun naasten helpen? Steun ons dan nu met een gift.’ Als je je via de website van het MIND-fonds hebt aangemeld met naam, telefoonnummer en geslacht (alleen de keuze tussen man en vrouw, beetje achterhaald als je ziet dat MIND z’n Korrelatiedesk inzet bij het Tv-programma ‘Hij is een zij’, maar ja het is MIND en het gaat om geld), dan zie het eerst bovenstaande tekst. Je dacht misschien dat het om jou en je studieproblemen gaat, maar nee hoor. Je moet anderen helpen en vooral: doneren!

Vervolgens moet je niet te licht denken over je studieproblemen, want je hebt psychische problemen volgens het fonds. ‘Bijna 1 op de 2 mensen krijgt in zijn of haar leven te maken met psychische problemen. En 75% van de psychische problemen ontstaan al voor het 24ste levensjaar. Wij zetten ons in voor mensen met psychische problemen en hun naasten. En we proberen psychische klachten zoveel mogelijk te voorkomen.’ Dat is dan de tweede mededeling die je leest. En je dacht nog wel dat het MIND-fonds zich echt wilde inzetten om jou te helpen. Vervolgens lees je wat het MIND-fonds voor je kan doen: ‘Dit doen wij door het geven van voorlichting, informatie, hulpverlening, belangenbehartiging en projecten en activiteiten. Samen gaan we voor een betere psychische samenleving. Help jij mee? Steun ons dan vandaag nog met een gift. Elke bijdrage helpt.’

 

Het maakt MIND niet uit dat je om hulp vraagt

Verder lezen over wat het MIND-fonds voor jou kan doen? Jammer, dat staat er niet. Er staat wel dat in de (gratis….) online sessie anderen tips en adviezen geven. Wat er wel staat? ‘Steun en doneer eenvoudig en veilig online.’ Of je maar meteen je Banknummer wilt invullen en een machtiging verlenen om je geld te innen. Niet zomaar een bedrag, nee, minstens 10 euro en beter nog 15 euro of nog beter 25 euro. Je mag zelf wel een bedrag invullen, maar dat is liefst meer dan 25 euro. Het MIND-fonds maakt het niet uit dat je gewoon hulp wilt als je lastig studeert in Coronatijd. Het maakt het MIND-fonds niet uit dat je student bent en dus weinig te besteden hebt. Het MIND-fonds is er voor jouw geld. In het kader van je aanmelding voor het evenement, de challenge en de nieuwsbrief (als je daarvoor aangemeld bent) verwerken wij jouw persoonsgegevens. In dit privacy statement lees je waarom wij jouw gegevens verwerken, wat wij daarmee doen en wat je rechten zijn.’ In dat Privacy statement staat dat een telemarketingbureau je telefoonnummer mag gebruiken om je om geld te vragen. Eenmaal dat nummer gegeven, kom je er niet meer van af. Zie daarvoor de vorige www.MINDyousaulenpaul.nl

Met collegiale groet, Saul.

 

 

De dubieuze moraal van fondsenwerving

MIND-fonds wil (alweer) geld van VWS voor oncontroleerbare campagne

 

Beste Saul,

 

De kogel is door de kerk. Nee, ik bedoel niet Arie Slob met z’n foute opmerkingen. Ik bedoel de Alliantie voor een mentaal gezonde generatie is er: MIND-fonds en Hersenstichting gaan de jeugd in Nederland leren hoe ze ‘mentaal gezond’ kan worden. Het doel moet volgens de beide directeuren pas in 2040 bereikt zijn. Dat is dus een termijn waarop elke controle op echte resultaten fake is. Laat staan dat je het lef hebt om 20 jaar vooruit te plannen. Ik wil niet flauw doen, maar Corona heeft ons in een klap laten voelen dat dat niet meer aan de orde is. En dan die term: mentaal gezonde generatie. Ik ben van een generatie die het ethisch reveil van ene Van Agt heeft getrotseerd. Hij zou mij en mijn medestanders toen, en nu nog, zeker niet als mentaal gezond hebben aangemerkt. Het is een gevaarlijke term, zeker in verkeerde handen en misschien ook wel in het bezit van fondsen als MIND…

 

Lekker weer nieuw geld van VWS

Hoe dan ook, directeur Ter Avest van het MIND-fonds wil met de Alliantie vooral het stigma dat volgens haar zo desastreus is voor jongeren met psychische klachten doorbreken. Daar zit toch een puntje van aandacht. Want waar is in die Alliantie de stichting Samen Sterk zonder Stigma. Ter Avest trekt daar aan de touwtjes en heeft samen met GGZNL in het Bestuurlijk Akkoord ggz 2019-2022 miljoenen binnengehaald voor die stichting. Maar nu is er voor SSzS geen plek om mee te werken aan het doel waarvoor de club in het leven is geroepen en fors wordt gesubsidieerd met VWS-geld.

De reden voor dat verraad aan een eigen club is eigenlijk simpel. Het geld voor SSzS en natuurlijk ook voor het MIND-fonds is tot 2022 gegarandeerd via dat BA ggz. MIND verzint nu samen met de Hersenstichting dat er een preventie akkoord moet komen voor de Alliantie en daarmee nieuw geld van VWS. De politiek is van de week al benaderd om te dokken. Slim, want welke partij zegt nee in verkiezingstijd? Dus SSzS kan lekker andere dingetjes blijven doen (en begrijp me niet verkeerd: ik erken dat SSzS goed werk heeft gedaan tot nu toe) en het MIND-fonds en de Hersenstichting kunnen zich richten op een campagne die weer nieuwe overheidssubsidie oplevert. Ik voorspel dat heel veel van dat geld naar de bureaus van die fondsen gaat en naar externe adviseurs en producenten die leuke dingen moeten gaan verzinnen en leuke filmpjes moeten maken.

Liedje maken over psychische klachten

“We voeren de komende tijd projecten uit, doen onderzoek en ontwikkelen campagnes voor én door jongeren.” zegt Ter Avest. “We werken nu bijvoorbeeld aan handvatten om leraren te helpen om de sociaal-emotionele vaardigheden van hun leerlingen te versterken. Ook starten we in december een campagne waarin verschillende jongeren samen met een artiest een liedje over hun psychische klachten maken.” Heimens Visser: “We vragen het nieuwe kabinet om hun verantwoordelijkheid te nemen en een Preventieakkoord Mentale Gezondheid op te nemen in het regeerakkoord. Onderzoek, taboedoorbrekende campagnes en nieuwe, schaalbare aanpakken zijn essentieel om het probleem écht aan te pakken.” Tja, wiens klompen breken nu niet? Deze teksten staan vrijwel letterlijk in het BA ggz 2019-2022…….. Hoe luidt het gezegde; Oude wijn in nieuwe zakken? Nieuwe wijn in oude zakken kan ook.

Meer dan 50% van de Nederlanders wordt chronisch ziek, echt?

De Alliantie voor een Mentaal Gezonde Generatie is onderdeel van het brede Gezonde Generatie-programma. De Gezonde Generatie is een initiatief van twintig gezondheidsfondsen die samen investeren in de gezondheid van toekomstige generaties. 20? Ja 20. Het doel is dat de Nederlandse jeugd in 2040 de gezondste van de wereld is, fysiek, sociaal en mentaal. Dat is allemaal te lezen op de website van het MIND-fonds. De gezondste van de wereld, toe maar. Als ik nou zeg dat we al gezond genoeg zijn en dat we maar eens met al die miljoenen richting andere landen en continenten moeten gaan waar jongeren (en trouwens alle leeftijdsgroepen) al geholpen zijn als ze maar de helft van de gezondheid van ons zouden hebben?

Als Nederland doorgaat op de huidige weg dan is, volgens het RIVM, over twintig jaar meer dan de helft van de Nederlanders chronisch ziek. Wat te denken van zo’n voorspelling? Natuurlijk betrekt het MIND-fonds zo’n doemscenario bij de stukken die de politici moeten verleiden om miljoenen te stoppen in een oncontroleerbare campagne.

Fondsen

Ik heb een hekel aan fondsen. Niet alleen omdat ik al jaren door de postcodeloterij wordt gebeld, ondanks dat ik me al die tijd meermalen heb aangemeld bij het Niet-Bellen Register. De loterij, die ook geld steekt in MIND, verzint steeds weer een ander telefoonnummer om me lastig te vallen. Niet alleen vanwege de sociaal-psychische druk die loterijfondsen leggen op buurten en straten. Niet alleen omdat fondsen zich alleen op basis van hun geld permitteren uitspraken over (psychische) gezondheidszorg te doen. Niet alleen omdat fondsloterijen iets voorspiegelen dat mensen met een gevoeligheid voor verslaving over de verkeerde streep trekt. Nee, hier en nu is mijn belangrijkste bezwaar dat fondsen helemaal niet het welzijn van mensen voor ogen hebben. Fondsen willen geld en het MIND-fonds zet zelfs mensen onder druk om eerst te doneren en dan pas kennis te nemen van ‘tips’ die het fonds heeft. Psychische gegevens van mensen die zich aanmelden worden door het MIND-fonds opgeslagen. Ik weet niet meer wie het zei, maar het zal vast een filosoof in de cynische hoek zijn geweest: Kijk uit als iemand tegen je zegt dat hij iets goeds voor je wil doen.

Fondsen willen geld en doen er publicitair opvallende dingen mee met het doel weer geld binnen te halen. Stel dat het primaire doel van fondsen zou zijn om mensen echt te helpen en pas daarna geld te innen. Nou, Saul, ik denk dat je het antwoord wel hebt. Ik vind dat de fondsen een dubieuze moraal hanteren als het gaat om geld en (mentale) gezondheid.

Ik stel voor dat al die fondsen die hier genoemd worden hun medewerkers naar hulpverlening en zorg sturen om mensen te helpen en professionals in staat te stellen in Coronatijd hun werk te doen. De Efteling heeft het goede voorbeeld gegeven!

 

Met collegiale groet, Paulus.

 

 

Volgens het MIND-fonds lig je de hele dag op je buik in bed als je oververmoeid bent

 

Beste Saul,

Het is druk op twitter. Niet alleen nu, eigenlijk altijd wel. Zo af en toe kijk ik (net als jij) of er iets is dat me boeit. En dat is er altijd wel, zij het om uiteenlopende redenen. Ik kwam een twitter van het MIND-fonds tegen over een onderzoek naar ‘vermoeidheid bij chronische aandoeningen’. Als je het bericht leest dan doet het fonds het voorkomen alsof MIND de andere partners in het onderzoek op het spoor van dat onderzoek heeft gebracht; MIND wil samen met ZonMw, SGFondsen en Universiteit Maastricht de behandeling van vermoeidheid verbeteren. Waarschijnlijk ziet MIND als belangrijkste uitkomst van dat onderzoek dat mensen moeten gaan doneren aan het fonds om de vermoeidheid aan te kunnen. Die andere partijen vinden dat prima, want hun onderzoek wordt mede met die opbrengsten betaald.

Waar het mij om gaat, is de foto die erbij is geplaatst. Ik hoor psychiater Van Staveren (ze is goed in het beschuldigen van fotojournalisten) al schreeuwen: dat kan niet, dat is stigmatiserend. En nu heeft ze toch wel een punt. Iedereen die te maken heeft met vermoeidheid ligt op z’n/haar buik op bed, althans volgens het MIND-fonds. Jij en ik (en heel veel anderen) weten dat MIND goed is in het kloppen op de eigen borst en steeds maar weer laat weten dat bij MIND de deskundigheid is te vinden om (zoals op hun website wordt vermeld): de hele gezondheidszorg in Nederland te verbeteren, psychische problematiek te voorkomen en rugpijn ten gevolge van psychisch lijden te genezen. Zo ook hier dus. Als je oververmoeid bent dan is het MIND-fonds. Om een donatie te doen dan. 

Wie vermoeid is, ligt de hele dag uitgeteld in bed en het MIND-fonds gaat dat onderzoeken, samen met partners waarvan ik me nu afvraag of die blij zijn met zo’n illustratief stigma. Werk aan de winkel voor de Stichting Samen Sterk zonder Stigma, zou ik denken. Daar zit de directeur-bestuurder van het MIND-fonds in het bestuur. Dat zal dan wel zo’n vaart niet lopen met de SSzS- inzet op het terugdringen van stigma’s.

Van ZonMw en Universiteit Maastricht snap ik het wel. In Coronatijd is onderzoeksgeld schaars(er) en alle fondsen die iets willen (met het doel donateurs binnen te slepen) worden omhelsd door de onderzoekers. Die foto is maar bijzaak dus. Het is een illustratie van de vooringenomenheid/bias van onderzoekers, ga ik denken, maar wie maalt erom?

Hoe dan ook, er is tot 30 november de tijd om aan een digitale enquête mee te doen. Ook mensen ‘zonder vermoeidheidsklachten’ mogen van het MIND-fonds de vragenlijst invullen. Ik ga dat niet doen, maar ik laat vast weten dat ik af en toe heel erg moe ben. Psychisch moe ook, van die ongevoelige en verraderlijke manier van communiceren van fondsen als MIND. Ik ga wel eens op bed liggen en kijk naar de prachtige molens die achter mijn huis staan. Neem me niet kwalijk, Saul, ik vraag me wel eens af of een klap van de molen ook geldt voor machten als gezondheidsfondsen zoals MIND. Ja, ik weet wat je gaat zeggen, die klap van de molen is een stigma. Ok, sorry. Maar die molens maken het voor mij ook moeilijk om niet te denken wat ik net dacht; Ik kijk dan ook uit op de Zaanse schans.

Met collegiale groet,

Paul

 

Via connect app stiekem aan fondsenwerving doen

MIND-fonds schendt (alweer) privacy ‘lotgenoten’

 

Beste Paulus,

Ik kwam in het weekend weer op het spoor van privacy schending door het MIND-fonds. Onder het motto ‘Het MIND-fonds heeft tips voor mensen met psychische klachten’ wordt een connect app voor lotgenotencontact (het woord alleen al) aangeboden. Volgens de MIND-website is ‘het contact afgeschermd binnen de omgeving van de connect app, waardoor jullie elkaars mailadres niet zien.’ Maar het MIND-bureau en de IT-club die het systeem van de connect app ondersteunt zien de mailadressen natuurlijk wel…… En wat is dan precies die ‘omgeving’ waarbinnen je zou worden ‘afgeschermd'?

Als je je ervaringen wilt delen met wat het MIND-fonds noemt ‘gelijkgestemden’ dan moet je een account aanmaken. Als nieuwkomer in die connect app moet je inloggen met gebruikersnaam, mailadres en wachtwoord. Je moet akkoord gaan met de algemene voorwaarden (aankruisen, geen uitleg) en het MIND-fonds toestemming geven ‘om mijn persoonsgegevens te verwerken om een account aan te maken.' Als je een van beide hokjes niet aankruist dan is er geen toegang tot ‘gelijkgestemden’. Wat een pijnlijke framing van mensen die anderen willen spreken. Het MIND-fonds heeft een privacy statement ‘waarin je leest waarom wij jouw gegevens verwerken, wat wij daarmee doen en wat je rechten zijn.’

In dat privacy Statement staat onder andere: MIND verwerkt jouw gegevens voor een zorgvuldig vastgesteld doel en als daar een grondslag voor is.’ En wat zijn dan die doelen en grondslagen? Ik waarschuw je alvast Paulus. 1. Je hebt ons expliciete toestemming gegeven. 2. We verwerken jouw gegevens als dit nodig is om te voldoen aan de wettelijke verplichting. 3. MIND kan ook persoonsgegevens verzamelen die iets zeggen over jouw (psychische) gezondheid.

En daar komt ie weer: het MIND-fonds slaat de door de inloggers verstrekte gegevens op om je te wijzen op een donatie die van je verwacht wordt. Wat staat er? ‘Om de betaling uit te voeren vraagt MIND jouw naam, het bedrag, de frequentie en jouw IBAN-nummer. Je emailadres wordt gebruikt om de donatie te bevestigen. We vragen je postadres en telefoonnummer om je door middel van telemarketing te benaderen. De gegevens die zijn verstrekt bewaart het MIND-fonds 7 jaar om te voldoen aan de belastingwetgeving. Ook wil het MIND-fonds je geslacht en achternaam weten om je correct aan te spreken…… Het staat er echt, Paulus.

Natuurlijk kan je van alles en nog wat laten wissen (Tenminste als het MIND-fonds dat echt ook doet als je daar om vraagt. Er zijn geluiden dat dat niet (altijd) gebeurt.). Je kan een klacht indienen bij derden over het MIND-fonds, enzovoort, enzovoort.

Het meeste wrange aspect van dit alles is dat MIND mensen die vragen om hulp, steun en/of zorg, na twee zinnen al inlijft in het leger van donateurs. Het gaat het MIND-fonds niet om hulp geven en organiseren, maar het gaat om geld binnenhalen. Het is een smakeloze en verwerpelijke koppeling van de suggestie van hulp met de voorwaarde om gegevens aan te leveren zodat je via telemarketing kan worden benaderd om geld te geven. Het motto ‘Het MIND-fonds helpt u (maar niet echt, want voor alles wordt naar andere organisaties verwezen) misschien, maar in elk geval gaan we u benaderen om geld te geven. Stel dat je je in wanhoop of (grote) onzekerheid al hebt aangemeld via die connect app, dan zou je je toch drie keer bedenken om de telemarketing voor geld van het MIND-fonds teleur te stellen... Want dan kan MIND je er zo maar uit gooien, dat staat ook in het Privacy Statement.

Het ANBI (MIND verwijst graag naar de Belastingwet), het CBF (controleert wel, maar alleen op accountantsrapportages) en VWS (betaalt het MIND-fonds zodat de MIND-stichtingen en verenigingen namens patiënten en cliënten instemmen met het overheidsbeleid) vinden dat allemaal oke. Zelfs de AP (Autoriteit Persoonsgegevens) heeft me al eens laten weten dat ze er geen kwaad in zien. Ik blijf erbij: geef niet aan het MIND-fonds (om meer redenen), maar als je wilt steunen, steun dan vrijwilligersorganisaties zoals Socialrun, MeMam of SamenEen. Er zijn nog veel meer vrijwilligersorganisaties (in de ggz) die steun nodig hebben.

Met collegiale groet, Saul.

 

 

 

 

Indirect stemadvies aan (jonge) donateurs

MIND als spreekbuis van GroenLinks

 

Beste Paulus,

Ik zag het net op twitter. MIND is de spreekbuis geworden van GroenLinks. Notabene de partij waar ik op stem (ik weet dat jij voor een andere politieke richting kiest😊). Wat lees ik? MIND heeft nogal veel op met ene Lisa Westerveld, Kamerlid voor GroenLinks en dus twittert het platform van het etalagefonds: ‘Voor het geval je het gemist hebt. MIND Landelijk Platform: Goed nieuws!’ Vergezeld van het MINDlogo. En wat is dan dat goede nieuws? ‘Lisa Westerveld: Terwijl wij met het mediadebat bezig waren, regelde Jesse Klaver dat bibliotheken en buurthuizen openblijven en dat daklozen komende weken worden opgevangen’. MIND heeft zich blijkbaar bereid verklaart de politieke partij te ondersteunen in de campagne voor de verkiezingen in 2021. MIND verwees al eerder in een notitie naar maatregelen die het nieuwe kabinet zou moeten gaan doorvoeren en die lijst vertoont opvallend veel overeenkomst met speerpunten van GroenLinks……

Via het MIND Landelijk Platform dat voor meer dan 90% wordt bezocht en gevuld door jongeren, met meer en met minder psychische problematiek, wordt een impliciete oproep gedaan om op GroenLinks te stemmen. Is dat de taak van het MINDfonds? Nee natuurlijk niet. Er is wel een overeenkomst tussen wat Lisa Westerveld vermeldt en wat MIND steeds doet. De hele eer van iets helemaal naar zich toe trekken. Lisa vermeldt het ‘feit’ alsof alleen GroenLinks zich verdienstelijk heeft gemaakt op de twee punten die ze noemt. Ze ‘vergeet’ maar even dat vele andere Kamerleden zich ook hebben uitgesproken voor de resultaten die ze in haar MIND-bericht aanreikt. MIND kent die arrogante houding ook; MIND is de enige die heel Nederland gezond kan maken. Als er iets misgaat dan is dat altijd de schuld van anderen. Dat soort borstklopperij dus. Lees de bombastische website van het fonds er maar op na.

Daar komt bij dat de twee zogenaamde resultaten die GroenLinks Kamerlid Westerveld aan zichzelf toeschrijft, tot nog toe niet in het MIND-beleid en de MIND-activiteiten worden genoemd. MIND maakt dus reclame voor dingen die niet tot haar beleid en taken behoren, maar dat maakt niet uit, VWS betaalt en blijft dat vastdoen als het aan GroenLinks ligt. En dan nog even: moet GroenLinks zich niet afvragen of ze hun politieke boodschappen wel moeten uitventen via een groep van mensen die hulp, steun en zorg wil vinden in de ggz? En ik weet wat je denkt, Paulus. Jij denkt dat ik nu niet meer stem op GroenLinks. Dat heb je mis, maar het doet me wel pijn dat ‘mijn partij’ zich zo laat gaan.

 

VWS, institutionele en particuliere sponsors van het MIND fonds weten nu dus dat MIND zich op GroenLinks richt en haar (jonge) sponsors adviseert om op GroenLinks te stemmen. Let wel, van mij mag het, ik doe het ook. Maar het slaat natuurlijk nergens op dat een fonds dat zegt mensen die hulp zoeken in de ggz te vertegenwoordigen, zich gedraagt als politieke groepering. Niet alleen heel jammer, maar reden voor Kamervragen en heroverweging van subsidie., dunkt me. Wat jij, Paulus?

Met collegiale groet, Paulus.  

Illustratie: Ze zegt het zelf: tegenstrijdige noodzakelijkheden. Klinkt als muziek in de oren van de directeur-bestuurder van MIND......

 

 

 

Theunis Piersma, Hoogleraar Trekvogelecologie:

Mensen zijn over het paard getilde dieren

 

‘Ik vind dat mensen over het paard getilde dieren zijn die zich ongelooflijk navelstaarderig gedragen. Het gaat ze uiteindelijk alleen maar om de eigen soort. Collectief zijn we erg op onze soort gericht. Daardoor zijn we gaan denken dat we dat planten- en dierenrijk eigenlijk niet zo nodig hebben. We doen alsof we het bestaan onder controle hebben. En mocht het toch mislopen met de aarde dan gaan we onze aanvoering van Elon Musk naar Mars. Dat type denken is betrekkelijk gewoon geworden. Het gevoel van diepgaand verbonden zijn met onze omgeving is verdwenen. De mens is grotendeels verstedelijkt. Hij woont in een soort kooi met voorspelbaar eten. Dat wordt hem toegeworpen. Hij heeft minder zorgen want er is minder gevaar dan vroeger. Daardoor is hij gaan denken dat hij de natuur niet zo nodig heeft, het Muskiaanse denken. Hij raakt dan een bepaald bewustzijn kwijt, de sensitiviteit voor zijn omgeving. Daardoor is hij zich ecologisch arrogant gaan gedragen.’

De beschouwing is van hoogleraar Trekvogelecologie Theunis Piersma en is te lezen in het boek De zin van het leven; gesprekken over de essentie van ons bestaan (2019) *), geschreven door journalist Fokke Obbema. Obbema publiceerde de 40 vraaggesprekken eerder in de Volkskrant. Hij bundelde de interviews in genoemd boek en begint daar in met een eigen ervaring die hem aan de rand van zijn bestaan bracht.

 

Een kanoet zou ons maar armzalige wezens vinden

Het citaat van Theunis Piersma is willekeurig gekozen en staat tegelijk ook voor de uitdagende en originele gedachten die de gesprekspartners van Fokke Obbema benoemen als hen de vraag wordt voorgelegd: Wat is de zin van het leven? Ik geef ik er nog een, ook van Piersma.

‘Ik ben mensen meer als onderdeel van hun omgeving gaan zien. Een kanoet**) in gevangenschap is niet meer zoals hij buiten was. Daar reageert hij anders op gevaar en op eten. De mensen is voor mij niet veel anders, we zijn gespecialiseerde dieren. Alles wat zich in ons hoofd en lijf afspeelt, wordt beïnvloed door onze omgeving, veel meer dan door onze genen. De mens is wat hij eet, hij is wat hij doet.’ De mens is een gespecialiseerd dier, akkoord, maar wel een met bewustzijn. (Obbema) ‘Waarom zou een kanoet dat niet hebben?’

‘Een gesprek tussen twee kanoeten over de zin van het leven is moeilijk voorspelbaar. (Obbema) ‘Inderdaad, daar is hun leven ook wat te kort voor. Maar strandlopers hebben onvoorstelbaar veel kennis, vergis je niet. Kanoeten vliegen de wereld over, van Mauritanië via de Waddenzee naar Siberië, waarbij ze zich gedragen alsof ze een gps aan boord hebben. Een kanoet die een beschouwing over mensen houdt, zou ons maar armzalige wezens vinden: we weten nauwelijks waar we zijn, we kennen de seizoenen niet, we kennen de opwinding niet om op de toendra aan te komen en we zijn ongelooflijk snel verveeld.’

 

*) Obbema, Fokke – De zin van het leven; gesprekken over de essentie van ons bestaan – Uitgeverij Atlas Contact – Amsterdam – ISBN 978-90-450-3932-9

 

**) Foto kanoet (GettyImages); De kanoet of kanoetstrandloper is de grootste strandlopersoort. Er is een groot verschil in zomer- en winterkleed. In het zomerkleed is de vogel goed gecamoufleerd op de toendra; daar broedt de kanoet. Het is een sterke vlieger met lange vleugels, goed uitgerust voor de trek over lange afstanden. De Waddenzee is voor de kanoet een van de belangrijkste pleisterplaatsen van de wereld. Zonder de Waddenzee zou hij het niet redden. De kanoet is een wat plompe, grote strandloper, bijna zo groot als een tureluur. Vrij korte snavel; vrij korte, groenige poten. Lange vleugels met een smalle vleugelstreep. Lichtere stuit zonder opvallende tekening. In zomerkleed diep roodbruin van de onderzijde, in de winter nagenoeg wit. Roep een licht keffend "kew”. (Vogelbescherming)

 

 

 

 

 

Deelnemers Last Man Standing weten niet wat fonds met hun bijdrage doet

MINDfonds wil geld, geld, geld, en nog ‘s….

 

Ha Saul,

MIND zegt dat het toch gelukt is om 100.000 euro’s te incasseren van mensen die op 31 oktober 2020 enkele uren op een stoel of tafel of paal (zijn) gaan staan. De communicatiemeisjes hebben de laatste weken druk gebeld en gemaild om individuele mensen en vooral organisaties en hun bedrijven te stimuleren om geld in te leggen. De beleidsmedewerkers hebben hun netwerken nog eens opgepord. De actie ‘Last Man Standing’ was oorspronkelijk bedoeld als aanklacht tegen de lange wachtlijsten in de ggz. Dat bleek echter geen succes te zijn, dat wil zeggen: het geld kwam wel bij het MINDfonds binnen, maar de wachtlijsten werden alsmaar langer. Bovendien vond de staatssecretaris dat MIND zich niet zo on-loyaal jegens het overheidsbeleid moest opstellen en dus werd de doelstelling stilzwijgend verschoven naar aandacht voor mensen (bedoeld wordt jongeren) met psychische problematiek. Ook voor wat betreft die aandacht komt zo’n actie niet verder dan de eigen kring van MINDadepten en betrokkenen.

 

MIND is niet voor mij, maar voor anderen…

MIND maakt twitter gek met allerlei onderzoeken die de koepel zegt uitgevoerd te hebben en die steevast bevestigen wat MIND vindt en ook telkens weer aantonen dat het MINDfonds het beste met heel Nederland voor heeft. Ik heb dus ook maar eens een onderzoekje gedaan. Er is dan wel een groot verschil met de zogenaamde MINDonderzoeken. Ik zoek niet de mensen op waarvan ik bij voorbaat weet dat ze mijn (=MIND) standpunt bevestigen en dingen zeggen die ik (=MIND) via aangesloten stichtingen heb voorgekauwd. Nee, ik heb contact gelegd met 25 willekeurige mensen die wel allemaal zeggen deel te nemen aan die Last Man Standing-actie. Ik heb ze gevraagd of ze weten wat het MINDfonds met die 100.000 euro (minus bureaukosten voor de werving van de deelnemers) doet. Waar wordt het aan besteed en verwacht je dat dat iets doet voor jou?

Nou, zie hier: 14 mensen zeggen dat ze dat eigenlijk niet weten. Waarom doen ze dan mee? De meesten vinden het leuk om met collega’s en vrienden ‘iets leuks’ te doen en enkelen hebben ‘ja’ gezegd omdat ze ‘geen spelbreker’ willen zijn. 8 mensen dachten aanvankelijk dat de jaarlijkse begroting van het MINDfonds daar informatie over zou geven. Na confrontatie met de onleesbare publieke versie van die begroting, kwamen ze tot de conclusie dat, volgens sommigen ‘het toch wel handig zou zijn om daar van tevoren meer over te horen van het MINDfonds’. Niemand van de contacten gaf aan dat de Last Man Standing actie iets zou kunnen doen voor henzelf. ‘Nee hoor, niet voor mij. We doen het voor anderen.’, hoorde ik nogal eens. Wat dan en welke anderen? Vroeg ik vervolgens. ‘Nou ja, mensen die psychische problemen hebben voorlichting geven’., was een standaardreactie. 3 mensen hebben niet gereageerd.

 

MIND wil ook geld uit sociaal domein

Iets anders waar mijn oog op viel is een gezamenlijk rapport van het MINDfonds en de Vereniging Nederlandse Gemeenten (VNG). Een commissie van een tiental mensen heeft maandenlang gewerkt aan een nota over ‘financiering en inbedding van zelfregie- en herstelinitiatieven; een handreiking’. Een onleesbaar stuk, zonder enig concreet voorstel en een volkomen gebrek aan ‘gevoel’ voor hulp aan mensen die om hulp vragen. Paulus, lees het zelf maar, als je er tenminste doorheen kan komen. Op de sites van MIND en VNG is het te vinden. Ik ga nu maar niet in op de achterhaalde informatie in die notitie en het plagiaat dat eruit spreekt van, overigens uitstekende, analyses die onder andere door psychiaters en onderzoekers al zijn gepresenteerd in 2009 en 2014. Waar het mij om gaat is dat MIND aanpapt met de VNG om uit de ruif van geld voor het sociaal domein mee te kunnen eten. Het MINDfonds voelt wel aan dat de ggz geld moet gaan inleveren. En ze verwachten dat in het sociaal domein straks meer te halen is. De VNG denkt vast dat aanpappen met een koepel van hulpvragers in de ggz de kans op meer geld voor gemeenten voor hulp aan mensen in psychische nood flink kan vergroten. Het is een gelegenheidscombi die ik wel meer zie in de ggz en die eigenlijk geen ander doel heeft dan overleven (voor de leden van die combi’s) en het systeem in stand houden. Stuitend is dat in die nota net wordt gedaan alsof MIND en VNG het wiel hebben uitgevonden in de zo broodnodige ondersteuning van zelfregie en herstel. Er zijn al meer dan tien jaar initiatieven die zonder succes aan de deur hebben geklopt bij het MINDfonds en de VNG…. Maar nu is er opeens die nota van die twee organisaties die zelfregie en herstelinitiatieven jarenlang hebben gefrustreerd. Ze zien kans om al die succesvolle initiatieven onder hun hoede te krijgen als het ministerie van VWS een centrale financieringsstructuur wil mee helpen opbouwen. Doel daarvan is dan weer om de initiatieven te kunnen sturen en een deel van de bekostiging in de eigen organisaties te kunnen beleggen.

 

Nota’s en onderzoeken in plaats van hulp

Ik ben niet de eerste die zich verbaast over zinloze acties en campagnes op een moment dat iedereen die in de ggz werkt, en ik bedoel werkt, staat te springen om ondersteuning. Op een moment dat iedereen die hulp vraagt in de ggz, rekent op hulp, maar in plaats daarvan wordt ‘voorzien’ van nota’s, onderzoeken, overleggen en stokpaardjes van koepels die vooral met zichzelf bezig zijn.

Nog even over dat WOB-verzoek. Ik ga ervan uit dat ik nog dit jaar wordt voorzien van de stukken die ik heb opgevraagd. De betrokken organisaties in de ggz hebben hun best gedaan om te vertragen en vooral ‘weg te lakken’, maar VWS heeft me toegezegd dat de gevraagde info eraan zit te komen…….

Met collegiale groet, Paulus.

 

 

Het bijbaantjescarrousel van MIND-deel 3

Beste Paulus,

Het gaat dit keer niet allemaal over bijbaantjes bij MIND. Maar wat wel opvalt zoals in eerdere e-mails: MIND wordt geleid door carrièrejagers die het net niet halen bij echt grote ggz-organisaties. Van betrokkenheid bij hulpvragers is nauwelijks sprake. Maakt voor MIND niet uit. De drie beleidsmedewerkers die hier aan bod komen zijn gezagsgetrouw, hebben netwerken die geld opleveren. Hulpvragers zijn incentives voor het MIND-fonds en hoeven dus ook geen stem te hebben. En voor alle duidelijkheid, het gaat mij niet om de personen zelf, maar om hun functies. Ik weet dat jij, Paulus, er moeite mee hebt dat ik ze wel bij naam en toenaam noem, maar ze plaatsen hun namen zelf op sociale platforms.

Eerst dan over Marlies Roosjen-De Feiter: Beleidsadviseur at MIND Landelijk Platform Psychische Gezondheid en op haar Linkedin account heet het: Beleidsadviseur/Policy advisor. Sinds 2017. Klinkt belangrijk. Ze wil niet klein denken: MIND Landelijk Platform Psychische Gezondheid is dé koepel van, voor en door cliënten- en familieorganisaties in de ggz. Gezamenlijk vertegenwoordigen we meer dan een miljoen Nederlanders die jaarlijks een beroep doen op de ggz. (Je moet maar durven, maar Marlies durft wel hoor). Ze was enkele jaren Beleidsmedewerker/Policy Officer bij de NVvP en daarvoor idem bij AKWA. Waar kennen we die club van? Juist, speelde een dubieuze rol in het beschermen van de privacy van hulpvragers in de ggz. Is daarvoor ook gekapitteld door de Autoriteit Persoonsgegevens en achter de schermen ook vanuit het Ministerie van VWS tot de orde geroepen. Voor MIND geen punt want, zegt mevrouw De Feiter op haar LinkedInaccount: Vanuit de Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie onderdeel van het beleidsteam (in de opstartfase) van het Netwerk Kwaliteitsontwikkeling GGz (nu Akwa GGZ), samen met het Nederlands Instituut van Psychologen en het Landelijk Platform GGZ (nu MIND Platform Psychische Gezondheid). Inderdaad, geen bijbaantjes te ontdekken bij deze MIND’ster. Ze voelt veel voor D66, een partij die goed vertegenwoordigd is in de MIND-gelederen. Belangrijk is dat deze Policy advisor niets heeft met hulpvragers in de ggz, maar wel met organisaties van professionals en belangenbehartigers.

Dan hebben we Margriet Paalvast. Ze is naar eigen vermelding op Linkedin: Projectcoördinator at MIND Landelijke Platform Psychische Gezondheid. (at, dus). Vanaf 2016. Ze vermeldt dat ze drs. Geschiedenis is. Mooi vak, maar relevant voor MIND? Geen enkele vermelding inzake ervaringsdeskundigheid of verbondenheid met hulpvragers. Ze werkte al bij een van de voorlopers van MIND, namelijk het LPGGZ. Ik denk dat de directeur-bestuurder van MIND en voormalig directeur van het LPGGZ haar heeft ‘meegenomen’. Ze heeft bewezen heel loyaal te zijn en dat wordt bij MIND als een primaire kwaliteit en voorwaarde voor aanstelling vereist. Bij MIND is ze vooral aanspreekbaar op het domein van ‘Preventie en mentale gezondheid’. Mentale gezondheid? Ja, mentale gezondheid. Via openbare kanalen heb ik totnogtoe geen bijbaantjes of bijverdiensten gezien. Marlies en Margriet kunnen zich dus helemaal voor MIND inzetten.

Er is ook nog Nic Vos de Wael. Hij ‘doet’ voor MIND allerlei soorten vergaderingen en overleggen waaronder regionaal overleg. Hij is afgestudeerd als ontwikkelingspsycholoog, zegt ie op Linkedin en noemt zichzelf ‘Onderzoeker en adviseur op het gebied van zorg en welzijn. Voor mensen die nog niet overtuigd zijn van zijn kwaliteiten laat hij weten: Een specialist in kwalitatief onderzoek en beleidsadvisering vanuit cliëntperspectief. Daarnaast een goede tekstschrijver die graag journalistiek werk doet. In mijn werk wil ik een bijdrage leveren aan maatschappelijke ondersteuning en participatie van kwetsbare burgers. Cruciale vragen voor mij zijn: Hoe maken we de samenleving meer gastvrij en toegankelijk? Hoe verbinden we mensen met elkaar? En hoe versterken we de eigen kracht van mensen en van hun persoonlijk netwerk? MIND beveelt hem ook aan als het gaat om ambulante en planbare ggz (sic.) en mantelzorg. Voor MIND is hij verder als Beleidsmedewerker langdurende zorg en participatie en projectleider ook aanspreekbaar op de domeinen maatschappelijke steunsystemen; (O)ggz-spiegel voor toetsing gemeentelijk beleid; cliëntondersteuning en zorgzwaartepakketten in de praktijk. Ik heb het vermoeden dat hij dag en nacht in touw is voor het MIND-fonds. En dan kan je Nic Vos de Wael ook nog bellen als je iets van doen hebt met Intramurale ggz. Maar hij heeft tijd over want naast MIND is hij ook druk met zijn eigen bureau: Onderzoek, advies, tekst, bureau Nic Vos de Wael. Hij bestrijkt als kleine zelfstandige naast MIND nog een ander breed terrein: Bureau Nic Vos de Wael levert tekst, advies en onderzoek op het gebied van zorg en welzijn: In mijn werk lever ik graag een bijdrage aan maatschappelijke ondersteuning en participatie van kwetsbare burgers. Bijna twintig jaar werken voor cliëntenorganisaties hebben hun sporen nagelaten: ik werk primair vanuit het perspectief van cliënten en naastbetrokkenen. Mijn kracht ligt in: - het verzamelen, analyseren en helder presenteren van complexe informatie, - verbindingen leggen tussen verhalen van mensen en beleidsperspectief. - concrete oplossingen aanbieden voor verbeteracties en daarvoor draagvlak creëren en - samenwerking stimuleren tussen uiteenlopende partijen.

Het gaat dit keer dus niet allemaal over bijbaantjes. Het ‘personeelsbeleid’ van MIND is niet gericht op empathie en betrokkenheid met hulpvragers. Er is in het MIND-fonds geen plek voor vertegenwoordigers van vrijwilligersorganisaties in de ggz en nog minder voor hulpvragers.

Zelf verwijzen Marlies, Margriet en Nic in hun LinkedIn profielen op geen enkele wijze naar wat hulpvragers echt nodig hebben. Ze benoemen opleidingen, carrières, prestaties, liefst met Engelstalige toevoegingen (Of is dat vooruitlopen op de internationale positie die MIND wil verwerven? Na Nederland komt Europa en dan de andere continenten, volgens MIND) en met de beste wil van de wereld is er in hun eigen woorden op Linkedin geen enkele verwijzing naar echte hulp, steun en zorg te ontdekken. Het zijn vergaderaars. Als ze al betrokken zijn bij de ggz dan is dat via tafels met koffie en koekjes en in Coronatijd via Zoom-meetings en Webinars……….. 

Paulus, ik laat het bij deel 3. Volgende keer ben jij aan de beurt. Heb je trouwens al stukken van ons WOB-verzoek van 17 mei jl. binnen?

Met collegiale groet, Saul.

Het bijbaantjescarrousel van MIND…..(deel 2)

 

Beste Saul,

Enkele dagen geleden stuurde ik je een e-mail over de bijbaantjes die medewerkers van MIND zo rijkelijk in hun Linkedin-beschrijvingen vermelden. Ik heb dit keer bekeken welke bijverdiensten er zijn voor de vier mensen die namens MIND in het Kafka-overleg over het zogenaamde zorgprestatiemodel voor ggz en fz zitten. We hebben het mailbericht over dat duistere ggz-netwerk ook op www.MINDyousauenpaul.nl geplaatst. Maar goed, nu even over die vier mensen. MIND heeft ze daar geplaatst om de vergoedingen die het oplevert. In de genoemde mail gaf ik al aan dat het niets anders oplevert dan braaf in de pas lopen van zorgverzekeraars en VWS in ruil voor subsidie. De privacybescherming van hulpvragers in de ggz wordt door MIND ingeleverd voor geld. Die vier mensen zijn Menno Tusschenbroek, Danielle Budel, Marjo Boer en Debora Korporaal. Voor alle duidelijkheid: het gaat me niet om die mensen persoonlijk maar om de laakbare houding en onderdanigheid van hun functies aan de MIND-formule: volg de marktwerking in de ggz-zorg en verzeker daarmee het voortbestaan van ons bureau. Ik noem de namen zodat je zelf op Linkedin kan bekijken wat ik ook gezien heb.

 

Een dag moet zodoende toch meer dan 24 uren tellen

Menno Tusschenbroek is Teammanager Beleid bij MIND. Daarnaast is hij volgens eigen zeggen eigenaar van Tusschenbroek Advies. KvK vermeldt geen bijzonderheden en ook elders is het lastig zoeken naar wat voor advies hij dan wel geeft en aan wie. Hij heeft dat eigen bedrijf al sinds 2012. MIND stelde hem aan in 2016 en wist dus van die (bij)baan. Net zo duister als dat bedrijfje is ook nog een ander bedrijfje dat op zijn naam en op hetzelfde adres is te vinden: TcoB consultancy. Geen idee wat consultant Tusschenbroek doet. Hij zit in een aantal overleggen namens MIND en dus ook in een van die overlegtafels inzake het zorgprestatiemodel. Voor Menno (en trouwens ook voor de andere drie mensen) moet een dag toch veel meer dan 24 uren tellen.

Danielle Budel mag ook mee aanzitten bij een van de overlegtafels. Op haar Linkedin account benoemt ze haar functie bij MIND (sinds november 2019): Beleidsadviseur at MIND Landelijk Platform Psychische Gezondheid/ KernTalenten/loopbaanadvies. Daarnaast is ze vanaf 2015 verbonden aan het Toys-Story-Bureau voor Talentmanagement en loopbaankeuze. Ook is ze sinds 2011 adviseur/eigenaar van Gaaf Kwadraat. Ze houdt zich in die hoedanigheid bezig met, zoals ze het zelf noemt: Het begeleiden en coachen van kinderen, jongeren en volwassenen en hun omgeving in het ontwikkelen van talent. Op een speelse en creatieve wijze. Expertise in hoogbegaafdheid en hoog sensitiviteit. Daarnaast is ze coach re-integratie bij Hoogbegaafd in Bedrijf. Ik vraag me af hoe veel tijd ze nog over heeft voor het werk bij MIND. Of andersom.

 

Zware taken op twee schouders

Dan kom ik Marjo Boer tegen op Linkedin. Zij is senior beleidsmedewerker bij MIND. Geen idee wat dat inhoudt, maar als ik haar (bij)banen en dito klussen zie dan kan ik me daar wel een voorstelling van maken. Ze is trouwens al sinds 2009 verbonden aan MIND. Wat doet ze nog meer?  Ik laat de tijd die ze in vrijwilligersklussen steekt buiten beschouwing. Misschien alleen nog even Quadraam noemen. Een organisatie voor voortgezet onderwijs. Daar zit ze al ruim 6 jaar in de Denktank Vergezichten Beleidsplan 2015-2020….  Marjo Boer werkt als opleider en (leer)supervisor in het beroepsonderwijs bij opleidingen in ervaringsdeskundigheid en supervisiekunde. Ze is verbonden aan Zadkine en aan PAO Psychologie Nascholing & Opleiding. Verder is ze actief als bestuurslid bij de Vereniging van Ervaringsdeskundigen. Ze is auteur van nogal wat publicaties over ggz-gerelateerde onderwerpen, hoewel haar publicatie ‘Zand Erover’ over de uitvaart daar een beetje buiten valt, misschien. Ik ga ervan uit dat ze ’s nachts voor MIND aan de slag gaat. Of andersom.

Dan is er tenslotte Debora Korporaal. Haar LinkedIn profiel vermeldt dat ze vanaf 2009 zowel Senior Beleidsmedewerker Zorgstelsel is bij MIND als ook Beleidsadviseur, onderzoeker en gespreksbegeleider. Twee zware taken op twee schouders, of toch niet? Sinds 2010 is ze tevens Vicevoorzitter van de Klachtencommissie Almere. Ze spreekt van een dienstverband. Sinds 2013 is ze als Deelprojectleider Clientenmonitor verbonden aan de organisatie Aandacht voor Iedereen in Utrecht. Vanaf 2016 is ze verbonden aan de non-profitorganisatie Programma Zorg Verandert ten behoeve van de Monitor Crisisopvang. Ze doet onderzoek onder cliënten en familie naar crisisopvang, interventie, nazorg, preventie en herstel. Ze noemt het allemaal dienstverbanden. Heeft ze wel voldoende tijd om die belangrijke functies bij MIND goed te doen? Of andersom?

 

Waar zijn de mensen waar het echt om gaat?

Vier mensen die al heel veel taken hebben binnen het MIND-fonds en daarbuiten hun eigen bedoeninkjes hebben. En dan kom je ze ook weer tegen in allerlei vergadercircuits. Voor MIND dus fijn want het levert op. Maar wie gelooft dat deze mensen (en andere MIND’ers, zie deel 1 en straks deel 3) voldoende tijd hebben om al die klussen naar behoren uit te voeren? Wie gelooft dat die mensen echt bezig zijn met zorg en empathie voor de ‘achterban’ van MIND? Carrièrejagers met een HBO of Uni opleiding die vooral bezig zijn met hun eigen (inkomen). Of niet? Zeg nou zelf, Saul, waar vind je bij MIND de mensen waar het echt om gaat? Hulpvragers zijn er niet. MIND bestaat uit een groep mensen die hun betrokkenheid heel ergens anders hebben dan in de wereld van hulp, zorg en steun voor mensen die kortere of langere tijd bij de ggz aankloppen. Maar ja, waar maak ik me druk om? Dat vraag jij? Lees het nog een keer alsjeblieft.

Met collegiale groet, Paulus.

Ill: Arend van Dam 



 

13 partijen, 250 vergaderaars, commerciële bureaus, heel veel ondersteuners, miljoenenuitgave zonder dat er iets draait, twee jaar praten………over nieuwe financiering van ggz-behandelingen

MIND-fonds akkoord met dreigende schending privacy in spreekkamer psychiater!

 

Beste Paulus,

De Nederlandse Zorgautoriteit (NZa) had het in 2018 bedacht: de betaling van behandelingen in de ggz en de forensische zorg (fz) moet anders. De staatssecretaris (je weet wel die van de doorzettingsmacht die niet doorging) vond het een fantastisch idee. Achter de schermen waren het natuurlijk de zorgverzekeraars die meer invloed wilden op de bestedingen in de psychiatrie (lees: meer winsten) en daarom graag ook in de spreek- en behandelkamers van de zorgaanbieders wilden meekijken en vooral (mee)beslissen. Nou, dat is ze gelukt. Mede met steun van MIND-fonds.

 

Dan lijkt het minder op handjeklap

In het Bestuurlijk Akkoord ggz 2019-2022 werd het voornemen opgenomen en de bewindsman ging op de koffie bij de toenmalige voorzitter van Zorgverzekeraars Nederland (ZN). Die voorzitter was Andre Rouvoet, voormalig minister en partijgenoot van de huidige staatssecretaris, Paul Blokhuis. Beide heren waren het snel eens: laat de NZa de boodschapper zijn (dat lijkt minder op handjeklap) en vraag zoveel mogelijk partijen in de ggz om mee te denken. Meebeslissen is er voor die partijen niet bij, want het besluit gaat via 11 werkgroepen, een programmamanagement, een programmateam en een bestuurlijke commissie naar de staatssecretaris. Diens doorzettingsmacht is ontoereikend gebleken om beslissingen te nemen en dus gaat het Kabinet, de Tweede Kamer en ik voorspel de Kamercommissie VWS zich buigen over de plannen. De Coronaproblemen zorgen er natuurlijk voor dat 2022 niet haalbaar is. ZN en GGZNL hebben dat door en hebben de overheid al plannen voor hervormingen van de ggz tot en vanaf 2025 voorgelegd…..

Hoeveel mensen, geld en voorzieningen zijn er tot nu toe al aan te pas gekomen voordat zo’n nieuw stelsel misschien ooit tot uitvoering wordt gebracht. Dat nieuwe financieringssysteem (Zorgprestatiemodel gedoopt, jawel) moet de DBC’s, DBBC’s en ZZP’s vervangen. (Sorry, Paulus, het is een ingewikkelde materie, maar je kan alles lezen op www.zorgprestatiemodel.nl). Daar lees je trouwens dat voor het nieuwe model dezelfde ‘voordelen ’worden opgesomd als indertijd voor de DBC’s. Ook nu zou het nieuwe betalingsmodel voor ggz behandelingen leiden tot eenvoud, herkenbaarheid, controleerbaarheid(voor patiënt en zorgverzekeraar, staat er nu bij), minder administratie, innovatie en zo meer.  We noemen die goede eigenschappen ontwerpcriteria, staat er. Taal is een belangrijk ding, wisten we al in het eerste leerjaar van de School voor Journalistiek, Paulus, weet je nog in 1970?

Hulpvragers komen niet aan het woord

Er zijn dus 13 partijen die in 11 werkgroepen, programmamanagement, programmateam en bestuurlijke commissie proberen met elkaar iets overeen te komen. Jazeker, ook patiënten zijn betrokken volgens Wij zijn het Programma zorgprestatiemodel (Tja, ik kan er ook niets aan doen, zo noemen de dames en heren zich als ze aan de Zorgprestatiemodel-tafels zitten.). Maar die betrokkenheid van patiënten is een leugen. WijzijnMIND (Mogelijk een toevallige overeenkomst in de naamgeving) zit erbij. WijzijnMIND is een fonds en mag 4 mensen leveren voor twee werkgroepen, maar is verder totaal afwezig als het gaat om invloed op wat er wordt bedacht en beslist. Maar goed, de club moet toch iets doen voor de subsidie van de staatssecretaris, namelijk in de pas te lopen. Dat hebben ze dan ook met verve gedaan, maar daarover zo meteen meer.

Er vergaderen in al die genoemde colleges meer dan 250 vergaderaars. 250 zeg ik, je hoort het goed. Daarnaast heeft natuurlijk de NZa zich in 2018 vele malen gebogen over de materie, is er ten departemente continu overleg, koppelen al die vertegenwoordigers van al die ggz-partijen*) in hun organisaties terug en natuurlijk zijn er minstens drie commerciële bureaus betrokken bij de voorbereidingen van die nieuwe financieringsstructuur. De organisaties die volgens de bewindsman inmiddels allemaal akkoord zijn met het nieuwe zorgprestatiemodel hebben elk meer mensen afgevaardigd voor al die overleggen. Elke deelnemer ontvangt natuurlijk een vergoeding. Tot aan de eerste en tweede Coronagolf vonden besprekingen plaats op verschillende dagen, tijdstippen en locaties. Zo kan de onkostenvergoeding voor die meer dan 250 vergaderaars en anderen tenminste nog iets in het laatje brengen voor de ggz-organisaties. Er zijn fraaie presentaties gemaakt, bilaterale overleggen gehouden en soms was het nodig om een lastige partner nog eens extra te spreken. Allemaal geen punt, geld genoeg. Dan heb ik het niet over de terugkoppelingen van al die vergaderaars in hun eigen achterbannen, enzovoort. Ik heb gevraagd aan Wij zijn het Programma zorgprestatiemodel wat dat allemaal kost. Want zeg nou zelf, de wachtlijsten in de ggz zouden met dat geld toch al aardig aangepakt kunnen worden. Ben benieuwd, maar op de manchet kom ik gauw tot enkele miljoenen euro’s.

Van MIND mogen de zorgverzekeraars meekijken in de ggz-spreekkamer

Nog even over meekijken in de spreekkamer/behandelkamer. De Staatssecretaris wil dat het nieuwe zorgprestatiemodel erop let dat de psychiater alleen patiënten behandelt die daadwerkelijk zorg van een psychiater nodig hebben. VWS en ZN kijken dus mee in de spreekkamer. Als je je realiseert wat die zin inhoudt en hoe die wordt ingevuld in dat voor leken ondoorzichtige financieringsmodel, dan kan ik me voorstellen dat hulpvrager en hulpaanbieder in de ggz zich opeens heel anders gaan voelen en misschien ook wel gedragen. Zoals gezegd, alle organisaties zijn akkoord met dat nieuwe model. Ook het MIND-fonds dat zo vaak beweerd op te komen voor de belangen van hupvragers in de ggz heeft gekozen voor subsidie in plaats van privacy(bescherming).  

Ik begrijp, Paulus, dat nogal wat mensen die onze briefwisseling lezen geen idee hebben van zaken als DBC’s en zorgprestatiemodellen. Je zou kunnen zeggen dat de deelnemende partijen er ook baat bij hebben dat een en ander zich zonder publiciteit voltrekt. Ik stel dat genoemde partijen op een achterbakse wijze in een ruk de privacy van mensen die om hulp vragen onderuithalen. MIND gaat akkoord en de staatssecretaris staat al klaar om in de Tweede Kamer te roepen dat de patiënten zijn betrokken. Koepels van professionals zijn ook akkoord. Natuurlijk gaan de zorgverzekeraars akkoord. De politiek blijkbaar ook, want Paul Blokhuis gaat het systeem invoeren, zegt ie. In november is alles in kannen en kruiken. Hij vindt bespreking in de Tweede Kamer een formaliteit. In 2022 is alles kant en klaar en is er geen weg meer terug. Hoewel de DBC-systematiek terecht op de helling is gezet, blijkt dat de spreekwoorden Van de regen in de drup en Koperen geld, koperen zielenmis pijnlijk goed aangeven wat we kunnen verwachten. 

Met collegiale groet, Saul.

 

*) In de Bestuurlijke Commissie hebben zitting: Dienst Justitiële Inrichtingen (DJI), GGZNL, Landelijke Vereniging Vrijgevestigde Psychologen&Psychotherapeuten (LVVP), Nederlandse Federatie van UMC’s (NFU), Nederlandse Vereniging Ziekenhuizen (NVZ), Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie (NVvP), Nederlandse Zorgautoriteit (NZa), Zorgverzekeraars Nederland (ZN). Dus geen patiënten, die ik liever hulpvragers noem. In het Programmateam en het Programmamanagement zitten naast externe ondersteuning genoemde partijen (maar dan weer met andere mensen) en enkele andere ggz-partijen. Hier treffen we ook twee mensen van het MIND-fonds. Het Programmateam mag en kan geen besluiten nemen, alleen uitvoeren en alles netjes voorleggen aan de Bestuurlijke Commissie.

Dan is er nog Programmaondersteuning. Ook hier weer ingehuurde krachten en nagenoeg dezelfde partijen, maar niet het MIND-fonds.

In de 11 werkgroepen is het MIND-fonds vertegenwoordigd via twee mensen in twee relatief onbelangrijke werkgroepen. Van de 250 vergaderaars zijn er dus 4 MINDers. Een kwestie van ondersneeuwen en dat gebeurt dan ook. Ik ben de enige die dat onjuist vindt, want het MIND-fonds maakt het niet uit. Subsidie voor het bureau komt er toch wel….

 

Ill: Marc-Jan Janssen

Het bijbaantjes-carrousel van MIND……(deel 1)

 

Beste Paulus,

In onze actieve tijd als dagbladjournalisten deden we dat natuurlijk ook wel eens. Ik bedoel, een klus. Maar je moest er flink voor praten met de hoofdredactie, want het werd eigenlijk gezien als iets dat niet kon. Bijklussen betekende dat je niet helemaal betrouwbaar meer was (voor je collega’s en voor de abonnees) of dat je omkoopbaar was of dat je niet voldoende onafhankelijk meer kon zijn in je dagelijkse werk of dat je te weinig inkomen had of dat je ontevreden was over je werk bij de krant of dat je, nou ja, noem maar op. We hebben het wel eens gedaan en ik heb er spijt van. Jij? Niet dat ik iets gedaan heb dat niet door de (journalistieke) beugel kan. Dat niet, maar toch. Ik zou het niet meer doen. Hoeft ook niet meer, want jij en ik zijn gepensioneerd.

Ik kwam bij deze overpeinzing terecht omdat ik in een week tijd drie keer stuitte op belangenverstrengeling in de MIND-gelederen. We hebben daar al eens over gesproken en geschreven met elkaar, maar ik wil je toch weer eens vragen wat jij vindt van onderstaande zeer onvolledige opsomming van op z’n minst schijnbare malversaties in de betrouwbaarheid van een koepel die zegt (jonge) hulpvragers te vertegenwoordigen. Ik baseer me hieronder op openbaar toegankelijke informatie die ik aantrof op het ‘net’ en in de MIND-twitters en dito website. Natuurlijk weten jij en ik ook over tegenstrijdige belangen bij MIND-medewerkers vanuit bronnen die liever niet openbaar informatie delen. Meestal omdat de mensen achter die bronnen repercussies van MIND vrezen.

 

Laat ik eens beginnen bij Jean-Pierre van de Ven. Hij wordt door MIND in de etalage gezet als MIND-psycholoog. Ik vroeg hem per email of dat betekent dat hij in dienst is van MIND, maar een antwoord blijft uit. Hij mag van de directeur-bestuurder van MIND ook niet reageren op vragen van jou en van mij. Hij is de woordvoerder van MINDkorrelatie, blijkt. Op basis van boeiende declaraties gaat hij voor de koepel aan de slag met de opdracht donateurs voor MIND te werven via MINDkorrelatie. Maar hij heeft ook een eigen praktijk. Sinds 1996 voer ik praktijk als (relatie)psycholoog. Behalve voor problemen met communicatie, intimiteit of taakverdeling, heb ik oog en aandacht voor individuele problemen of wensen. Er staat dus dat je voor problemen met communicatie, intimiteit en taakverdeling niet bij hem terecht kan, maar wel voor individuele problemen en wensen. Iemand die mij zo zou vertellen over zijn vak, zou ik meteen scharen in de rij van kwakzalvers. Maar hij zal de opleiding voor psycholoog wel gevolgd hebben. Ik neem dan ook maar aan dat hij te weinig klantjes heeft in zijn eigen praktijk en dus via MIND probeert voldoende leefgeld te realiseren.

Dan is er MIND-psycholoog Lidewy Hendriks. Ja, je hoort het goed, ook een psycholoog met de voornaam MIND. Ze vertelt namens MIND in Gezondnu over pijn en psychische problemen, kondigt MIND aan. Op haar website vertelt ze: Lidewy Hendriks is regelmatig te zien op televisie of te horen op de radio voor interviews over actuele thema’s die met psychische problematiek te maken hebben. Ook verschijnt haar kennis en expertise regelmatig in de geschreven media. Hieronder vind je een aantal items waarin Lidewy een rol gespeeld heeft. Die mediaperformance is voor MIND natuurlijk van het grootste belang. Want daarmee kom je terecht bij veel potentiële donateurs. En MIND is een fonds en geen organisatie waar hulpvragers in de ggz op nummer een staan. In die zin is onze Lidewy dus goed te gebruiken. Ze declareert natuurlijk ook, woont op Texel en heeft daar een eigen praktijk. Ik neem aan dat de inkomsten via MIND een welkome aanvulling zijn. Ze benoemt op haar website een aantal items die we de laatste weken terugzien in de ‘doelgroepen’ die MIND zo graag wil bereiken: voorjaarsmoeheid, slapeloosheid en afscheid/verlies. Kijk op de site van MIND en je ziet meteen ook de (chronologische) overeenkomst met de website van Lidewy.zowerkt fondsenwerving van MIND….. Als ik de positieve reacties lees van haar klanten op haar eigen website (er is geen enkele negatieve ervaring van klanten te zien) dan doet ze goed werk.

Dan de MIND-bestuurssecretaris Ben Roelands. Dat is de man die steeds maar niet wil zeggen welke uitgaven hij vanuit MIND voor zijn rekening neemt. Als bestuurssecretaris ondersteun ik de directeur/bestuurder. Daarnaast coördineer ik het cliënt-referentenpanel van MIND en behandel ik de projectaanvragen bij MIND., vermeldt zijn LinkedIn profiel. Een man die al dan niet stiekem alle touwtjes in handen heeft, zou je kunnen denken. Hij doet naast MIND ook andere dingen. Hij is onder andere lid van de Klachtencommissie van Kwintes. Ik neem aan dat ook hier weer een interessante vergoeding tegenover staat. Belangrijker voor MIND is dat Kwintes via de bestuurssecretaris in wel 50 gemeenten de belangen van het fonds kan behartigen. En dat doet hij ook met volle overgave, vertelt iemand die daarvan goed op de hoogte is.

En dan is er nog de MIND-Raad van Toezicht. Als je kijkt op de website van de koepel dan zie je dat vrijwel de hele RvT barst van de bijbanen of hoofdbanen (in dat geval biedt MIND een leuke aanvulling op het salaris). Het is een verzameling (geselecteerd door de bestuurssecretaris, zeker) van mensen die MIND een stevig netwerk bezorgen in ggzland. Sommige RvT-leden kom je ook tegen bij organisaties als SSzS en GGZNL. Dat is dan weer handig zeg maar.

 

Wat ik met deze beperkte en willekeurige opsomming wil aangeven, Paulus, is dat MIND ervoor zorgt dat hulpvragers geen zeggenschap hebben, hoewel de club ze wel dat idee geeft. De dominante lijn van MIND wordt bepaald door mensen met belangen en verbindingen die minstens niet primair zijn verankerd in en met de hulpvraag van de achterban. Dat is ook niet het doel van MIND. MIND gaat over fondswerving en achterban en hulpvragers zijn de incentives om geld binnen te halen. Een ander punt is dat MIND via dat netwerk-beleid ervoor kan zorgen dat mensen vooral met zichzelf in gesprek zijn. Een groot voordeel is dan dat MIND met die belangverstrengeling ervoor zorgt dat de overheid op z’n minst het idee wordt gegeven dat ‘de patiënten’ het beleid vanuit Den Haag steunen. Niet voor niets hoor je vooral Paul Blokhuis maar steeds prat gaan op overleg met en instemming van patiënten. Dat zijn dus niet de patiënten, maar hun ‘vertegenwoordigers’. Het levert miljoenen op. Niet voor hulp en steun en zorg en niet voor de aangesloten clubs van hulpvragers. Die moeten voor hun lidmaatschap betalen.

Met collegiale groet, Saul.

 

 

 

 

Droom jij ook van een Nederland dat investeert in psychische gezondheid?

MIND betaalt leden RvT, vrijwilligers mogen voor een appel en een ei…..

 

Beste Saul,

Droom jij ook van een Nederland dat investeert in psychische gezondheid?  Ik stel geen vraag aan jou hoor. Het is de eerste opmerking in een advertentietekst van MIND waarin kandidaten voor de Raad van Toezicht (RvT) worden aangesproken. De term ‘investeert’ is nogal ongelukkig gekozen als je kijkt naar de desastreuze gevolgen van de marktwerking in de zorg. Farmaceuten, ziektekostenverzekeraars ‘investeren’. We weten inmiddels helaas heel goed waar dat toe leidt. MIND droomt ook van ‘investeren’ blijkbaar, maar dan met geld van anderen in de eigen exposure. Het is dit keer echt geen Freudiaanse verspreking. En waarom een Nederland in plaats van Nederland? De toevoeging een verraadt het hiërarchisch onderscheid dat MIND maakt tussen het allesvermogende en alleswetende MIND zelf en Nederland als een uitvoerende figurant in MIND’s droom. Als je zou zeggen Nederland dan ben je er zelf onderdeel van en spreek je dus ook jezelf toe. Ik betwijfel of de MIND-communicatiedames er zo over hebben nagedacht. Het is eerder een onbedoelde illustratie van hoe hooghartig gedacht wordt in het clubje adepten van het MIND-bestuur. Ben je er nog, Saul?

MIND investeert in salarissen, vergoedingen, externe bureaus en leuke dingen. Onze donateurs zijn onmisbaar; fondsenwerving is dan ook een belangrijke factor voor ons succes. Zeker. Wat is eigenlijk dat succes? Zo goed als nihil of vaak ook contraproductief als je het bekijkt vanuit de hulpvraag in de ggz.  Maar goed, maakt voor MIND niet uit. Investeren past in het model van de zorgmarkt en daar is MIND zoals bekend een groot voorstander van.

Goed, terug naar die advertentie.  Wij zoeken een kandidaat die intrinsiek gemotiveerd is om bij te dragen aan de psychische gezondheid van Nederland; bestuurder is in de ggz met een trackrecord op het gebied van kennis en innovatie; zich kan verplaatsen in het cliënten- en familieperspectief; inzicht heeft in preventie, gezondheidsbevordering, sociaal domein en/of onderwijs; affiniteit heeft met het fondsenwerving en beschikt over een relevant maatschappelijk netwerk voor het werkterrein van MIND. Lees dit nog een keer, Saul, en let niet op het taalgebruik en de kromme formuleringen. Denk bij herlezing aan de claim van MIND dat het een koepel zou zijn van mensen in de ggz die om hulp vragen. Wat je dan leest is dat een persoon uit die achterban zeker niet welkom is in de RvT. Nee, het gaat om ggz bobo’s die voor MIND geld binnen kunnen halen. En als je kijkt naar de samenstelling van die RvT dan zie je namen van mensen die met name ggz instellingen en belangengroepen in de zorgmarkt vertegenwoordigen. Geen hulpvragers, zoals ik zei. Die doen er niet zo toe voor MIND. Die hebben ook echt niets te vertellen. De lid organisaties van de koepel evenmin. Ze zijn al blij met een lobbycursusje dat MIND aanbiedt. Of zoals een bestuurder van een vrijwilligers-lid-organisatie me laatst mailde: We betalen jaarlijks contributie aan MIND, mogen er af en toe voor komen vergaderen, maar verder? Ik zou echt niet weten wat we ervoor terug krijgen.

Wat ook opvalt is dat al die RvT leden goede banen hebben en bij MIND nog even 6 keer per jaar de vacatiegelden en onkostenvergoedingen komen incasseren. (Overigens het fenomeen ‘bijbanen’ is in de MIND-organisatie geen uitzondering; menige stafmedewerker doet er nog ‘iets’ naast of heeft een eigen bedrijf(je). En dan, waar houden ze eigenlijk toezicht op? Nergens op, als je het mij vraagt.

Als je je al wilt aanmelden als vrijwilliger bij MIND (in bestuur of projectgroep of clubje van jongeren (want MIND is er blijkens hun communicatie alleen voor jongeren in de ggz) dan krijg je maximaal een reiskostenvergoeding tot 25 km van het overcrowded bureau in Amersfoort……. Als je ziet hoe intensief en gemotiveerd de mensen die de livestreams maken voor MIND aan de slag zijn voor een aalmoes van een club die jaarlijks miljoenen euro’s binnenhaalt…….

We hechten in Nederland veel waarde aan een goede gezondheidszorg. De realiteit is echter dat we veel meer aandacht en geld besteden aan onze lichamelijke dan onze psychische gezondheid. MIND vindt dat dit anders kan en moét. Zegt MIND. Een tegenstelling creëren in de zorg op een moment dat alle hens aan dek geboden is. Dat is de bijdrage die MIND levert. En de al eerder in onze briefwisselingen genoemde hoogmoed van de jongerenkoepel stopt hier niet: Daarom werken we de komende jaren met een innovatieve blik aan een fundamentele verandering van onze samenleving. Daarom werken we de komende jaren met een innovatieve blik aan een fundamentele verandering van onze samenleving. Tja, wat moet je daar nog op zeggen, Saul?

Nou, nog maar eentje dan: MIND wil ervoor zorgen dat psychische gezondheid topprioriteit wordt voor het bedrijfsleven, de politiek, de zorg en het onderwijs. Samen met cliënten- en familieorganisaties, ervaringsdeskundigen, onderzoekers en ambassadeurs werken we aan betere en tijdige behandeling en ondersteuning bij psychische problemen. Onze donateurs zijn onmisbaar; fondsenwerving is dan ook een belangrijke factor voor ons succes. MIND is geen organisatie van en voor mensen die hulp vragen in de ggz. MIND is een fonds, niet meer en niet minder. En VWS maar investeren en loterijen maar schenken en hulpvragers maar denken dat met hun bijdragen hulp, steun en zorg wordt geboden. Nee, iedereen die geld geeft aan MIND is het gewoon kwijt. Behalve natuurlijk de leden van de RvT. Die houden er geld aan over.

Met collegiale groet, Paulus.

 

 

 

 

 

Psychiater Jim van Os:

Is dat erg? Nee. Mensen zijn bijzonder.

 

In zijn werkkamer in een van de gebouwen van de Universiteit Maastricht leggen we hoogleraar in de psychiatrie Jim van Os in 2016 negen vragen voor. Zoals: Wat is dat precies, stemmen horen? En Is het een bijzondere vorm van waarnemen? En Waar komt toch dat idee ‘gek’ vandaan? Hij gaat uitvoerig in op al die thema’s. We beschrijven hier enkele korte fragmenten van het interview. Het complete vraaggesprek is terug te halen via een publicatie die in 2016 werd uitgegeven*).

 

Stemmenhoren zal er altijd zijn?

‘Stemmen horen zal er altijd zijn. Ook omdat we de behoefte hebben om ervaringen te isoleren, bijzonder te maken, om in dialoog met onszelf te gaan. Is dat erg? Nee. Mensen zijn bijzonder. De menselijke geest kent talrijke variaties en is ook kwetsbaar in al die variaties. De menselijke geest is heel complex. We kunnen dat allemaal gaan pathologiseren, maar daar schieten we niet veel mee op. De menselijke geest is wat het is en daar horen heel veel eigenschappen en waarnemingen bij die ons in staat stellen creatief, empatisch, spiritueel of alert te zijn. Onderzoeken onder kinderen tonen aan dat heel veel kinderen stemmen horen. 80% gaat voorbij. 20 niet, maar dat is lang niet altijd een reden tot grote zorg of medicatie. Gelukkig. Kinderen zijn daar meestal niet zo paniekerig over. Ouders vaak wel. Daar ligt een taak en die wordt in de jeugdgezondheidszorg steeds eerder en beter opgepakt.’

 

Waar komt toch dat idee ‘gek’ vandaan?

‘Het label ‘gek’ is een sterk woord en kent wel 20 of 30 synoniemen. Veel meer dan bijvoorbeeld voor ‘angst’of ‘somber’. Het geeft aan dat we een grote behoefte hebben om iets te doen met ‘anders zijn’. Want het is niet gewenst om ons er in te herkennen, in die omschrijving van anders zijn en gekte. Een dus gebruiken we een sterk woord om het buiten onszelf te plaatsen.’

 

 Stemmen horen; Waarom de een wel en de ander niet?

‘Je kunt ook zeggen: iedereen hoort stemmen, maar sommige mensen uitdrukkelijker dan anderen. Iedereen hoort dialogen en verhalen in zijn hoofd. Onder invloed van heftige emoties bijvoorbeeld kan dat verhaal in je hoofd apart komen te staan. De gedachten in je hoofd gaan als het ware leven en worden gehoord. We zijn in staat om de buitenwereld net zo levensacht binnen onszelf te halen. Dat kan in onbewaakte momenten. Maar wat zijn die onbewaakte momenten? 95% van wat we waarnemen komt niet via via de zintuigen tot ons. Dat maken we in ons brein. Elk mens is dus continu aan het voorspellen. Daar zijn we ons niet van bewust, dat gaat automatisch.’

 

Het volledige interview met Jim van Os is een van  de tientallen vraaggesprekken in een publicatie van Stichting Weerklank (www.stichtingweerklank.nl) onder de titel Zolang er mensen zijn zijn er stemmen. De uitgave is verschenen in 2016 en nog altijd meer dan de moeite waard om in te kijken. Aan het woord komen mensen die stemmen horen, mensen die (ook) anders horen, voelen, proeven, zien en ruiken, mensen die (ook) helpen, behandelen, onderzoeken en mensen (ook) van Stichting Weerklank.

 

Johannes Jacobus (Jim) van Os (Utrecht1960) is een Nederlandse hoogleraar in de psychiatrie (Psychiatrische Epidemiologie en Publieke GGZ) en voorzitter van de Divisie Hersenen van het Universitair Medisch Centrum Utrecht. Hij is gasthoogleraar aan het Institute of Psychiatry van het King's College te Londen, waar hij in 2016 werd benoemd tot King's College Fellow. Van Os is lid van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen. Hij staat vermeld op de Thomson-Reuter Web of Science list van 'the world’s most influential scientific minds of our time' (2014-2016).

Van Os kreeg onder meer bekendheid door zijn voorstel in Lancet en Nature om schizo-labels in de psychiatrie (schizofrenie, schizoaffectief, schizofreniform, etc.) te vervangen door een, volgens hem, wetenschappelijker en patiënt-vriendelijker brede syndromale diagnose. (Wikipedia) Van Os is ook adviseur van Stichting Weerklank.

(Illustratie: Maarten Hoekstra)

 

 

‘Helaas is MIND Korrelatie nu niet bereikbaar’

MIND gooit hulpvragers over de schutting richting reguliere zorg

 

Hoi Saul,

Weet je nog? Die eerste Coronagolf? Weet je nog wat MIND toen ‘aanbood’? Psychologen die gratis voor hun Korrelatie telefonische hulpdienst gingen werken. En ook nog uitbreiding van het aantal bereikbaar uren. Dat laatste betrof overigens een uitbreiding van minder dan 15% tijd. Er is nu een tweede golf. Tenminste als je het goed vindt dat ik dat zo noem. Je zou verwachten dat de empathische club in Amersfoort die de hele gezondheidszorg in Nederland zo graag de les leest, weer extra telefonische bereikbaarheid aanbiedt. Niks van dat alles. Geen extra psychologen. Er is wel een MIND-psycholoog (je, je leest het goed een MIND-psycholoog), maar die heeft het te druk met inschrijven voor prijsconcoursen van Gezond Nu. En met een interview over medicatie in de ggz voor het commerciële medium van die organisatie. Maar ja, daarvoor mag MIND dan weer adverteren met die actie waarbij mensen op kratten, dozen, stoelen en tafels gaan staan. Voor het goede doel, alhoewel niemand weet dat dat dan precies inhoudt. De helft van de opbrengst blijft dan wel aan de MIND-strijkstok hangen. Ik draaf door. Terug naar MINDkorrelatie. Die hulpdienst laat het afweten nu iedereen misschien nog wel veel ongeruster is dan tijdens die eerste golf. ‘Helaas is MIND Korrelatie nu niet bereikbaar.’ Tussen 9.00 en 18.00 wel, tenminste op werkdagen. In de weekenden verwacht MIND geen hulpvragen en waarom zou je dan bereikbaar zijn, nietwaar?

Maar MIND zou MIND niet zijn als er niet toch een mogelijkheid geboden zou worden om te bellen als je hulp vraagt. Volgens MIND zijn dan de crisisdienst, de huisarts en Zelfmoordpreventie goede alternatieven. Zelfmoordpreventie echter alleen ‘als je denkt aan zelfmoord’, volgens MIND. Dan had ik al vaak moeten bellen. De crisisdienst alleen ‘voor dringende psychiatrische hulp’, aldus MIND. IK neem aan dat ze met genoemde instanties hebben overlegd over hun digitale verwijzingsgedrag, maar ik betwijfel het wel.

Wat uit deze typische MIND-houding spreekt is een heel pijnlijk gebrek aan betrokkenheid en empathie met mensen die de ggz vragen om ze te helpen. Het is een ernstige vorm van minachting. Niet alleen van hulpvragers, maar ook van de reguliere gezondheidszorg en diensten die zeg maar dagelijks moeten optreden als er in het publieke domein en in huiselijke kring dringende hulpvragen opdoemen. Politiemensen, brandweermensen, vrijwillige hulpverleners (met minder salaris en vergoeding dan de betaalde afwezigen van MIND), buren, naasten, vrienden, collega’s. En dan zijn er natuurlijk de zelfstandige therapeuten, psychologen (nee niet de MIND-psycholoog), psychiaters, dokters, andere hulpverleners, coaches en andere professionals die volgens MIND maar moeten zien te handelen bij afwezigheid van MINDkorrelatie. MIND gooit de hulpvragers over de schutting richting reguliere zorg. Dat is een kwalijke houding en handeling van een koepel die volhoudt er te zijn voor mensen die hulp, steun en zorg in de ggz behoeven.

 

Even nog iets anders. Ik heb op internet eens grofweg gescreend op telefonische hulp in de ggz en in het sociale domein. Ik heb me beperkt tot landelijke voorzieningen. Regionaal en lokaal is er een veelvoud. Sommige zijn 24 uur per dag bereikbaar, maar veruit de meeste telefoonnummers zijn slechts enkele uren per dag bereikbaar. Een vrij willekeurige greep in ggz land: Meldpunt Crisiszorg, Meldpunt Overlast, Meldpunt Wet Verplichte GGZ, Meldpunt Zorgwekkend Gedrag, 113 Zelfmoordpreventie (ze blijven het maar zelfMOORD noemen), Sensoor, MINDkorrelatie, Luisterlijn, Hulplijn AA, Blij Groep, Kindertelefoon, Labyrint in Perspectief, Stichting Zelfbeschadiging, Tegen je Wil, Lotgenotenlijnen (meer dan 20), Humanitas, Drugs Infolijn, Alcohol Infolijn, Informatie en Advieslijn (ook van MIND, staat op de website,  maar zal wel niet meer functioneren) Rode Kruis Hulplijn, Corona Loket, ADF Stichting, Veilig Thuis, Oudertelefoon. Gelukkig is er ook een hupdienst voor mensen met ‘Telefoonangst’.

Als je dit overziet dan zijn er drie opties: 1. MINDkorrelatie is overbodig; 2. Als die hulpvoorzieningen gaan samenwerken dan bespaart dat kosten en gedoe; 3. Als je ziet hoe die zogenaamde hulpdiensten worden gepromoot (recent nog een nieuwe telefonische hulpdienst ‘Meldpunt Zorgwekkend Gedrag’ door Doorzettingsmacht-staatssecretaris Blokhuis) dan zou je nog kunnen denken dat het moet verbloemen dat de reguliere zorg(werkers) in de kou staan.

 

Nog even over die Hulpdienst van Blokhuis. Ik vermoed dat ik jou niet hoef te vertellen hoe stigmatiserend die foto is die de campagne voor dat Meldpunt vergezelt. Daar spreekt bovendien de boodschap uit dat je pas het meldpunt moet bellen als je je oude, onverzorgde, in onderbroek lopende buurman ziet. In alle andere gevallen hoef je je geen zorgen te maken. Ik zou zeggen dat degene die dit heeft bedacht (wie is dat?) en degene die deze boodschap promoot (die kennen we wel) echt helemaal niet weten waar ze het over hebben. MIND laat trots weten dat de club heeft meegewerkt aan de totstandkoming van de campagne. Wat die medewerking precies inhoudt is natuurlijk niet bekend. MIND is van mening dat mensen met zorgelijk gedrag pas zorgelijk zijn als ze oud zijn, man zijn, in ondergoed lopen, net doen alsof de weg in hun eigen voortuin niet weten, doelloos het trottoir (lijken) te zoeken. En dan nog: het meldpunt zegt niet dat er hulp wordt geboden, ze willen alleen maar weten of de buurman in de categorie 'zorgelijk' valt.....  Ik stel voor Saul, dat als jouw buurmens iets doet waar je verdriet over voelt, dat je hem/haar dan uitnodigt voor een kop koffie en desnoods even mee helpt aankleden, tenminste als het niet heel warm is. 

Met collegiale groet en 24 uur per dag bereikbaar voor jou, altijd,

Paulus.

 

 

MIND: ‘Slaap je wel eens slecht? Dan heb je een psychisch probleem.

Wij helpen je als je je privacy met ons deelt en doneert’.  

 

Beste Saul,

MIND heeft weer een nieuwe doelgroep gevonden: mensen die wel eens slecht slapen. Volgens MIND gaat het dan om ‘bijna iedereen’. Je hoort het goed: bijna iedereen. MIND heeft volgens eigen onderzoek ontdekt dat een derde van de volwassen bevolking ‘elke dag doodmoe wakker wordt’ en dus slaapproblemen heeft. En je vermoedt het vast al: MIND helpt je van je slaapproblemen af. Net zoals MIND zegt je te kunnen verlossen van pijn in je rug, depressies en eigenlijk alle diagnoses van de DSM5.

De doelgroep is weer heel interessant want het gaat om heel veel mensen. Die miljoenen Nederlanders kunnen zich bij MIND aanmelden voor een challenge: ‘Kom jij ook moeilijk of niet goed in slaap? Doe dan mee aan onze nieuwe gratis Beter Slapen Challenge. Je krijgt dan 5 dagen op rij elke dag een e-mail met een uitdaging en tips voor een beter nachtrust.’ Het staat er echt op de MIND-website. De reclame afdeling van BeterBed zou jaloers zijn op zo’n tekst.

MIND lost alle psychische problemen in ons land op. En heb je last van iets dan zorgt MIND voor een etiket en daagt je uit al je privacygegevens te delen. Zo ook in dit geval. Je kan je inschrijven voor de challenge. Je moet je NAW-gegevens geven, je moet laten weten wat je gender is en je moet je e-mail en telefoonnummer aanbieden. Pas dan ontvang je tips om beter te slapen of makkelijker in slaap te vallen. Mijn vrouw en ik kijken altijd even naar First Dates en dan slapen we na 5 a 10 minuten als een roos. First Dates wil helemaal geen tips geven of weten dat we kijken, dus dat is gratis en zonder dat we steeds maar weer worden gebeld om te doneren. Dat is bij MIND heel anders. Zodra je je gegevens hebt ingeleverd ontvang je een nieuwsbrief met oproepen om geld te geven en word je gebeld om te doneren.

Kortom, het gaat MIND echt niet om hulp en zorg. Het gaat MIND om geld. Jij en ik hebben het al zo vaak gezegd: dat geld gaat niet naar het steunen van, zorgen voor, hulpverlenen aan mensen die dat hard nodig hebben. Dat geld blijft grotendeels aan de MIND-strijkstok plakken: salarissen, bureaukosten, vergoedingen, externe adviesbureaus. Eerlijk gezegd, Saul, begin ik me af te vragen of die lid verenigingen van de etalagekoepel wel echt weten waar de miljoenen die MIND binnenhaalt blijven.

Maar goed, nu weer deze doelgroep. Op onze site www.MINDyousaulenpaul.nl staan nog meer ‘doelgroepen’ die MIND etiketteert en stigmatiseert en vervolgens wil overhalen om geld te geven. Zoals enkele dagen geleden, durf ik ook nu te voorspellen dat MIND binnenkort weer met een bedachte doelgroep aan komt zetten. Ik wens jou een vredige nachtrust. Kijk ook maar eens naar First Dates want daar slaap je echt prima op. Zo’n programma is goud waard, man.

Met collegiale groet, Paulus.

 

 

Achter alles waar je last van hebt zit iets anders…….

 

‘Achter alles waar je last van hebt zit iets anders. Het is de centrale gedachte van PRI (Past Reality Integration). Of het nu gaat om verslavingen, angsten, stemmen horen of ander psychisch lijden. Als je bijvoorbeeld erg bang bent, dan moet je zeker niet in die angst blijven zitten. De oorsprong ervan zit niet in wat je op dat moment denkt of voelt of meemaakt, maar ligt soms heel ver terug en diep verborgen. Met PRI*) helpen we om daarnaar te zoeken. We willen proberen om de echte oorzaken te vinden, te verwerken en te overwinnen. Die angst in het hier en nu kan worden overwonnen door erachter te komen wat in een eerdere levensfase is gebeurd.’

Ingeborg Bosch was 15 jaar toen ze zich ging richten op Krishna Murti. Later studeerde ze psychologie. Ze had als tiener al besloten om die studie te doen. Ze verwachtte dat ze daarmee veel beter zou kunnen begrijpen waarom het niet of juist wel goed gaat met mensen. En hoe ze mensen zou kunnen helpen. Natuurlijk, want helpen was iets dat ze altijd al wilde doen. Tegelijk werd de interesse van de psycholoog, schrijver en onderzoeker geprikkeld door oosterse filosofie. Taoïsme, Confucianisme en andere wijsheden en denkwijzen kwamen op haar pad.

 

Stemmenhoren is een uiting van iets anders

‘PRI kan een goede functie vervullen voor mensen die stemmen horen, maar het is wel nodig dat je samen terug kan gaan naar gebeurtenissen, trauma’s en situaties waarbij duidelijk wordt waardoor en wanneer het lijden van nu is veroorzaakt en waarmee het verbonden was. PRI kan pas helpen als je je daarvan bewust geworden bent. Stemmenhoren is een fenomeen, een uiting van iets anders. Het is moeilijk om te bepalen wat er precies gebeurt als iemand stemmen in zijn of haar hoofd heeft. Met mensen die ‘een stemmetje horen’ hebben we veel ervaring. Vaak is dat stemmetje vervelend. Het is soms een stemmetje van wantrouwen. Dat komt best vaak voor. Maar mensen kunnen het ervaren als een lastig en tegelijk ook extra signaal om zich bewust te zijn of te worden van een gevaar. PRI kan helpen om het te begrijpen en een plek te geven. Er zijn ook stemmen van intuïtie, zoals ik het gemakshalve noem. Bijvoorbeeld: ga niet naar die afspraak. Er is de stem van de goddelijke inspiratie. En zo zijn er wel meer stemmen die ook een positieve impact kunnen hebben. Die wil je eigenlijk graag ontwikkelen. Er zijn mensen die slangen uit de ogen van de buurman zien komen. En die dan met een bijl willen gaan slaan. Er zijn mensen die stemmen horen die zeggen dat ze de buurman moeten vermoorden. Dat si lastig. Er is rust nodig om te ontdekken wat daar achter zit.’

 

*) Past Reality Integration (PRI) gaat ervan uit dat wij als volwassenen de wereld vaak zien door de bril van de afweermechanismen die we als kind hebben moeten ontwikkelen. Deze afweermechanismen zorgen ervoor dat we de pijn die ons als kind is aangedaan niet hoeven te voelen. Het zijn echter deze afweermechanismen die ons later het meest doen lijden omdat ze onze waarneming van het heden zo sterk vertekenen. Angst, somberheid, boosheid, overspannenheid en gebrek aan werkelijk contact veroorzaken in het heden onze problemen. PRI stelt zich ten doel ons te helpen werken naar het bewust worden van de destructieve werking van deze afweermechanismen, naar het stoppen van de afweer en vervolgens naar het afbreken of ontmantelen ervan.

 

Het volledige interview met Ingeborg Bosch is een van  de tientallen vraaggesprekken die zijn opgenomen in een publicatie van Stichting Weerklank (www.stichtingweerklank.nl) onder de titel Zolang er mensen zijn zijn er stemmen. De uitgave is verschenen in 2016 en nog altijd meer dan de moeite waard om in te kijken. Aan het woord komen mensen die stemmen horen, mensen die (ook) anders horen, voelen, proeven, zien en ruiken, mensen die (ook) helpen, behandelen, onderzoeken en mensen (ook) van Stichting Weerklank.

 

 

 

MIND wil minstens 25.000.000 euro binnenhalen, maar dat geld gaat niet naar hulp en zorg….

 

Beste Saul,

Ze zijn het er allemaal over eens. Het hele (interne) overlegcircus van MIND heeft er zijn/haar goedkeuring aan gegeven. Dat heeft heel wat overlegtijd gekost en zeker ook salarissen, reis- en onkostenvergoedingen, vrijwilligersvergoedingen, catering, en zo meer. Ik heb hieronder*) kort aangegeven hoeveel overleg er (minstens) is geweest. MIND zou alleen maar verenigingen en stichtingen van hulpvragers in de ggz en naasten hoeven te ondersteunen. Moet je daarvoor dit allemaal optuigen en in stand houden? Nee dus. Maar ja, het ministerie koopt er onderdanige clientenstandpunten mee. Vandaar ook de jaarlijkse miljoeneninjectie in een bureau dat vooral met zichzelf bezig is en niet met mensen die met dat geld beter geholpen zouden kunnen worden.

MIND wil dus minstens 25 miljoen euro gaan verbrassen de komende jaren**). Ik heb voor jou letterlijk al die bedragen hieronder bij elkaar geplakt, maar je kan de meerjarenraming van de club natuurlijk ook bekijken op de website van MIND. Overigens: de onbegrijpelijke en ontbrekende informatie op die website heb ik keurig overgenomen.  Wat meteen opvalt is dat er niet concreet wordt aangegeven wat de dames en heren MIND met dat enorme bedrag gaan doen. Het ruim 30 pagina’s tellende Meerjarenplan bevat niet een enkele SMART***) geformuleerde actie die er echt toe doet, laat staan hulp en zorg biedt aan mensen die daar om vragen. Als je een beetje achter die vage omschrijvingen kijkt dan zie je meteen dat meer dan de helft van die miljoenen gaat naar salarissen, vergoedingen, externe (advies)bureaus’en ‘leuke dingen’.

MIND ziet zichzelf als de redder van Nederland en droomt zich af: MIND’S DROOM VOOR NEDERLAND: Wij leven in een samenleving waarin wij psychische gezondheid koesteren, daarin investeren en alles doen om onnodig psychisch (er is dus ook nodig psychisch leed) leed te voorkomen. Iedereen die nu of in de toekomst te maken heeft met psychisch leed kan rekenen op begrip, ondersteuning en goede zorg.

MIND vertegenwoordigt minder dan 1% van mensen die bij de ggz aankloppen voor begrip, ondersteuning en zorg. Maar de club claimt alle hulpvragers in de ggz te vertegenwoordigen en de politiek trapt erin. Als MIND al van zich laat horen (zie de vele bijdragen van mij en van jou op www.MINDyousaulenpaul.nl) dan gaat het niet over concrete hulp en zorg voor mensen die daar om vragen, maar over de eigen koepel-toko. MIND is een etalageclub zonder winkel. Naast lippendienst aan VWS, promoot MIND loterijen (geen enkel woord over verslavingsrisico’s), bladen als Psychologiemagazine en LINDA (Kijk, zegt het communicatiemeisje, we staan er ook in) en als een donateur wil opzeggen dan worden er flinke drempels opgeworpen en moet er minstens 4 euro worden betaald om de opzegging formeel te laten zijn.

MIND is een organisatie die wordt aangestuurd door mensen met een zware partijpolitieke inbreng. Kijk eens wie er bestuurt, werkt en adviseert en zoek op sociale media naar de politieke kleur van die mensen. Kijk ook even naar de bijbanen die worden vervuld en de ‘eigen adviesbureaus’ van sommige MIND-getrouwen.

Wat mij verbaast en jou, Saul, vast ook, is dat het allemaal zo maar door kan gaan. Je zou toch denken dat de ernstige signalen van hulpvragers en hulpverleners in de ggz onze politieke bestuurders wakker moeten schudden. Wachtlijsten, onvoldoende hulp voor mensen met ernstige psychische problemen, onvoldoende middelen voor de bescherming van hulpverleners in bijna alle sectoren van de zorg, en zo meer. Voor (minstens) die 25 miljoen euro zou daar heel veel in verbeterd kunnen worden.

Zijn er wel mensen die echt begaan zijn met mensen die hulp nodig hebben? Zijn er wel mensen die willen veranderen wat helemaal niet klopt, zoals de kostbare onzin van een koepel als MIND? Zijn er wel mensen die je kan aanspreken op ingrijpen? Zijn er wel mensen die zich verantwoordelijk voelen voor wat er (mis) gaat en de verspilling van miljoenen in de ggz? Of heeft iedereen een aandeel en een belang in het handhaven van de markt van zorg en welzijn? Nee, er zijn wel mensen die het anders willen en ook anders doen. Het zijn de mensen die niet op de eerste rij zitten bij (boek)presentaties, netwerkbijeenkomsten, bezoeken van politici en koninklijk bezoek. MIND zie je daar wel altijd. Dat zal het zijn; zorg dat je gezien wordt, zeg altijd ‘ja’ en laat weten wat dat dan kost.

 

*) Aan het tot stond komen van dit Meerjarenbeleidsplan hebben de volgende organisaties, partijen en personen meegewerkt: Werkgroep: · Marjan ter Avest (directeur/bestuurder MIND/MIND Platform) · Wilma van der Scheer (voorzitter Raad van Toezicht MIND en bestuur MIND Platform) · Vertegenwoordigers Algemene Ledenvergadering MIND Platform: Martin Kas (Depressie Vereniging), Henk Mathijssen (plusminus), Roelf Scholma (kamer Familie- en Naastenraden) en Bert Stavenuiter (MIND Ypsilon) · Vertegenwoordiger Raad van Toezicht MIND: Chris Roelen · Vertegenwoordigers Bestuur MIND Platform: Wim van Minnen en Bert Brouwer · MT-leden MIND: Ingeborg ten Cate, Cisca Goedhart, Hanneke van Ommen, Ben Roelands, Menno Tusschenbroek en Vincent Vis · Medewerkers: Nynke Geertsema (communicatie) en Marieke Haitsma (projectleider) De werkgroep stond onder leiding van Niek Bakker van MDF Nederland Verslagen, eindredactie Meerjarenbeleidsplan: Koen Wouda Daarnaast is het concept-Meerjarenbeleidsplan besproken door: · Raad van Toezicht MIND · Bestuur MIND Platform · Vertegenwoordigers van de lidorganisaties van MIND Platform, de Expertcommissies van MIND en de Kerngroepleden van de Kamers. Dat gaat om de volgende organisaties: 1. Angst Dwang en Fobie Stichting (ADF-stichting) www.adfstichting.nl 2. Caleidoscoop www.caleidoscoop.nl 3. Depressie Vereniging (DV) www.depressievereniging.nl 4. Ixta Noa www.ixtanoa.nl 5. Labyrint-In Perspectief (LIP) www.labyrint-in-perspectief.nl 6. Landelijke Oudervereniging Balans www.balansdigitaal.nl 7. Stichting Zelfbeschadiging www.zelfbeschadiging.nl 8. Vereniging Impuls & Woortblind www.impulsenwoortblind.nl 9. Het Zwarte Gat www.hetzwartegat.nu/ 10. Nederlandse Hyperventilatie Stichting (NHS) www.hyperventilatie.org 11. Nederlandse Vereniging voor Autisme (NVA) www.autisme.nl 12. Stichting Borderline www.stichtingborderline.nl 13. Stichting Weerklank www.stichtingweerklank.nl 14. Stichting Weet www.weet.info 15. Plusminus (voorheen VMDB) www.plusminus.nl 16. MIND Ypsilon www.ypsilon.org 17. Ver. Voor Ervaringsdeskundigen (VvED) www.vved.org/ 18. De Kamers van MIND Landelijk Platform. De voorzitter en vicevoorzitter van de Kamers nemen deel aan de ALV en hebben ook stemrecht (sinds medio 2018). Het gaat om de volgende Kamers: a. MIND Familie- & Naastenraden https://mindplatform.nl/over-mindplatform/organisatie/familieraden b. Leden Regiokamer https://mindplatform.nl/over-mindplatform/organisatie/regionale-clientenorganisaties-regiokamer c. Leden Kamer Cliëntenraden i.o. https://mindplatform.nl/over-mindplatform/organisatie/clientenraden Tot slot hebben ook de medewerkers van MIND veel input geleverd voor het Meerjarenbeleidsplan.

 

**) Meerjarenbegroting MIND 2020 - 2024 Toelichting In de meerjarenbegroting zijn de verwachte inkomsten opgenomen. De uitgaven van MIND gaan naar een veelheid van activiteiten die eerder in dit meerjarenbeleidsplan zijn omschreven. In de jaarplannen wordt de focus van activiteiten bepaald en per jaar een (activiteiten)begroting opgemaakt. Baten eigen fondsenwerving en loterijorganisaties De inkomsten uit eigenfondsenwerving stijgen jaarlijks met 10%, hetgeen in lijn is met de eerder benoemde target van tenminste 50% toename in de komende vijf jaren. De baten uit loterijorganisaties zijn gelijk gebleven, ondanks een jaarlijks dalende tendens van deze inkomsten. Door jaarlijks (meer) te investeren in geoormerkte loten kunnen deze inkomsten naar verwachting stabiel blijven. Instellingssubsidie MIND Landelijk Platform Psychische Gezondheid ontvangt jaarlijks een instellingssubsidie van het Ministerie van VWS. Met ingang van 2023 is een nieuw subsidiekader van kracht. Hoe dit eruit gaat zien is nu nog niet duidelijk. Naar verwachting zullen deze inkomsten stijgen aangezien vanaf 2010 al geen OVA (overheidsbijdrage in de arbeidsontwikkeling) meer wordt toegepast. In de begroting is derhalve nog geen rekening gehouden met een stijging van de instellingssubsidie per 2023. Korrelatie ontvangt een instellingssubsidie op basis van een uitvoeringsovereenkomst daeb (diensten van algemeen economisch belang). De huidige overeenkomst loopt tot en met 2021. Naar verwachting worden de openingstijden van Korrelatie verruimd per juni 2020, en zal instellingssubsidie hierop worden aangepast. Omdat het proces voor aanvulling van de instellingssubsidie nog loopt ten tijde van het schrijven van dit meerjarenbeleidsplan, is de instellingssubsidie niet opgehoogd per medio 2020. Projectsubsidies Projectsubsidies hebben een tijdelijk karakter en worden verkregen voor de duur van het project. Het merendeel van de lopende (meerjarig) gesubsidieerde projecten loopt eind 2020 af. Dit betekent dat er jaarlijks een taakstelling ontstaat binnen de begroting om deze sluitend te krijgen. Onderdeel van de projectsubsidies als opgenomen in de meerjarenbegroting is dus een taakstelling. Dit is gebruikelijk bij organisaties die (deels) afhankelijk zijn van subsidies. MIND voert een proactief acquisitiebeleid om tijdig volBATEN 2020 2021 2022 2023 2024 € € € € € Baten eigen fondsenwerving 850.000 935.000 1.027.000 1.130.000 1.240.000 Baten van Loterijorganisaties 990.000 990.000 990.000 990.000 990.000 Instellingssubsidie MIND Platform 1.200.000 1.200.000 1.200.000 1.200.000 1.200.000 Instellingssubsidie Korrelatie 665.000 665.000 665.000 665.000 665.000 Projectsubsidies 2.315.000 1.970.000 2.040.000 2.120.000 2.195.000 Overige baten en contributies 55.000 55.000 55.000 55.000 55.000 Totaal baten 6.075.000 5.815.000 5.977.000 6.160.000 6.345.000 BIJLAGEN v.19-05-2020 28 doende projectinkomsten te genereren. Daarnaast Streeft MIND er naar om de organisatie zo flexibel als mogelijk in te richten.

 

***) SMART=Specifiek, Meetbaar, Acceptabel, Realistisch, Tijdgebonden.

 

 

‘Voorkom dat je als excuustruus wordt gebruikt’, staat er echt!

MIND gaat weer lobbyles geven…. Als je niet meedoet moet je toch 100 euro betalen…

 

Beste Paulus,

Lobby is gewoon doen, zegt de Lobbyvakschool die voor MIND weer een cursus gaat vullen. Ze vullen ook hun eigen portemonnee natuurlijk. Maar als lobby gewoon doen is, moet je daar dan twee hele dagen voor trainen? Volgens MIND wel. Dit keer dan via ZOOM, want fysiek leren is er even niet bij. Als je als ervaringsdeskundige, lid van een cliënten/familieraad van een ggz instelling al wil meedoen met die tweedaagse dan moet je je niet afmelden, want dan kost het je 100 euro. Ik adviseer dan ook om je vooral op te geven en je bij verhindering NIET af te melden, maar gewoon in te loggen op de ZOOM en dan iets anders te gaan doen. Veel zal je niet missen, want lobbyen is gewoon doen.

 

Vanwaar toch die lobbybehoefte bij MIND? Eigenlijk is er een heel simpele reden: de communicatiedame bij de koepel heeft als hobby lobbyen. En dus mag ze van haar bazin af en toe een beetje spelen op kosten van de overheidsgelden en donaties. En het kan niet op want als je ‘meer ervaring’ hebt dan mag je van MIND ook nog een lobbystrategie training volgen. Echt waar.

En naast de Lobbyvakschool levert ook het LSR (LandelijkSteunpuntMedezeggenschap) een bijdrage aan de tweedaagse les. Als je wilt weten wat je te wachten staat als je je opgeeft dan kan je op de MINDwebsite vinden waarmee die twee dagen worden gevuld. Het klinkt behoorlijk ambitieus, maar denk erom: niet afmelden als je je eenmaal hebt aangemeld want dat kost je 100 euro.

 

De inhoud van die twee dagen belooft heel wat, althans in de teksten die MIND produceert. Het zijn vage formuleringen die allemaal zijn gebaseerd op het aanleren van trucjes waarmee je andere partijen zoals door de wol geverfde instellingsbestuurders of andere (politiek sterke) gesprekspartners zou moeten kunnen verleiden tot andere beslissingen of ander beleid. Ze zien je aankomen met die doorzichtige trucjes. En o ja, je leert om te voorkomen dat je als ‘excuustruus aan de vergadertafel’ wordt gebruikt. Die formulering staat er echt. Lees ‘m twee keer en je voelt met je klompen aan dat het een meervoudig stigma is. Maakt MIND niet uit.

 

Nou ja, Paulus, je zou toch denken dat in deze moeilijke tijden voor mensen die een zwaar gevecht met hun psyche moeten leveren, andere prioriteiten worden gesteld door een club die zegt ze te vertegenwoordigen. Niet MIND. MIND gaat voor de ‘keuze’ Gezond blijven in plaats van beter worden, zoals je al schreef in de vorige e-mailbrief. Als het niet zo wrang zou zijn, dan zou je een smalende glimlach op mijn gezicht kunnen zien. Niet dus. Mocht je nog geïnteresseerd zijn in de twee clubs die MIND gaan ondersteunen bij die lobby tweedaagse: www.lobbyvakschool.nl en www.hetlsr.nl  De website van die vakschool laat een wel heel chique (lees: dure) uitstraling zien. Bij de website van LSR schrik je je rot van het aantal mensen dat er werkt. Als het allemaal vrijwilligers zijn is het knap.

Het ga je goed collega,

Saul.

 

Rouwen kent geen tijd……..

Wil jij praten over rouw? Bel, chat, mail of app met MIND (en doneer). Echt? Ja, echt!

 

Beste Saul,

Voordat ik deze e-mail verder ga invullen, wil ik nog graag even terugkomen op je opmerking over dreigementen en dwarsliggerij van MIND. Je noemde in jouw e-mail die twee zaken omdat ze mij als journalist zouden treffen. Je hebt een punt, inderdaad wordt (ook mij) via MIND informatie onthouden. Organisaties en mensen die voor MIND werken wordt gevraagd vooral niet te reageren op wat ze in onze mailwisselingen tegenkomen (Hoewel menigeen dat toch doet, gelukkig). Dreigmails en beledigingen zijn er ook, hoewel ik alleen maar kan vermoeden dat ze via MIND min of meer worden ‘gestimuleerd’. Geen bewijs natuurlijk. Maar nu is er wel iemand die zegt genoeg te hebben van onze mailberichten en mij ‘op het hart drukt’ om te stoppen….. Deze persoon heeft veel petten op: lid van een politieke partij die MIND blijkbaar hoog heeft zitten, betrokken bij een van de organisaties die voor MIND producties maken en betrokken bij een organisatie waarin MIND een belangrijke bestuursfunctie vervult. Goed, naar het onderwerp van deze e-mail.

 

Wie heeft er in ons land niet te maken met rouw(verwerking). Als je rouwt dan ben je niet per se ook belast met psychische problematiek. Het kan een grijs gebied worden, maar het etiket dat MIND zo graag plakt is er natuurlijk niet op van toepassing. Maar dat maakt voor MIND niet uit:’ Rouw kent geen tijd, Wil jij praten over rouw/ Bel, chat, mail of app dan met een hulpverlener van MIND Korrelatie via mindkorrelatie.nl’. Overigens ga ik hier niet eens in op de vele goede en specifiek op rouw(processen) gerichte hulporganisaties. Voor MIND maakt het blijkbaar ook niet uit waarom of waarover je rouwt. Rouwen is reden om MIND te bellen.

Je zou verwachten dat Corona voldoende ‘doelgroepen’ voor MIND aanlevert. We horen van de Amersfoortse club steevast dat er te weinig geld is om de fors gestegen hulpvraag te kunnen opvangen…. Elke hulpaanbod wordt voorafgegaan door een opmerking dat er geld nodig is, elke brief aan de politiek gaat vooral over meer geld en elke ‘leuke actie’, die het zwaar bevolkte bureau verzint, is vergezeld van een donatie-oproep. Maar blijkbaar is er ruimte voor een nieuwe doelgroep.

Het is ook een interessante melkkoe die MIND probeert aan te boren. Alle Nederlanders hebben helaas kennis gemaakt met rouw. Maar ik vermoed dat ze niet meteen het gevoel hebben dat ze een psychisch probleem hebben waarvoor MINDkorrelatie gebeld moet worden. Rouwen hoort helaas bij het leven, maar MIND denkt nu dat het kan lukken om een deel van de rouwenden met MINDkorrelatie te laten bellen. Hoewel MIND eerder al aangaf dat er meer geld moest komen voor MINDkorrelatie en zelfs extra psychologen probeerde in te schakelen om aan de telefonische hulplijn te zitten, blijkt nu dat er tijd en menskracht over is om rouwenden te woord te staan, vervolgens aan te praten dat ze daarmee thuishoren bij de koepel voor patiënten/cliënten en naasten en ze te verleiden om hun privacygegevens te geven zodat MIND kan bellen voor donaties.

Ik hoop en verwacht eigenlijk ook wel dat die nieuwe doelgroep van de koepel niet zit te springen om een MIND etiket opgeplakt te krijgen. En dan toch maar een keer: zo’n reclameaanpak op twitter is walgelijk.

Met collegiale groet, Paulus.

 

 

Erica van den Akker, voormalig voorzitter Weerklank over stemmenhoren:

De belangrijkste vraag is: Wat heb je meegemaakt?

 

‘Stemmen horen hoeft geen symptoom van ziekte te zijn. Iedereen heeft wel eens een hallucinatie. Denk aan de telefoon horen overgaan, terwijl die niet overgaat. Of je vraagt: Wat zei je schat?, terwijl de ander niets zei. Je kunt er wel ziek van worden als het vaker of intensiever voorkomt. Bij het overgrote deel van mensen die stemmen horen en daar last van hebben, is de oorzaak te vinden in het in onbalans zijn van draagkracht en draaglast. Daarbij spelen emoties, gevoelens, levensvorming en sociale omstandigheden een rol. Van vrouwen die binnen de ggz zijn opgenomen en die last hebben van stemmen is van ongeveer 70% bekend dat zij traumatische ervaringen hebben (gehad). Bij mannen kunnen levensomstandigheden als pesten in de kindertijd ook een trigger zijn, blijkt uit onderzoek. Er zijn mensen di er geen last van hebben om stemmen te horen, zoals een kok in een Limburgs restaurant die recepten ontvangt. Als stemmen positief zijn, kunnen ze als helpers of goede geesten worden ervaren en vaak komt iemand die stemmen hoort dan niet met de psychiatrie in aanraking.’

Aan het woord is Erica van den Akker. Zij was tussen 2009 en 2016 voorzitter van de Stichting Weerklank. Zij is van de mensen die aan het woord zijn in Zolang er mensen zijn zijn er stemmen, een uitgave van genoemde stichting in 2016*).

 

Stemmen zeggen veel, maar doen niks

De belangrijkste vraag die je moet stellen bij mensen die last hebben van stemmen, is volgens haar: Wat heb je meegemaakt?

‘Je moet levensomstandigheden bespreekbaar maken. Er over praten is volgens de conventionele ggz niet goed voor mensen die stemmen horen, omdat het psychoses zou triggeren. Dit is de grootste waan in de ggz. Juist door erover te praten gaat het taboe eraf en kunnen mensen hun ervaringen een plek geven. Het wegdrukken en negeren van de ervaringen van stemmenhoorders helpt mensen niet. Het is heel erg als jouw realiteit ontkend wordt door een ander. Daarom moeten vragen gesteld worden, zoals: Wat hoor je? Kan ik je helpen? Word je er bang van? De stemmen kunnen veel zeggen, maar niks doen.’

 

*) Het volledige interview met Erica van den Akker IS een van de tientallen vraaggesprekken die zijn opgenomen in een publicatie van Stichting Weerklank (www.stichtingweerklank.nl) onder de titel Zolang er mensen zijn zijn er stemmen. De uitgave is verschenen in 2016 en nog altijd meer dan de moeite waard om in te kijken. Aan het woord komen mensen die stemmen horen, mensen die (ook) anders horen, voelen, proeven, zien en ruiken, mensen die (ook) helpen, behandelen, onderzoeken en mensen (ook) van Stichting Weerklank.

 

 

Iemand die ongelovig is de ogen uitsteken, is je reinste onzin’

Antoine Bodar: Het is heel bijbels om stemmen te horen

 

‘Maar wie offert nu zijn zoon?*), vraag ik aan de priester. Abraham hoort een stem en twijfelt er blijkbaar niet over om de opdracht die hij krijgt uit te voeren. Antoine Bodar voelt mijn veroordeling van die opdracht en die stem. ‘Voordat het zover komt, is er de engel die Abraham laat weten dat de opdracht alleen een beproeving was. Het is nooit een opdracht geweest die letterlijk vervuld zou moeten worden. Ook dit voorbeeld geeft aan dat de Bijbel niet letterlijk moet worden gelezen en doorgegeven. De letterlijkheid is de dood van de poëzie en ook van de Bijbel. Geweldspassages kunnen en mogen niet letterlijk worden genomen.’, zegt de priester met meer dan gemiddelde nadruk. Hij stelt ondertussen vast dat ik nog lang niet overtuigd ben. ‘Waarom geven we het dan door zonder er meteen bij te zeggen dat het niet letterlijk bedoeld is? Wat is de zin dan van dat doorgeven?’, vraag ik. Voordat de tweede kop thee op het kleine tafeltje aan het Amsterdamse appartement wordt neergezet, brengt de Rooms-katholieke ambtsdrager een mogelijk sterker argument naar voren. Hoewel, voor Antoine Bodar zijn het geen argumenten. Hij spreekt mij rechtstreeks aan met die nieuwe passage uit de Bijbel. ‘Iemand die ongelovig is de ogen uitsteken, is natuurlijk je reinste onzin en dat begrijpen we toch allemaal, ook als je niet katholiek bent. Je kunt en je moet er een waarschuwing in lezen. God wil echt geen oorlogen en toch hebben ze plaatsgevonden en vinden ze nog steeds plaats. Belachelijke dingen moeten we niet letterlijk nemen. Stemmen die opdrachten geven waarvan je met je klompen kunt aanvoelen dat ze niet deugen, doe je gewoon niet. Punt.’

 

Bovenstaand citaat is te lezen in een interview met Antoine Bodar, priester. Dat interview is een van de tientallen vraaggesprekken die zijn weergegeven in een boek van Stichting Weerklank (www.stichtingweerklank.nl) onder de titel Zolang er mensen zijn zijn er stemmen. De uitgave is verschenen in 2016 en nog altijd meer dan de moeite waard om in te kijken. Aan het woord komen mensen die stemmen horen, mensen die (ook) anders horen, voelen, proeven, zien en ruiken, mensen die (ook) helpen, behandelen, onderzoeken en mensen (ook) van Stichting Weerklank.

 

*) En het geschiedde na deze dingen, dat God Abraham verzocht; en Hij zeide tot hem: Abraham! En hij zeide: Zie, hier ben ik! En Hij zeide: Neem uw zoon, uw enige, dien gij liefhebt, Izak, en ga heen naar het land Moria, en offer hem aldaar tot een brandoffer, op een van de bergen, dien Ik u zeggen zal. (Genesis 22 – 1+2)

 

Illustratie: Rembrandt, 1635

Op de kouwe koffie bij de politiek……..de horizon van de eigen navel…….

Het wil maar niet echt lukken met die ‘leuke acties’ van MIND

 

Beste Paulus,

MIND zegt heel Nederland te willen en te kunnen genezen. Op website en sociale media blaast de club hoog van de Amersfoortse toren. Alles is groots en fantastisch. Maar als je even verder kijkt en luistert dan MIND wil dat je doet, dan komt er een ander beeld naar voren.

Met die livestream wil het maar niet echt lukken. Gemiddeld zijn er tussen de 3 en 5 kijkers (waarvan ik er een ben, meestal) en het Last Man Standing ding levert met nog een maand te gaan nauwelijks een derde op van het MIND-streefbedrag. Via sociale media blijkt dat MIND vooral de eigen, kleine achterban bereikt. De landelijke en regionale media reppen niet of helemaal niet over MIND-acties. En als dat al wel het geval is, dan blijkt dat MIND weliswaar zegt iets te organiseren, maar dat is dan gepikt van andere organisaties.

Kortom, een etalage en geen winkel. Desondanks gaan er miljoenen van overheid en instituties naar de koepel. Individuele bijdragen komen ook binnen, maar zetten niet echt zoden aan de dijk, want bij elk ‘hulpaanbod’ van MIND wordt als voorwaarde gesteld dat mensen eerst privacy informatie doorgeven en meestal wordt vooraf een financiële bijdrage gevraagd alvorens MIND kan worden aangesproken op steun en hulp die dus feitelijk niet bestaat. In de opvatting van MIND is hulp immers hetzelfde als verwijzen naar andere organisaties en instellingen.

Met gebruikmaking van stigma’s, zoals diagnoses die mensen niet in staat zouden stellen hun leven op eigen kracht te versterken, zet MIND vrijwel alleen jonge mensen (ouderen zie je niet in hun teksten en foto’s) onder druk om te geven. Als je kijkt naar de lijst van donaties dan wordt dat beeld bevestigd.

Daar komt bij dat MIND niet vertelt wat er met al die inkomsten wordt gedaan, laat staan dat MIND laat weten welke resultaten worden beoogd en behaald. Wel is duidelijk dat van de miljoenenbegroting 2020 meer dan de helft wordt besteed aan salarissen, bureaukosten, externe advies- en productiebureaus en ‘leuke dingen voor de mensen’. De rest van de inkomsten blijven ontraceerbaar voor donateurs.

De inmiddels talrijke brieven aan het Kabinet en de Tweede Kamer worden door de geadresseerden snel terzijde gelegd. Er is zelfs sprake van groeiende irritatie op en aan het Binnenhof over het geschrijf vanuit Amersfoort. Directeur-bestuurder Ter Avest wordt wel met een glimlach ontvangen voor korte gesprekken, maar dat is meer om niet al te onvriendelijk over te komen. Sommige Kamerleden denken nog steeds dat MIND de hulpvragers in de ggz vertegenwoordigt en zijn dus bang dat MIND ‘op de kouwe koffie’ ontvangen, stemmen kost. Ik zou zeggen, politici wees niet bang en doe vooral waarvoor je gekozen bent/wordt.

Door MIND gestimuleerde acties om journalisten, zoals jij Paulus, de mond te snoeren en zelfs te laten bedreigen, leveren niets op. Integendeel. De pogingen om de klokkenluiders binnen de MIND-organisatie op te sporen mislukken eveneens.

Ja, zo af en toe is er een bekende Nederlander die MIND-acties wil opluisteren. Ik heb geen idee wat dat kost, maar voor niks gaat de zon op. Ik kan MIND wel vragen wat die BN’ers kosten, maar daar komt geen antwoord op. Maar zelfs die BN’ers kunnen niet verhullen dat MIND steeds meer van de werkelijke hulp(vraag) los raakt en zich meer en meer richt op de horizon van de eigen navel.

Ik, en jij ook, heb het al meer gezegd: hulp in de ggz lijdt onder de kosten van een koepel als MIND. Er zijn zoveel vrijwilligersorganisaties die zoveel meer doen voor mensen die hulp vragen in het domein van ggz, zorg en welzijn. Laten mensen daar hun steun en eventueel hun donatie aan geven…. Socialrun, MeMam, SamenEen, Psychosenet, Aanzet, en zo kan ik wel even doorgaan. Dat geld wordt tenminste rechtstreeks besteed aan hulp en blijft niet hangen aan de strijkstok zoals bij MIND.

Een positief punt is dat steeds meer mensen inzien dat MIND een etalageclub is die vooral met zichzelf bezig is en hulpvragers ziet en inzet als incentives voor fondswerving. MIND graaft in dat opzicht haar eigen graf: MIND vraagt steevast om geld als voorwaarde voor verder contact met de organisatie. Steeds vaker vraagt MIND om donaties vanaf 20, 40 of zelfs 60 euro.  Die vraag wordt dan gericht aan jongeren……. Zo langzamerhand gaan mensen inzien dat dat niet klopt en dat het een  wanhoopspoging is om de salarissen en bureaukosten te kunnen blijven betalen. Dat gaat niet lukken. Ik voorspel dat 2021 begint met ontslagen bij MIND. En ik voorspel nog iets: MIND zegt daartoe genoodzaakt te zijn door de Coronacrisis.

Met collegiale groet, Saul.

 

 

De keuze van MIND: Gezond blijven in plaats van beter worden……

Na GGZNL nu ook MIND met holle retoriek over ggz hulp

 

Beste Saul,

Je had het al voorspeld: Na GGZNL komt vast ook MIND met holle frasen over ggz-hulpverlening. Ook de patienten/clienten koepel wil de verkiezingsprogramma’s van de partijen alvast beïnvloeden: Op 17 maart 2021 zijn de verkiezingen voor de Tweede Kamer. MIND heeft op een rij gezet welke punten belangrijk zijn om ervoor te zorgen dat iedereen met psychische problemen zicht heeft op tijdige en passende hulp. MIND roepen alle partijen op om de volgende punten tijdens de verkiezingscampagne centraal te stellen:’ En dan volgt in een advertentie in GGZ Nieuws een rij open deuren die MIND na jarenlang zeuren niet heeft kunnen sluiten. Sterker nog: MIND geeft in dat flauwe geschrijf aan leden van de Tweede Kamer niet een keer aan wat de club zelf kan, laat staan moet doen om ggz hulp op een goeie manier te laten plaatsvinden. GGZNL heeft de voorzet gegeven: Wij doen het goed en alle andere betrokkenen doen het niet goed. Wij zijn niet aanspreekbaar, nee, andere partijen moeten ggz hulp realiseren. Als het mislukt dan is het niet de schuld van GGZNL, maar van alle andere anderen. Dat was zo’n beetje de advertentietekst van GGZNL voorzitter en EO-coryfee Jacobine Geel. MIND volgt dat voetspoor. Niemand schiet er iets mee op, niemand wordt ermee geholpen en de verkiezingscommissies van de politieke partijen kunnen er makkelijk mee uit de voeten (lees: Dankuwel, we doen er niets mee). Ik weet wel iemand die weer op twitter complimenten verspreidt: Staatssecretaris Blokhuis. Hij zal er met doorzettingsmacht de loftrompet over blazen.

Welke belangrijke items wil MIND aan de politiek meegeven? Nou, niet in lachen of huilen uitbarsten, hier staan ze op een rijtje: Gezond blijven in plaats van beter worden (je kan dus kiezen blijkbaar); Maak werk van integrale preventie met concrete doelen (Bent u er nog?); Psychische hulp voor iedereen (Heb je daar nu een bureau van 52 Fte’s voor nodig?); Veranker lotgenotencontact structureel (Daarvoor ontvangt  MIND jaarlijks miljoenen); Stel een onafhankelijke doorzettingsmacht in (Die heeft Blokhuis toch al, of toch niet?); Maak per cliënt een zorgnetwerk op maat (Pfffff); Zorg voor een integrale bekostiging (Bedoeld wordt: geef alle geld aan GGZNL, ZN en MIND); Organiseer steun in de wijk (MIND heeft geen zin in (het goede werk van) Buurtzorg); Gelijke kansen voor ons allemaal (Saul, ik moet nu echt naar het toilet); Vrije keuze voor iedereen (Blij dat ik even weg was); Maak de regio leidend (Ik ben er weer, maar niet heus); Borg de positie van cliënten en de inbreng van clientenperspectief, inclusief financiering (Daar komt ie dan: geef geld aan MIND). Tot slot beantwoordt MIND de vraag: Wat kun jij doen? Geloof me nou maar, Saul, dat staat er echt. Ja, ik weet wat jij en ik aan het slot van de advertentie zouden willen lezen: Wat kan MIND doen? Nou, MIND doet niks en wil ook niks doen. Nee, je moet het als hulpvrager zelf doen. En wat moet die hulpvrager dan volgens MIND zelf doen:

Check de verkiezingsprogramma’s en stem op de partij die volgens jou de beste oplossing voor onze psychische gezondheid biedt. Draag zelf bij door psychische problemen bespreekbaar te maken, bijvoorbeeld door aandacht te hebben voor mensen in jouw omgeving die psychisch kwetsbaar zijn en hen naar (zelf)hulpmiddelen te verwijzen. Zorg goed voor jezelf. Voel je dat het niet goed met je gaat? Vraag om hulp, zoek naar een oplossing, maak gebruik van zelfredmiddelen en kijk wat je kunt doen om erger te voorkomen. Je kunt ook contact opnemen met een hulpverlener van MIND Korrelatie of kijken op de MIND Atlas waar je in jouw buurt terecht kunt. En als je contact opneemt dan kom je er meteen achter dat je privacy niet wordt beschermd! (MIND is daarbij vast geadviseerd door MedMij, dat wordt geleid door ex-MIND bestuurder Gorter. U weet nog wel, die man die in 2018 115.000 euro verdiende bij MIND (excl. Vergoedingen) en 800 euro te veel ontving. Terugbetalen aan het goede doel? Niks ervan, er is een wettelijke mogelijkheid om ook die 800 euro te houden, en die kans greep de organisatiebobo met beide handen aan.) 

Het staat er allemaal echt. Ik voorspel dat Blokhuis twittert dat MIND heel erg goed bezig is en dat MIND echt helpt en dat MIND uitvoering geeft aan zijn beleid. Het is meer dan erg dat een landelijke koepel zich zo mag en kan presenteren met geld van de overheid en donateurs. Er is natuurlijk geen enkele politieke partij die de aanbevelingen van de club niet overneemt. Platitudes verplichten nergens toe, kunnen niet worden afgerekend en zijn snel weer vergeten.

O ja, doneer dus niet aan de bureaukosten van MIND. Beter aan de vrijwilligers van Socialrun, MeMam of Sameneen in Gorinchem. 

Met collegiale groet, Paulus.

 

 

Saul: Jumbo heeft ook 7 zekerheden

De 7 zekerheden van MedMij? Zijn die echt zeker? Nee dus!

 

Beste Paulus,

Als je jouw gezondheidsgegevens uitwisselt via de MedMij-manier weet je deze dingen zeker: Zo begint een wervende tekst op de website van MedMij*). Ik dacht: waar heb ik dat eerder gezien? Ik kwam erachter toen ik Paracetamol moest kopen. Inderdaad, bij Jumbo. De 7 zekerheden van Jumbo**).

Welke hulpvrager, of zo u wilt, patiënt of cliënt, voelt zich niet aangesproken als het gaat om een claim die je in een kwetsbare positie lijkt te beveiligen? Meer grip op je eigen gezondheidsgegevens., meldt Medmij even later. Dat klinkt al anders: ‘meer’ is (veel) minder dan ‘zeker’. MedMij is niet gek natuurlijk. Het is beter om te zeggen ‘bijna altijd’ dan ‘altijd’, want op dat laatste ben je meteen te pakken als er ook maar een ietsepietsie misgaat. MedMij kan altijd zeggen: ‘Tja, we zeiden ook bijna en niet altijd.’ En geloof me, Paulus, dat zullen ze ook zeggen. Het is MedMij niet te doen om verantwoording nemen voor de privacy van een hulpvrager. Nee, het gaat om een product in de markt zetten. In die zin is het ook weer niet zo vreemd dat zowel Jumbo als MedMij marketingteksten gebruiken om iets aan te prijzen dat zowel voor consument als hulpvrager niet of nauwelijks controleerbaar is.

 

Laten we die 7 zogenaamde zekerheden even kort onder het vergrootglas van betrouwbaar en verantwoord handelen leggen.

  1. Je hebt zelf regie over je eigen gezondheidsgegevens en kan ze gedurende je hele leven blijven gebruiken in jouw eigen persoonlijke gezondheidsomgeving. Je hebt misschien wel de regie op wat je digitaal kwijt wil over je gezondheid, maar je hebt niet de regie over wat zorgaanbieders en leveranciers doen met de toegang tot jouw persoonlijke gezondheidsomgeving (PGO). Met andere woorden: er kunnen verbanden worden gelegd, eigen logaritmes op worden toegepast, betekenissen worden gegeven die niet de jouwe zijn en stigma’s op worden geplakt (helaas niet zo uniek onder professionals). Misschien dat de zorgaanbieder(instelling) en de leverancier (farmaceut) kansen tot ‘samenwerking’ zien… En zo kan ik wel even doorgaan. Natuurlijk zegt MedMij dat dat net buiten hun claim van veiligheid valt, maar iets doen waarvan je van tevoren weet dat het geen waterdichte garantie biedt, is minstens ook fout. Het is zoiets als ‘zekerheid tot aan de voordeur.’
  2. Alleen jij bepaalt welke gegevens je in je PGO verzamelt en met wie je ze deelt. Was dat maar waar. Wat er met de gegevens gebeurt als je ze uit handen hebt gegeven, weet jij niet en weet ook MedMij niet. Ja, het MedMij-label is er, maar wat garandeert dat? Op een aantal voedingsmiddelen die je bij Jumbo kan kopen, wordt ook vermeld dat het ‘gezond’ is, maar wat is gezond, voor wie en wanneer wel/niet? Bepaal je als hulpvrager echt met wie je je gegevens deelt? Nee hoor, als je ze niet deelt bij een tweede, derde, vierde etc. hulpverlener/behandelaar/apotheek dan krijg je zeker te horen dat je het lastig maakt om je goed te kunnen behandelen……. De vrijheid die MedMij verraderlijk aanprijst is dus geen vrijheid. Het is een dwangbuis van digitale communicatie waaraan je je zeker op den duur niet kan onttrekken.
  3. Jouw gezondheidsgegevens zijn volgens strenge eisen beveiligd en tijdens de uitwisseling altijd versleuteld. Strenge eisen? Waarom die toevoeging streng? En waarom ‘tijdens de uitwisseling’ versleuteld? MedMij dekt zich in. Het criterium is niet de veiligheid van patiënt privacy. MedMij kan zich door die bepalingen in het aanbod vrijwaren van claims van privacy schending. En die schendingen komen er, maar die zullen waarschijnlijk plaatsvinden als de ‘uitwisseling’ via MedMij achter de rug is. Geloof me, Paulus, die formuleringen en die toevoegingen op een claim van zekerheden zijn niet voor niets benoemd door de slimme jongens en meisjes van MedMij. Ze voelen natuurlijk aan dat als die PGO eenmaal is ingericht, er van alles kan gebeuren waar ze zelf geen invloed meer op hebben. Een crimineel of criminele organisatie die iets met de gegevens van de hulpvrager van plan is, laat zich die kans echt niet ontnemen omdat MedMij het label kan afnemen.
  4. Je gegevens worden alleen bewaard in je eigen PGO en op de plek waar ze nu ook al staan, bij je zorgaanbieder. Je gegevens komen dus niet bij derden terecht. Ook MedMij weet als ieder ander dat dat een onhaalbare claim is. Als beveiligde gegevens niet ook elders terecht komen, dan wisten we nu bijvoorbeeld niet dat er bij de politie flink wordt gebeunhaasd in de criminaliteit. Dan wisten we niet via WIKIleaks wat de Amerikanen (en anderen) elders in de wereld hebben gedaan. Dan wisten de Chinezen nog steeds niet hoe ze snel en goedkoop medicijnen kunnen produceren die elders ook beschermd zijn met garanties en veiligheid labels. Kortom, MedMij weet dat die claim niet haalbaar is. Iets beweren waarvan je weet dat het niet klopt is toch liegen? Of hadden onze ouders het fout toen ze ons dat leerden?
  5. Niet alleen jouw PGO heeft het MedMij-label; ook de zorgverlener waar je gegevens mee uitwisselt heeft het label. Ja, dankt je de duvel. Partners in crime als het zo uitkomt. Die zorgverlener wil ik nog in moreel opzicht wel iets hoger inschatten dan de leveranciers en andere partijen waarmee MedMij zegt samen te werken. Het MedMij-label is niet het eerste voorbeeld van ‘verpakkingen, labels en etiketten’ die niet de inhoud dekken, laat staan aangeven wat er met je PGO of product kan gebeuren.
  6. Stichting MedMij voert de uitgebreide toetsing uit die nodig is om het MedMij-label te verkrijgen. Ik had de mazzel om mee te luisteren bij een eerste gesprek tussen MedMij en een kandidaat organisatie. Dat wist MedMij natuurlijk niet.  Nou, met die toetsing zit het niet zo snor als het lijkt. Het is vooral een toetsing op blauwe ogen, vriendelijke kennismaking, geloven/of niet van de kandidaat partij en afwachten hoe het loopt. Ook hier: toetsing tot aan de voordeur.
  1. Stichting MedMij bestaat uit nationale organisaties van patiënten en zorgverleners. Tja, die kennen we. Daar hebben we al vaak en veel over gezegd, Paulus. MIND is er zo een bijvoorbeeld. We weten inmiddels dat die koepels vooral een eigen leven leiden. De hulpvragers waaruit ze misschien ooit zijn voortgekomen tellen nauwelijks mee. Zij worden ingezet als incentives voor subsidies, donaties. MedMij is een miljoenenproject waarvoor de overheid tekent en waarvan een deel weer wordt besteed aan die koepels van patiënten en zorgverleners. Die krijgen dat geld dan weer voor het feit dat ze geld binnenhalen voor het MedMij project. Zo kan iedereen z’n eigen geldkist blijven vullen. En nog dit: Met die mededeling dat MedMij bestaat uit nationale organisaties wordt eigenlijk bedoeld dat hulpvragers en professionals zich nergens meer mee hoeven te bemoeien omdat hun zegje al via hun koepel is gedaan. We weten natuurlijk wel beter. Die koepels verwijderen zich steeds verder van hun oorspronkelijke achterban. Kortom, de zekerheden van MedMij, de standaarden van MedMij, de labels van MedMij zijn niet wat ze lijken te zijn.                                                      Paulus, ik denk dat ik toch meer vertrouwen heb in de 7 zekerheden van Jumbo. Nou ja, die Paracetamol blijft wel een puntje natuurlijk.

Met collegiale groet,

Saul.

 

*) Steeds meer mensen willen inzicht in hun gezondheid. MedMij zorgt ervoor dat iedereen die dat wil kan beschikken over zijn gezondheidsgegevens in een zelfgekozen persoonlijke gezondheidsomgeving. Bijvoorbeeld in een app of een website. Daarvoor moet zo’n app of site veilig kunnen communiceren met alle plekken waar de informatie opgeslagen staat. Denk aan ziekenhuis, de huisarts, het consultatiebureau en de apotheek. MedMij is dé Nederlandse standaard voor het veilig uitwisselen van gezondheidsgegevens tussen jou en gezondheidsprofessionals. 

 

**) De 7 zekerheden van jumbo: 1. Bij Jumbo ben je het goedkoopst uit. 2. Onze service gaat altijd net een stapje verder. 3. Bij Jumbo hebben we het grootste supermarktassortiment. 4. Bij ons is vers gegarandeerd vers, we selecteren met zorg de allerbeste versproducten. 5. Snel en gemakkelijk boodschappen doen: dat verstaan wij onder vlot winkelen. 6. Wij zijn pas tevreden als je meer dan tevreden bent. 7. We zijn nieuwsgierig naar je mening. 

 

 

Paulus in e-mail aan Saul: koepel wil spreekverbod voor professionals

MIND: Psychiaters moeten hun mond houden!

 

Beste Saul,

Al vanaf de plannen voor, de invoering van en de eerste ervaringen met de Wet verplichte ggz hebben behandelaars in de psychiatrie aangegeven dat het niet deugt. Het voert hier te ver om daar in detail op in te gaan. Kern is dat psychiaters en hun koepel NVvP erop wijzen dat de wet (de opvolger van de BOPZ) op papier meer belooft dan in de praktijk wordt waargemaakt. Met name, zegt NVvP voorzitter Elnathan Prinsen: ‘De rechtspositie van patiënten is op papier sterker geworden, maar in de praktijk zwakker geworden doordat patiënten alle formulieren niet kunnen doorgronden. De wet leidt niet tot minder dwang maar tot meer.’ Recent heeft NRC een brief gepubliceerd met overeenkomstige bezwaren tegen de wet (en de door de staatssecretaris voorgenomen reparatie van die wet) van bestuurders van ggz instellingen.

Mooi, zou je denken, dat de professionals het opnemen voor het belang en de kwaliteit van zorg voor mensen die hulp vragen. Nee, zegt MIND, dat mag niet. Psychiaters moeten hun mond houden want eerst moeten wij spreken. De beleidsadviseur van MIND, mevrouw Melis (geen ervaring in het domein waarover ze hoog van de toren meent te moeten blazen), is van mening dat psychiaters hun mond moeten houden over die wet. ‘Eerst moeten wij laten weten wat wij ervan vinden’, is haar verbale dwangbuis in een advertentietekst in Zorgvisie. Wij zijn de patiënten en wij weten hoe het zit. Iedereen die daar anders over denkt, moet zijn of haar mond houden. Dat is de rode draad van haar betoog. Ook al hebben de psychiaters gelijk en zijn zij nu eens degenen die echt staan voor hun patiënten, ze mogen niet spreken van MIND. Gelukkig trekken ze zich daar niets van aan. Ze laten VWS weten hoe ze erover denken en terecht!

Nog wranger is dat MIND helemaal geen benul heeft van de fouten die de wet kent. Sinds medio 2019(!) zijn ze doende om hun ledenorganisaties te informeren over wat de wet inhoudt en hoe er mee om te gaan. Die bijeenkomsten zijn nog enkele malen herhaald in 2019 en 2020, maar hebben feitelijk niets opgeleverd. MIND was en is voorstander van de Wvggz en zoekt alleen een mogelijkheid om zogenaamd namens hulpvragers in die wet een (gesubsidieerde) plek te verwerven. De wet deugt niet en de reparaties van Blokhuis zullen dat nauwelijks verbeteren. Maar MIND wil dat kritiek van behandelaars wordt gesmoord zodat MIND met een gemanipuleerd bericht vanuit de cliëntenbeweging kan komen waarin natuurlijk Blokhuis’aanpak wordt gesteund, een beetje marginale kritiek met oplossing wordt gepresenteerd en vervolgens MIND zichzelf inschakelt om de wet ‘goed’ over te brengen bij hulpvragers in de ggz.

Vandaar dus het spreekverbod dat de beleidsadviseur van MIND Melis (pas sinds 1 mei in dienst bij MIND) wil opleggen aan iedereen die anders denkt en doet dan MIND. ‘Na zo’n 15 jaar werkzaam te zijn geweest op het snijvlak van Europa, financiën en beleid, ga ik me inhoudelijk inzetten voor mensen met psychische klachten.’, zegt ze zelf op Linkedin. Tja.

Collegiale groet, Paulus.

 

 

 

 

 

Saul: Holle retoriek en valse ambities van EO-coryfee Jacobine Geel*)

GGZNL voorzitter: Wij doen het heel goed, maar al die anderen verpesten het!

 

Beste Paulus,

‘Laten we in de ggz belangen verruilen voor ambities’ is de titel boven een advertentie van GGZNL in SKIPR. Belangen? Welke belangen? Belangen van en voor wie? Jacobine Geel, de bejaarde etalagepop van de koepel in Amersfoort spreekt in de advertentie over een uitgestoken hand van GGZNL. Een uitgestoken hand? Een uitgestoken hand die, als je even niet oplet, je een klap geeft.

Wat mevrouw Van Geel zich niet heeft gerealiseerd is dat haar advertentietekst heel duidelijk laat zien waar het GGZNL echt om gaat. Ze voelt wel aan dat er een verschuiving van budgetten op komst is. Van ggz naar sociaal domein. En terecht. Maar dat houdt in dat GGZNL moet inleveren en dat is een gruwel voor het chique kantoor in de keistad.

Ze heeft het over ambities, durf, schouder aan schouder, lef en samenwerking. Die etikettering van ggz zorg in ons land (En GGZNL kan wel de tenaamstelling veranderen, maar de Nederlandse ggz is echt meer en iets heel anders dan de belangenclub) heeft dan vooral betrekking op anderen dan GGZNL. Met andere woorden zegt ze: goede ggz zorg ligt in de handen van andere organisaties dan GGZNL. Als het mis gaat dan kan GGZNL daar niets aan doen, maar dan zijn het de maatschappelijke partners die ambitie, durf, lef en samenwerking missen. GGZNL-voorzitter Geel vindt dat ‘die maatschappelijke partners de samenwerkingsambitie van GGZNL frustreren’. Tja, lees via de link hieronder zelf maar.

Ze doet een beroep op de politici en bestuurders die zich straks (2021) het vuur uit de sloffen gaan praten om een nieuw kabinet samen te stellen. Blijkbaar is het vertrouwen in Paul Blokhuis met zijn volkomen verbleekte doorzettingsmacht verdwenen. Daar kan ik de GGZNL-coryfee nog volgen. Maar ze weet ondertussen heel goed dat de budgetten vanaf 2022 echt anders verdeeld gaan worden en dat daarbij een club als GGZNL niet alleen invloed maar zeker ook geld gaat inleveren. Dus denkt ze, aanval is de beste verdediging. We beschuldigen bij voorbaat al die maatschappelijke organisaties die zich in ons land echt inzetten voor gezondheid, welzijn en samenleven van gebrek aan ambitie, durf, lef en samenwerking. Als het misgaat dan hebben wij als GGZNL alvast gezegd dat het niet aan ons ligt maar aan hun. Zo, dat is dan klaar.

Als u de moeite neemt om de advertentie via de link hieronder te lezen dan valt de bombastische retoriek meteen op. Het zijn holle woorden zonder inhoud die overigens al zo vaak en bij zoveel gelegenheden zijn uitgesproken. Ook valt op dat de taal een heel andere is dan GGZNL bezigt als niemand meeleest en meeluistert. Bijvoorbeeld aan tafel bij de zorgverzekeraars, aan tafel bij organisaties die een loopje nemen met privacy van hulpvragers zoals SBG en AKWA, aan tafel bij bevriende Kamerleden.

En dan is het een gotspe, een term die mevrouw Geel moet herkennen, om GGZNL in een en dezelfde beweging als synoniem te nemen voor echte hulpverlening in de Nederlandse ggz. Het is een werkwijze die koepels koesteren: wij zijn DE koepel van ggz-instellingen, wij zijn DE koepel van patiënten, wij zijn DE koepel van de professionals. En het ministerie van VWS vindt dat prachtig: met een koepel om tafel is veel efficiënter en effectiever dan met hulpvragers spreken. Ja, in de verkiezingsperiode, dan gaan ze de baan op en spreken Jan met de pet hulpvrager, maar zodra ’s avonds de verkiezingsuitslag vast staat, dan is die alweer snel vergeten.

Ik vermoed dat de maatschappelijke organisaties waarover Geel spreekt wel aanvoelen dat GGZNL een poging doet om ze te onderwerpen aan het al jarenlang alom bekritiseerde machtsdenken van de GGZNL-bobo’s. Geel zegt dat ze wil netwerken. (Waarom nu pas?) Nee hoor, GGZNL wil voorkomen dat ook anderen zeggenschap krijgen in ggz-zorg en daarvoor een beroep doen op het budget. GGZNL wil de centrale zeggenschap over gedecentraliseerde hulp. Met doorzettingsmacht.  

Collegiale groet, Saul.

 

*) https://www.skipr.nl/blog/laten-we-belangen-verruilen-voor-ambities/?daily=1&utm_medium=email&utm_source=20200913%20skipr%20weekly%20nieuwsbrief%20-%20&utm_campaign=NB_SKIPR&tid=TIDP623792X705BA720E7454B5CBBEACA899E74A006YI4

 

 

 

 

 

Er is tot 2026 minstens 50 miljoen euro te verdelen… Nog maar een keer vragen dan…

MIND blijft weigeren vragen over cliëntenparticipatie te beantwoorden

 

Op 21 april 2020 legde ik per e-mail enkele vragen voor aan MIND-bestuurssecretaris Ben Roelands. Tot op heden heb ik geen reactie ontvangen. Dat verbaast me overigens niet, want er liggen sinds 2018 52 vragen bij MIND waarvan er nooit een is beantwoord. Ik stuur deze column maar weer eens naar die bestuurssecretaris bij wijze van een nieuw verzoek om gewoon te vertellen wat MIND doet.

Waar gaat het over?  In het Hoofdlijnenakkoord/Onderzoeksprogramma ggz wordt aangegeven dat ‘cliënten en hun naasten’ meer betrokken moeten worden bij zorg en onderzoek. ‘Projecten die binnen het programma gefinancierd worden, dienen aan te geven op welke wijze zij bijdragen aan een betere positie van cliënten en/of hun naasten, zowel binnen de zorgverlening als binnen het eigen onderzoek/project.’, luidt het in officiële terminologie.

In samenwerking met de Patiëntenfederatie Nederland en PGO Support heeft MIND een ggz cliënten- en naastenpanel (referentenpanel) opgezet. Het panel bestaat uit circa 50 betrokken cliënten en naasten die ervaring hebben met aandoeningen of thema’s die aan bod komen in het ggz-onderzoek. De panelleden worden ingezet om te beoordelen of subsidieaanvragen die worden ingediend bij het Onderzoekprogramma ggz voldoende relevant zijn vanuit het cliënten- en naastenperspectief. Daarnaast beoordelen zij ook of cliënten en naasten voldoende worden betrokken bij het onderzoek. Het budget is 50 miljoen euro tot 2026. De status vermeldt dat het ‘programma in uitvoering’ is. (Bent u er nog?)

'Geachte heer Roelands', was en blijft de aanhef van mijn e-mailverzoek om informatie, 'kunt u aangeven hoe de selectieprocedure voor dat cliënten- en naastenpanel luidt en wie vervolgens in dat panel zitting hebben genomen?' MIND heeft voor de inbreng van de koepel advies gevraagd aan SIRM*). Dus vroeg en vraag ik aan de bestuurssecretaris: Kunt u aangeven hoe de adviesovereenkomst tussen MIND en SIRM er uit ziet, met name welke diensten door SIRM aan MIND werden/worden geleverd en welke financiële afspraken zijn gemaakt? Misschien mag ik daar nu ook de vraag aan toevoegen wat dat advies heeft gekost. ‘Met dank en vriendelijke groet, Paul Custers, journalist.’, is het besluit van mijn korte e-mail op 21 april jl. en dat is nu bijna vijf maanden geleden. Niets, helemaal niets heb ik vernomen, maar misschien dit keer wel.

De oorverdovende stilte van MIND is, zoals al gezegd, niet verrassend. Het wekt op z’n minst de indruk dat er iets niet naar buiten mag. En dat laatste maakt het interessanter om te vragen. Gelukkig is MIND niet de enige (vooralsnog kurkdroge) bron waaruit geput kan worden, maar daarover later meer.

 

*)SiRM: Strategies in Regulated Markets is een adviesbureau. De website ziet er gelikt uit en je krijgt de indruk dat een advies van SiRM misschien wel heel goed is, maar vast ook heel duur zal zijn. Wat opvalt is dat sommige mensen die SiRM bevolken veel tentakels hebben in de zorg en in de ggz. Belangenverstrengeling komt zomaar naar voren, maar ik zal vast niet weten hoe het ‘echt’ zit, dat hoor ik tenminste vaker van mensen die door Saul en Paul worden genoemd………..

Hoe dan ook, dat advies kon makkelijk betaald worden uit de pot met 50 miljoen euro. Misschien dan nog een korte vraag aan bestuurssecretaris Roelands van MIND: Wat heeft het advies van SiRM gekost?

Paul en Saul: Een nieuw stigma voor fondsenwerving

MIND: Hebt u sociale angst? Als u doneert dan hebben wij tips.

 

Paul: Je gelooft het niet, maar MIND heeft weer een nieuw stigma gevonden om geld te vangen.

Saul: En? O ja, die sociale angst.*)

Paul: Ze vinden dat iedereen die sociale angst heeft zich moet melden bij MIND.

Saul: En dan kan je vast een e-mail sturen om de ‘tips’ van MIND te ontvangen?

Paul: Klopt. En dan moet je al je persoonlijke gegevens invullen.

Saul: MIND heeft toch een  gratis flyer samen gesteld met tips voor ‘sociale angst’?

Paul: Ja, maar die krijg je niet zomaar. Die moet je aanvragen en dan hebben ze je gegevens ook.

Saul: Ze vragen vast om een telefoonnummer, zodat ze je onder druk kunnen zetten om te doneren.

Paul: Klopt. Je hebt ‘immers’ die gratis flyer gehad, dan kan je ook wel even je portemonnee trekken.

Saul: Ze hebben tips, maar die geven ze niet. Die krijg je pas als je je gegevens verstrekt?

Paul: Klopt. En dan word je doorverwezen naar de MIND website en wat lees je dan als eerste?

Saul: ‘Bijna 1 op de 2 mensen krijgt in zijn of haar leven te maken met psychische problemen.’

Paul: Gelukkig staat erboven; ‘Het begint bij MIND.’

Saul: Daar moet je dus niet beginnen als je geen psychische klachten wil krijgen.

Paul: Het is echt ver over de schreef wat zo’n koepel doet.

Saul: Je verzint ‘sociale angst’, labelt dat als een psychisch probleem en vraagt vervolgens om geld.

Paul: Ik vraag me af of er nou echt niemand is die dat stelletje in Amersfoort tot de orde kan roepen.

Saul: Lidorganisaties misschien? Of CBF? Of ANBI? Of VWS? Of Paul Blokhuis?

Paul: De staatssecretaris? Laat me niet lachen. Die is te druk met zijn doorzettingsmacht.

Saul: Wie dan? Misschien de Autoriteit Persoonsgegevens?

Paul: Weet niet. Die hebben het ook te druk, zei baas Wolfsen.  Heb jij wel eens sociale angst?

Saul: Uhm, weet ik niet zo goed. Wat is dat eigenlijk?

Paul: Geen idee. Maar volgens MIND heb je wel een probleem, ook al weet je dat zelf niet.

Saul: Volgens MIND heb ik dan dus psychische problemen en psychische klachten?

Paul: Jazeker. Werk aan de winkel voor SSzS. Weer een nieuw stigma dat bestreden moet worden.

Saul: Maar daar speelt die directeur-bestuurder Ter Avest van MIND toch ook de eerste viool?

Paul: Ik weet niet of ze viool speelt. Wat ik wel weet: Ze doet het niet voor de kat zijn viool.

 

*)  MIND in digitale folder, die je pas krijgt als je je laat bellen om geld te geven: Sociale angst kan je flink belemmeren in het dagelijks leven. We stelden een flyer samen met tips en oefeningen om met sociale angst om te leren gaan en deze zodoende te laten verminderen. Op deze pagina is de flyer gratis per e-mail aan te vragen.

Bovenstaande foto is de digitale blikvanger voor de wervingsactie met het nieuwe stigma. (Jonge) Dames aan de koffie. Ik zou niet durven zeggen dat ze sociale angst hebben. Ze luisteren naar iets of iemand. Directeur-bestuurder Ter Avest misschien ? Die ze ervan overtuigt dat ze 'sociale angst' hebben? En erbij zegt dat als je doneert dat je dan tips krijgt die je kunnen helpen om ervan af te komen? Want dat is MIND ten voeten uit en dat zegt de koepel ook letterlijk op de website: Met uw financiële steun kunnen we psychische problemen helpen voorkomen en oplossen. Misschien moeten de psychiaters in de grote instellingen toch eens bij MIND gaan praten. Niet behandelingen, niet medicatie, niet empathie en betrokkenheid, niet kennis en kunde, maar geld is de oplossing. Ik wed dat de zorgverzekeraars die MIND-insteek ondersteunen.....

 

Paul en Saul:

MIND wil minstens 100.000 euro van donateurs. Maar waarvoor eigenlijk?

 

Paul: Ik lees op www.ggznieuws.nl dat MIND minstens 100.000 euro wil binnenhalen.

Saul: Waarvoor?

Paul: Om te helpen.

Saul: Wie? Waarmee?

Paul: Jongeren. MIND wil met dat geld voorkomen dat er psychische problemen ontstaan.

Saul: Wat zeg je? Kan je met geld psychische problemen voorkomen?

Paul: Dat zegt MIND.

Saul: Maar hoe dan?

Paul: Dat zeggen ze niet.

Saul: Vreemd. Ze willen 100.000 euro hebben, maar zeggen niet waar dat aan besteed wordt?

Paul: Ja. Ze zeggen bij MIND dat er jaarlijks ruim 1900 mensen overlijden aan zelfdoding.

Saul: Onder jongeren?

Paul: Dat staat er niet. Wel dat het aantal zelfdodingen onder jongeren stijgt.

Saul: Hoe weten ze dat?

Paul: Dat zeggen ze niet. Maar ze zeggen wel dat dat geld voorkomt dat er zelfdodingen zijn.

Saul: Dus ze hebben het over ernstige gevolgen, geven niet aan hoe dat komt en willen geld?

Paul: Ja. Maar met 100.00 euro (maar ze willen meer) betalen ze twee projecten.

Saul: MIND Young Academy en de MIND young Studio. Dat zijn dan dure projecten.

Paul: Nou, het meeste geld gaat natuurlijk naar het MIND-bureau in Amersfoort.

Saul: Maar dan nog. Voorkomen die projecten dan zelfdoding onder jongeren?

Paul: Dat zegt MIND niet.

Saul: Wat zeggen ze dan wel? Ze doen alsof die twee projecten zelfdodingen voorkomen?

Paul: Bijna. Ze willen in elk geval geld binnen halen om het MIND-bureau boven water te houden.

Saul: Is het dan lastig voor MIND om rond te komen met al die miljoenen die binnen vallen?

Paul: Op dit moment nog niet, maar ze voelen wel aan dat het zo niet blijft gaan.

Saul: Hoe bedoel je?

Paul: Subsidies van VWS gaan straks omlaag. Het wordt moeilijker om geld van donateurs te vangen.

Saul: Die Last Man Standing actie? Mensen kunnen nu thuis ipv op het water ergens op staan, die…

Paul: Die levert veel geld op wil je zeggen? Nou er is nog geen 30.000 binnen en MIND wil 100.000.

Saul: Maar ze zijn toch al vanaf december 2019 bezig om donateurs te werven?

Paul: Klopt. Nu zijn er nog 7 weken te gaan en minder dan een derde is pas gestort. Dat valt tegen.

Saul: Oh, ik snap het, vandaar dat vermelden van zelfdodingen. Dat moet mensen overhalen.

Paul: Dat zeg jij en ik kan het niet tegenspreken.

Saul: MIND wil van deelnemers aan die actie geld zonder dat ze weten waar dat naartoe gaat?

Paul: Ja. De meeste deelnemers zijn jongeren. Dat is de doelgroep waar het geld heen zou gaan.

Saul: Dus: de doelgroep die MIND wil helpen, moet zijn eigen hulp zelf betalen?

Paul: Ja. Erger: een deel van hun geld gaat niet naar hen zelf, maar naar het MIND-bureau.

Saul: Trappen die jongeren daar in? Ik snap dat het leuk is om op palen in water te staan, maar thuis?

Paul: Blijkbaar. Ze gaan staan, geven geld (MIND wil graag dubbele cijfers vangen), maar weten niet…

Saul: Dus om thuis op een stoel of tafel of wat dan ook te gaan staan, moet je betalen?

Paul: Ja. En MIND wil graag veel geld van ze vangen.

Saul: En dat lees je op www.ggznieuws.nl? Is dat een site die door collega-journalisten wordt gerund?

Paul: Nee, het is een advertentiemedium. Iedere ggz-organisatie kan er een advertentie plaatsen.

Saul: Maar dan kan je dus gewoon onzin of leugens laten publiceren?

Paul: Ja. Niemand stelt een kritische vraag, niemand zoekt iets uit.

Saul: Wie betaalt die digitale nieuwsbrief, ik bedoel die advertenties?

Paul: Haha. Je weet wel dat je naar de bekende weg vraagt.

Saul: De organisaties zelf? GGZ-geld, dat beter aan echte hulp gegeven kan worden.

Paul: Tja.

Saul: Wie plaatste nu die advertentie op www.ggznieuws.nl?

Paul: MIND ypsilon. Club van ‘directeur’ Bert Stavenuiter. Slaafse volgeling van MIND.

Saul: O ja, ik weet ‘t. Denk je dat MIND die 100.000 euro nog binnen haalt?

Paul: Misschien wel. Maar ik hoor wel dat zo langzamerhand mensen wakker worden…

Saul: Beter kan je je geld geven aan vrijwilligers die zich wel echt uit de naad werken.

Paul: Zeker, SocialRun of MeMam bijvoorbeeld.

Saul: Of niet meer aan MIND doneren, maar direct aan hulpvragersorganisaties.

Paul: Goed idee.

 

Saul (weer op de koffie bij Paul) houdt een boze monoloog:

MIND wil minstens 40 euro van je vangen om te ‘helpen’. Helpen? Nee hoor!

Je hoeft je niet te vervelen als je de vishengel hebt opgeborgen en het najaar zich in een mooie lage ochtendmist boven de weilanden eerder aandient dan je had gedacht. Mooi begin, toch? Beetje dichterlijk, vind ik van mezelf. Nee hoor, alle gekheid op een stokje.*) Of is dat eigenlijk een verborgen stigma? Voor MIND in elk geval niet, want de website vermeldt de ene ‘dwaasheid’ na de andere. We kunnen er nog jaren mee voort. Nu wil ik het even hebben over (weer) een oproep aan bezoekers van de website om geld te doneren.

Voor Korrelatie, opgekocht door MIND, moet er geld komen. Blijkbaar is er niet genoeg over van de MIND-bankrekening die vooral voor bureau, salarissen en uitgaven voor derde partijen wordt leeggehaald. Nee, er is geld nodig om Korrelatie per telefoon hulp te laten verlenen. Hulp? Nou ja, een luisterend oor en doorverwijzen. MIND wil geen gedoe; er moeten veel telefoontjes komen en ze moeten zo snel mogelijk worden ‘afgehandeld’. Die Korrelatiemedewerksters draaien drukke diensten en daarvoor verdienen ze een compliment. Maar voor MIND is Korrelatie een product dat in de markt moet worden gezet. Liefst met winst, zodat die andere, hiervoor genoemde kosten, kunnen worden gedekt.

Er is dus een oproep op de website om de digitale portemonnee open te trekken. En denk nou niet dat elk bedrag welkom is. Nee, nee. Je dient te beginnen met 25 euro. Kleinere bedragen worden niet geaccepteerd. En je kan zoveel geven als je wilt, want een maximumbedrag wordt niet genoemd. Maar het MINDbeleid is om nog meer dan die 25 euro van je te vangen. Het bedrag 40 euro wordt aangeraden en is dus in een opvallender lay out tussen de 25 euro en 60 euro geplaatst. Ja, ja. Je leest het goed 60 euro. Daarna kan je nog een ‘ander’ bedrag invullen. Dat kan niet lager zijn, want het komt als laatste in de rij 25-40(extra aanbevolen)-60 en tenslotte ‘anders’(sic!).

Waar het geld voor dient? Geen idee. Het wordt gevraagd als bijdrage voor het werk van Korrelatie, maar dat zegt niets. MIND vraagt standaard geld van mensen onder een noemer die niet wordt toegelicht en waarvan jij en ik en heel veel andere bezoekers van onze site wel weten dat het allemaal met de grote strijkstok bij elkaar wordt geveegd.

MIND wil dus helpen met jouw geld (en dat van de overheid en institutionele beleggers, loopt in de miljoenen). Maar helpt MIND ook? Nee hoor. Neem nou de stichting MeMam. Een heel kleine vrijwilligersorganisatie die voor enkele honderden euro’s (aanstaande) moeders in psychische nood bijstaat. Die stichting vangt niet eens 500 euro van MIND om enkele basale voorzieningen te kunnen realiseren. Kijk eens op www.MeMam.nl en ik weet zeker dat je onder de indruk bent van wat daar allemaal met minimale man/vrouwkracht gebeurt. MIND helpt dus niet. Ik zou zeggen laten al die mensen die overwegen om MIND te voorzien van minstens 25 euro, maar liever 40 euro of 60 euro of nog meer, doneren aan MeMam. Ze zijn daar al blij met een euro…………………….

Steun.wijzijnmind.nl vraagt om je telefoonnummer, je leeftijd en of je man/vrouw bent. Waarom zou dat zijn, denk je?

*) Spreekwoord (Alle) gekheid op een stokje! D.w.z. ‘gekheid of scherts ter zijde! Laat ons de zaak in ernst behandelen! Zegswijze die oorspronkelijk verwijst naar ‘den gekstok of de marot der narren en dus eigenlijk eene vermaning tot den gek of nar gericht om zijne dwaasheden vóór zich te houde

Saul en Paulus zijn weer thuis na hun visvakantie………Paulus trapt af

GGZNL komt met plannen voor een betere ggz…Alweer?

 

Ja, het is echt waar. De burelen van GGZNL (Ze noemen zichzelf de Nederlandse GGZ ) hebben weer eens een papieren tijger geproduceerd. Zo’n 25 pagina’s met woordenbrij die eigenlijk helemaal niet gaat over hulp aan mensen die hulp vragen in de ggz. Ze hebben in Amersfoort het stuk alvast naar de politieke partijen gestuurd als input voor hun verkiezingsprogramma’s en VWS mag er uit citeren in de Contourennota, biedt GGZNL aan. Dat gaat VWS met doorzettingsmacht vast doen. Waar het GGZNL om te doen is, is geld binnen te halen voor het eigen bureau en voor allemaal leuke dingen die ze willen gaan doen. Waar klinkt dat naar? Juist, naar de taal die koepels als MIND ook geregeld uitkramen. Overigens is dat niet zo verrassend: in beide organisaties kom je dezelfde bestuurders tegen met nagenoeg dezelfde salarissen. Let op: Binnenkort produceert MIND ook zo'n Position Paper voor politiek en politiek bestuur. Daar staat hetzelfde in. 

Alles dat GGZNL ophoest, is al eerder en vaker geventileerd en heeft, zoals bekend, niets bijgedragen aan verbetering van de hulp aan mensen die in de ggz hulp vragen. Integendeel, zou je kunnen zeggen. De enige verbeteringen in de hulpverlening komen van de mensen die op de vloer het werk doen en van vrijwilligers aan zowel hulpverlenings- als hulpvragerskant. Het is dus (weer) vage taal van de koepel. Ik geef hieronder een fraaie bloemlezing*) van frasen die tussen de oren van de bedenkers een eigen leven leiden en zeker niet verwoorden wat in de hulpverleningspraktijk echt en snel nodig is. Ambitie is er wel degelijk bij GGZNL. Dat woord wordt in vrijwel elke alinea genoemd. Voor dat woord kan ook ‘inkomsten’ worden gelezen. Het woord ‘hulpvrager’, om maar iets uit de praktijk te noemen, is niet te vinden in de notitie van GGZNL. Empathie met mensen? Nee, hoor. De notitie zou net zo goed geschreven kunnen zijn ten behoeve van, ik noem maar wat, de papierindustrie of de autobranche of de afvalverwerking. Vervang het woord van de koepel (GGZNL) door de naam van de koepels in genoemde domeinen en het verhaal leest als een trein. Haha, lees voor GGZNL eens NS....

Bizar en wrang is het motto van de woordendiarree van GGZNL: Geestelijke gezondheidszorg op maat en op tijd. Hoe kunnen ze het daar aan het spoor in Amersfoort uit hun strot krijgen. Als er de laatste jaren iets niet of nauwelijks is geleverd dan is het wel op ggz-zorg op maat en op tijd. Dankzij de werkers zelf is erger voorkomen.

Opmerkelijk is trouwens ook dat GGZNL heel veel wil bereiken, maar dat steeds andere organisaties daarop worden aangesproken door de wereldvreemde club in de Keistad. Nog sterker: ggz-zorg op maat en op tijd kan pas worden gerealiseerd als ‘ggz en maatschappelijke partners nauwer kunnen samenwerken.’ Leest u het gerust nog maar een keer. ‘Kunnen’ staat er. Met andere woorden: als het ons niet lukt om nauwer te samenwerken dan moet u niet rekenen op ggz-zorg op maat en op tijd. Een koepel die dat zegt (en helaas bevindt GGZNL zich op dat punt in innig gezelschap van een andere koepel die aan de andere kant van het Amersfoortse NS-spoor is gehuisvest) zou alle accreditaties, subsidies en verantwoordelijkheden ontnomen moeten worden. O ja, en alle acties die volgens GGZNL moeten plaatsvinden, moeten niet worden gekoppeld aan de Amersfoortse organisatie. Nee hoor, andere organisaties moeten het doen (zie hieronder).

Enfin, ik kan nog wel even doorgaan, maar ik laat het hierbij en beveel u graag onderstaande opsomming van platitudes in taalgebruik aan. Die bloemlezing (en leest u zelf maar het hele bombastische stuk van GGZNL; vast wel ergens te vinden op de website van de club) illustreert hoe asociaal, ongevoelig, ongeïnteresseerd, beledigend, arrogant en oké dan, wereldvreemd, GGZNL zich meent te moeten manifesteren. Het doel? Geld binnenhalen. Lukt dat? Ik ben bang van wel. U vindt het vast niet erg dat ik achter een aantal loze kreten een korte reactie heb geplakt😊.

 

*) Bloemlezing van fraaie onzin van GGZNL: Orden de zorg opnieuw (Wie zei ook weer: Nee, geen stelselherziening); Geef ggz-professionals ruimte en vertrouwen (hoelang geleden had GGZNL zich daarvoor sterk moeten maken?); Zet grootschalig in op preventie, vroege signalering en leefstijlondersteuning (Zo’n 15 jaar geleden werkte ik als Hoofd Communicatie bij GGZNL; preventie? Nee hoor, daar krijgen we geen geld voor los in Den Haag.); Organiseer op bovenregionaal en landelijk niveau hoog specialistische centra voor complexe problematiek. Zorg voor voldoende financiële middelen. Iedereen profiteert van het onderzoek en de innovatie die hier plaatsvinden. Kies een eenduidige regionale indeling voor de gehele zorg, in plaats van voor elke wet en regeling een andere. Onderzoek nieuwe vormen van bekostiging die tot betere resultaten leiden, met minder schotten en regels en met de juiste prikkels om te doen wat nodig is. (Wat hebben jullie daar in Amersfoort al die jaren wel gedaan?); Vertrouw professionals in de zorg: beperk de verantwoordingslasten drastisch. Dan kunnen zij weer doen waarvoor ze zijn opgeleid: mensen helpen.; Voorkom mentale en maatschappelijke schade op latere leeftijd door vroege signalering bij de jeugd. Vergroot de kennis over mentale gezondheid. Het beperkt straks de zorguitgaven. (Het voorkomt zorguitgaven-tja); Voeg budgetten van zorgverzekeraars en gemeenten samen om deze verandering in gang te zetten. (Dat hebben de zorgverzekeraars zelf ook al bedacht…); Geef deze nieuwe richting vorm in een vernieuwingsagenda, die we graag samen met maatschappelijke partners opstellen. (Nieuwe richting? -achterstallig onderhoud met heel ernstige gevolgen).

 

 

Saul kijkt maar eens vanaf z’n visstek; Paul kijkt af en toe mee….

Tenenkrommende livestream ‘Met MIND de zomer door’- gemiddeld 3 andere kijkers….

 

Saul: Ik zal er dan toch maar eens naar kijken. Die MIND livestream. Tja,…

Paul: Ik kijk af en toe mee, maar eerlijk gezegd kan ik het niet aanzien.

Saul: Niemand kan het aanzien, behalve dan de gemiddeld 3 kijkers, af en toe 4.

Paul: Hahaha. Die af en toe 4e dat ben ik.

Saul: 4 mensen? Wat kost dat?

Paul: Outofthebox werkt voor een aalmoes, maar toch alles bij elkaar enkele 10 duizenden euro’s.

Saul: Eerst is er een mevrouw die tot in het kleinste detail verhaalt over haar trauma’s.

Paul: Aangrijpend is het wel, dat moet je toegeven.

Saul: Zeker. Maar die twee interviewers (een zegt alleen maar wow, pfoe en nou nou) …….

Paul: Die ene interviewer met dat T-shirt met Amerikaanse vlag trekt alle verdriet steeds naar zichzelf.

Saul: Ja, eigenlijk wil hij zichzelf horen praten en hij doet wel alsof hij echt moet huilen.

Paul: Die mevrouw is heel sterk in haar verhaal, maar dat wordt haar eigenlijk kwalijk genomen.

Saul: Ze moet vooral de ellende verwoorden en als ze even afdwaalt naar sterke aspecten, dan..

Paul: Wordt er snel weer iets vreselijks benoemd dat ze heeft meegemaakt.

Saul: De disclaimer onder het programma is: Denk je aan zelfmoord? Praat er over.

Paul: Tja. Wat me opvalt: geen enkele vraag aan die mevrouw over waarom ze haar verhaal vertelt.

Saul: En dan de tweede gast. Die komt niet opdagen.

Paul: Nee, hij had kort tevoren besloten een korte vakantie te nemen en sprak zijn blog vanuit huis.

Saul: Ging over complottheorieën en zo.

Paul: Tja.

Saul: En dan komt MINDIris Nijkamp. Ze doet de palen-actie van MIND.

Paul: Vanuit huis. Ze vertelt dat het toch geen palen worden, maar mensen moeten thuis op de stoel.

Saul: Ze heet toch Iris?

Paul: Nee hoor, als je bij MIND werkt dan wordt je voornaam MIND… Kijk maar op MINDfilmpjes.

Saul: Ze vertelt dat het geld wat binnenkomt gaat naar ‘waanzinnige projecten’.

Paul: Waanzinnig? Opmerkelijke term voor een organisatie die zegt stigmatisering tegen te gaan.

Saul: Er zijn nu 3 kijkers, waarvan ik er dus 1 ben.

Paul: Iris vertelt dat het allemaal bijzonder is. Als je op een paal (nu stoel) gaat staan, dan ben je open….

Saul: We wilden bij MIND graag een aansprekend evenement. Iets anders dan fietsen, wandelen of rennen. Zegt ze. Ze bedoelt dat wat MIND verzint beter is. Getver.

Paul: Leuk voor al die vrijwilligers van andere organisaties die menen dat juist hun activiteiten bijdragen aan goede beeldvorming.

Saul: Stilstaan op palen staat voor stilstaan bij wat er gebeurt….. Er zijn ook wel slechte grappen over, hahaha. Ze moet er zelf (alweer) om lachen. Oei, dat vindt de directeur-bestuurder vast niet goed.

Paul: Nee, zegt ze, ik heb er wel eens op gestaan, maar dat was maar 10 minuten. Nu nog 2 kijkers.

Saul: De interviewster zegt dat ze graag mee wil doen.

Paul: Dit jaar de home editie dus. Tja, hoe gaat dat er uit zien, vraagt Iris zichzelf af.

Saul: Ze lacht eigenlijk na elke opmerking die ze maakt.

Paul: Dat moet van MIND.

Saul: Iris moet heel hard lachen omdat er een vlieg voor de camera is.

Paul: Zij is echt wel een echte MIND’er.

Saul: Interviewster vraagt naar betrokkenheid van Iris bij de palen actie.

Paul: Iris zegt dat ze er gewoon in gerold is.

Saul: De interviewster vindt haar antwoord supergaaf.

Paul: Iris zegt dat ze ooit bij MIND is gestart omdat haar zus overleed door zelfdoding.

Saul: Interviewster vindt openheid van Iris belangrijk. Mooie kwetsbaarheid, vindt ze.

Paul: Iris zegt dat ieder huisje zijn kruisje heeft.

Saul: Desgevraagd wil Iris Nijkamp nog delen dat er nog veel meer mensen ergens op moeten gaan staan. Ze vermeldt niet dat voor MIND een minimum bijdrage van 25 euro eigenlijk te weinig is. Of is die eis stiekem geschrapt?

Paul: Die man in T-shirt komt weer in beeld en vraagt of de totale lockdown roet in het eten kan gooien.

Saul: Nee hoor, zegt MINDIris. Het is lockdownproef.

Paul: De man in T-shirt wil wel 6 palen in de studio plaatsen. Hij heeft vast niet gehoord dat er geen palen worden geplaatst door MIND.

Saul: Iris vindt het superleuk.

Paul: De interviewers maken nog een compliment over het thuis-uitzicht van Iris.

Saul: Er zijn nog 4 kijkers, maar ik denk dat ik weg ga.

Paul: Er komt een nieuwe gast in het programma. Niet live. Hij is in Friesland. Ik kap ermee.

Saul: Even voordat je nieuwe aas aan je hengel vastmaakt. Wat vind je hier nou van?

Paul: Gelukkig beweegt de dobber af en toe.

Saul: Ik denk: dus daar gaat geld van overheid, institutionele en particuliere donaties heen.

Paul: Zijn we nu heel flauw?

Saul: Ik denk het wel. Het is nu bijna 15.00 uur. We hebben het knap volgehouden. De verbinding valt trouwens (weer) weg. Dat is een natuurlijk moment, zou de man in T-shirt zeggen. 

 

Fragmenten uit een interview voor Humanist september 1983.

Hein Roethof: Als men zegt iets te doen voor de bestwil van een ander. Dan zit er al gauw iets scheef.’

 

Voor Humanist interviewde ik in december 1983 actrice Kitty Courbois, en zanger Robert Long, in 1984 Ruud Gullit en Frank Rijkaard. In die de vraaggesprekken spraken bekende Nederlanders zich uit over eigen keuzes, morele dilemma’s, vrijheid van denken en vrije meningsuiting. Hein Roethof sprak ik, samen met toenmalig hoofdredacteur Hes van Huizen, in april 1983. Het interview met Hein Roethof*) is de vierde in de rij ‘fragmentarische’ publicaties op www.MINDyousaulenpaul.nl . Hierna is het woord nog aan Rijk de Gooijer en Theun de Vries. Vanaf september gaat www.MINDyousaulenpaul.nl (ook) weer over zaken die passen bij de naamgeving van de website.

 

In 1983 ontving Hein Roethof de Dr. J.P. van Praag prijs van het Humanistisch Verbond. De prijs is een erkenning voor, zoals de toenmalige jury het noemt: ‘Zijn verdiensten voor de verdieping en verbreiding van humanistische waarden en beginselen.’ Hij sprak met Humanist over socialisme, liberalisme, politiek en ethiek, redelijk zijn en toch strijdbaar, dwang, vooroordelen en geweten. Roethof was wars van doemdenken en uiterst gevoelig voor (de grenzen van) vrijheid. Je zou kunnen zeggen dat hij allergisch was voor paternalisme en bevoogding. NRC noemde hem ooit een ‘beschaafde non-conformist’.

Als overheid moet je maatregelen nemen

Hein Roethof was als politicus een opvallende verschijning. Aanvankelijk was het lid van de VVD en bekleedde een bestuursfunctie in de Jongerenafdeling van die partij (JOVD). Later werd hij lid van de PvdA. Waar menigeen liberalisme en socialisme als tegenpolen zag, twijfelde Roethof er niet over dat de twee politieke stromingen goed te combineren zijn.

‘Voor iemand als ik geld dat in hoge mate, ja.  Bij liberalisme staan de mens en zijn ontplooiingsmogelijkheden centraal en dat vind ik het belangrijkste. Want uiteindelijk gaat de mens boven de ideologie. Als de ideologie overheerst, kom je in allerlei onverkwikkelijke toestanden terecht. Ik denk dan nog niet eens aan kommunisme, maar aan hoe allerlei zaken vroeger in Nederland waren geregeld, toen we nog een christelijk land waren. Toen de kerk nog voor de mens besliste. Het socialisme heeft ingezien dat de ontplooiingsmogelijkheden van de mensen zijn begrensd door die van de medemens. Als je op een gegeven moment als overheid niet een aantal maatregelen treft ter bescherming van de zwakkeren in de samenleving, gaat er een scheefgroei optreden. Die moet worden gekorrigeerd.’

 

Mijn geweten is mijn hoogste waarde

Roethof werd door links en rechts in de politiek en door voor- en tegenstanders over kwesties als abortus en kruisraketten geroemd om zijn integriteit. Is integriteit dan zo’n zeldzame eigenschap (in de politiek) dat Roethof daarvoor steeds een schouderklopje krijgt?

‘Wat moet ik daar nou op zeggen? Slechte politieke zaken komen natuurlijk meer in de krant. Maar u zegt: integriteit. Ik spreek liever van nonkonformisme. Dat moet je natuurlijk ook niet te ver doortrekken, want dan kom je tot vormen van anarchisme die ik zeer verwerp. Ik ben nou eenmaal zo gebouwd dat ik alle dingen die op me afkomen – en waar ik het in principe mee eens ben – toch zeer kritisch bekijk. Ik blijf alert op mogelijke uitwassen en extremiteiten. De mens moet boven de ideologie blijven staan. Je moet dus in laatste instantie altijd naar eigen geweten beslissen. Dat is voor mij de hoogste waarde.’

 

Als de ene mens leeft ten koste van de ander

Roethof vindt dat er altijd mensen nodig zijn die als het moet dwars tegen de publieke opinie in voor hun eigen mening blijven staan. Hij maakt zich zorgen over stromingen in de samenleving die oproepen terug te keren naar oude kerkelijke en traditionele dogma’s. Groepen die niets willen weten van een open samenleving waarin mensen met eigen opvattingen, geaardheid en levensstijl kunnen leven.

‘Anderzijds valt mij op dat nieuwe emancipatiestromingen soms eenheidsopvattingen als algemene waarheden nastreven en die op hun beurt aan anderen willen opleggen. Neem nou het COC die zegt dat het helemaal niet kan dat twee mensen van het gelijke geslacht in de kerk huwen. Dat is iets waar het COC absoluut niets over heeft te zeggen. Ook sommige feministen hebben de neiging een absoluut standpunt te huldigen en dat met overheidsdwang door te drukken. Zijn ze volgens mij bezig als bekeerde christenen. Dan willen ze toch weer hun opvattingen opleggen. Op zo’n moment haak ik af, word ik tegendraads.’

Roethof heeft zich een leven lang consequent verzet tegen overheidsingrijpen als het gaat om vrijheid van meningsuiting.

‘De ene mens gaat dan voor de ander beoordelen wat goed is. Ik ben altijd bang als wordt gezegd dat er iets gebeurt voor iemands bestwil. Dan zit er al gauw iets scheef. Dat geldt ook voor de overheid? ‘Voor de bestwil van een land moet de overheid economisch ingrijpen, bijvoorbeeld op het gebied van milieuverontreiniging. De overheid moet op dat gebied egoïsme (waarbij de ene mens leeft ten koste van de ander) proberen te beteugelen. Maar dat is iets heel anders dan dat de overheid voor de bestwil van mensen ingrijpt in hun persoonlijke levenssfeer. Dan laat je die mensen niet in hun waarde.’

Foto links: Hein Roethof aan het woord in de Tweede Kamer, 1972. Foto rechts: Afscheid van Tweede Kamerleden , waaronder Ed Nijpels en Hein Roethof, 1982. (Anefo)

Volledige interview in Humanist, nr. 5, mei 1983.  © www.MINDyousaulenpaul.nl 

 

*) Hendrik Jan (Hein) Roethof (1921- 1996) was journalist en politicus. Roethof doorliep de Rijks HBS te Utrecht en studeerde van 1940 tot 1945 Indisch recht aan de Rijksuniversiteit Utrecht waar hij in 1951 promoveerde. Na de Tweede Wereldoorlog vertrok hij naar Nederlands-Indië. Hij was van oktober 1945 tot maart 1946 ambtenaar was bij de Netherlands Indies Civil Administration (NICA). Hij werkte twee jaar bij de Regerings Voorlichtingsdienst (RVD) in Batavia en was een half jaar adjunct-hoofdredacteur bij het dagblad Warta Indonesia te Batavia. Hij keerde terug naar Nederland en ging werken bij de Nieuwe Rotterdamsche Courant. Van 1951 tot 1958 was Roethof redacteur binnenland en tot 1964 parlementair redacteur. Hij was van 1952 tot 1956 landelijk voorzitter van de Jongerenorganisatie Vrijheid en Democratie (JOVD; jongerenorganisatie gelieerd aan de VVD). Binnen de VVD was hij voorstander van progressieve koers wat onder andere blijkt uit het feit dat hij in 1962/1963 voorzitter was van het Liberaal Democratisch Centrum. Toen VVD-voorzitter Pieter Oud in 1963 niet werd opgevolgd door de progressieve 'kroonprins' Henk Korthals maar door Kornelis van der Pols, stapte Roethof uit de VVD waarna hij in 1964 lid werd van de Partij van de Arbeid (PvdA). Vanaf februari 1964 was Roethof werkzaam bij het bureau Internationale Technische Hulp van het ministerie van Buitenlandse Zaken tot hij in 1969 als PvdA'er in de Tweede Kamer kwam. Afgezien van de periode 1982-1986 zou hij tot 1989 namens de PvdA in de Tweede Kamer zitten waar hij woordvoerder was voor justitie, media en politie. Verder hield Hein Roethof zich ook bezig met volkenrechtelijke vraagstukken, stakingsrecht en ambtenarenzaken. Roethof was twee keer getrouwd. Uit zijn eerste huwelijk had hij drie kinderen. Hij is de vader van actrice, presentatrice en politica Guikje Roethof, die namens D66 van 1994 tot 1998 lid was van de Tweede Kamer.

In 1987 werd door het ministerie van Justitie de Hein Roethofprijs in het leven geroepen om bekendheid te geven aan succesvolle projecten die te maken hebben met preventie van criminaliteit. De Hein Roethofprijs wordt om de 2 jaar uitgereikt aan een organisatie of samenwerkingsverband dat zich op een innovatieve, creatieve en effectieve manier richt op een probleem dat de sociale veiligheid bedreigt. De winnaar ontvangt 10.000 euro om het project uit te bouwen of te versterken. Iedereen kan deelnemen: buurtwerkers, jongerenwerkers, bewonersverenigingen, wijkraden, politie, bedrijven, verenigingen, onderwijsinstellingen, woningcorporaties, gemeenten en Openbaar Ministerie.

De Hein Roethofprijs 2019 is gewonnen door het Katwijkse jongerenproject Shitzooi. Het doel van het project is dat minder jongeren tussen de 12 en 15 jaar slachtoffer worden van sexting. Dat gebeurt door een combinatie van voorlichting op scholen en een interactieve game. De prijs van € 10.000 werd donderdag 27 juni jl. uitgereikt. (Wikipedia)

 

 

 

 

Doneer aan Stichting Me Mam! Geen geld naar MINDkoepel, maar naar echte hulp!

MIND laat zwangere vrouwen met psychische problemen (voor 500 euro) in de stront zakken

 

Saul: Onze laatste vakantieweek. Leuk dat we die samen doorbrengen. Samen vissen nog wel. :)

Paul: Ja, heel leuk. En we kunnen eindelijk weer echt met elkaar praten, niet via de mail.

Saul: Dat zouden ze in de psychiatrie ook moeten doen. Is MIND alweer op kantoor?

Paul: MIND is nog met zomer/coronareces, hoorde ik.

Saul: Maar ze doen wel zo’n reeks Tv-programmaatjes.

Paul: Met MIND de zomer door, zo heet het. Kijkt geen hond naar.

Saul: Maakt niet uit voor MIND. Het gaat om de etalage en OutoftheBox werkt voor een aalmoes.

Paul: Even iets anders. In mijn vakantie kreeg ik een email van iemand uit de MINDclub.

Saul: Ja, dat zei je gisteren in ons telefoongesprek. Geen subsidie voor Me Mam, zoiets toch?

Paul: Ja, het is echt een walgelijke houding van die MINDclub. Die stichting vroeg maar 500 euro! Alleen om te kunnen starten.....

Saul: MIND incasseert miljoenen? Maar ja, Me Mam is natuurlijk geen interessant etalageproduct.

Paul: MIND wilde Me Mam een contract laten tekenen. Daarin zou alles door MIND worden bepaald. Ik noem dat een wurgcontract.

Saul: Een contract waarbij je alle eigenheid en vrijheid opgeeft en slaafs MINDgedrag moet vertonen?

Paul: Ja. Geen eigen identiteit maar een T-shirt van MIND en je mond houden, waar je ook bent.

Saul: Dat had stichting Me Mam toch kunnen doen? Dan hadden ze in elk geval die500 euro gehad om te starten.

Paul: Ik vind het van ruggengraat getuigen als je dat niet doet. En: MIND is onbetrouwbaar.

Saul: Je bedoelt, als je geld krijgt dan moet je vervolgens zelf gaan bedelen en alles aan MIND geven?

Paul: Belangrijker is: zwangere vrouwen met psychische problemen zijn niet interessant voor MIND. Terwijl ze zichzelf op de borst kloppen door te beweren dat ze de psychische gezondheid van alle Nederlanders willen verbeteren....

Saul: Maar dat geldt dan niet voor vrouwen met een kindje in hun buik en kersverse moeders....En ik denk dat die standvastige houding van de Me Mam vrijwilligers niet past bij de autoritaire aanpak van MIND.

Paul: Zei ik al: je doet wat de MIND-directeur-bestuurder en haar slaafjes op het bureau je opdragen.

Saul: Sterk wat Me Mam doet, ik bedoel hun vrijwilligerswerk voor heel kwetsbare vrouwen.

Paul: Zeker. 500 euro niet geven, omdat je als MIND de absolute baas wil zijn. Hoe psychisch gezond is dat?

Saul: Ik vind dat we een oproep moeten doen om Me Mam te steunen. Wat jij?

Paul: Ja, eens. Ik heb trouwens in mijn vriendenkring meegemaakt hoe goed Me Mam helpt!

Saul: Dat vertelde je laatst. Die hulp kost vrijwel niets. Fantastisch!

Paul: Ik vind dat iedereen Me Mam*) zou moeten steunen. 1 Euro of 100 euro, maakt niet uit.

Saul: En daarmee de vrijwilligersstichting steunen en dus niet a la MIND  in de stront laten zakken!

Paul: Ja. Ik vraag iedereen die ons volgt om een bedrag te storten op de bankrekening van Me Mam.

Saul: Ik ook. Het kan een euro zijn of het mag meer zijn. Doe het, beste lezers van Saul en Paul.

Paul: Dit bericht delen is ook steun.

Saul: Zeker! Als je al iets aan MIND had willen geven dan doe je dat dus niet. Is toch weggegooid geld.

Paul: Hieronder staat een rekeningnummer.

Saul: Ik stort straks een bedrag. Jij ook?

Paul: Ja. Je hebt trouwens beet.

Saul: Zo, dat is met recht een grote vis. Gaat Me Mam ook binnenhalen. :)

Paul: Vist het vrijwilligersteam van Me Mam ook dan?

Saul: Geen idee, maar ze hebben ons wel beet en we happen graag. Onze oproep:

Paul: Beste volgers van Saul en Paul, kijk op de site van Me Mam. Lees over de indrukwekkende hulp.

Saul: Beste volgers van Saul en Paul, kijk naar de projecten en programma’s van Me Mam.

Paul: Met maar enkele vrijwilligers wordt al dat werk gedaan. En er is geen strijkstok a la MIND! 

*) www.memam.nl De drijvende kracht achter Me Mam zijn moeders die tijdens of na een zwangerschap psychisch in onbalans zijn geraakt. Zij weten uit eigen ervaring hoe dat voelt, en natuurlijk het allerbelangrijkste: hoe je daarvan herstelt. Me Mam geeft ondersteuning, Me Mam laat voelen dat je er niet alleen voor staat en voorziet je van de juiste informatie. Je kunt een rechtstreekse donatie overmaken op rekeningnummer NL29 INGB 0006 8999 81 ter attentie van Stichting Me Mam.

 

 

 

Bemoedigende brief*) van Remco Campert aan Kasper van Kooten**)

 

Beste Kasper,

Nu je je eerste levensjaar ingaat, kan wat goede raad van je oude, maar vooral wijze vriend Remco geen kwaad.

 

7 dingen waar je voor moet oppassen:

een: mensen die natte zoenen geven

twee: jusplekken op je nieuwe pak

drie: loslopende wilde dieren

vier: een sneeuwbal in je klomp

vijf: onbekende meneren die snoep onder de f 25,- geven

zes: meisjes die naar je toekomen, vlak voor je gaan staan en zeggen:,, dag, ik ben Daphne…”

zeven: vallend gesteente

 

7 dingen waar je achteloos aan voorbij moet gaan:

een: rare gewoontes van je vader of je moeder (zelf uitzoeken welke)

twee: politie-agenten die u tutoyeren

drie: als je een spelletje verliest

vier: als ze je in het café vragen of ze soms een dassie van je aanhebben

vijf: als je je ongelukkig voelt, maar je weet niet waarom

zes: geen geld

zeven: als de warme douche opeens koud wordt

 

7 dingen waarvan het verstandig zou zijn als je ze lief had:

een: mensen

twee: dieren

drie: planten

vier: boeken

vijf: als het heel stil is

zes: als het heel lekker is

zeven: als het heel lief is

 

Dag, verder red je jezelf wel, hé?

 

*) In de zomerperiode publiceren Saul en Paul af en toe (delen van) interviews met bekende Nederlanders (zie www.MINDyousaulenpaul.nl). Die vraaggesprekken zijn allemaal gehouden in het begin van de jaren 80 en gepubliceerd in Humanist. Robert Long, Kitty Courbois, Frank Rijkaard en Ruud Gullit kwamen hiervoor ‘weer’ aan het woord. Het was de bedoeling dat voormalig PvdA-politicus Hein Roethof de volgende zou zijn, maar al bladerend in (heel) oude nummers van Humanist kwamen we een ‘brief’ van Remco Campert tegen (november 1981) en die willen we u niet onthouden. Roethof houdt u natuurlijk te goed. Remco Campert schreef in 1971 een brief aan ‘baby’ Kasper van Kooten, inderdaad de zoon van.  De schrijver duidt het zelf als een ‘bemoedigende brief’. Humanist mocht 10 jaar later het mooie statement publiceren. Saul en Paul geven het door.

**) Kasper van Kooten werd geboren in Zuidoostbeemster. Hij is de zoon van Kees van Kooten. Zijn zus is de actrice en scenariste Kim van Kooten. Hij is sinds maart 2015 gehuwd met Lisa Mioch, dochter van filmkenner, presentator en journalist René Mioch[1] en samen hebben ze een dochter. Hij studeerde in 1996 af aan de Kleinkunstacademie in Amsterdam. Naast film- en televisiewerk is Kasper van Kooten te horen in de nasynchronisaties van de kinderfilms De weg naar El DoradoStuart Little 2 (als Stuart Little) en Monsters en co.. In de Jetix-animatieserie Super Robot Monkey Team Hyperforce Go! deed hij de stem van de Surinaamse rode robot-aap Sprx-77. Verder was hij drummer[2] bij Acda en De Munnik (van 1998 tot februari 2001). Ook speelde hij een rol in het toneelstuk Ontkoppelde hitte (1998) van Paul Haenen. In 2003 volgde zijn solotheaterprogramma Lijfspreuk. In oktober 2005 ging zijn tweede programma Geestdrift in première. Het liedjesprogramma Zangzaad met Van Kootens band ging in 2007 in première, waarna in 2008 Van Kootens derde soloprogramma Veelvraat verscheen. In 2010 ging een nieuw liedjesprogramma, 3kw4rt ("Driekwart") genaamd, van start. Datzelfde jaar kwam de gelijknamige cd uit. Een vierde soloprogramma getiteld Het wonderlijke leven van Jackie Fontanel verscheen in 2012. Dit programma was gebaseerd op Van Kootens gelijknamige roman uit 2011 en werd genomineerd voor de Poelifinario. Het vijfde soloprogramma Karakters, gebaseerd op Van Kootens tweede roman, ging in 2013 in première. In november 2015 volgde zijn zesde soloprogramma Bonte avond. In 2018 presenteerde Van Kooten het RTL 4-programma Groeten uit 19xx,

FOTO'S: LInks Remco Campert (1963, Wikipedia) en rechts Kasper van Kooten (Facebook)

 

 

 

 

Paul mailt Saul vanaf zijn visstek; Uit een interview voor Humanist september 1983.

Robert Long: ‘Ik betwijfel of we vrijer worden’

 

Voor Humanist interviewde ik in december 1983 actrice Kitty Courbois, in 1984 Ruud Gullit en Frank Rijkaard en in 1983 Robert Long. In die vraaggesprekken spraken bekende Nederlanders zich uit over eigen keuzes, morele dilemma’s, vrijheid van denken en vrije meningsuiting. Robert Long is de derde in de rij fragmentarische publicaties op www.MINDyousaulenpaul.nl . Hierna is het woord nog aan Rijk de Gooijer, Hein Roethof en Theun de Vries. Vanaf 1 september gaat www.MINDyousaulenpaul.nl weer over zaken die passen bij de naamgeving van de website.

 

Robert Long, pseudoniem van Jan Gerrit Bob Arend (Bob) Leverman, werd in Utrecht geboren op 22 oktober 1943. Hij overleed op in Antwerpen op 13 december 2006. Robert Long was zangerschrijvercomponistcabaretier en radio- en televisiepresentator. Voor een overzicht van zijn indrukwekkende carrière verwijs ik naar Wikipedia.

In de zomer van 1983 gaat hij akkoord met een interview voor Humanist, het maandblad van het Humanistisch Verbond. Hij krijgt het verhaal in concept te zien, maar dat hoeft voor hem helemaal niet. Op een mooie nazomermiddag ben ik welkom. Hij zit in zijn prachtige tuin in Hattem. De twee Ierse setters zijn er ook. En hij vraagt wat ik wil drinken. Witte wijn staat op tafel. Dat doen we dus.

 

Op www.MINDyousaulenpaul.nl haal ik enkele fragmenten van het artikel in Humanist terug, ook al omdat ze naar mijn mening aan actualiteit nauwelijks hebben ingeboet….. Het is zeker de moeite waard om nog eens op internet te beluisteren en te kijken waar Robert Long zich zoal ‘mee bezig hield’. Ik zou eigenlijk willen zeggen: Welke boodschap hij wilde doorgeven. Maar ik ben niet vergeten hoe fel hij reageerde toen ik indertijd aan hem de vraag voorlegde welke boodschap hij in zijn teksten, liedjes en voorstellingen had verpakt:

 

Liefde, nijd, verdriet, jaloezie, hebzucht

‘Boodschap? Ik heb geen boodschap! Ik ben artiest en ik laat in mijn werk merken dat ik een heleboel dingen afkeur en dat ik me eraan erger. Mijn teksten gaan niet over tijdgebonden maatschappelijke zaken. Dat is alleen de vorm. Ik heb het over de grote menselijke emoties zoals liefde, nijd, verdriet, jaloezie, hebzucht. Daar word je mee geboren en ze blijven je hele leven. Zo is de eenzaamheid van een homo even belabberd als de eenzaamheid van een hetero. De cultuur en de tijd bepalen de vorm van de emoties. Neem nou zo’n liedje waarin iemand op bezoek komt en zegt: goh, wat woon jij hier leuk, blablabla. De andere persoon begint te huilen. Dan schrijft een mevrouw mij dat ze het zo goed begrijpt omdat ze ook pas gescheiden is. Maar het liedje gaat helemaal niet over scheiding! Het gewoon over een gevoel. Iemand komt op visite en staat met z’n bek vol tanden en lult maar wat. De ander wordt overmeesterd door een gevoel van eenzaamheid en begint te huilen. Het is een gevoel en meer niet. Wie maakt nu de boodschap? Ik niet.’

 

God is een heel grote vader of moeder

Samen met Leen Jongewaard legt hij in het najaar van 1983 de laatste hand aan de voorstelling En het bleef nog lang onrustig in de stad. Een jaar daarvoor brengt hij, ook met Leen Jongewaard, de voorstelling Tot hiertoe (heeft de Heere ons geholpen). Dat optreden heeft een lawine van kritiek uitgelokt, met name vanuit gelovig Nederland. Kan hij zich voorstellen dat de kerk moeite heeft met de manier waarop hij (en collega Jongewaard) spreken en dat godslastering noemt? 

‘Het is gek dat je als niet-gelovige van godslastering beschuldigd kan worden. Dat kan ook eigenlijk niet. Het is dus hun probleem en niet het mijne. Maar ja, hun god is makkelijk te lasteren omdat het een kleine knijpekont is. Hun god zit boven op een stoel en kijkt de hele dag naar beneden om te zien of Jantje een koekje jat of aan z’n plassertje zit. Hun god is net zo bekrompen als ze zelf zijn en dus verdient hij niet beter dan gelasterd te worden. Een echte god zou iemand zijn die door alle wollen is geverfd en niet kwetsbaar is. Kortom, een heel grote vader of moeder.’

 

Niemand heeft recht op een onschendbare positie

De SGP probeerde indertijd via de rechter om de voorstelling te verbieden. Dat mislukte. Vindt hij dat toneel en cabaret eigenlijk beschermd moeten worden tegen rechtsvervolging, zeg maar een uitzonderingspositie zouden moeten innemen? Zoiets als de onschendbaarheid van leden van de Tweede Kamer?

‘Zeker niet. Politici en artiesten en welke groep dan ook hebben geen enkel recht om voor hun uitlatingen in een onschendbare positie te zitten. Ze dragen allemaal de verantwoordelijkheid voor wat ze doen. Als ik iets zeg dan weet ik ook dat ik het zeg en dan ben alleen ik daar verantwoordelijk voor. Het is fout als je aan groep mensen zou bevoordelen doordat zij iets mogen zeggen wat de man of vrouw op straat niet mag zeggen. Ik ben tegen zo’n uitzonderingspositie.’

Is het eigenlijk nog wel nodig om hard tegen kerk of christendom te schoppen? Er is toch veel meer vrijheid dan jaren geleden en de invloed van de kerken neemt toch sterk af?

‘Ik betwijfel of we vrijer worden. Natuurlijk zijn bepaalde dingen nu wel mogelijk. Maar neem nou de seksuele vrijheid waarover zoveel ophef wordt gemaakt. Dat is toch helemaal niet zoals het er uit ziet. Heel veel mensen (ook jongeren) hebben al de remmingen en frustraties die hun zijn aangepraat en die nog lang niet zijn overwonnen. En dan moet je niet aankomen met die VIVA-vrijheden. Het zoenen van mannen door mannen, homo en hetero. Dat zijn toch kroegtrucs. Doe dat nou ’s thuis als het vrouwtje erbij zit. Heerlijk hoor dat zoenen, verrukkelijk. Maar ik geloof er geen flikker van.’

 

Groepsdenken is altijd eng

Voor Robert Long is geen taboe heilig en veilig. Hij ontziet niemand en niets in zijn gezongen tirades tegen vooroordelen, onverdraagzaamheid, onrecht en machtsmisbruik. Hij zegt dat hij niet de illusie heeft dat dat iets zal veranderen. (‘De revolutie breekt niet uit door de kunsten van een artiest, misschien zal het op den duur iets minder stinken in de wereld.’). Hij vindt wel dat hij nog verder kan gaan in zijn woede en spot over heel veel zaken. ‘Niets wat ik kan bedenken is zo erg en pervers als wat er feitelijk in onze wereld gebeurt.’ De ethiek dan maar?

‘Mijn ethiek? Tja, die zit ‘m in elk geval niet in christelijk of humanistisch denken of wat voor soort denken dan ook. Het is eigenlijk heel simpel. Elke dag ervaar ik dingen als goed of slecht en ik oordeel daarnaar. Ik wil me ook niet onderwerpen aan een christelijke of een humanistische ethiek. Je moet zelf uitmaken of je iets goed of slecht vindt en iets wel of niet wil. Dat mag en kan een groep niet voor je uitmaken. Groepsdenken is trouwens altijd eng. In een groep wordt een individu steeds maar ondergeschikt gemaakt aan het groepsbelang of aan het groepsdenken. Het zit ook vaak zo dicht bij het gezonde volksgevoel. En daar krijg ik diarree van.’

Foto: Robert Long 1988 (Wikipedia)

 

 

Gastcolumn*)

MIND wil gezagsgetrouwe lidorganisaties extra belonen en wantrouwende lidorganisaties zodoende dwingen om ook aardige leden te worden…

 

Het is niet te lezen, dat meerjarenbeleidsplan van MIND. Let wel: meerjarenplan 2017-2019. Dat we de helft van 2020 al achter ons hebben lijkt aan de drukke bestuurderstafel van de club voorbij gevlogen. Het nieuws is 2017-2019. Ok, doe dat dan maar. Ik ben er terecht gekomen omdat ik de financiële kant van het MINDfonds wil vlooien. (In een volgende bijdrage ga ik daar nader op in). Ik noem het niet MIND maar MINDfonds omdat het de MINDbestuurders gaat om geld. Dat blijkt uit hun eigen teksten. Maar ik heb me er toch toe gedwongen om vanaf het begin te lezen. Het staat vanaf de eerste zin vol van borstklopperij, onmogelijke pretenties en manipulaties. Ik heb de inleiding van dat inmiddels achterhaalde meerjarenbeleidsplan maar even voor u meegenomen**). Alleen die kop al. En de bewering dat MIND strijdt. Strijdt? Ja, voor meer openheid over psychisch lijden. Openheid? MIND zelf geeft op geen enkele vraag van kritische journalisten antwoord. Ik laat dat allemaal maar even voor wat het (niet) waard is. Ik maak in deze bijdrage maar enkele opmerkingen. Heel kort, maar er is veel meer over te zeggen. Veel dat echt belangrijk is, wordt niet toegelicht. Daar kan ik wel naar vragen, maar ik weet dat die vragen onbeantwoord blijven.

Natuurlijk begint MIND met een marktverkenning, want daar is het geld te halen. Volgens MIND krijgt 1 op de 4 vrouwen en 1 op de 8 mannen ooit een depressie; 1 op de 5 jongeren heeft al eens een depressie gehad. Waar die getallen vandaan komen. MIND: uit onze eigen koker. U weet wel, die slager die…. Maar het is mooi, want MIND ziet een groeimarkt: ‘In de zorg en ondersteuning aan mensen met psychische aandoeningen zijn diverse ontwikkelingen gaande die van belang zijn voor de ontwikkeling van MIND.’ Let op de volgorde van deze oorzaak-gevolg formulering.

 

MIND is bezorgd over negatieve beeldvorming salaris directeuren

Vervolgens wordt meteen overgegaan naar het binnenhalen van geld. MIND noemt dat het professionaliseren van de fondsenwerving. Er wordt wel geconstateerd dat ‘na 2005 negatieve beeldvorming ontstond vanwege enkele affaires rondom beleggingsbeleid, salarissen van directeuren en agressieve werving door o.a. telemarketing.’ MIND verwijst vast niet naar een voormalige directeur-bestuurder die weigerde 800 euro aan te veel ontvangen salaris terug te betalen. (Hij had recht op maar 115.000 euro per jaar.). Er wordt ook niet verwezen naar de interne kritiek bij MIND op de salarissen en onkostenvergoedingen van directeur-bestuurder en bestuursadviseur.

 

MIND heeft zich laten fêteren door zorgmarktpartijen

‘MIND gaat de strijd aan. MIND is van mening dat de overheid, zorgverzekeraars en werkgevers moeten investeren in preventie. Hiermee kan immens persoonlijk leed worden voorkomen. Preventie is een onlosmakelijk onderdeel van de zorg en moet gefinancierd worden. MIND zal actief lobbyen voor structurele financiële randvoorwaarden voor preventie van psychische problematiek. Te denken valt aan financiering van (anonieme) eHealth, lotgenotencontact, zelfhulp en zelfregiecentra (terugvalpreventie).’ MIND zit precies met al die partijen al jaren om tafel en had dus allang iets kunnen doen. MIND heeft niets gedaan en nog minder de strijd aangegaan. MIND heeft zich laten fêteren door VWS, zorgverzekeraars, werkgevers, GGZNL en andere marktpartijen in de zorg. MIND heeft zich laten omkopen; zoveel mogelijk instemmen met VWS, GGZNL steunen in inmiddels door iedereen verguisd wachtlijstenbeleid, SBG/AKWA steunen in ROM-activiteiten die door AP zijn veroordeeld, noem maar op. MIND mag overal aan tafel zitten, wordt zelfs overal uitgenodigd. De reden ligt voor de hand. (Zie ook vorige bijdragen op deze website).

 

MIND gooit minstens 150.000 euro weg

Ok, nog een dan: ‘MIND stimuleert onderzoek en innovatie, uitgaande van de eigen Kennisagenda. Door fondsenwerving en de Fondsen op Naam zal MIND jaarlijks op bescheiden schaal een onderzoeksprogramma financieren. MIND wil met dit eigen stimuleringsprogramma vooral jonge veelbelovende onderzoekers (eventueel met ervaringsdeskundigheid) op weg helpen. Het streven is om hier jaarlijks € 150.000 ter beschikking voor te stellen.’ MIND wil doen wat elders al heel lang en op heel goede manieren gebeurt?  En die 150.000 euro is niet van MIND. Nee, die betalen de gulle gevers. Weggegooid geld, maar wel een leuk etalage item. O ja, er staat 'eventueel met ervaringsdeskundigheid'. U snapt het vast wel. 

 

MIND kampt met achterdocht en wantrouwen van leden

Het zit MIND ook weer niet helemaal mee: ‘Het vraagt specifieke aandacht hoe MIND het vertrouwen van de landelijke en regionale lidorganisaties gaat winnen, omdat bij diverse organisaties nog achterdocht en terughoudendheid bestaat (‘MIND wil ons overnemen’). De voorgestelde strategie is te beginnen bij de organisaties die wel vertrouwen hebben en met positieve attitude in MIND stappen. Door met hen successen te boeken ontstaat er een ‘zwaan-kleef-aaneffect’ (zoals de Depressievereniging/MIND Blue).’  Het was 2013 of 2014 toen Paulus een jaarverslag voor MINDLPGGZ zou schrijven. Hij zou daarvoor de leden-verenigingen interviewen. Maar ze waren te kritisch. De toenmalige directeur van LPGGZ en huidige directeur-bestuurder van MIND en haar communicatieslaafje, ook nu nog bij MIND werkzaam natuurlijk, eisten dat hij alleen positieve mensen aan het woord zou laten. Dat weigerde Paulus uiteraard en de opdracht gaf hij graag terug. MIND wil dat de leden geen kritiek uiten op het beleid en de beleidsmakers. een dat doen ze dan ook niet, tenminste steeds minder lidorganisaties durven iets te roepen dat de directeur-bestuurder en haar trawanten niet zint. Dat was dus al zo en dat is nu nog zo. Het is MIND echter nog niet gelukt (tenminste tot 2019) om dat wantrouwen weg te nemen. Ik hoor van mensen binnen de koepel dat er eigenlijk steeds minder vertrouwen is, maar dat er op het 60 functies tellende bureau in Amersfoort genoeg medewerkers zijn die de lidorganisaties graag onder druk zetten. En ja, u leest het goed: 60 functies.

 

MIND richt zich op Inkomensstrategie en businessontwikkeling

‘MIND werkt aan een nieuwe inkomensstrategie en een businessontwikkeling’ vermeldt het Jaarverslag 2017-2019. Ik neem maar aan dat dat nu nog zo is. Maar het zijn niet de doelformuleringen en termen die je zou verwachten van een club die zegt op te komen voor goede hulp en zorg. Het past wel bij het markt denken van VWS, ZN en GGZNL….. 

 

Stan Peijl.

 

 

*) Deze keer is collega Stan Peijl aan het woord. Hij heeft zojuist de School voor de Journalistiek met succes verlaten.

 

**) Wij zijn MIND. Samen verbeteren we de psychische gezondheid in Nederland.

MIND is een nieuwe, maatschappelijke organisatie die stem geeft aan alle mensen met een psychische aandoening en hun naasten. MIND is hét aanspreekpunt in Nederland voor alle vragen rond psychische gezondheid. We strijden voor een betere behandeling en ondersteuning en voor meer begrip en respect in de samenleving. MIND is er voor iedereen: jong en oud, patiënt en naasten, kind en ouders, lichte klachten en ernstige problematiek. MIND biedt informatie, advies en een luisterend oor, online, telefonisch en overal in het land. Zodat niemand er alleen voor staat. MIND is een initiatief van het Landelijk Platform Psychische Gezondheid en Fonds Psychische Gezondheid en Korrelatie, drie erkende organisaties met ruime kennis en expertise in op het gebied van psychische problematiek. MIND Landelijk Platform is een landelijke vereniging die in de ggz een unieke en strategisch sterke plek verworven als belangenorganisatie van cliënten en naasten. De vereniging vertegenwoordigt 16 landelijke verenigingen, 45 regionale organisaties, 25 cliëntenraden en 25 familieraden in de geestelijke gezondheidszorg (ggz1) en is de spreekbuis van alle mensen met psychische problemen en hun naasten. MIND Fonds Psychische Gezondheid en Korrelatie kennen een lange traditie in de ggz en hebben een goede bekendheid opgebouwd. Zo heeft de website van het Fonds 1,5 miljoen bezoekers per jaar en heeft Korrelatie jaarlijks 17.000 klantcontacten. MIND Fonds Psychische Gezondheid stimuleert innovaties en ondersteunt cliënten- en familieorganisaties. De samenwerking vindt plaats binnen de stichting MIND. Deze stichting richt zich op alle landelijke en regionale cliënten- en familieorganisaties, cliënten- en familieraden en donateurs en ambassadeurs. En op alle mensen in Nederland die online en offline-informatie zoeken over psychische problemen en mensen die tijd, aandacht, inzet en geld geven voor acties en evenementen van MIND. Bij MIND zijn de ervaringen en het perspectief van cliënten en naasten leidend. We hebben een open mind voor vernieuwende initiatieven. MIND verbindt en werkt samen met alle partijen die de missie van MIND delen. Zorgaanbieders, professionals, onderzoekers, gemeenten, zorgverzekeraars, werkgevers, scholen en maatschappelijke instanties: iedereen is van harte welkom om een bijdrage in welke vorm dan ook te leveren. Want alleen met elkaar kunnen we het verschil maken voor mensen met psychische problemen en hun naasten. Voor u ligt het meerjarenbeleidsplan van MIND, waarin de inhoudelijke doelstellingen van MIND zijn uitgewerkt voor de jaren 2017 - 2019. Er staat beschreven wat de missie en visie is van MIND, vanuit welke waarden we werken en de impact die MIND beoogt in de samenleving om de zorg en de kwaliteit van leven voor mensen met een psychische aandoeningen te verbeteren. 1 Voor de leesbaarheid hanteren we in dit plan de term ggz. Daarmee bedoelen we alle vormen van zorg voor mensen met psychische problemen. Dus naast de psychiatrie, ook de forensische zorg, verslavingszorg, beschermde woonvormen, maatschappelijke opvang en jeugdzorg. 1. INLEIDING 4 MIND heeft een samenleving voor ogen waarin mensen open durven te zijn over psychische kwetsbaarheid. Want vroeg of laat krijgt iedereen hiermee te maken, in zijn eigen leven of in zijn directe omgeving. Op dat moment is het belangrijk om te kunnen terugvallen op mensen met een open mind. MIND wil een samenleving die investeert in psychische gezondheid. Een samenleving die eigen kracht en diversiteit omarmt en waar mensen met psychische kwetsbaarheid gelijke kansen hebben om te participeren en zich te ontplooien. Een samenleving waar vertrouwde steun en passende zorg dichtbij én gemakkelijk te vinden zijn. MIND streeft naar een geestelijke gezondheidszorg waarin deskundigheid en compassie hand in hand gaan, waarin het gaat om het herstel van mensen en waarin naastbetrokkenen steun en erkenning krijgen om overeind te blijven en hun onmisbare rol te vervullen. MIND wil de psychische gezondheid van Nederland vooruitbrengen, vanuit de overtuiging dat ieder mens ertoe doet. VISIE MISSIE Samen verbeteren we de psychische gezondheid in Nederland. MIND is een onafhankelijke maatschappelijke beweging die stem geeft aan mensen met psychische kwetsbaarheid. We zijn hét aanspreekpunt in Nederland voor alle maatschappelijke vragen rond psychische gezondheid. MIND zorgt ervoor dat mensen er niet alleen voor staan. We beantwoorden vragen en bieden een platform voor het delen van kennis en ervaringen. MIND verbindt organisaties en mensen met en zonder psychische kwetsbaarheid. Samen stellen we de nationale agenda op voor een betere psychische gezondheid en betere participatiemogelijkheden in de samenleving. We stimuleren preventie, vernieuwing en wetenschappelijk onderzoek. We werken door, voor en met mensen met een psychische kwetsbaarheid, hun naasten en iedereen die zich bij ons werk betrokken voelt als ervaringsdeskundige, ambassadeur, vrijwilliger of donateur. MIND is een beweging met power. We zetten door, ook als het tegenzit. We zijn open minded, ondernemend, invloedrijk, inspirerend, authentiek, respectvol, resultaatgericht, sociaal, samenwerkend en een autoriteit op het gebied van ggz.

 

 

Gastcolumn*)

Belangenverstrengeling MIND schaadt de gezondheid van hulpvragers in de GGZ

 

Het is niet verrassend, ook niet in ggz land. Belangenverstrengeling. Ligt voor de hand, er zijn miljarden te verdelen. Instellingen, koepels, universiteiten en advies- en onderzoeksbureaus willen zo dicht mogelijk bij de geldbuidel van VWS zitten als de poen verdeeld wordt. Dus zorgen ze ervoor dat ze een mannetje (of een vrouwtje) in besturen en Raden van Toezicht van patiënten-/cliëntenkoepels en professionals hebben geplaatst. Want die koepels hebben veel invloed op beslissingen van VWS. De koepels zijn graag bereid om hun besturen en RvT’s met die pionnen te bevolken. Dat levert weer iets op in de vorm van donaties, subsidies en geld voor Joost mag weten wat al niet. Hun bureaus worden er ook van bekostigd.

De politiek laat zich bij voorkeur beïnvloeden door koepels. Die ‘vertegenwoordigen’ immers ‘de patiënten’ en beroepsgroepen. En met een of twee of drie koepels aan tafel zitten, is toch veel makkelijker dan met al die patiëntenclubjes en vakgroepjes. Een koepel is makkelijk te corrumperen, zoals bijvoorbeeld in het geval van MIND telkens weer blijkt. Dus, wil je als instelling, universiteit en particulier advies/onderzoeksbureau dicht bij het vuur (lees: het verdelen van budgetten) zitten dan zorg je ervoor dat je die koepels voor je laat spreken. Het is het succes van de ruilhandel: Het politiek bestuur wil volgzame partners in het veld en die partners/koepels willen geld voor leuke dingen, onderzoeken, noem maar op. Het woord ‘hulp’ speelt geen rol in die verbale koehandel.

 

Wordt dat geld dan ingezet voor goede hulp in de ggz? Nee, natuurlijk niet. Een groot deel gaat naar ‘bureaukosten’ voor de koepels en onderzoeks- en adviesbureaus. Hulpverleners krijgen een bonus en moeten er verder het zwijgen toe doen. Hulpvragers? Nou, die zitten niet op de plek waar het geld wordt verdeeld. Ja, zult u zeggen, die koepels peilen toch hun achterban. Niet dus. Gepeild wordt waar het gewenste antwoord wordt gevonden. En anders worden de gegevens van dat ‘raadplegen’ van de achterban wel ‘aangepast’. MIND, V&VN en enkele beroepsgroepen in de ggz zijn meesters in die manipulatieve voorstelling van zaken. Recent hebben V&VN en de NVVP ervaren dat hun achterban zo langzamerhand in de gaten krijgt hoe het werkt. Wie zich af en toe op Twitter, Linkedin, Facebook en andere digitale domeinen begeeft, zal meteen vaststellen dat er een kolossale kloof is tussen wat individuele hulpvragers vinden en nodig hebben enerzijds en wat hun zogenaamde koepels toeteren in glossy folders, gelikte videoclips en gesponsorde persberichten.

 

MIND dan maar. We weten natuurlijk dat MIND geregeld holle woorden schrijft aan de bewindsman op VWS. Zogenaamd verontrust over het beleid en tegelijk de bewindsman steunen in de verdere vercommercialisering van de zorgmarkt. MIND is belanghebbende. Hoe meer zorg er nodig is (die claim ligt in elke uiting van de koepel besloten), hoe groter het MIND-bureau in Amersfoort kan groeien. MIND is belanghebbende. Om de tafel met de zorgverzekeraars om fondsen te werven om de etalage aan te kleden en mooie dingen doen. Hulpverlening? Nee hoor, de hulpvragers zijn er om het fonds van MIND te spekken.  Mooie dingen doen die de MIND directeur-bestuurder de kans geven om onze vorstin onderdanig te ontvangen, op de foto te gaan met de minister, onbekende contracten te sluiten met ICT-bedrijven uit het buitenland, 1 miljoen binnen te halen van het NZI voor een website die niet werkt en overbodig is en tenslotte 100.000 euro te eisen van hulpvragers, want de inmiddels geincasseerde 25.000 euro om thuis op je stoel te gaan staan (in plaats van op een paal in het IJsselmeer) is niet genoeg, vindt MIND. Waar dat geld voor nodig is, wordt niet verteld….

 

En wie zit er dan in dat bestuur en in de RvT van MIND? De koepel voor patiënten in de ggz zal toch zeker patiënten en cliënten in die colleges benoemen? Nou, dat zit anders. Ik kan niet beweren dat er mensen in zitten die als hulpvrager helemaal geen ervaring hebben met de ggz. Maar kijk eens naar de belangen die de MINDbestuurders en dito RvT-leden elders hebben. Belangen in instellingen, bureaus, stichtingen en verenigingen van hulpvragers in de ggz? Kijk maar op de MINDsite en je ziet meteen dat hulpvragers geen zeggenschap hebben. Kijk vooral ook op sociale media wat die bestuursleden en leden van de MIND-RvT nog meer doen. Je snapt onmiddellijk waarom bepaalde geldstromen van VWS in bepaalde richtingen gaan. Kijk vooral ook naar de politieke kleur van die MIND’ers. En als je al die (neven)functies van bestuurders en RvT’ers in kaart brengt, dan moet je wel vast stellen dat ze in al die overleggen vooral met elkaar in gesprek zijn.

 

De patiënten- en cliëntenorganisaties van MIND pikken het allemaal voor zoete koek. Studiedagen, meepraten over beleid (de beleidsstukken zijn achter de bestuurstafel al lang ingevuld), af en toe mogen opdraven voor een mediamoment, op palen staan om wachtlijsten te bekorten of een leuke video maken met elkaar; dat moet ze het idee geven dat ze daadwerkelijk een rol spelen in beleid en besteding in de ggz. Brieven en persberichten die door het MINDbureau worden verzonden aan VWS bijvoorbeeld, zijn van tevoren niet of nauwelijks gezien door de ‘leden’ van de koepel.  

Stel dat bestuur en RvT van MIND wel worden bevolkt door hulpvragers zonder last en ruggespraak van andere belangen(groepen). Het zou VWS dan minder makkelijk lukken om geld te geven voor volgzaamheid en woorden in plaats van daden. Het zou de zorgverzekeraars veel minder lukken om in de media te doen alsof ze het beste voor hebben met de ggz-zorg in Nederland en te beweren dat de patiënten daar enthousiast over zijn. Het zou al die adviseurs, lobbybureaus en andere snelverdieners, die nu met succes de deur platlopen bij MIND in elk geval niet meer zo makkelijk lukken om te plukken.

 

De belangenverstrengeling van MIND schaadt het belang van hulpvragers in de ggz. En het belang van hulpvragers is in de eerste plaats goede hulp. Zo gezien gaat het dus om hun gezondheid. Maar MIND ruilt dat allemaal in voor geld (bleek uit de onverkwikkelijke rol van MIND in de ROM-affaire). De MINDjaarrekening 2018 laat zien dat meer dan de helft van de inkomsten aan bureau, salarissen en ingehuurde externe adviezen is besteed. Er is werkelijk geen enkele uitgave te vinden die rechtstreeks hulp financiert. De jaarrekening 2019 laat een nog triester beeld zien, maar daarover een volgende keer meer, heb ik van Saul en Paul begrepen. De bedragen die worden geïncasseerd via individuele gulle gevers verdwijnen in de onbekende niches van beleid en beheer. De patiënten-/cliëntenclubs die zich bij MIND hebben aangesloten betalen een fikse bijdrage. Voor hun eigen pseudobestuurders kan dat misschien iets opleveren, maar voor het aanpakken van wachtlijsten, het leveren van acute hulp en het verbeteren van de kwaliteit van ggz-zorg? Niets! Sterker nog: geld voor echte hulp verdwijnt in de zakken van de managers, bureaucraten en meelopers.  

Ik zou zeggen: laat je geld niet verdwijnen in een bodemloze put en steun vrijwilligersorganisaties die echt iets doen, bijvoorbeeld Stichting Memam, Stichting Socialrun, Stichting DoenenLaten.

 

*) In de zomerperiode bieden Saul en Paul enkele keren ruimte aan columnisten die iets over de ggz kwijt willen. Dit keer Simon Peeters, freelance journalist i.o.

 

 

Saul mailt Paul tussen het vissen door); Uit een interview voor kerstnummer Humanist dec. 1983.

Kitty Courbois: ‘Er is mij een enorm schuldgevoel aangepraat en dat zit nog altijd als een touw om mijn nek.’

 

Voor Humanist interviewde ik in december 1983 actrice Kitty Courbois*). Het vraaggesprek werd gepubliceerd in een reeks interviews met bekende Nederlanders waarin ze zich uitspraken over eigen keuzes, morele dilemma’s, vrijheid van denken en vrije meningsuiting. Eerder publiceerde ik hier een fragmenten uit vraaggesprek met Ruud Gullit en Frank Rijkaard (1984). Volgende week komt Robert Long aan het woord en vervolgens komen Rijk de Gooijer, Hein Roethof en Theun de Vries langs. Vanaf 1 september kunnen de bezoekers van de website www.MINDyousaulenpaul.nl weer kennisnemen van onderwerpen en thema’s die alles te maken hebben met de titel van de website………

 

‘Vroeger was ik heel bang voor alles en iedereen. En dat ben ik eigenlijk nog steeds, al is het natuurlijk wel minder geworden. Dat komt volgens mij vooral door het enorme schuldgevoel dat me is aangepraat. Het zat – en zit nog – als een touw om mijn nek. Dat vind ik nou zo slecht van het katholicisme, dat ze je zo bang maken. Of beter gezegd: bijgelovig, omdat je van alles en nog wat moest doen om straf te ontlopen. En van de andere kant dingen absoluut niet moest doen omdat anders hel en verdoemenis op je zouden wachten. Jarenlang heb ik gedacht dat iedereen me overal en altijd kon zien. Zelfs dode mensen die in de hemel waren. God was immer altijd en overal aanwezig. Masturberen durfde ik niet, want god zou het zien en het was zonde. Het klinkt allemaal misschien gek, maar het is echt waar. Op m’n 21ste werd ik ontmaagd en was meteen zwanger ook. M’n moeder had me jarenlang gewaarschuwd dat de straf van god me zou treffen als ik voor m’n huwelijk zou neuken. Ze had me er enorm bang voor gemaakt. En toen deed ik het toch en kon ik zelf meemaken dat god me ook inderdaad strafte. Kun je je iets ergers voorstellen? Een vreselijker straf bestond toch niet Jarenlang wist ik dat zoiets zou gebeuren en toen gebeurde het godverdomme ook. Ik was kapot en ik voelde me zo slecht.’

Kitty Courbois is opgegroeid in een zeer streng rooms katholiek gezin in Nijmegen. Ze wil er wel meteen bij vertellen dat ze ook wel andere herinneringen heeft. Ze heeft de kerk ook ervaren als theater en toneel. Later is ze zelfs kerkelijke muziek gaan waarderen. Naast al die negatieve ervaringen en herinneringen heeft zo ook wel eens gedacht dat ‘als ik ga sterven, ik weer een priester aan mijn sterfbed zal vragen. Niet zo’n man in zo’n rok, maar een moderne man of vrouw met wie ik goed zou kunnen praten.’

 

Ik ben van nature al overal tegen eigenlijk

In een aantal films en Tv-programma’s speelde ze de rol van de moeder. Er zijn actrices die die rol liever niet spelen omdat ze dan het idee hebben al bijna uitgeteld te zijn. Kitty Courbois niet.

‘Ik haat die houding. Ze denken dat als je dat soort rollen speelt, je oud bent. Dat is bespottelijk. Mij kan het geen reet schelen. Ik ben 46 en ik heb iets van: waarom niet? Geregeld wordt me gevraagd waarom ik dat soort rollen speel. Maar ik speel ze gewoon. Het zijn volwaardige rollen en soms zelfs hoofdrollen. Ik ben zo oud als ik ben en ik speel zo goed als ik kan. Daar gaat het om.’

Wat vindt ze van (jonge) actrices die pas echt kansen krijgen als ze eerst hun kleren hebben uitgetrokken? Ze geeft aan dat ze via het toneel bij de film terecht is gekomen. Het hoeft van haar niet zo, kleren uittrekken, maar ze heeft er niets op tegen als collega’s ‘met een mooi lijf ’dat wel doen.

Dat is toch enig? Ik heb dat zelf nooit gedaan. Maar ik ben dan ook ontzettend gefrustreerd opgevoed. Ik trek nooit mijn kleren uit. Ja, een keer wel. Dat was in de film ‘Het debuut’. Daar heb ik een naaktscène gedaan. Maar nogmaals, ik heb er niets op tegen. En laten we eerlijk zijn: een mooi lijf redt het niet zonder kwaliteit. Zonder kwaliteit kom je er niet.’

Zijn er producties waaraan ze niet zou meewerken? Zijn er rollen die ze beslist niet zou spelen?

‘Er zijn rollen waarvan ik nu zeg dat ik ze had moeten weigeren. Ik zou ze nu ook iet meer doen. Het is duidelijk dat ik voor een Centrumpartij of een EO – en dat is toch ongeveer hetzelfde walgelijke gedoe – of voor een vergelijkbare organisatie me niet zou inzetten. Aan een stuk dat pornografisch is zou ik ook niet meedoen.’

Is er een droomrol?

Ik ben niet opgevoed met een ideaal of droombeelden voor de toekomst. En daar komt bij dat ik een beetje een zondagskind ben. Ik heb ook altijd werk gehad. Misschien moet je eerst wel geleden hebben voordat je überhaupt idealen kunt hebben. Maar ik heb altijd alles op me af laten komen. Ik vind acteren leuk en ik laat me niet voorschrijven wat ik moet doen. Ik probeer dat zelf uit te maken. Ik ben trouwens van nature al overal tegen eigenlijk, vaak zonder duidelijke reden. Recalcitrant noemen ze dat, geloof ik.’

 

Ik ben nooit afhankelijk geweest van een man

Kitty Courbois noemt zich niet feministisch. Ze vertelt dat ze ooit een fotografe van het blad Serpentine de deur heeft uitgezet toen deze zei dat ze het zo spijtig vond dat ze twee zoontjes had gebaard.

Ja, zoiets gaat me te ver. Goed. Ik ben geen feministe en heb ook weinig begrip voor hun opvattingen. Maar bijvoorbeeld bij ongelijkheid in werk en beloning tussen mannen en vrouwen is het goed dat ervoor wordt geknokt. Maar die vreemde ideeën over mannen die bij vele feministen leven, daar heb ik niets mee van doen. Misschien komt het ook wel een beetje omdat ik als vrouw nooit in een hoek ben getrapt. Ik heb niet zo dat strijdvaardige gevoel. Ik heb van nature een houding van opkomen voor jezelf en heb daar ook geen bewustwordingsproces voor hoeven doormaken. Vanaf het begin heb ik me in de filmwereld zelf moeten behelpen en verdedigen. Ik ben ook nooit afhankelijk geweest van een man. Een ander punt is dat ik niet zo houd van de normen en omgangsvormen die door het feminisme worden gepropageerd. Ik ben een vrouw en dus anders dan een man. En ik ben romantisch en ik hou ervan om door een man gevraagd te worden om te dansen bijvoorbeeld. Dat is mijn leven en zo wil ik ’t ook.’

 

*)            Kitty Courbois (1937-2017) maakte haar debuut op het witte doek in de korte film Helden in een schommelstoel (1963) van regisseur Frans Weisz. Ze was in 1966 ook hoofdrolspeelster in Het gangstermeisje van Weisz en speelde rollen in Het debuut (1977), Het bittere kruid (1985), Op hoop van zegen (1986), Vrijdag (1980), Twee vorstinnen en een vorst (1981) en Leedvermaak (1989). In 1986 speelde ze in de NCRV-serie Het wassende water. Courbois trad ook op in het theater. Zij was verbonden aan De Nederlandse Comedie. Vanaf 1987 was Courbois verbonden aan Amsterdam. Van 1990 tot en met 1992 was Courbois te zien in Spijkerhoek, een televisieserie van Veronica. In 1992 wijdde het Nederlands Film Festival een retrospectief aan haar. In 2007 en in 2008 was Courbois te zien in de rol van Adriana Verbrugge in de speelfilm Gooische Vrouwen. Ze speelde de moeder van Willemijn Lodewijkx (Annet Malherbe). In 2007 speelde ze een naamloze bijrol in Alles is Liefde. Ze was ook te zien in Happy End in 2009.In het theaterseizoen 2008/09 trad Courbois op in de theatervoorstelling De grote liefde van Ger Thijs, naast Renée Soutendijk en Derek de Lint. Courbois vertolkte in de vierdelige VPRO-serie Beatrix, Oranje onder vuur de rol van Wilhelmina der Nederlanden. Vanaf 29 augustus 2012 was ze te zien als Catherine "Tante Jannie" Elsenbosch in de doktersserie Dokter Tinus. Zij besloot met deze rol te stoppen in 2014. Haar personage overleed aan een hartaanval. In 2014 speelde Courbois in het toneelstuk La Paloma samen met Ingeborg Elzevier en Sigrid Koetse. Courbois werkte ook mee aan hoorspelen op de radio. Zo was zij tussen 1996 en 2000 te horen als de Moeder van Nicolien Koning, de vrouw van hoofdpersoon Maarten Koning in het radio hoorspel Het Bureau naar de boekenserie van de Nederlandse auteur J.J. Voskuil. Zij was ook een van de vertellers in een aantal afleveringen van het hoorspel Bommel (verhalen 32, 78, 91 en 1061).

In 1998 werd Courbois officier in de Orde van Oranje-Nassau.[1]  Bij haar vijftigjarig theaterjubileum op 28 maart 2010 werd de Courbois-parel in het leven geroepen door Toneelgroep Amsterdam en de Stadsschouwburg Amsterdam. Dit is een doorgeefprijs die de ontvangster op een zelfgekozen moment aan een zelfgekozen actrice overhandigt. Met de Courbois-parel wordt een actrice geëerd die gedurende een jarenlange carrière zowel op de theaterplanken, als in de film- en televisiewereld een onuitwisbare indruk heeft gemaakt bij een groot publiek.[2] De prijs bestaat uit een 19de-eeuws Frans kistje van glas, waarin een broche met parel ligt op een bedje van lapjes stof van kostuums die Courbois zelf ooit gedragen heeft: van een stukje plissé jurk uit Andromache en Richard III, een reepje uit het korset van The massacre at Paris, een lapje uit het overhemd van Naar Damascus tot een stukje uit de jurk die ze tijdens Zomertrilogie droeg.[3] Courbois droeg op 26 februari 2013 tijdens het 25-jarig jubileumfeest van Toneelgroep Amsterdam in de Stadsschouwburg Amsterdam de Courbois-parel over aan Halina Reijn.[4] In 2010 ontving ze bovendien het ereteken van verdienste van de stad Amsterdam (WIKIPEDIA)

(FOTO: AD.NL)

 

 

 

Saul mailt Paul tussen het vissen door*); Uit een interview voor Humanist 1984....

Ruud Gullit: ‘Zuid-Afrika? Ik ben tegen apartheid. Ik zou dan iets doen.’

Frank Rijkaard: ‘Niet laten strikken voor een commercial over kernwapens’

 

Voor Humanist spreek ik in januari 1984 met Ruud Gullit in het spelershome in het Feyenoordstadion, na de ochtendtraining. De training onder leiding van Thijs Libregts loopt ‘een beetje’ uit. Wachten dus. Peter Houtman komt koffie brengen. Enkele dagen later ontmoet ik Frank Rijkaard na de avondtraining in de sjieke bestuurskamer van Ajax. Voor de foto wil ik hem op de stoel van Ajax-voorzitter Van Praag plaatsen. Hij wil niet op de foto op die stoel, maar gaat er toch zitten: ‘Ik kom eigenlijk alleen maar in de bestuurskamer als het gaat over contractverlenging.’

Met beiden gaat het niet echt over voetballen. De Oranjespelers laten zich uit over discriminatie op en rond de velden. Ze hebben er zelf niet zoveel last van, zeggen ze, maar ze zijn wel bezorgd over de toename van racistische spreekkoren en geweld. In de kleedkamer hebben ze het er wel eens over, met elkaar en met andere spelers.

 

Gullit: Racisme van de Centrumpartij**) is maar het topje van de ijsberg

‘Het gaat trouwens niet alleen om de Centrumpartij. Racisme is iets dat bij veel mensen een rol speelt. Zelfs bij mensen van wie je dat misschien niet zou denken of bij mensen die dat niet bij zichzelf willen erkennen. Het ergste vind ik dat je altijd mensen met dat soort ideeën zal houden. Racistische opvattingen vind je in zowat elke bevolkingsgroep. Dus ook bij mensen die in het stadion komen. Maar we moeten toch vooral niet vergeten dat er ook een heleboel goeie supporters zijn. Je kan ze niet zomaar allemaal over een kam scheren. Dat is niet eerlijk. Vanaf het veld zie ik er nooit zoveel van. Ik ben zo met het spel bezig dat voor een deel de buitenwereld voor mij gewoon niet bestaat. De televisiebeelden zie je pas achteraf en dan vind ik het inderdaad allemaal vreselijk.'

Rijkaard: Ik zie een spandoek met vreselijke dingen, maar ook met ‘hup Frank’

‘Ik kijk tijdens de warming-up altijd wel even vlug de tribunes rond. Misschien is dat er onbewust ingeslopen of misschien is het wel een onderdeel van de manier waar op ik me op de wedstrijd konsentreer. In elk geval zie ik dan allerlei dingen. Bijvoorbeeld een spandoek met een vreselijke tekst. Maar ik zie ook het spandoek met ‘Hup Frank’. Na afloop zie ik televisiebeelden en lees ik kranten. Dan denk ik er wel degelijk over na en als ik samen met Ruud speel in het Nederlands elftal, praat ik erover met Ruud.’

 

Beiden zagen indertijd niets in een voorstel van de FIFA om geweld en discriminatie te bestrijden door voetballers te verbieden om zich emotioneel te gedragen na een doelpunt. Zoenen, omhelzen, over elkaar heen buitelen, shirts uittrekken, heftige vreugdegebaren maken richting publiek en dergelijke uitingen op het veld zouden supporters uitlokken om zich ook te misdragen, aldus een onderzoekscommissie van de FIFA in 1981. Het voorstel verdween geruisloos onder de bestuurstafel van de wereldorganisatie.

Beiden zagen toen veel meer kansen in beïnvloeding via massamedia. Zo sprak Ruud Gullit, samen met andere bekende Nederlanders, in de jaren tachtig een tekst uit in een anti-discriminatie Tv-spotje van Veronica: Onze kinderen spelen samen, ravotten samen, huilen samen, gaan samen naar school, zingen samen, dansen samen en hebben nog nooit van diskriminatie gehoord…dat leren ze van ons. Als ouders moeten we onze kinderen veel leren, maar wat dit betreft, kunnen we nog heel wat van onze kinderen leren.

Zijn beide spelers zelf op of buiten het voetbalveld geconfronteerd met discriminerende opmerkingen?

 

Gullit: Marokkaanse of Turkse jongens kwamen wel gewoon naast je zitten

‘Ik heb zelf nauwelijks hinder van diskriminatie. Lange tijd woonde ik in Amsterdam en dat is wel een unieke stad hoor. Vroeger maakte ik nog wel eens mee dat ik in de tram zat en dat er niemand naast me kwam zitten. En als er al iemand durfde dan ging dat heel aarzelend op het puntje van de bank. Als ik dan in de volle tram opzettelijk aan de kant van het gangpad ging zitten en de raamplaats vrij was dan vroeg bijna nooit iemand of hij er even langs mocht om daar te gaan zitten. Daar moest ik toen toch wel eens om lachen. Marokkaanse of Turkse jongens kwamen wel gewoon naast je zitten.’

Rijkaard: Als er al iets wordt geroepen dan negeer ik dat

‘Ik woon vanaf mijn geboorte in Amsterdam en daar gaat het toch wel een beetje anders dan in andere steden denk ik. Er zijn hier al heel veel jaren heel veel donkere mensen en zo horen gewoon bij de stad. Het is een vrije stad waar heel veel kan dat elders niet mogelijk is. Maar als er wel eens iets wordt geroepen dan negeer ik dat. Dat is beter dan iets terug te zeggen. Ik wind me er niet over op. Mensen die zeggen dat donkere mensen de schuld van de ekonomische malaise zijn, maken een grote denkfout. Want die grote groep is een belangrijke faktor in onze ekonomie. Ook zij werken en ook zij zorgen voor koopkracht.’

 

Hebben gekleurde spelers het moeilijker dan blanke jongens om door te dringen tot de top van de voetballerij? En wat vinden beide spelers ervan dat sportmensen zich in het openbaar uiten over bepaalde ideeën en akties? Waar ligt de grens? Waar zeggen beide spelers: dat gaat te ver?

 

Rijkaard: Een button op het shirt? Dat vind ik prima

‘Iedereen heeft het recht om te zeggen wat hij denkt, dus ook sportmensen. Als er een jongen het veld op komt met een button op zijn shirt ‘Kernwapens de wereld uit’ dan vind ik dat prima. Ik zie niet in waarom iemand van het veld gestuurd moet worden zoals laatst ergens gebeurde. En als ik zeg dat iedereen het recht heeft om zijn mening te uiten dan moet ik ook aksepteren dat mensen meningen hebben die mij niet aanstaan. Het zou me niet erg irriteren. Hooguit zou ik nog meer mijn best doen om zo iemand op sportieve wijze te benaderen: hem passeren in de wedstrijd met een hele mooie beweging bijvoorbeeld.’

Gullit: Neem Zuid-Afrika. Ik ben tegen apartheid. Als je daar speelt dan moet je iets doen

‘Je moet steeds voor jezelf nagaan of het zin heeft dat je iets doet of juist niet doet. Neem nou Zuid-Afrika. Ik ben tegen apartheid. Het zou kunnen dat Feyenoord wordt uitgenodigd om daar te gaan spelen. Dan moet je je afvragen of je er wel heen wil. Als je niet gaat, stel je aan daad. Als je wel gaat dan moet je daar laten blijken dat je het er niet mee eens bent. Ik zou dat ook zeker doen. Ik weet nog niet hoe, maar ik zou iets ondernemen. Ik denk trouwens dat de hele ploeg bij Feyenoord erachter zou staan. Iedereen is toch tegen apartheid?’

Rijkaard: Ik zou nooit een reklameaktie doen voor kernwapens

‘Dingen waar ik het echt niet mee eens ben, doe ik ook niet. Grenzen zijn altijd persoonlijk en afhankelijk van veel faktoren. Ik zou nooit een reklameaktie doen waarin kernwapens worden afgeschilderd als goed voor ons. En ik zou me ook niet laten strikken voor een commercial over Zuid-Afrika als prachtig toeristisch gebied. Die vrijheid voor mijn eigen opvattingen heb ik ook bij Ajax. Er wordt bij ons niet voorgeschreven wat iedereen moet denken.’

 

*)              Paulus, op minder mooie dagen verlaat ik m’n visstekkie om thuis wat op te ruimen. Zo kwam ik terecht in een koffer met (soms wel heel) oude verhalen die ik ooit heb geschreven. Sommige ken je wel, maar andere artikelen misschien niet. Vandaar dat ik je in deze vakantieperiode zo af en toe iets mail. Ik hoop dat je het leuk vindt om te lezen. Ik start met een interview dat ik in 1984(!) had met de profvoetballers Ruud Gullit en Frank Rijkaard. Die ontmoeting ging onder andere over discriminatie op en rond de voetbalvelden. Gedateerde uitspraken misschien, maar ook woorden met ‘eeuwigheidswaarde’ helaas. Ik mail je enkele citaten uit dat interview, gepubliceerd in Humanist, februari 1984. Het interview paste in een serie vraaggesprekken voor Humanist over eigen keuzes, dilemma’s (daarin) en vrijheid van meningsuiting. Als je het leuk vindt dan mail ik je volgende keer enkele citaten van actrice Kitty Courbois. Met vakantiegroet, Saul.

**)          De CP, later CP'86 genoemd, was een extreemrechtse partij. De partij werd opgericht in 1980 als afsplitsing van de Nederlandse Volksunie (NVU). De CP was tijdens het eerste kabinet-Lubbers (1982-1986) met een Tweede Kamerfractie (1 zetel) in de Tweede Kamer vertegenwoordigd en voerde oppositie. De zetel werd bezet door Hans Janmaat, de beeldbepaler van de partij. De partij had sinds 1986 geen zetels meer in de Tweede Kamer en werd in dat jaar failliet verklaard. Vervolgens veranderde de partij de naam in CP'86, maar ook onder de nieuwe naam wist de partij geen zetels meer te behalen. Ondertussen kwam het partijbestuur in de jaren '90 regelmatig in aanvaring met justitie wegens het doen van racistische uitlatingen. In 1997 werd de gehele partij veroordeeld als criminele organisatie die zich stelselmatig schuldig maakt aan het aanzetten tot vreemdelingenhaat. In 1998 werd dan ook door de rechtbank een verbod op- en een ontbinding van de partij gevorderd.

 

FOTO: Ruud Gullit en Frank Rijkaard bij de opening van een Cruyff Court in Amsterdam (foto AD) 2020

 

 

 

Paul mailt Saul (vanaf z’n visstekkie)…..

Psychiater Jim van Os wil falende ggz-zorg aanpakken;

Blokhuis wordt wakker en MIND weet er (weer) niets van….

 

Ha Saul,

IK moet je toch even iets laten weten. Op mijn (en jouw) bekende visstekkie kwam vanochtend iemand naast me zitten. Nee, geen visser, maar een wandelaarster. (Moeten we dat onderscheid tussen mannelijke en vrouwelijke wandelschoenen nog wel maken?) Hoe ze wist dat ze bij mijn visstekkie zou aankomen? Geen idee. Maar ze had wel iets te vertellen. En dat wil ik je niet onthouden, ook al ben je met vakantie.

 

Hoogleraar psychiatrie en voorzitter van de Divisie Hersenen van het Universitair Medisch Centrum Utrecht, Jim van Os, heeft onder persoonlijke titel en uitgegeven door het UMCU, een manier bedacht om het (dis)functioneren van verzekeraars en hun lokale ggz-partners in kaart te brengen. Hij noemt die nieuwe methodiek ROMM (Routine Omgeving Monitoring). Een (prikkelende) verwijzing naar de door de Autoriteit Persoonsbescherming afgekeurde ROM-methode van de voormalige SBG en het huidige AKWA. Die laatste club hanteert de methode nog steeds, met enige aanpassingen, en komt daar vooralsnog mee weg. Je weet vast nog wel dat MIND, de etalagekoepel van enkele patiënten/cliëntenclubs, indertijd die door de AP veroordeelde ROM-aanpak gesteund heeft en iedereen die zich daartegen verzette, uitmaakte voor ‘opruiers’…..

 

Maar goed, Van Os heeft, volgens mijn zegsvrouw aan de waterkant, een methode ontwikkeld die ook de basis vormt voor het verbeteren van de ggz-zorg. Zeker mensen die heel dringende en ernstige hulpvragen hebben, zoals bijvoorbeeld Charlotte Bouwman, kunnen nadat de ggz de aanpak van Van Os heeft omhelst en op basis daarvan het eigen functioneren verbeterd, misschien wel rekenen op echte hulp. De wachtlijsten zouden dan tot het verleden gaan behoren. Mijn niet-vissende interim buurvrouw verwacht dat de nieuwe meetmethodiek wel eens heel veel dingen heel snel duidelijk zou kunnen maken. Staatssecretaris Paul Blokhuis gaat er wakker van liggen, verwacht ze. Dat verwacht ik niet, maar donderdag 16 juli neemt hij het rapport van Van Os in ontvangst. Gelukkig weten dan ook heel veel andere betrokkenen ervan. Dat ontneemt Blokhuis de kans om het met doorzettingsmacht, tegenwoordig doorzettingskracht, in zijn bekende woordenmist te laten verdwijnen

 

MIND proberen te bereiken om te vragen wat ze vinden van die nieuwe ROMM. Geen kans van slagen, dat wist ik natuurlijk wel. Ze weten er helemaal niets van. Het boeit ze ook niet want ze zijn al druk bezig om honderd palen in het IJsselmeer te slaan. Daar gaan straks mensen op staan. Doel? Opheffen van de wachtlijsten in de ggz.

 

De wandelaarster naast mij, maakt aanstalten om weer verder te gaan lopen. In het opstaan roept ze nog: ‘Er komt ook nog vervolgonderzoek naar medisch-specialistische en huisartsenzorg. En jij wil nu natuurlijk weten wie die mevrouw was of beter: is. Ze wil graag anoniem blijven, behalve voor mij dan. En je wil ook het onderzoek van Jim van Os lezen? Kan. Ik mail het naar je.

 

Ik ga nu weer naar mijn dobber kijken. Hij heeft vandaag nog niet bewogen.

 

Met vakantiegroet, Paulus.

 

 

Saul schrijft aan Paulus: (29062020)

MIND is boos. O jee, wat nu weer? Niks, alle anderen zijn schuldig!

 

Beste Paulus,

Ik heb m’n reiskoffer met de visoutfit al klaargezet. Lekker, nog een dag en dan ben ik weg. Heb jij ook al alles klaar staan? Morgen komt er van jou nog een brief, heb ik begrepen. Ben benieuwd.

 

Ik las een bericht op MINDplatform.nl. Het communicatiemeisje had er op last van de directeur-bestuurder aan alarmerende kop voor bedacht: ‘Leg problemen in de jeugdzorg niet bij cliënten neer’. Zo, dat is niet niks. Een nietszeggende kreet die overigens al sinds enkele decennia voordat MIND helaas het levenslicht zag, te beluisteren viel. Maar goed, MIND denkt dat de vaste groep volgelingen alleen maar MINDplatform leest en dit dus als nieuws consumeert. Gelukkig krijgen we genoeg reacties om te weten dat ook hier MIND een meer dan naïeve onderschatting hanteert.  Het communicatiemeisje vervolgt het ‘nieuwsbericht’ met: ‘MIND is boos dat de gevolgen van de financiële problemen wederom op de schouders van de cliënten komen te liggen, in dit geval jeugdigen en hun ouders.’ Nou, nou, nou. MIND is boos, heel Nederland gaat vast sidderen.

 

MIND is natuurlijk helemaal niet boos, want MIND wil gewoon elke dag in de kijker van politiek en mediatiek Nederland staan, kan niet schelen hoe of waarmee, als het maar geld oplevert. MIND is boos. Het zou de titel van een spannende jeugdserie kunnen zijn. Misschien niet spannend maar wel nieuwsgierig makend. Dat is dan ook de bedoeling van dat zogenaamde nieuws van MIND.

 

‘Gelukkig’ heeft MIND de oplossing voor de voorgenomen stop op behandelingen in de jeugdzorg: ‘MIND roept de jeugdzorginstellingen, kabinet en gemeenten op om de geldproblemen niet ten koste te laten komen van cliënten door hen in de kou te laten staan en hen wederom in de wachtrij te duwen.’ Los van die uitgekauwde formulering vooral met veel antiek woordgebruik, is er aan inhoud niets te ontdekken.  ‘MIND vraagt van de betrokken partijen dat zij hun verantwoordelijkheid nemen. Cliënten mogen nooit het slachtoffer worden van deze discussie over geld.’ Nou, nou, nou. MIND gaat stevig te keer. Ik ben onder de indruk. Jarenlang is bekend dat de jeugdzorg in zwaar weer zit (ik heb er enkele jaren gewerkt en heb dus enig recht van spreken), maar MIND heeft er nooit iets aan gedaan en er niet de minste aandacht voor gevraagd en nu……

 

Ik heb een voorstel. Laat MIND al dat weggegooide geld aan externe adviseurs, adviesbureaus, (buitenlandse) IT-bedrijven, forse salarissen aan de ‘top’ van de organisatie en aantrekkelijke reiskostenvergoedingen besteden aan jeugdzorg. Beter nog: MIND houdt op te bestaan en er valt ongeveer 7 miljoen euro vrij (Later, als de WOB-documenten binnen zijn, kan ik exact aangeven hoeveel er vrijkomt) en laten de donateurs van MIND zich niet alleen achter de oren krabben maar hun geld storten op de bankrekening van jeugdzorg. Misschien zijn er kantoormedewerkers van MIND die na enige bijscholing echte hulp kunnen gaan bieden aan de kinderen waarover MIND nu roept dat ze geen slachtoffer mogen zijn. Zoiets Paulus, wat vind jij?

 

Nou Paulus, dat was het voor de laatste keer voor onze vakantie. Morgen nog jouw digitale brief en dan op pad.

Met collegiale groet, Saul.

 

 

 

Paulus aan Saul (27062020):

Hoe lang pikken we ze nog? Die leugens van MIND, ZN en VWS…..

 

Beste Saul,

 

Hij begon zo krachtig die staatssecretaris. Enkele jaren geleden. Doorzettingsmacht werd het parool. Ze werden er helemaal niet ongerust van hoor, de ggz-partijen die de marktwerking in de zorg boven water houden. MIND, GGZNL, Zorgverzekeraars en hun koepel ZN gunden de nieuwe bewindsman z’n succesje in de media. Doorzettingsmacht. Er kwam niets van terecht. Zelf sprak hij laatst al van doorzettingskracht. Het lukte hem niet om de afgang te verbloemen, bleek in een recent debat in de Vaste Kamercommissie VWS.

Het kon ook niet lukken om de belangen van mensen die ggz-hulp vragen daadwerkelijk te behartigen. Genoemde marktpartijen hebben de bewindspersoon onder andere in het Bestuurlijk Akkoord GGZ 2019-2022 onwrikbaar vastgepind op de geldstromen, de structuur van de ggz zorg en de marktwerking. Hij gaat nu blijkens een bericht in SKIPR in overleg met alle partijen om de wachtlijsten in de ggz weg te werken. En hij, Paul Blokhuis, verwacht er veel van. Ik durf de voorspelling aan dat het ook nu niet gaat lukken. Overigens is de wachtlijstproblematiek al minstens sinds 2010 een ‘prioriteit’ in ggz-land. Binnenkort een jubileum, misschien wel als MIND weer op palen gaat staan in het IJsselmeer bij Hoorn in september? Hoewel dat zal wel weer voor de derde keer worden afgelast wegens Corona. Maakt ook niet uit, het helpt natuurlijk niks. Charlotte Bouwman maakte dat al duidelijk met haar zitactie in Den Haag.

Ondertussen blijven we er in de ggz op los liegen. Want liegen is het: je zegt dat je iets doet, maar je weet dat je er niets aan gaat doen. Dat is niet alleen volgens mijn vader en moeder liegen, maar het staat ook in de Dikke van Dale.

Hulpvragers, voor een klein deel verenigd in patiënten/cliëntenorganisaties, ervaren elke dag dat MIND, GGZNL, VWS en Zorgverzekeraars liegen. Maar ze kunnen er niets tegen in brengen. De bestuurders van hun organisaties zijn door MIND c.s. in de watten gelegd met leuke studiedagen, leuke manifestaties, leuke folders, leuke brieven schrijven aan de Tweede Kamer, leuke verhalen publiceren op de site van MIND. De Zorgverzekeraars en VWS zien het met een tevreden blik aan. Alles wat ze doen en laten wordt immers door de patiënten zelf goedgekeurd. MIND zit aan tafel, dus dan is het toch goed?

Ik ben een buitenstaander, Saul, en ik ga volgende week met vakantie. Wat kan het mij schelen dat het zo gaat als het gaat in de ggz? Maar het is geen vraag, het is een retorische vraag. Ik geef het antwoord dus zelf: het kan me wel degelijk schelen! Er zijn heel veel hulpverleners (professionals, zeker ook ervaringswerkers) en mensen die ggz-hulp vragen die het verdienen om niet te worden geslacht op het hakblok van de marktwerking, de aandeelhouders, de politici die al bezig zijn met herverkiezing en de met elkaar gecorrumpeerde koepels.

Hoe lang pikken we nog die leugens van MIND, ZN en VWS? Wordt het niet tijd dat we allemaal Charlotte Bouwman gaan heten? En ook al laten we onze honden dan vriendelijk aaien door een bewindsman, we zorgen ervoor dat hij en zijn kompanen in de markt niet meer in staat zijn om het geld naar elkaar te schuiven en de aandeelhouders te voorzien van een extra inkomen!

 

Met bijna vakantiegroet, Paulus.

 

 

 

Saul schrijft Paul en dan met vakantie (24062020):

Volgens MIND moet ik hulp zoeken bij MINDkorrelatie omdat ik met pensioen ben.

Mijn privacy wordt verkocht aan de beste bieder. (=MIND)

 

Beste Paulus,

Nog een weekje en dan ben ik twee maanden aan het water te vinden. Nou ja, te vinden, voor jou dan en verder voor niemand. Vanaf 1 september ben ik weer in touw. Ik heb het toch goed begrepen dat jij ook twee maanden met vakantie gaat? Nou, we hebben de tijd want we werken niet meer. We zijn met pensioen en dat is heerlijk! Hoewel? 

Volgens MIND is met pensioen zijn geen pretje. Als dat je is overkomen dan moet je snel met MINDkorrelatie bellen. Hoe zit dat, zal je je afvragen.  Nou, ze zijn via MINDkorrelatie een wervingscampagne gestart voor bellers. Men heeft bedacht dat MIND ook rechtsbijstand moet gaan leveren. Nou ja, niet echt leveren natuurlijk, want MIND doet zoals bekend, niks zelf. Nee, voor die hulp wordt meteen naar anderen verwezen. Het gaat erom dat je eerst een enquête mag invullen en dat de conclusie is dat je dan vrijwel altijd een probleem hebt, een psychisch probleem met juridische consequenties. Ik heb de vragenlijst met steeds wisselende antwoorden ingevuld en altijd kwam eruit dat ik een probleem had waarvoor ik meteen naar MINDkorrelatie moet bellen. Niet te geloven zeg je? Inderdaad. Het feit dat ik bijvoorbeeld liet weten dat ik met pensioen ben staat, in de lijst van psychische klachten……. Trouwens alles dat je invult wordt gestigmatiseerd als een psychisch probleem. MIND doet het beter dan de DSM5.

Je krijgt dus steevast het advies om altijd eerst MINDkorrelatie te bellen. Maar als je dat doet, krijg je geen hulp. Nee, je wordt doorverwezen. Naar wie? Eigenlijk geen idee, maar MIND zegt dat er wel een instantie is die je kan helpen. Ok. Ze noemen het wervingsinstrument Rechtwijzer EHBO. Ja echt en weet je: zelfs de Raad voor Rechtsbijstand ondersteunt het hele idee, althans volgens MIND. De Raad voor Rechtsbijstand? Jazeker. Dan moet het toch wel goed zitten. Dacht je. De privacy garantie die MIND geeft is dat je privacy niet in het geding is. Maar dat is het natuurlijk wel: het IP-adres dat je gebruikt is te zien en kan worden ingezet voor verdere zoektochten naar je privéleven. Je moet ook nog je e-mailadres invullen. Hoewel, je mag ook het e-mailadres invullen van je hulpverlener (psychiater, psychotherapeut, huisarts, bedrijfsarts, etc.) Nou, je snapt wel, als je anoniem zoekt naar hulp of gewoon omdat je onzeker bent of gewoon omdat je wel eens wilt weten wat er uit zo’n enquête komt, dan weet MIND meteen heel veel over je. Je bent makkelijk te traceren, maar je hulpverleners mogen natuurlijk niet met MINDkorrelatie bellen. Vervolgens gaat MIND je stalken met verzoeken om donaties, enzovoort. MIND heeft geen boodschap aan privacy. Ze willen je bijdrage om de kosten van de etalage te betalen. 

MIND probeert zoveel mogelijk mensen te verleiden om contact op te nemen, want dat levert geld op. MINDkorrelatie wordt blijkbaar betaald op basis van omzet en niet op basis van hulp. Het marktmodel (zorg=markt en markt=zorg) dus. De etalagekoepel in optima forma.

O ja, ze hadden bij MIND vorige week ook bedacht om maar weer eens een brief naar de Tweede Kamer te sturen. Er was afgelopen dinsdag immers een Commissievergadering over jeugdhulp.  ‘MIND maakt zich zorgen over de jeugdzorg’, was de boodschap. Nou daar liggen de Kamerleden wakker van. Verder werden in de brief zogenaamde vragen voorgelegd, gericht aan de bewindspersoon. Ik voorspel dat MIND ook cliënten in de jeugdzorg gaat werven onder het motto: je hebt een probleem, bel onmiddellijk MINDkorrelatie en we verwijzen je door. Geen twijfel dat Jeugdzorg Nederland als vaandel wordt ingezet.

 

Je begrijpt het, Paulus,  ik gooi er voor de vakantie alles maar weer even uit. Jij mag nog een keer in de pen klimmen. Op 1 juli zijn we dan echt buiten beeld. De volgers van onze digitale briefwisselingen (en straks weer fysieke ontmoetingen, hoop ik van harte) wil ik nog wel laten weten dat ze kunnen blijven reageren via info@MINDyousaulenpaul.nl. Die mail lezen we gewoon vanaf ons vakantiestekkie. Toch, Paulus?

 

Collegiale groet, Saul

Steven hoort drie keer Iris: ‘Ik kan me geen leven zonder stemmen voorstellen.’ 

 

‘De drie stemmen zijn er sinds mijn zesde of zevende jaar. Misschien wel eerder, maar dat kan ik nu niet meer terug halen. Ik ben 44 jaar en ze zijn er nog altijd. Nee, ik wil zeker niet dat ze verdwijnen. Ze zijn een onmisbaar deel van mij geworden. Ik heb ze al zo lang bij me en overal mee naartoe genomen.  Als de stemmen er niet meer zouden zijn dan ben ik een deel van mezelf kwijt. Dan zou ik me niet meer compleet voelen, om het zo maar eens te zeggen. Meestal zijn ze ondersteunend en af en toe maken ze het moeilijk voor me. Ik wil dat ik beter met ze kan communiceren, dat wel. Maar een leven zonder stemmen kan ik me echt niet voorstellen.’

Op de basisschool komt Steven niet helemaal goed mee in de groep. Hij heeft weinig vriendjes. Nu zegt hij zelf dat hij als kind sociaal geïsoleerd was. Men dacht ook aan slechthorendheid. Als ik vraag naar de invloed van stemmen, zegt hij dat die toen misschien ook al aanwezig konden zijn, maar zoals gezegd, daar heeft hij geen herinnering aan. Als Steven 34 jaar is  krijgt hij de diagnose autisme.

 

Peutertje Iris

‘Het begon met de stem van een klein meisje, een peuter van een jaar of 3. Mijn vroegste herinnering aan haar is, dat ik op mijn kamer in bed lig en een boek probeer te lezen maar ik kan mijn concentratie er niet bij houden omdat er steeds iemand mijn aandacht vraagt. Ik hoorde haar vanaf dat moment bijna elke avond. Ik verbond er toen nog geen naam aan. Ik had geen beeld van haar. Dat kwam later pas. Het beeld dat ik nu heb van peutertje Irisje is dat ze bruine ogen en lang steil bruin haar heeft. Ze heeft vaak strikken in haar haar.  Ze loopt de hele dag met een knuffel en heeft steeds een fopspeen in haar mond waardoor ze slecht verstaanbaar is. Ze is echt een meisje meisje, ze speelt met poppen en draagt veel kleurrijke kleding. Ze zegt vreemde dingen in brabbeltaal en ik kan vaak moeilijk ontcijferen wat ze bedoelt. Ze gaf en geeft mij nog steeds vreemde opdrachten. Zoals ooit, toen ze zei: ‘Trek stiekem een luier aan van je middelste broer’. De peuterstem was natuurlijk bezig om zindelijk te worden. En: ‘Als je dat niet doet dan ga ik de hele nacht huilen en dan kun je niet gaan slapen omdat ik je wakker houd met mijn gebrul.’ Ik dacht soms dat ik gek werd: Ben ik de enige die de peuterstem hoort?; Wat moet ik doen? Ik ging bij mezelf te rade. Ik wilde ongestoord gaan slapen dus ik vroeg mij af of ik de opdrachten die ze mij gaf, dan maar moest uitvoeren. Ze zei bijvoorbeeld op een nacht: ‘ Steven, je bent wakker, kun je niet slapen?’. Ik zei: ’Nee, ik heb het warm. Toen zei ze: ‘Weet je wat je dan moet doen?  Sta op, loop naar de wastafel, pak een bekertje, vul dat met water en gooi het bekertje met water op het matras. Dat koelt lekker. En als je dan weer in bed gaat liggen, lijkt het net of je in je bed hebt geplast. Ga dan naar beneden, naar je ouders en zeg dan dat je in bed hebt geplast en wacht dan hun reactie af. Misschien krijg jij dan ook een luier van je moeder’. Ik vond het erg vreemd en ik dacht dat ze een grapje met me wilde uithalen. Maar ze bleef die vreemde opmerking maar herhalen totdat ik het ook echt deed.’  

 

Puberale Iris

‘Later is er de stem van een jong meisje dat ik ‘puber Iris’ ging noemen. Ik ben dan een jaar of 13. Deze puber is 17 ½ jaar oud en ze wordt niet ouder. De naam Iris vond ik wel passend want als ik als meisje geboren was, dan had ik zo geheten, vertelde mijn vader. Ik kan puber Iris het best beschrijven als een drammerig kind, een echte puber die altijd haar zin probeert te krijgen. Ik weet dat ze sigaretten rookt en dat ze haar rijexamen wil halen. Ze mag van mij nog geen rijlessen nemen. Ik wil wel meebetalen aan een brommercertificaat en aan de aanschaf van een brommer, maar dan moet ze wel stoppen met roken. Dat wil ze niet, dus ik betaal niet mee. Puberale Iris heeft lang en stijl zwart haar, bruine ogen. Ze heeft zilveren oorbellen en ze heeft een roodgele trainingsjas aan. Ze kijkt nogal provocerend.

 

Mamma Iris

‘Toen ik een jaar of 29 was kwam er een derde stem van een volwassen vrouw, die de naam van mamma Iris heeft gekregen. Zij is de moeder van peuter Irisje en puber Iris. Samen vormen wij een gezin. De eerste keer dat ik mamma Iris hoorde, was tijdens mijn eerste opname in 2005. Ze ziet er uit als een excentrieke extravagante en slanke vrouw met rood gestifte lippen. Ik vond haar nogal bazig. Ze wist alles beter en pushte mij om een managementbaan te vinden, terwijl ik van binnen wist dat dat te hoog gegrepen was. Ze praatte op mij in om een universitaire studie te doen. Ze zei tegen mij: ‘Als je eenmaal je universiteitsstudie hebt afgerond dan kun je dingen delegeren en manager worden.’ Ik deed altijd al mijn best op school en ging van de mavo naar de havo toen mbo en daarna hbo. Op de mavo en mbo haalde ik mooie cijfers zoals 7’s en 8’ten. Maar op de havo en het hbo haalde ik 5’en en 6’en. Ik moest echt mij best doen om de hbo-opleiding te voltooien. Wat ik vooral moeilijk vond was het werken in projectgroepen en het samenwerken met medestudenten. Niemand wist toen dat ik autisme had, dat werd pas later, op 34-jarige leeftijd, vastgesteld. Ik liep vast in het maken van duidelijke afspraken over wie wat deed in het project. En dan had ik ook nog last van innerlijke stemmen in Wageningen. Dat deed mij uiteindelijk de das om. Ik werd psychotisch.’ 

 

Ik wilde een zusje

Steven komt uit een gezin met 3 jongens. Zijn broers zijn twee en vier jaar jonger. Als hij 17 jaar is, scheiden zijn ouders. Beiden hertrouwen en daarmee krijgt Steven 4 stiefbroers en een stiefzus erbij. De familieleden weten inmiddels dat hij stemmen hoort. Zijn vader is al jarenlang zijn vertrouwenspersoon als het gaat om de stemmen en de psychische problemen waarmee Steven soms een gevecht moet leveren. Hij hoort dus drie vrouwenstemmen. Er waren en er zijn nooit andere stemmen. Vrouwenstemmen?

‘Ja, dat is misschien wel apart. Ik zei al dat ik als kind heel graag een zusje wilde. Die wens heeft zich misschien wel heel sterk in mijn hoofd genesteld. Ik had als jongvolwassene moeite met mijn identiteit. Ik wist natuurlijk wel dat ik een jongen, een man ben, maar ik voelde me soms van binnen ook een vrouw. Ik heb me ook als vrouw gekleed met een pruik, make up, hakschoenen en geschoren benen. Toen ik in Wageningen op de opleiding zat, ben ik zo wel eens de straat op gegaan.’

 

Mamma Iris is involving again….

De laatste jaren kleedt Steven zich niet meer als vrouw, wel draagt hij af en toe nog ‘androgene’ kleding. Niet helemaal vrouw en niet helemaal man, iets ertussenin, zegt hij. Soms zijn er nog wel eens de hoge hakken, maar alleen binnenshuis. Steven heeft er geen behoefte aan om zich ten overstaan van anderen te manifesteren. Heeft hij ook een visuele voorstelling van de stemmen?

‘Peuter Iris heb ik nooit met een heel concreet beeld gezien. Het was en is gewoon een klein meisje. Van puberale Iris heb ik een foto. Tijdens een van de opnames in de ggz zag ik een folder met een foto van een jonge vrouw of meisje erop. En dat trof me. Ik dacht: wie is dat? Het was een meisje met een puberale look, een beetje arrogant misschien, zoals pubers wel kunnen zijn. (Steven laat me de folder zien tijdens ons Skypegesprek.) Donker zwart haar, bruine ogen, roodgele trainingsjas. Rood is mijn lievelingskleur. Ze heeft zilveren sieraden en dat is precies waar ik van hou. Ik hou niet van goud.’

Hoe ziet mamma Iris eruit?*)

‘Mamma Iris is internationaal. Ik heb deze pop gemaakt tijdens creatieve therapie toen ik een keer was opgenomen. (Steven draait de Skypecamera naar een kleedpop met een prachtige paarse jurk en mooie sieraden.} Die vrouwentorso, daar praat ik af en toe mee. Mamma Iris is involving. I found a Spanish book with a cover that resembles mamma Iris. Red lipstick, dark brown hair and brown eyes. Wow!’

Steven praat plotsklaps in het Engels, omdat mamma Iris dat ook doet. Engels noemt hij zijn tweede moedertaal. Mamma Iris wil graag ons gesprek horen. Of ik daar bezwaar tegen heb. Nee, natuurlijk niet, antwoord ik in het Angelsaksisch. Steven laat weten dat mamma Iris het prettig vindt dat ik in haar taal praat en dat ik geen bezwaar heb tegen haar kortstondige aanwezigheid. Ik zie dat het Steven goed doet dat ik mamma Iris verwelkom in ons gesprek. 

*) Mamma Iris en Steven; twee lichamen, maar met een hoofd….Steven maakte deze beeltenis in klei.

 

De vriendin van Steven, vrouwenkleren en een dubbele ring

‘Toen ik twee jaar geleden een vriendin kreeg, was ik nog echt bezig met vragen als: Wat moet ik met die vrouwenkleding?; Ben ik travestiet of ben ik travo?; Willen de stemmen dat of ben ik het zelf die dat wil?  Mijn vriendin zei wel eens: Je bent een mooie man Steven, waarom draag je vrouwenkleding? Dus werd ik op de vingers getikt. Ik hield van haar en ik vind het heel erg dat onze relatie niet meer bestaat. Ze is nu 55 jaar, dus wat ouder dan ik en we hielden echt van elkaar. We hebben elkaar tijdens een opname leren kennen. We hadden allebei een rugzakje. Toen ik haar zag, wilde ik meteen meer van haar weten. Zij rookte en puberale Iris rookte ook. Ik zat vaker in het rokershok, maar ik rookte zelf niet. In de ggz wordt trouwens veel gerookt. Dat wilde ik niet. Ik ging steeds vaker bij haar zitten en ook steeds dichterbij. Dat merkte ze. Zo raakten we aan de praat en er vlogen vonken en vlinders. Maar ja, het hield geen stand. Ik had een poos nog wel een sprankje hoop, maar nee dus. Er was te veel gebeurd tussen ons. Met Pinksteren heeft ze een laatste app gestuurd: ‘Te veel gebeurd tussen ons.’ Ze schreef: ‘Ik wens je het allerbeste.’ 

Steven en zijn vriendin praatten vaak over het feit dat hij vrouwenkleren droeg. Ze had er moeite mee. Aan de andere kant las ze boeken over psychische aandoeningen om hem beter te kunnen begrijpen. Steven heeft een bijzondere ring, een dubbele ring. 

‘Die buitenring ben ik en die binnenring, die erin draait, is Iris. Dat staat er ook in gegraveerd. Daar hebben we best wel vaker ruzie over gehad. Zij vroeg waarom ik die ring bleef dragen. Ben je getrouwd met Iris of heb je een relatie met mij? Ik zei: met jou natuurlijk, maar je weet dat iris heel belangrijk is in mijn leven.’

Ze spreken op een dag af dat Steven de ring in Ierland van een rots afgooit om daarmee afscheid te nemen van peuter Iris, puberale Iris en mamma Iris. 

‘Want ik zou dan helemaal gaan voor de relatie met mijn echte vriendin. Maar ik heb het niet gedaan en ik heb de ring nog steeds. We hebben 2 jaar een relatie gehad. Waarom Ierland? Omdat ik van Ierland en Ierse volksdansen hou en daar hield mijn vriendin ook van.’ 

En dan gaat Steven weer verder in het Engels: ‘And now I’m talking in English. I noticed that mamma Iris is joining our conversation again.’, zegt hij. ‘Mamma Iris is now talking with you Paul. Mamma Iris wants to make clear that she is joining in en that she is satisfied en glad to meet you.’ Dankjewel, zeg ik en ik vraag of hij tegen mamma Iris wil zeggen dat ik het nog steeds fijn vind dat ze meeluistert met ons gesprek. Ik vraag Steven of hij het ook fijn vindt als mamma Iris aanwezig is. En dat vindt ie. 

 

Positieve stemmen, behalve die ene keer

‘De stemmen zeggen meestal opbouwende dingen, maar soms sporen ze me aan om dingen te doen die ik eigenlijk niet wil. Er was ooit dat moment dat mamma Iris heel boos op mij was. Ze bracht me tot een zelfmoordgedachte. Ik had in de keuken twee koksmessen. Met het ene mes wilde ik mijn pols doorsnijden en met het andere mijn hart doorboren. Ik wilde het of ik dacht dat ik het wilde. Maar ik heb het niet gedaan. Ik heb de ggz gebeld, maar die zeiden: We kunnen niets voor je doen, bel 112. Dat heb ik gedaan en ik zei dat ze moesten komen omdat mijn vriendin me iets aan wilde doen. Ik was in de gedachte dat mamma Iris mij dwong om de actie uit te voeren. Het was de aanleiding voor mijn laatste opname. In juli 2018. Daar leerde ik dus mijn ex-vriendin kennen. De opname duurde precies drie maanden.’

Eerder in Wageningen was het puberale Iris die Steven aanzette om als vrouw de straat op te gaan. Steven kan meestal goed met de stemmen praten, hoewel hij er heel moe van kan worden. Meestal kan hij de regie over de stemmen in eigen hand houden, maar ze overvallen hem ook en dan wordt het moeilijker. 

‘Bij stress en bij ruzie zijn de stemmen er op een heel lastige manier. Als ik met mijn ex ruzie had, dan klapte ik helemaal dicht. Dat zit natuurlijk ook in mijzelf. Ik weet dan niet meer wat er aan de hand is en wat ik moet zeggen. Ik zit gevangen met een muur om mij heen, zonder ramen en zonder deur. Niemand kan me bereiken, maar ik laat ook niemand toe. Dat is heel lastig. Ik ben dan heel eenzaam. De stemmen nemen het van je over of ze zeggen: Maak ruzie. Of: Stamp met je voeten. Of: Ga tegen je vader in en tegen je broers. Maar juist die hebben het heel goed met mij voor. De stemmen  zijn in mijn hoofd bezig en ze geven opdrachten om ruzie te maken. Tegelijk moet ik heel goed opletten wat degene met wie ik op dat moment ruzie heb, zegt en doet. Dat is heel moeilijk.’

Als de stemmen zich te nadrukkelijk willen bemoeien met Stevens leven dan helpt het als hij muziek maakt, sport of werkt.

‘Als ik me ergens op concentreer dan zijn ze er meestal niet. Ik wil je nog even mijn elektronisch drumstel laten zien. Ik speel er geregeld op. Als ik te veel last heb van innerlijke stemmen, dan ga ik drummen.(De skypecamera draait naar een hoek van de kamer waar een drumstel staat.)

 

Moe, onzeker en twijfels en een droom

‘De uitlokkers van mijn stemmen komen vaak op een bepaalde plaats, als ik thuis kom van mijn werk en er geen radio of muziek aan staat. Ze komen ook als ik moe of onzeker ben en twijfels heb over iets wat ik van plan ben te gaan doen. De stemmen komen vaak te voorschijn in de avonduren. Bijvoorbeeld na het 8 uur journaal en ik geen zin heb om een film of een ander programma te kijken waarbij ik mijn aandacht moet richten op de TV. Als ik terugdenk aan mijn schooljeugd denk ik dat de functie van mijn stemmen was dat ik niet me niet eenzaam zou voelen. Maar de realiteit was dat ik me juist wel erg alleen en eenzaam voelde. Ik hield me niet bezig met het maken van vriendjes. Ik wist ook niet echt hoe dat moest. En daarbij was het allemaal acabadabra voor mij.’

Via zijn vader is Steven in contact gekomen met het Steunpunt Stemmenhoren in Nijmegen. Beiden ervaren dat als een heel ondersteunend contact. Ook hebben ze boeken over stemmenhoren gelezen en daaruit trekken ze bemoedigende conclusies. Steven is optimistisch over zijn toekomst. 

‘Ik kon soms al wel een beetje praten over de stemmen, vooral in het gezin. Maar sinds ik contact heb met het Steunpunt Stemmenhoren en er ook over heb gelezen zijn er meer aanknopingspunten om te praten over vragen als: Wat zijn de stemmen? Wat zeggen ze? Wat bedoelen ze? Wat kun je met ze bespreken?, enzovoort. Dat helpt. Afgelopen jaren heb ik een enkele keer wel wat gedeeld over mijn stemmen met anderen.’ 

Steven zegt dat hij een droom heeft. Hij werkt als schoonmaker, maar zou over een paar jaar graag werken in de dienstverlening, bijvoorbeeld in het ziekenhuis. Dienstbaar zijn, goede dingenn doen voor andere mensen. Dat wil hij dolgraag en hij richt zich op een kans om daar ooi te komen. Hoe kijkt hij naar de toekomst als het gaat om zijn stemmen?

‘Ik hoop dat ik leer om beter met ze te overleggen, dat ik ze beter begrijp. Ze hoeven echt niet te verdwijnen. Ik kan ze niet missen. Maar ze moeten mij niet overheersen. Stel dat ik nog eens een relatie zou hebben, dan zal ik meteen vertellen over de stemmen. Ik identificeer me met mijn stemmen. Het zijn vrouwelijke stemmen. Dat zal ik er meteen bij vertellen. Ik heb gemerkt dat het voor een partner moeilijk kan zijn als ik laat weten dat ik alleen maar vrouwenstemmen hoor. Maar ze zijn niet fysiek, ik draag ze bij me, ze vervangen niet een fysieke vriendin. Dat zal ik meteen heel duidelijk moeten maken.’

 

Stemmen zijn niet alleen maar eng en uitzichtloos

Steven houdt een dagboek bij waarin veel aandacht wordt gegeven aan de drie stemmen, aan de psychoses, aan moeilijke zaken waarmee hij in zijn leven te maken heeft.

‘Ik praat met jou omdat ik hoop dat mijn verhaal anderen laat zien dat zij niet de enige zijn als zij stemmen horen. Ik wil laten weten dat je niet alleen machteloos bent. Natuurlijk weet ik wel dat negatieve stemmen je leven flink door elkaar kunnen gooien. Ik wil mensen die stemmen horen een hart onder de riem steken. Ik wil tegen ze zeggen dat je kan proberen met ze in gesprek te komen en dat het helpt als je dat lukt. De stemmen zijn belangrijk. Je kan er last van hebben en eronder lijden, maar dat is alleen maar erger als je niet weet hoe je ermee om moet gaan. Stemmen horen is niet alleen maar eng en uitzichtloos. Het is waardevol om te praten met je innerlijke stemmen. Je kunt er ziek van worden als je niet weet hoe je met je stemmen om moet gaan.  Maar als je leert om dat wel aan te kunnen dan word je misschien beter.’

 

Yes, she is still present

We praten nog kort verder over de therapieën die Steven in de loop der jaren heeft gehad: CGT, Muziektherapie, Creatieve therapie, PMT en veel praatsessies met mensen die ook te maken hebben met psychische pijn.

‘Praten met mensen die snappen waar je het over hebt, is zo belangrijk. Bevrijdend. Ik raad iedereen aan om te praten en gebruik te maken van de therapievormen met muziek en creatieve therapie. Ik heb dingen meegemaakt die me nu nog helpen. Die iets blijvends in mijn leven betekenen. Zoals dit beeld van klei. (Steven zwenkt weer met de Skypecamera en zegt: Dat ben ik en mamma Iris in een). Het zijn twee lichamen met een hoofd. Dit is echt typisch voor hoe ik het allemaal ervaar: Ik heb een ziel en in die ziel zitten vier mensen. Ik ben de spreekbuis en er zijn drie vrouwenstemmen in mijn hoofd. Dit beeldje typeert mijn leven.’ We sluiten af en ik vraag of mamma Iris nog meeluistert.  ‘Yes, she is still present in the background and she is pleased that she could listen to our conversation.’ Ik: Please tell her that I appreciate her presence. Steven: ‘Ok, that’s nice. I will tell her.’

 

 © www.MINDyousaulenpaul.nl 




 

 

 

 

 

Paul e-mailt Saul (12062020):

Maxima kan wel meteen face to face…..ggz-hulpvragers niet…..

 

Beste Saul,

 

Ik begrijp het wel. Je kan je als ggz instelling mooi in de kijker spelen als de koningin op visite komt. Maar is het wel gepast dat je haar ontvangt in Coronatijd? Zou de Koningin dat zelf wel moeten willen? We worden geadviseerd niet onnodig te reizen, 1,5 meter te houden, geen handen te schudden, enzovoort. Als Maxima in het verpleeghuis ouderen wil bezoeken dan wordt meteen alles opzijgezet.  Ik sta achter het coronabeleid van de overheid, geen twijfel. Maar het wringt als diezelfde overheid de koningin te pas en vooral te onpas op pad stuurt. Het wringt als instellingen of hun vertegenwoordigers de vorstin ontvangen, terwijl tegelijkertijd een strikt coronabeleid voor hun cliënten wordt gevoerd.

Ik zag een bericht over psychiater David van den Berg van Parnassia die in een blijkbaar boeiend gesprek met de koningin vertelt over het fantastische beleid dat hij aan de dag legt. Begrijp me niet verkeerd, ook voor het werk van Van den Berg heb ik (als leek natuurlijk) veel waardering. Maar de instelling waar hij werkt weigert hulpvragers een face to face behandeling. Hulpvragers moeten maar bellen als ze in de problemen komen. De Rijksvoorlichtingsdienst belt ook en dan komt meteen Maxima aanzetten. Sas Blokhuis weigert om zijn doorzettingsmacht te gebruiken om de ggz te dwingen tot zorg die wel helpt en tegemoetkomt aan de hulp die nodig is. Charlotte Bouwman moet voor het Tweede Kamer gebouw een ggz-doolhof opbouwen om aandacht te krijgen van de staatssecretaris. De bewindsman komt met weer een stuurgroep in plaats van hulp. MIND, koepel voor patiënten- en cliëntenclubs in de ggz, gaat op palen staan, kort subsidie aan Korrelatie, geeft veel geld uit een externe adviesbureaus, sluit vreemde contracten met buitenlandse appbouwers en commerciële tijdschriften en steunt zorgverzekeraars in de marktwerking van de zorg. Maar de mensen die echt ggz-hulp nodig hebben zijn volkomen uit beeld voor de etalagekoepel als ze echt een beroep doen op echte hulp. Die mensen moeten zich volgens MIND maar wenden tot anderen en andere organisaties. En zo kan ik nog wel even doorgaan, beste Saul.

Je verwacht dan dat de Tweede Kamercommissie zich inzet om ggz-hulp te realiseren die deugt. Maar als ik luister naar de gesprekken over ggz-hulp in de Commissie VWS (begin van deze week) dan blijkt dat het vooral gaat om een partijpolitieke arena waarbij ggz-hulp alleen maar een instrument is in die strijd. Ik kan me voorstellen dat mensen die helaas in de ggz-molen terecht zijn gekomen, er helemaal geen snars meer van geloven. Veel van hun vertegenwoordigers van clubs die bij MIND zijn aangesloten, worden gepaaid met cursussen, complimentjes en andere bling bling en zijn dus volgzaam. Die maken echt geen vuist meer in het belang van mensen die hulp nodig hebben. MIND zelf schrijft alsmaar brieven aan het ministerie van VWS, ontvangt natuurlijk ook Maxima en doet vervolgens precies wat het ministerie wil. ‘We hebben de patiënten in de ggz geraadpleegd en zij ondersteunen mijn beleid, zegt de staatssecretaris. Als je betaalt dan steunt MIND alles, maar MIND weet helemaal niet meer wie ggz-hulpvragers zijn.

Nog even terug naar psychiater David van den Berg. Hij heeft in het verleden ook onderzoek gedaan met financiële steun van MIND. Net als MIND ontvangt hij de koningin. Net als MIND praat hij met de vorstin over mensen die hulp vragen. Hij had een face to face gesprek met Maxima moeten afwijzen. Sterker: hij had een statement kunnen maken in het grote belang van mensen die face to face ggz-hulp mislopen!

 

Met collegiale groet, Paul.

 

 

Paulus in e-mail aan Saul: (06042020)

Toezicht op financiën MIND schiet ernstig tekort

 

Beste Saul,

Tja, als ik zo’n beetje vooruit kijk naar onze vakantie per 1 juli, dan volgen er deze maand nog wel enkele digitale brieven. Er is genoeg te melden over MIND……

Zo ontving ik deze week bericht van het ministerie van VWS. Mijn Wob verzoek aangaande het Bestuurlijk Akkoord (BA) 2019-2022 is officieel geregistreerd. Ook is toegezegd dat de door mij gevraagde openbaarmaking van belangrijke beleids- en financiële documenten gaat plaatsvinden. Het kan nog wel even duren, liet de betrokken ambtenaar mij weten, omdat het ministerie diverse bescheiden moet opvragen bij organisaties die het BA hebben ondertekend. Men houdt er rekening mee dat dat een poos in beslag zal nemen…. Ok, heb ik begrip voor. Gelukkig zijn er ook wettelijke termijnen die een grens stellen aan de ‘wachttijd’. MIND is een van de ondertekenaars van het BA en zal nu dus niet door mij (ik ben sinds 2017 door MIND uitgesloten van antwoord op ruim 50 vragen), maar door MIND’s subsidiegever worden gesommeerd documenten en informatie te leveren. Ik verwacht dat die documenten me in elk geval een antwoord zullen aanreiken op een deel van de vragen die ik aan MIND heb voorgelegd.

 

Naast genoemd Wob-verzoek heb ik ongeveer een maand geleden aan het Centraal Bureau Fondsenwerving CBF*) en de Belastingdienst (De Dienst heeft het toezicht georganiseerd via Algemeen nut beogende instellingen ANBI **) gevraagd hoe ze toezicht houden op wat MIND precies doet met inkomsten van VWS, institutionele donateurs en individuele geldgevers. Van de Belastingdienst kreeg ik helemaal geen reactie…… Die zijn vast druk met iets anders. Het CBF gaf deels wel een keurig antwoord, waarvan ik niet heel erg veel wijzer maar veel argwanender ben geworden. Op de vraag of het CBF op de hoogte was/is van semi-commerciële activiteiten van MIND kwam het antwoord: In hoeverre semi-commerciële activiteiten passen in de voorwaarden en doelstellingen van ANBI moet u bij de Belastingdienst navragen. Het CBF gaat niet over de ANBI-voorwaarden. (Voor dat antwoord had ik natuurlijk geen vraag gesteld aan het CBF, maar ja, vast goed bedoeld).

De semi-commerciële activiteiten passen wel binnen de normen van de Erkenning. Een organisatie mag producten verkopen en daar winst op maken, zolang de winst maar gebruikt wordt voor het behalen van de doelstelling. Anders gezegd: de organisatie mag zelf geen winst beogen, maar mag op verschillende manieren aan haar inkomsten komen. Zo heeft een museum een museumwinkel, verkoopt Natuurmonumenten allerhande producten, verkoopt Amnesty kaarten, Oxfam Novib kalenders, etc. Ook mag een organisatie partnerschappen aangaan. Ik vroeg niet of de MIND-aanpak past binnen de normen van de CBF-erkenning, maar ik vroeg of het CBF op de hoogte was van een concrete semi-commerciële actie van MIND (het aanbieden van een boek via Psychologie Magazine – zie elders in www.MINDyousaulenpaul.nl).  Ik vroeg dus of MIND het CBF vooraf op de hoogte stelt van dergelijke acties. Een antwoord daarop heb ik (nog) niet.

 

In een vervolg e-mail aan het CBF vroeg ik onder andere nog hoe het CBF checkt of MIND het binnengehaalde geld besteed aan het behalen van de doelstellingen die zijn verbonden aan de CBF-erkenning. Het antwoord: Het CBF controleert of er geen winstuitkeringen plaatsvinden en hoe de inkomsten worden besteed. Dat is onderdeel van het toetsingsproces. Wij doen dit in eerste instantie op basis van de door de accountant goedgekeurde jaarrekening. Dus er wordt (in eerste instantie) gecontroleerd op basis van papier, op afstand en via een derde (een accountant die is ingehuurd door MIND). Dus 3x geen echte controle, maar een controle op basis van wat ik graag noem: etalagemateriaal. MIND zal dat vast niet erg vinden, want dat is per slot van rekening een etalage. Maar voor mij, als soms gulle gever aan ‘erkende goede doelen ’ roept dat vragen op over hoe betrouwbaar zo’n CBF-erkenning eigenlijk wel is en wat het precies garandeert.

En dan is het nog maar de vraag wat het CBF verstaat onder bijvoorbeeld ‘winstuitkering’. MIND zal zich wel drie keer bedenken voordat die term wordt genoemd in een financieel jaarverslag. Een (voormalige) directeur-bestuurder van MIND die 115.000 euro per jaar binnenhaalde, zal wel uitkijken om dat een winstuitkering te noemen. Maar voor mij, als gulle gever aan een organisatie die zegt op te komen voor mensen die hulp nodig hebben, komt dat qua gevoel toch sterk in de buurt van een winstuitkering. Als diezelfde bestuurder daarnaast nog eens 800 euro te veel int (jaarverslag MIND 2018) en dat niet terugstort maar via een regeltruc toch bij zich houdt, is dat dan ook onderdeel van het ‘CBF-toetsingsproces’? Ik ben er bang voor. Die directeur is nu goed betaald bestuurder van de stichting MedMij en die valt gelukkig voor hem niet onder het ‘CBF-toetsingsproces’.

 

Nog even terug naar MIND. Je snapt wel dat MIND zich helemaal niet druk maakt om hoe en waar geld vandaan wordt gehaald en hoe dat wordt besteed. Het CBF controleert hoegenaamd wel, maar op afstand en op papier en op basis van een rapport van een derde…. Er is geen vooraf meldingsplicht van acties die op zijn minst twijfelachtig zijn. De Belastingdienst geeft helemaal niet thuis. Makkie dus.

Met collegiale groet, Paul.

 

*)           Het CBF houdt toezicht op de Erkende Goede Doelen in Nederland, informeert en reflecteert. Wij zorgen ervoor dat Erkende Goede Doelen hun beloftes nakomen en integer opereren. Zo bouwen we aan het publieksvertrouwen en zorgen we ervoor dat mensen met een gerust hart kunnen geven aan Erkende Goede Doelen die de wereld beter maken.

Hieronder lees je meer over onze drie kerntaken: toezicht houden, informeren en reflecteren.

In Nederland is er geen toezicht op goede doelen vanuit de overheid. Daarom heeft de sector het toezicht zelf geregeld. Het CBF is aangewezen als onafhankelijke toezichthouder en controleert de Erkende Goede Doelen.

Het actief toezicht van het CBF bestaat uit het controleren van goede doelen die de Erkenning aanvragen of hebben. Hiervoor hanteren we strenge kwaliteitseisen die zijn vastgesteld door de onafhankelijke Commissie Normstelling. Zo dragen we bij aan de kwaliteit van de goededoelensector en voorkomen we misstanden zo veel mogelijk. Sinds de invoering van de nieuwe Erkenningsregeling in 2016 is de Erkenning hard op weg de standaard te worden voor goede doelen.

Met het reactief toezicht op Erkende organisaties draagt het CBF bij aan het voorkómen, opsporen en corrigeren van misstanden in de goededoelensector. Dit doen we op basis van concrete meldingen of klachten.
Klachten en meldingen over niet-erkende organisaties registreren wij. Alle klachten over niet-erkende goede doelen worden geregistreerd om analyses te maken over de aard van klachten. Daarnaast kan het CBF bij veelvuldig inhoudelijk dezelfde klachten een waarschuwing plaatsen op zijn website of de klachten doorsturen naar het Openbaar Ministerie.

Het is een taak van het CBF om openbare data beschikbaar te stellen en publiek, goede doelen, gemeentes, pers en bedrijven te informeren over goede doelen en de Erkenning. Zo dragen we bij aan het publieksvertrouwen. Ook zijn we een loket voor vragen over goede doelen.

 

**)          Algemeen nut beogende instellingen (ANBI's) kunnen gebruikmaken van bepaalde belastingvoordelen bij erven, schenken en de energiebelasting. Instellingen die wij als ANBI aanwijzen, hebben deze belastingvoordelen. Als u uw instelling(en) als ANBI wilt laten aanwijzen, moet u dat bij ons aanvragen. De staat, provincies, gemeenten en waterschappen hoeven geen aanvraag in te sturen. Zij zijn altijd een algemeen nut beogende instelling.

 

 

 

 

 

Saul klimt weer in de pen (04062020):

MIND en BLOKHUIS op weg naar het elimineren van vrijwilligersorganisaties in de ggz.

 

Ha Paulus,

Dat heb jij vast ook wel eens: Je ziet een foto van een bewindspersoon met zijn/haar handen om de schouders van mensen die hulp nodig hebben en dat je dan denkt: wat een huichelaar, die bewindspersoon bedoel ik. Ik zag staatssecretaris Blokhuis op een foto met twee ervaringsdeskundigen. Althans volgens MIND zijn het ervaringsdeskundigen. En MIND ging er prat op dat ze deze drie personen bij elkaar had gebracht. Bij elkaar gebracht? Waarom en waarvoor? Dat laat zich raden: MIND kan zich weer eens als etalageclub laten zien en les 1 van de ‘communicatiekunde’ is: laat je geregeld zien bij bewindspersonen en dan volgt de subsidiëring vanzelf. Die twee mensen naast die kwetterende bewindsman Blokhuis vinden dat natuurlijk prachtig. Maar voor MIND zijn ze alleen maar interessant om de bewindsman de gelegenheid te bieden zich van zijn zogenaamd goede kant te laten zien: kijk eens mensen, hoe belangrijk ik ervaringsdeskundigheid vind. Maar dat vindt ie niet echt en dat vindt MIND ook niet en dat weten ze van elkaar. Maakt niet uit, weten ze ook allebei. Op deze manier houden ze elkaar in het zadel (systeem), weten ze ook alweer allebei.

 

Ik moest een beetje spugen van dat beeld, te meer daar ik een brief van de bewindspersoon zag. Een brief aan de Veerkracht Centrale van Trudy Jansen. Trudy had gevraagd of de bewindspersoon ervaringsdeskundigheid in de ggz belangrijk vindt. Overbodige vraag met een heel voorspelbaar antwoord: Ja hoor, beste Trudy, dat is echt heel belangrijk. Trudy vroeg ook of de staatssecretaris de professionalisering van ervaringsdeskundigheid niet beetje doorgeschoten vindt. M.a.w.: veel geld naar theoretische opleidingseisen waar nauwelijks aandacht is voor de kernwaarden van ervaringswerk: empathie, betrokkenheid, gevoelens van verdriet en blijdschap delen, pijn en wanhoop herkennen, praten over alles en altijd, toen en nu delen om samen aan perspectief te werken, enzovoort.

Nou, dat vindt de staatssecretaris helemaal niet: nee, hoor, niet doorgeschoten, maar juist heel goed. Wat zei de bewindsman precies? De professionalisering is een onvermijdelijke consequentie van de wens om de inzet van ervaringsdeskundige medewerkers vanuit de systeemwereld te stimuleren en separaat declarabel te maken. Omdat ze onderdeel van de geneeskundige behandeling en de verzekerde zorg zijn, moeten professionele ervaringsdeskundigen in GGZ-instellingen aan kunnen tonen ‘bevoegd en bekwaam’ te zijn. 

 

De aap uit de mouw dus. De ervaringsdeskundige moet zich aanpassen aan het systeem van de zorgmarkt en via de koepels en de instellingen kan die ervaringsdeskundige dan betaald worden. Daar is MIND natuurlijk heel blij mee. Volgens Blokhuis moet je eerst patiënt zijn (lees: klant van de ggz) om andere patiënten (lees: klanten van de ggz) te kunnen bijstaan. Dat alles onder leiding van de zorgaanbieders (lees: instellingen en koepels) die daarvoor geld ontvangen en dan weer iets mogen doorschuiven naar die heel professionele ervaringsdeskundige.

Maar waar is nu die zelfhulp die via zoveel patiënten/cliënten stichtingen en allerlei spontane en minder spontane zelfhulpgroepen wordt aangeboden aan mensen in nood? Nou, in het beleid van het ministerie van VWS en de handlangende koepels als MIND is die zelfhulp er niet meer. Althans, binnenkort niet meer, want alleen professionele ervaringsdeskundigen kunnen overleven in het overheidsbeleid. Daar gaat de subsidiëring naartoe en die wordt zeker weer weggekaapt bij de patiënten/cliënten stichtingen. MIND leent zich als stiekeme curator voor die klus. Die stichtingen hebben dat vast (nog) niet door, maar ze overleven niet, althans niet met geld van het ministerie. Ik voorspel dat de subsidiëring van vrijwilligersorganisaties en zelfhulp in de ggz compleet verdwijnt. Ik voorspel dat het straks wordt afgeraden om zelfhulp in te roepen, sterker nog: dat zelfhulp een extra drempel wordt voor de toegang tot die professionele hulp. Daar zouden die MIND-clubs zich eens druk over kunnen maken, nee, moeten maken. Voor mij is het duidelijk dat MIND en Blokhuis op weg zijn naar de afbraak van van zelfhulp in de ggz. Maar ja, beste Paulus, dan hebben we altijd MIND nog die op palen in het water gaat staan. Dat zal helpen. Ideetje nog voor de creatieve afdeling van MIND: zet de staatssecretaris op een paal. Dat idee gaat werkelijkheid worden, MINDyou! 

 

Met groet, Saul.

 

 

Saul schrijft Paul (01.06.2020) over de palen-actie van MIND:

MIND: Je geld krijg je niet terug, je moet je netjes kleden en als je gewond raakt dan ben je dat zelf schuld.  

 

Ha Paulus,

Je was in je laatste e-mail brief nogal kritisch over mijn oproep om geen geld (meer) te doneren aan MIND. Ik accepteer je kritiek. Tegelijk wil ik je dan toch nog laten weten hoe MIND-donaties vraagt, nee eist en niet teruggeeft als er iets tussen komt waar de donateur niets aan kan doen*). Ik ben benieuwd of je nog steeds kritiek hebt op mijn oproep als je de deelnemersvoorwaarden leest die MIND oplegt aan mensen die op 5 september aanstaande in Hoorn op een van de palen willen gaan staan. Ik zou na lezing in elk geval afzien van deelname, laat staan een donatie geven waarvan ik niet mag weten wat ermee gefinancierd wordt. Zoals je weet heb ik daarover wel een vermoeden.

 

De actie Last Man Standing (LMS) was oorspronkelijk bedoeld om de wachtlijsten in de ggz te korten; te laten verdwijnen, toeterde MIND indertijd nog vanaf de palen. Nou, dat is niet gelukt. Sterker nog: die wachtlijsten zijn alleen maar langer geworden. MIND heeft daar zelf aan meegewerkt door slaafs de positionering van zorgverzekeraars en ministerie van VWS te volgen. Die doelstelling wordt nu niet meer genoemd in de MIND-communicatie. Er staat zoiets van: ‘Met de actie willen we een zo hoog mogelijk bedrag ophalen om psychische problemen te voorkomen en mensen die er last van hebben te ondersteunen’. De communicatie-juffrouw van MIND heeft er nachten voor doorgeleerd om het zo te formuleren. Overigens is de palenactie al drie keer verplaatst in tijd (mei, juni, 20 september en 5 september) en twee keer van plaats. Maar als het niet doorgaat dan heb je pech, zoals ik al zei. Welke pech? Laten we even kijken naar de palen-deelnemersvoorwaarden. Hou daarbij in gedachten dat het gaat om een organisatie die zegt op te komen voor alle mensen die hulp en steun nodig hebben in de ggz…….

 

Artikel 8: LMS vergt een zware lichamelijke en mentale inspanning. Door deel te nemen verklaart de deelnemer in goede gezondheid te verkeren en elke deelnemer verklaart dat het zijn eigen verantwoordelijkheid is om te bepalen of zijn mentale en fysieke gesteldheid voldoende is voor deelname aan LMS (=Last Man Standing). Het is dus je eigen schuld als het mis gaat en MIND is daarvoor onbereikbaar.

Artikel 11: Het inschrijfgeld per persoon is 25 euro en zal, indien deelnemer niet meedoet of zich afmeldt, niet worden teruggestort. Ook reeds gedane sponsordonaties worden dan niet gerestitueerd. Het gaat er om dat geld geeft, je veiligheid en je gezondheid zijn je eigen ding.

Artikel 12: Het doel van dit evenement is MIND  steunen in de strijd voor een mentaal gezonde jeugd. Iedere deelnemer wordt gevraagd om een minimaal bedrag aan sponsorgeld op te halen van 250 euro per persoon (incl. inschrijfgeld). Jammer dan als je geen 250 euro kan ophoesten, zelf schuld.

Artikel 17: (Je kan door iedereen worden gefilmd en je zelf terugzien op alle mogelijke media, of je dat leuk vindt of niet, je hebt MIND toestemming gegeven om alles te doen met beeldmateriaal waarop jij te zien bent…)

Artikel 19: (Hier wordt weer eens vermeld dat je kan fluiten naar je geld als MIND het evenement annuleert.)

Artikel 20: (Waag het niet je hond, kat of parkiet mee te nemen..)

Artikel 22: Tijdens LMS is het deelnemer verboden op enigerlei wijze zich aanstootgevend te gedragen of te kleden; reclame-uitingen voorhanden te hebben, behoudens met toestemming van MIND; voorwerpen voorhanden te hebben die in redelijkheid een gevaar kunnen opleveren of een ernstige mate van hinder kunnen veroorzaken voor andere deelnemers. Je hebt geen eigen identiteit; je bent MIND, punt uit.

 

Beste Paulus, ik weet dat jij in deze bloemlezing van de 26 deelnemersvoorwaarden nog wel iets positiefs weet te ontwaren. Voor MIND is het allemaal heel vanzelfsprekend: alle verplichtingen en ge- en verboden zijn voor de deelnemers en alle opbrengsten zijn voor het MIND-bureau. Ik haak in elk geval compleet af. Ben je het wel met me eens als ik zeg dat het palen-staan nauwelijks nog als een feest kan worden beschouwd als je dit leest? Ik blijf dus bij mijn oproep in mijn vorige mailbericht.

PS. Ik ben in dezelfde periode op vakantie als jij. Dus dat komt mooi uit. Ik blijf in eigen land en loop vaak langs Amsterdammertjes. Toevallig ook palen:) 

Het ga je goed amigo! Tot e-mails!

Saul.

*) www.doemeemetmind.nl

 

 

 

 

Paul antwoordt Saul (30052020):

Doet MIND dan helemaal niks?

Zeker wel, maar zonder MIND gaat het veel beter en goedkoper!

 

Beste Saul,

Nou, dat was niet mis. Ik bedoel die oproep in je e-mail brief van 28 mei.*) Er kwamen veel reacties binnen. Ik ga nu echt niet zeggen dat je te ver ging. Zeker niet, want de reacties geven aan dat je midden in de roos hebt geschoten. Maar ik wil toch even stil staan bij de vraag of MIND dingen doet die de moeite waard zijn. En, Saul, daar denk ik niet alleen maar negatief over. Wat doen ze dan goed?, vraag je. Of op jouw manier: ‘Noem nou eens een ding, een ding maar!’

Ik kan er een noemen en misschien ook wel twee of drie. Tegelijk wordt helaas meteen duidelijk dat hetzelfde ‘ding’ veel beter kan worden aangepakt zonder MIND. Veel goedkoper ook trouwens.

Neem de stigmatiserende beeldvorming, in sommige media, van mensen met psychische problemen op straat. Daar heb ik MIND eigenlijk nauwelijks over gehoord, hoewel mevrouw directeur-bestuurder wel eens op TV (Radar) en in het Reformatorisch Dagblad heeft geroepen dat we anders moeten gaan denken over mensen die ‘verward ’zijn. MIND deed dus wel iets, Saul. En als je dat al gemist zou hebben dan zou de ongebreidelde borstklopperij van MIND in hun eigen media je daar wel op een of andere manier mee geconfronteerd hebben.

Als je daar psychiater Remke van Staveren met haar actie voor andere stockfoto’s tegenover zet, dan zie je dat die ene persoon vrijwel kosteloos een heel efficiënte actie op touw zet. Los van haar evangelisatiedrang en de stigmatiserende uitglijder naar de media (ze zijn ‘schuldig’ en ‘kwetsen bewust mensen met hun stockfoto’s’), praat ze naar eigen zeggen toch maar mooi met fotojournalisten en blijkbaar ook schrijvende collega’s. Binnen no time haalt ze 2000 handtekeningen binnen en gaat voortvarend te werk.  Daar kan MIND niet aan tippen! Eerlijkheid gebiedt te zeggen dat die door de psychiater genoemde gesprekken nog niets hebben opgeleverd of gewoon gelogen zijn, want enkele dagen later vraagt ze via Twitter wie ze bij de NOS moet aanspreken om een petitie te overhandigen.... In die leugenachtige knulligheid lijkt ze dan wel weer op MIND.....

Ander voorbeeld. Charlotte Bouwman. Wie kent haar en haar hond niet? In haar eentje heeft ze de problematische behandelpraktijk van de psychiatrie boven water gehaald. Tot en met de staatssecretaris (die nadien jammer genoeg onbetrouwbaar blijkt). MIND maakt nota’s en brieven voor de politiek en vooral voor de bühne. Bereikt vervolgens helemaal niets, sterker nog: houdt zich Oost-Indisch doof in ruil voor weer een toezegging van subsidie. MIND huurt lobbybureaus in en die maken ook nota’s maar dan in vorm van facturen. Charlotte kost niets!

En tenslotte is MIND een bondgenoot van Lijmdezorg (LdZ). Ook MIND zegt ongerust te zijn over de kwaliteit van psychiatrische zorg. Voor de bühne wordt aangesloten bij het vrijwilligersinitiatief van Lijmdezorg en in de eigen media wordt gepoogd iedereen ervan te overtuigen dat MIND-actie voert. Actie voert? Jazeker. Maar we weten inmiddels beter: MIND is een bureau dat de marktwerking in de zorg knuffelt en actie van onderop vakkundig onderuithaalt.  Achter de rug van LdZ praat MIND met ministerie, zorgverzekeraars en GGZ NL over bezuinigingen en maatregelen die helemaal tegen de doelen van LdZ ingaan.

Dus, beste Saul, MIND doet echt wel iets en je hebt dus ongelijk als je zegt dat het overcrowded bureau in Amersfoort niets doet. Je hebt wel gelijk als je zegt dat geld geven aan MIND niets bijdraagt aan betere en meer hulp en steun voor mensen die helaas in de ggz zijn beland. Ik ben het dus tegelijk oneens en eens met je.

 

PS Ga je nog op vakantie? Ik ben weg van 1 juli tot 1 september. Ik ruil onze wederkerige digitale boodschappen dan even in voor zon en zee. Een uitzondering is, wat mij betreft, nieuws over mijn Wob-verzoek inzake het Bestuurlijk Akkoord Geestelijke Gezondheidszorg 2019-2022. Maar goed, we hebben nog een maand. Mooie Pinksterdagen op 1,5 meter.

 

Collegiale groet,

Paul.

*) Geef geen geld (meer) aan MIND, maar aan echte hulp; www.MINDyousaulenpaul.nl

 

 

 

Saul schrijft Paul (28052020) en doet een oproep:

Geef geen geld (meer) aan MIND maar aan echte hulp!

 

Ha Paulus,

Het moet nu maar eens ronduit worden gezegd: geld doneren aan de etalage van MIND is weggegooid geld. Niet echt weggegooid natuurlijk; het komt terecht op de loonstroken van de dik betaalde beleidsbureautijgers in Amersfoort, externe adviseurs en dito bureaus. Jaja, ik weet het, dat vind jij vast weer te zwart-wit. Maar luister.

MIND heeft een sterrensysteem bedacht waarvan bedenker, MINDMARGRIET zegt: ‘Ik hoop dat ze (=instellingen) het advies (=Familieminded sterrenstelsel) als een cadeau zien. Met drie sterren kunnen ze natuurlijk goede sier maken (goede sier maken?) Maar de instellingen moeten zich vooral realiseren dat aandacht voor familie betere kwaliteit van zorg betekent.’ Die laatste zin slaat alles. Hoe krijg je het uit je MINDstrot om uit de losse pols te beweren dat aandacht voor familie betere zorg betekent. Jaja, ik weet dat ik een beetje m’n toon moet matigen, maar de toon van MINDMARGRIET is toch echt nog een stapje verder. Ze heet trouwens Margriet Paalvast.

MIND heeft dus een sterrensysteem bedacht dat op papier instellingen moet verleiden om meer aandacht aan familie te geven. Niet aan mensen die hulp nodig hebben, nee aan familie. En die hulp aan familie is dus beter dan hulp voor de mensen die hulp vragen. Hoe kom op je zo’n volkomen losgeslagen idee? Heeft MIND-onderzoek gedaan naar die stelling? Nee natuurlijk niet. Heeft MIND proefondervindelijk gezocht naar de effecten van die onzinnigheid? Nee natuurlijk niet. Heeft MIND een evaluatie in het vooruitzicht gesteld? Nee natuurlijk niet. Heeft MIND de instellingen gevraagd? Nee natuurlijk niet. Hooguit heeft MIND de club van familie en naasten, MIND Ypsilon gepolst. Hoe dan ook, wat is nou de argumentatie achter die ggz-sterrenhemel?

MIND probeert in ggz-land mee te tellen. Dus een MINDclubje geeft dan sterren als een team in een instelling naar MIND sterrenslag-maatstaven goed werkt. We kennen het effect daarvan en MIND zegt het zelf: De ene instelling zal proberen net als de andere ook sterren te verwerven (goede sier maken, noemt MINDMARGRIET dat). Niet de werkers zelf natuurlijk. De bestuurders gaan dat doen, spreekt voor zich.

Er is dus een clubje van MIND’ers dat gaat beoordelen of die sterren wel echt verdiend zijn. MIND noemt dat een auditteam. Een auditteam? Jazeker, een auditteam. Een papieren tijger die hulpverleners op de werkvloer moet opjagen om de bestuurders van de instelling te kunnen laten pronken met sterren. Zodoende wordt MIND zelf ook weer belangrijk.

Daarnaast gaat dat allemaal geld kosten en als de eerste instellingen in de sterrenhemel zichtbaar zijn, wordt het ministerie verleid om subsidie te verlenen aan dat prachtige kwaliteitsproject. En dus komt er weer geld binnen bij MIND.

MIND spreekt van een keurmerk. ‘We willen de teams niet afrekenen, maar ze helpen een volgende stap te zetten. We reiken meetinstrumenten aan waarmee ze kunnen kijken waar ze staan en tools waarmee ze verder kunnen komen.’ Waar haal je het godvergeten lef vandaan om de hulpverleners die het echte werk doen zo de les te lezen? ‘We willen ze niet afrekenen’!! MIND zal dat uiteindelijk natuurlijk wel doen, want waarom maak je anders een sterrensysteem dat goed en slecht benoemt? Zodra het ministerie van VWS de subsidiekraan op dat sterrensysteem loslaat, heb je macht over degenen die je beoordeelt. MINDMARGRIET zou de klassieken na kunnen lezen op dat punt. Maar ja, zo lang onze staatsecretaris Blokhuis via twitter organisaties in de ggz ongeremd complimenteert op basis van verslagen, rapporten, nota’s, notities en papieren meetinstrumenten (ok dan, digitaal), meent ook MIND dat alle onzin over en schoffering van echte hulp geaccordeerd is.

Beste Paulus, ja, ik ben boos. En ik doe een oproep aan alle institutionele en particuliere geldgevers die nu nog aan MIND doneren. DOE HET NIET MEER! Geef geld aan echte hulp en steun. Geef rechtstreeks aan de patiënten- en cliëntenorganisaties, geef aan vrijwilligersprojecten, geef aan ervaringsdeskundigen, geef aan vrijwilligersinitiatieven zoals Socialrun en/of kijk op de projectenlijst van Socialrun om te zien welke kleinschalige laagdrempelige rechtstreekse hulp en steun er is. Geef aan de stichting MeMam, geef aan Slachtofferhulp Nederland, geef aan het Rode Kruis, geef voor mijn part aan MIND Ypsilon en stel dan wel de voorwaarde dat je geld niet naar MIND gaat, maar naar rechtstreekse ondersteuning van familie en naasten die het moeilijk hebben met dierbare familieleden, collega’s of vrienden die in ggz-hulp verzeild zijn geraakt.

En ja, die beleidsmedewerker Margriet Paalvast van MIND, die moet eens goed gaan nadenken over wat ze eigenlijk aan het doen is. Ik las dat er nog een Last man standing-paal in het water bij Nulde vrij is op 5 september (Je weet wel, die MINDactie die al jarenlang de wachtlijsten zou opheffen). Nou, ze moet op zo’n paal gaan staan en dan slaat ze twee MINDvliegen in een klap: de wachtlijsten in de ggz zijn na 5 september verdwenen en het gevecht met evenwicht en water zal haar zeker tot betere ideeen kunnen verleiden, hoewel ze dan een andere dan de verstikkende MIND-omgeving moet gaan opzoeken, is mijn sterke vermoeden.

 

Met collegiale groet en neem me dit keer niet (heel) kwalijk, Saul.

 

 

 

 

 

Paul schrijft Saul (27052020):

MIND heeft een nieuwe doelgroep (inkomstenbron) gevonden: Trichotillomanie…..Bellen!                                                MIND-korrelatie heeft blijkbaar tijd genoeg.

 

Beste Saul,

Corona levert veel tijd op om na te denken over van alles en nog wat. Soms heb je zoveel tijd dat je heel mooie dingen kunt bedenken. Die ervaring zal jij ook hebben. Bij MIND zitten ze zeker niet stil. Ook dat zal je wel herkennen. En ja, het businessmodel in de zorg dat door MIND innig wordt omhelsd (geen 1,5 meter in dit geval, haha) vereist dat je vooral werkt aan het uitbreiden van je doelgroepen, lees: inkomsten. En dat nemen ze bij MIND natuurlijk heel serieus. Of je het gelooft of niet: MIND heeft een nieuwe doelgroep gevonden: mensen die lijden aan trichotillomanie. Jaja, ik hoor je al: wat is dat? Nou dat leg ik een beetje uit in een voetnoot*).

MIND heeft zitten bladeren in de DSM5 (heel dik boek vol met classificaties van psychische stoornissen) en de MINDbeleidsmakers (neem ik aan) hebben de directeur-bestuurder vol trots laten weten: we hebben er weer een! Als je last hebt van trichotillomanie (volgens MIND 1-3% van de bevolking, maar dat getal is overgenomen van een website van Lentis; de DSM5 spreekt over 1-2%), dan ben je meteen hulpbehoevend volgens MIND en heb je een diagnose die je geen andere keus laat: je moet MINDkorrelatie bellen. Als je de DSM5 goed leest dan heeft lang niet iedereen een onoverkomelijk probleem en is er  gelukkig een veel kleiner percentage mensen dat professionele hulp nodig heeft.

Voor MIND geldt desondanks: zo veel mogelijk bellen naar MINDkorrelatie. Dan is je telefoonnummer meteen bekend en kan MIND je gegevens opslaan en inzetten om weer een fondsenwervingscampagne op je los te laten. Jaja, ik hoor wat je denkt: Korrelatie is toch anoniem. Korrelatie wel, maar MINDkorrelatie niet. MIND heeft in dat opzicht een naam hoog te houden, zoals je weet. De door de Autoriteit Persoonsgegevens veroordeelde opslag van gegevens door de voormalige SBG (nu AKWA) werd indertijd ook door MIND toegejuicht. Ik zag laatst nog een email van de directeur-bestuurder van MIND waarin ze tegenstanders van die patiënt-onveilige gegevensopslag ‘opruiers’ noemt. dat moet dan ook gelden voor de Autoriteit Persoonsgegevens, haha.

Maar goed, terug naar waar het hier over gaat: trichotillomanie of beter: hoe komt MIND de Corona door. Het is weer eens typisch dat MIND zegt dat mensen hulp nodig hebben (hoewel ze daar zelf niet aan toe zijn, of al hulp krijgen) en daarvoor MIND moeten bellen. Nu weten jij, ik en veel meer mensen, dat MIND niks doet. Het is een etalageclub of zoals jouw vrouw laatst treffend zei: façade-organisatie. Het bellen naar MIND heeft dus geen ander doel dan gegevens van personen binnenhalen om daar later iets leuks (donaties bijvoorbeeld) mee binnen te halen. Ook kan het aantal telefoontjes bij de minister van VWS worden benoemd als een ‘voorziening’ die gesubsidieerd moet worden. MIND breidt haar klantenkring uit en zet daarvoor MIND-korrelatie in. Ik dacht dat MINDkorrelatie het zo druk had. De MIND directeur-bestuurder kondigde laatst nog aan dat gediplomeerde psychologen en uitbreiding van de telefonische bereikbaarheid haar MINDkorrelatie in staat moeten stellen veel meer mensen telefonische toegang te bieden……. Nu hoopt ze natuurlijk dat mensen die dat onvolledige, stigmatiserende en alarmerende bericht hebben gelezen, gaan bellen. Hoe drukker MINDkorrelatie hoe beter, denkt ze.

MIND verzwijgt in dit geval opzettelijk informatie die mensen wel rechtstreeks bij echte hulpverlening brengt. Er is makkelijk veel meer en betere informatie te vinden over trichotillomanie op internet. Bijvoorbeeld Lentis **) biedt op haar site een zelftest aan. Dus niet meteen in paniek de dokter of zeker niet MIND bellen, maar eerst zelf naar je situatie en je kracht zoeken. Die informatie wordt door MIND helemaal genegeerd. Dat is een ernstige misstap van een organisatie die zegt er voor patiënten (MIND spreekt liever van cliënten) te zijn. Waarom zou ik eerst MIND moeten bellen om vervolgens misschien door MIND (ik heb ze niet gebeld) doorverwezen te worden? Dat is onzinnig natuurlijk. Maar er is een reden voor: MIND vult weer haar etalage met ‘niets’, beschikt over gegevens die in een volgende fase donaties moeten opleveren en kan VWS ervan ‘overtuigen’ dat MIND ook voor deze doelgroep een voorziening biedt (subsidie).

Saul, als je wilt bellen om een keer een digitaal bakkie te doen, dan ben je welkom, maar dat weet je. Je vroeg nog naar het Wob-verzoek. Nou, dat is de deur uit. Ik verwacht volgende week een eerste telefoontje. Ik hou je op de hoogte.

Met collegiale groet, Paul.

 

 

*)            Volgens Lentis (website) is het belangrijkste kenmerk van trichotillomanie het uittrekken van je eigen haren.

De website laat weten dat de belangrijkste symptomen van trichotillomanie zijn: Je trekt herhaaldelijk je lichaamshaar uit. Bijvoorbeeld je wenkbrauwen, wimpers of hoofdhaar. Door het uittrekken van je haar heb je kale plekken. Je hebt meerdere keren geprobeerd te stoppen met het uittrekken van je haar. Jouw haarverlies kan niet gewijd worden aan een andere medische aandoening. Het uittrekken van je haar zorgt voor stress, schaamte en frustratie. Jouw trichotillomanie zorgt voor beperking in je sociale en/of beroepsleven. Het uittrekken van je haar is niet te verklaren door een andere psychische stoornis, zoals een stoornis waarin je vermeende misvormingen wilt verbeteren (morfodysforie).

**)          www.lentis.nl

    

 

‘De stemmen zeiden dat ik vergiftigd zou worden.’

 

‘Ik hoor al stemmen sinds ik 4 of 5 jaar ben. Achteraf weet ik dat ik toen al heel depressieve gedachtes had, maar ik maakte me er nog niet echt zorgen over. Misschien waren het geesten. Soms dacht ik dat echt mensen hoorde praten. Het was zeker niet fijn, maar misschien hoorde het bij het leven, zoiets dacht ik toen. Naarmate ik ouder werd, namen mijn problemen toe. Mijn vader en moeder hadden een slecht huwelijk en uiteindelijk kwamen ze in een vechtscheiding terecht. De stemmen gingen me steeds meer beïnvloeden en zeiden dingen die te erg zijn om ze te herhalen. Ze bedreigden me en vertelden me keer op keer dat ik niks goed kon doen in mijn leven. Eigenlijk is dat nog altijd zo. In oktober 2018 wordt het echt onverdraaglijk en op mijn verjaardag in februari 2019 word ik voor het eerst opgenomen. De stemmen zeiden dat ik vergiftigd zou worden. Ik was heel bang en wilde dood. Ik sliep nauwelijks meer en ik dacht aan snijden in mezelf. Dat heb ik niet gedaan, wel gekrast. Ik sneed niet echt want ik durfde het niet. Ik had mezelf vroeger thuis al voorgenomen om niet te snijden, want ik was bang dat mijn ouders er dan achter zouden komen. Ik beet in mijn armen, heel hard, dat wel.’

Ruby*) is 28 jaar. Inmiddels heeft ze meer korte en langere opnames achter de rug. Maar, zegt ze zelf, dat heeft nauwelijks iets verbeterd. Ze is wanhopig en tegelijk vastberaden op zoek naar hulp en steun die haar leven in de goede richting kunnen helpen.

 

De stemmen zeggen dat er iemand dood zal gaan door mijn schuld

Op de basisschool gaat het niet goed. Maar ze redt het om naar het VMBO te gaan. Daar wordt ze in het tweede leerjaar toch naar een andere school verwezen, maar dat blijkt geen verbetering. De slechte relatie tussen haar ouders, een liefdeloze moeder, een afwezige vader die ‘alles goed praatte van zijn vrouw’ en het totale gebrek aan veiligheid zorgen ervoor dat Ruby niet kan functioneren zoals andere kinderen. Ze leidt een teruggetrokken leven dat wordt beheerst door ernstige dreigementen van de stemmen. Ze kan dat allemaal niet delen met haar ouders en ook niet met anderen in haar omgeving. Als ze er al over denkt om met een van haar vriendinnen iets te delen, dan laten de stemmen weten dat die vriendin iets zal overkomen. In een poging om zich te ontworstelen aan de onveilige situatie thuis verandert ze op haar 11e jaar haar voornaam: ze noemt zich Ruby, maar ze heet vanaf haar geboorte Wilma. Op haar vijftiende jaar krijgt ze een hersenbloeding. Ze is niet meer in staat om een schoolopleiding te volgen. Via enkele certificaten vindt ze nog wel een werkplek, maar al snel blijkt dat ze dat niet meer aankan. Ze wordt op heel jonge leeftijd volledig afgekeurd en heeft tot op de dag van vandaag een WAJONG-uitkering.

‘De stemmen bleven zeggen dat er iemand dood zou gaan en dat dat mijn schuld zou zijn. Toen ik in mijn eerste opname zat, dacht ik soms echt dat er mensen dood waren gegaan door mijn schuld. De stemmen zeiden dat het eten vergiftigd was en dat mijn vriend mij probeerde te vergiftigen. Ze zeiden een keer dat ik zwanger was. Ik wist wel dat dat niet waar kon zijn, maar ik ging toen denken dat er iets mis was in mijn buik. Dat ik een ontsteking had. Ik ging naar het ziekenhuis voor een onderzoek, maar daar werd ik naar de huisarts verwezen. Onderweg werden de stemmen heel boos. Ze schreeuwden. Ik was heel bang en ik raakte helemaal verward. Dus ging ik maar een tijdje heen en weer lopen, want ik wist echt niet meer wat ik moest doen.’

 

De stemmen zeggen dat dat handje uit mijn buik komt

Ik spreek haar telefonisch. Het Coronavirus staat een face to face ontmoeting in de weg. Ik hoor haar stem vrijwel continu trillen. Ze vindt het heel moeilijk om te praten. Ze vertelt dat ze iets heeft opgeschreven om het gesprek te kunnen beginnen. ‘Vindt u dat goed, mijnheer?’ ‘Natuurlijk Ruby, dat is een mooi begin.’ De stemmen willen zich af en toe mengen in ons gesprek. De laatste jaren zijn er steeds meer stemmen bij gekomen. Sommige zijn bekend en andere helemaal niet.

‘Alles wat ik deed was fout, bleven ze maar zeggen. Ik kon ze niet aan en ik gaf volgens de stemmen altijd de foute antwoorden. Niet antwoorden was trouwens ook fout. Ik ging pas hulp vragen in oktober 2018. Eigenlijk vroeg ik zelf niet, want mijn vriend zei dat ik hulp moest vragen. Vanaf 5 jaar tot een jaar geleden heb ik nooit om hulp gevraagd. Vanaf de eerste dag van de eerste opname heb ik gevraagd of er goede hulp is voor mij. Maar ze zeiden dat die er niet was, alleen therapie met medicijnen. Ze zeiden dat als ik veel medicijnen zou nemen dan zouden de stemmen vanzelf wel verdwijnen. Die stemmen waren er omdat ik depressief was, zeiden ze. Dat was de diagnose. Op een bepaald moment gingen de stemmen zich er heel erg mee bemoeien. Ze zeiden dat ik toch dood zou gaan, dat ik zou worden opgehangen. Ik kreeg heel vreselijke beelden voor me. Na twee maanden werd ik naar huis gestuurd. Een week later zette ik een mes op mijn polsen. Ik wilde niet meer. Mijn vriend heeft me toen naar een andere kliniek gebracht. Daar probeerden ze me te laten geloven dat het goed met me ging, maar het ging helemaal niet goed. Ik gooide alleen niet met stoelen, ik bleef eigenlijk heel rustig. Als je met stoelen gooide dan werd je op een speciale manier aangepakt. Als je dat niet deed, zoals ik, dan ging het goed met je.’

In de periode voor de eerste opname spreekt ze vaak hele nachten met de stemmen. Ze zeggen meestal hetzelfde. Ze dreigen met straffen, pijn en dood. En altijd is alles dat mis kan gaan bij voorbaat de schuld van Ruby.

‘Dat ik een handje moet vasthouden, zeggen ze. Maar ik laat dat handje steeds weer los en dan komt er weer een nieuw handje. Een handje van een baby en ze zeggen dat dat handje uit mijn buik komt. De stemmen zeggen dat ze me straffen als ik dat handje niet kan vasthouden. Ze gaan me dood maken en dat zal heel veel pijn gaan doen. Ze beschrijven precies hoe dat zal gaan. Tijdens die eerste opname hoor ik vaak mensen gillen als ik mijn brood of vlees snijd. ‘

 

Ze hebben me bang gemaakt om te leven

Na de eerste opname volgt er nog een. Voor Alice komt er geen verlichting van lijden.

‘Daar zei de psycholoog ook weer dat ik niet terug moet gaan in het verleden want dat is te heftig voor me. Hij zei dat ik een hechtingsstoornis heb. Maar ik kom niet verder. Ik wil een therapie die me helpt om de stemmen de baas te worden. Nu zit ik bij een FACTeam**)  met een psycholoog en een arts. Die geven medicijnen en komen soms kijken hoe het gaat. De psycholoog zegt dat ik de stemmen moet negeren en anders tegen ze zeggen dat ze weg moeten gaan. Maar dat gaat niet. Ik durf er niet op te vertrouwen dat ik ze de baas kan. Ik wil graag een therapie die me echt helpt. Ik kan me geen leven zonder stemmen voorstellen en voor mij hoeven ze ook niet weg, maar ik moet ze wel de baas kunnen blijven. Misschien kan ik binnenkort naar een woonlocatie waar ik 24 uur per dag begeleiding heb. Ik wil graag dat er altijd iemand is als ik een paniekaanval heb. Ik ben zo bang voor de stemmen. Ze hebben me bang gemaakt om te leven.’

Alice hoopt dat haar tante in overleg met het FACTeam een nieuwe woonruimte met 24 uurs begeleiding kan regelen. Behandelaars en medicijnen hebben nauwelijks effect. Medicijnen zijn een extra probleem vanwege haar niet aangeboren hersenletsel.  Ze werken niet voldoende want angsten en stemmen blijven haar beheersen. Een voorgeschreven medicijn heeft ze een keer geweigerd. Ze is bang voor bijwerkingen. Nog steeds staat ze er alleen voor, zegt ze.

‘Met mijn vader kan ik soms wel praten. Ik heb drie-en-een-half jaar geen contact met hem gehad omdat ik met dingen van vroeger in mijn maag zat. Met mijn moeder heb ik allang geen contact meer. Toen ik 19 was en ik haar al anderhalf jaar niet had gezien (ik had daarvoor ook vaker lange periodes geen contact met haar), kwam ze opeens en ik rook vuur. Ik ging naar beneden en ik hoorde politiemensen roepen. Mijn moeder stond voor de deur met een politieagent. Op de deurmat lagen uitgebrande wierookstokjes. De agent zei: We komen je redden. Ik begreep er niets van en ging meteen weer naar boven. Ik heb een mes gepakt en ging wachten. Later kwam mijn vader binnen met die agent. Toen bleek dat mijn moeder had gezegd dat mijn vader mij had verkracht. Dat is helemaal niet zo. Dat zei ik ook. Mijn moeder had daar alles verzonnen. Ik ben in dit leven nooit seksueel misbruikt. Maar in een leven hiervoor wel. Want ik heb voor mijn leven als Ruby ook nog een leven gehad.’

 

GGZ plakt snel etiketten en die veranderen niet meer

‘Ruby is vanaf haar jongste jeugd verwaarloosd en vernederd. Ze heette toen nog Wilma. Op school werd ze gepest. Vader wilde niet van problemen weten. Haar moeder was niet in staat haar goed op te voeden en gaf het kind daar al op heel jonge leeftijd de schuld van. Ruby liep vaker weg. Ze wilde niet bij haar moeder zijn. Dat heeft haar pubertijd ernstig verstoord. De hersenbloeding was zo zwaar dat we dachten dat ze het niet zou halen. Ze heeft nog steeds fysieke beperkingen. Ruby was een vat vol ellende en ze wilde helemaal geen contact met familie meer.’

Haar tante Irma heeft op een paar jaar na steeds contact gehouden met haar nichtje. Ze voelde en voelt zich verantwoordelijk voor haar en wil graag iets doen om Ruby te helpen. Ze is op zoek gegaan naar hulp en heeft een start gemaakt met de cursus Omgaan met stemmen bij het Steunpunt Stemmenhoren in Nijmegen. Helaas heeft het Coronavirus ook hier roet in het eten gegooid. Nu Ruby op zoek is naar een woonplek met 24 uurs beschikbaarheid van hulp, voert haar tante de gesprekken om dat voor elkaar te krijgen.

‘Ik heb veel geluisterd naar wat Ruby wilde vertellen. Ik heb haar dagelijks aan de telefoon. Een tijdlang werd ik elke dag gebeld door haar. Ik ging op zoek naar hulp en ik heb Ruby daar altijd bij betrokken. Waar ik tegenaan ben gelopen is de wijze waarop in de ggz snel etiketten worden geplakt. Depressie, psychosegevoeligheid. Hoe dat er individueel uit ziet is niet echt belangrijk, blijkbaar. Door de diagnose wordt dan bepaald wat voor therapie er mogelijk is en wat niet. In haar geval, combinatie van psychiatrische problematiek en NAH, is er blijkbaar niets mogelijk behalve oppervlakkige gedragstherapie en medicatie, die ook niet afdoende werkt....

 

Juist wel praten

Haar tante heeft zich verbaasd over de onkritische houding waarmee in de ggz vooral naar medicijnen wordt gegrepen.

‘Ja, dat is soms wel schokkend om mee te maken. De problemen van Ruby hebben veel te maken met de trauma’s die ze in het gezin heeft opgelopen. Haar gevecht is eigenlijk gericht op het begrijpen en aanpakken daarvan. Maar in de ggz wordt dat nauwelijks meegenomen in de behandeling. Daar wordt snel gezegd dat er maar beter niet over gepraat kan worden omdat het dan alleen maar erger wordt. Er wordt gezegd dat de stemmen genegeerd moeten worden. Juist niet. Praten over wat de stemmen zeggen, helpt. Al wil ik niet zeggen dat er helemaal geen medicijnen nodig zijn. Ik vind het knap van haar dat ze met jou dit verhaal wil maken. En ik denk echt wel dat dat helpt. Een ander pijnpunt dat Irma wil noemen, is de bemoeienis van jeugdzorg.

‘Ruby heeft als jong kind een fantasienaam verzonnen. Daarmee dacht ze afstand te kunnen nemen van wat er thuis gebeurde. Ze zei later een keer dat ze dacht dat ze daarmee haar leven zou kunnen veranderen. Die naamwisseling had alles te maken met de manier waarop haar moeder haar behandelde als kind. Maar toen Jeugdzorg werd ingeschakeld, werd ze zonder meer teruggeplaatst bij haar moeder! Toen ze een keer was weggelopen, ging ze naar oma. Een veilige plek. Maar door de

politie werd alleen maar gezegd dat ze terug moest naar moeder. Ondertussen had de Kinderrechter al gezegd dat moeder zich beter moest gaan gedragen. Helaas werd dit niet gecontroleerd. In die zin ben ik helaas niet positief over de professionele hulp die Ruby heeft gehad.’

 

Toch voor de volle 100%

Volgens Irma heeft haar nicht steeds een enorme drive gehad om dingen goed te doen en om een positieve manier van leven te zoeken voor haarzelf.

‘Dat ze nu ook weer voor de volle 100% op zoek gaat naar hulp, ondanks alle eerdere ervaringen en het wantrouwen dat ze daarin heeft opgebouwd, laat wel zien dat ze een heel sterke kant heeft. Als het lukt om een woonplek te realiseren waar 24-7 iemand bereikbaar is en als het lukt om een goede psycholoog of psychiater te vinden die haar helpt om haar leven met de stemmen op een goede manier aan te pakken, dan gaat het lukken. Ze heeft natuurlijk de beperkingen door het hersenletsel, maar dat laat voor Ruby toch de mogelijkheid open om een goed leven te leven.’

 

*)   De namen in dit verhaal zijn niet de echte namen van de personen die aan het woord komen. 

**) Flexible ACT (FACT) staat voor Flexible Assertive Community Treatment en is een in Nederland ontwikkeld zorgverstrekkingsmodel (‘service delivery model’) op basis van het oorspronkelijke Amerikaanse ACT-model. Een FACT-team dat werkt conform de FACT-principes biedt behandeling en begeleiding op verschillende hersteldomeinen: door verminderen van psychische en somatische symptomen, bevorderen van maatschappelijk functioneren en sociale participatie, en het realiseren van persoonlijk herstel en kwaliteit van leven. Zorg gebeurt op maat, in samenspraak met de betrokkene en zijn netwerk. FACT richt zich op mensen met een ernstige psychiatrische aandoening.

© www.MINDyousaulenpaul.nl

 

 

 

'Stemmen horen op de IC? Komt vaker voor dan wordt gedacht.’

 

‘Het brein is het meest gevoelige orgaan in het menselijk systeem. Als we ziek zijn dan reageert ons brein onmiddellijk en op uiteenlopende manieren. Een van die reacties kan zijn dat je delirant wordt. Je bent verward, je bent gedesoriënteerd, alles is opeens anders voor je en ook voor je dierbaren die bij een bezoek niet het familielid aantreffen dat ze kennen. Je ziet dingen die er niet zijn en je hoort geluiden en stemmen waarvoor geen waarneembare bron aangewezen kan worden. Uit onderzoek blijkt dat een delier bij tot wel 80% van onze patiënten op de IC voorkomt. Ongeveer 20% van de kinderen op de intensive care krijgen te maken met een delier.’

Dat zei dr. J.N.M. Schieveld, voormalig kinderpsychiater van het Maastricht Universitair Medisch Centrum (MUMC) in een gesprek dat ik met hem had in 2016 ten behoeve van de samenstelling van Zolang er mensen zijn zijn er stemmen. Het boek werd in april 2017 uitgegeven door Stichting Weerklank. Voor de publicatie heb ik mensen die stemmen horen, mensen die bijzondere zintuiglijke ervaringen hebben, mensen die helpen, behandelen, onderzoeken, een rabbi, een imam, een priester en mensen van Stichting Weerklank zelf het hemd van hun lijf gevraagd over stemmen horen. Het is een boeiende, inspirerende en uitdagende verzameling visies, gedachten en gevoelens over een fenomeen dat veel meer landgenoten dan wordt gedacht, kennen en ‘aan den lijve’ (hebben) ervaren.

Zolang er stemmen zijn zijn er mensen is uitgegeven door Stichting Weerklank (www.stichtingweerklank.nl) in samenwerking met Mosae libro, Maastricht. Het boek kan bij de vrijwilligersstichting worden besteld en is ook in de boekhandel verkrijgbaar: ISBN 978 90 8666 420 7 NUR 740.

 

 

 

 

 

 

Saul schrijft Paul (20052020)

MIND laat zich kopen voor 'instemming van patienten' met geld voor onderzoeken die, tja die………

 

Ha die Paulus,

 

Ik moest even grinniken om een bericht in De Psychiater. Daar geeft ene Ben Roelands, bestuurssecretaris van MIND, antwoord op vijf vragen over ‘de beoordelingsprocedure binnen een subsidieronde’. Daar heeft ie tijd voor vrij gemaakt, maar op jouw vragen geeft ie geen antwoord. Grappig toch? Sorry Paulus, leedvermaak. Maar met jouw ongevraagde instemming heb ik jouw email aan die man hieronder meegegeven. *)

Het is extra grimlachen, omdat hij een procedure uit de doeken doet (om die te begrijpen moet je wel een universitaire studie achter de rug hebben) die eigenlijk nauwelijks meer aan de orde is omdat de eerste forse bedragen al zijn toegekend. Nou zit die meneer Roelands alleen maar aan tafel bij de geldpot (lees ZonMw) om te proberen een deel van die subsidie voor de MIND-organisatie binnen te halen. Hij heeft helemaal niets in de melk te brokkelen, maar voor ZonMw is het belangrijk dat ‘de patiënten’ de uitgifte van die bedragen legitimeren. Als je kijkt naar de eerste vijf toegekende subsidies dan zie je meteen dat dat niet de prioriteiten zijn die patiënten zouden willen aanpakken. Maar ja, patiëntenkoepel MIND heeft ermee ingestemd in ruil voor een donatie aan de salaris- en bureaukosten van de etalage-organisatie in Amersfoort. (PS: Mijn vrouw zei laatst dat ik beter kan spreken over façade-organisatie. Ja, ze denkt goed mee!).

Die Ben Roelands heeft zich aangeboden voor een artikel dat is geschreven door iemand die zich wetenschapsjournalist noemt, maar eigenlijk gewoon de glossy teksten maakt voor ZonMw zonder ook maar een enkele kritische vraag op tafel te leggen. **) Ik weet nog en jij vast ook, dat we door onze voormalige hoofdredacteur van ons bed werden gebeld (vlak voordat de nieuwspagina’s zakten) als hij vond dat we te veel foldertaal en te weinig controlerende journalistiek in onze artikelen hadden verwerkt. Maar ja, dat is natuurlijk lang geleden.

Dan maar even over die subsidies met de gekochte instemming van MIND. Het betreft studies naar effecten van medicatie, het volgen van mensen die in DSM5-gerichte diagnoses zijn gegoten om vervolgens na te gaan hoe die diagnoses te behandelen en in het vooruitzicht is bijvoorbeeld nog klinisch toegepast onderzoek. Kortom, onderzoeken waarmee onderzoekers aan universiteiten zich kunnen laten gelden en die totaal voorbijgaan aan het versterken van echte ggz hulp aan mensen in nood. Je zou overigens toch denken dat het nu in de Coronatijd vooral zaak is om mensen in nood te helpen en onderzoeken maar eens even uit te stellen. Te simpel gedacht, laat MIND bestuurssecretaris weten. Eerst MIND redden en dan de rest.

ZonMw heeft geen idee van wat echt nodig is in de praktijk en MIND heeft een panel paraat (wie zit erin, waarom, hoe? - zie vragen hieronder) die de uitgaven via ZonMw zogenaamd legitimeren. De hooggeleerde onderzoekers kennen de beslissers bij ZonMw goed, want ze verkeren vaak in elkaars gezelschap. Ze kennen MIND ook goed, want de facadeclub biedt zich overal aan om patienten te vertegenwoordigen als er geld tegenover staat. En ZonMw, MIND en onderzoekers hebben de wind mee: woorden vervangen daden en onderzoek vervangt hulp.  Hoe mooier het klinkt (ook al snapt jan met de pet er helemaal niets van en weet het MIND-panel nauwelijks waar ze mee instemmen) hoe beter het is voor ZonMw, MIND en onderzoeksinstituten. Paul Blokhuis twittert zich een breuk om te laten weten dat er toch zoveel mooi onderzoek in de ggz is. En het voordeel van die glossy wetenschapsjournaliste is dat bestuurssecretaris Ben Roelands van MIND nu wel makkelijk tijd heeft kunnen vrijmaken om op vragen te antwoorden (en niet op die van jou, collega, haha). Hoewel, zou die wetenschapsjournaliste eigenlijk wel vragen hebben gesteld?

 

Met groet, Saul.

PS Hoe zit het met je Wob-verzoek? En o ja, die biljartzaal gaat inderdaad op 1 juni open. We gaan biljarten over twee tafels met twee in de lengte aan elkaar geschroefde biljartkeus. Zo kunnen we die anderhalve meter aanhouden. We hebben daarvoor onderzoek laten doen door de anderhalvemeterwerkgroep van ZonMw (grapje😊).

 

 

*)

Geachte heer Roelands,

In samenwerking met de Patiëntenfederatie Nederland en PGO Support heeft MIND een ggz cliënten- en naastenpanel (referentenpanel) opgezet. Het panel bestaat uit circa 50 betrokken cliënten en naasten die ervaring hebben met aandoeningen of thema’s die aan bod komen in het ggz-onderzoek. De panelleden worden ingezet om te beoordelen of subsidieaanvragen die worden ingediend bij het Onderzoekprogramma ggz voldoende relevant zijn vanuit het cliënten- en naastenperspectief. Daarnaast beoordelen zij ook of cliënten en naasten voldoende worden betrokken bij het onderzoek. Vraag: Kunt u aangeven hoe de selectieprocedure voor dat panel luidt, wie uiteindelijk in het panel zijn benoemd? 

In verband met uw inbreng ten aanzien van Hoofdlijnenakkoord/Onderzoeksprogramma hebt u advies gevraagd aan SIRM. 

Vraag: Kunt u aangeven hoe de adviesovereenkomst tussen MIND en SIRM er uit ziet, met name welke diensten door SIRM aan MIND werden/worden geleverd en welke financiële afspraken zijn gemaakt? 

Met dank en vriendelijke groet, Paul Custers, journalist.

 

**)

‘Als ervaren freelance journalist/tekstschrijver (en communicatieadviseur) kijk ik kritisch naar de vraagstelling van opdrachtgevers en verpak ik hun boodschappen in taal die aansluit bij de doelgroep. Originele invalshoeken werken het beste, dus daar zoek ik naar. Dit doe ik voor uiteenlopende opdrachtgevers, maar de nadruk ligt nog altijd op medische content. Ook schrijf ik voor (medische) vakbladen en sites van medische organisaties. Daarnaast heb ik inmiddels ook tal van niet-medische sites gevuld en verzorg ik voor diverse organisaties de sociale media. Dat uitbesteden helpt!’, zegt ze zelf.

 

 

 

 

 

 

Paul schrijft Saul (16052020)

MIND ‘ontwikkelt’ (weer eens) een handleiding die al bestaat……

 

Ha Saul,

 

Krijg jij ook allerlei aanbiedingen en beloftes van bedrijven en organisaties die menen dat je niet zonder hun ‘hulp’ verder kan in de Coronacrisis? Ik in elk geval wel. Ik krijg er meestal een vieze smaak van in mijn mond. De Corona- ellende is een mooie gelegenheid om extra geld te verdienen. Er wordt gezinspeeld op angst, twijfel en uitzichtloosheid om je iets aan te smeren of op de mouw te spelden. En ik word niet alleen benaderd door commerciële bedrijven. Het ene goede doel na het andere speelt op mijn gemoed en schuldgevoel om de slachtoffers van Corona toch te helpen. En dat ‘helpen’ is dan mogelijk door geld te storten. Die goede doelen zijn eigenlijk ook bedrijven die het markt- en winstprincipe inzetten ‘in dienst van gezondheidszorg’. Zo kwam ik op het spoor van een loze boodschap van MIND. Of beter: MIND liet zich weer eens ongeremd gelden op sociale media.

 

‘MIND Landelijk Platform heeft een handleiding ontwikkeld voor het heropenen van Algemene Voorzieningen.’ Alleen MIND?  Nee hoor: In samenspraak met de Vereniging Nederlandse Gemeenten (VNG) en Valente.’ Maar eerst en vooral MIND! De VNG is trouwens de club wier leden (gemeenten dus) kortgeleden door MIND nog werden gestigmatiseerd met het ontduiken van de regelgeving van die VNG.  En wat en wie Valente is dat heb ik even nagelezen op www.valente.nl. Prima club lijkt me.

 

Wat MIND claimt is dat Sonja Visser van MIND een handleiding heeft ontwikkeld hoe die ‘algemene voorzieningen voor specifieke groepen kwetsbare burgers’ (het staat er echt) hun deuren moeten openen op of na 1 juni. Volgens MIND kan dat al voor 1 juni als andere instanties, gemeenten bijvoorbeeld(!) hun werk goed doen. MP Rutte is gelukkig voorzichtiger. Vervolgens wordt in de handleiding een opsomming gegeven van alles wat we al weten via de persconferenties van de Minister-President, de mailberichten en de richtlijnen van het RIVM. Er is dus helemaal niets ontwikkeld door MIND, hooguit het een en ander bij elkaar geveegd. Niets ten nadele van Sonja Visser (is die nou van MIND of is ze van MIND omdat MIND zegt dat het Zelfregiecentrum Weert onder leiding van Sonja staat en is aangesloten bij MIND, zegt MIND, of zijn er twee Sonja Visser’s? Volg je nog?) In feite hebben die ‘algemene voorzieningen’ zich natuurlijk al lang voorbereid op heropening. Ze weten al minstens twee maanden dat dat moment van de deuren weer opendoen, eraan zit te komen….. En dan komt MIND ze krap twee weken voor een vooralsnog onzekere datum vertellen hoe ze dat moeten doen….. Er is dus helemaal niets ontwikkeld, hooguit bij elkaar geveegd. Kan nuttig zijn, natuurlijk, maar 'ontwikkeld' ziet er mooier uit in de etalage. Zeker naast al die andere 'producten' die zijn 'ontwikkeld'. 

 

Er zijn vast veel (digitale) uren door de hooggekwalificeerde beleidsmedewerkers van MIND vergaderd over die richtlijn. Ik sluit niet uit dat ook externen zijn gevraagd om advies en misschien is er wel veel gereisd door MIND-functionarissen om het overleg met de VNG en Zelfregiecentrum Weert tot een goed resultaat te brengen. Nou, geld en tijd genoeg. Maar waar het hier om gaat is dat MIND weer een ‘resultaat’ in de etalage kan zetten: kijk eens, beste twitteraars en Facebookers, we hebben weer een mooi product gemaakt.

Natuurlijk moeten die centra zo goed mogelijk en als het kan vervolgens ook zo snel mogelijk open voor mensen die hulp en steun nodig hebben. Daar hebben die centra een veel te late advisering van MIND echt niet voor nodig. Ze hebben ook helemaal niets aan MIND, want MIND vertelt ze wat ze al lang weten en waarschijnlijk ook doen (voorbereiden dus). Erger nog: MIND wekt, in afwijking van de voorzichtigheid van onze overheid, de indruk dat het allemaal sneller kan. Onverantwoord. Maar ja, de overheid i.c. VWS blijft gewoon door-subsidiëren aan de etalagekoepel.....

 

Met collegiale groet en een fijne dag (Gaat je biljartcentrum open op 1 juni?) 

Paul.

 

 

 

Saul schrijft Paul (11.05.2020):

MIND-medewerkers nu zelf in eigen You Tube etalage; wat zijn wij toch goed!

Ha Paulus,

Een ding moet ik MIND wel geven: ze zijn en blijven heel creatief. Het dient meestal een eigen doel (geld binnen halen en mensen om de tuin leiden met loze beloften), maar toch. In de Coronatijd heeft het MIND-bureau tijd over. Dat snap ik wel, als je niet echt wil helpen. Dan zit je thuis op anderhalve meter van je laptop en verveelt je rot. Daar heeft MIND wat op gevonden: de medewerkers gaan nu voor een camera zitten en vertellen hoe goed ze het doen. Mevrouw Ter Avest, de directeur-bestuurder, hebben we al eerder aan het woord gelaten. Jammer genoeg was ze een beetje verkouden, zei ze zelf, maar het voordeel, zei ze zelf, was weer wel dat ze daardoor de problemen van hulpvragers helemaal begrijpt. Dat is trouwens heel knap: hoesten als analyse-instrument voor een scala aan psychisch lijden.

Nu is ook ene Katinka*) aan het woord geweest in een YouTube opname en ook ene Lotte en ene Rimmert. Die laatste kende ik al een beetje omdat hij weigert antwoord te geven op vragen die ik hem heb gemaild**). Maar eerst even over Katinka. ’Ik ben Katinka Hellweg en ik werk bij het team Kennisinnovatie en Onderzoek.’ Zo, dat is niet mis en elke YouTube bezoeker weet precies wat Katinka bedoelt. Alle mensen die hulp nodig hebben en toevallig of niet bij de etalage van MIND terecht komen, snappen dat meteen. Ze hebben volgens MIND eerst en vooral behoefte aan die informatie, niet aan hulp. Of zijn hulpvragers misschien niet de doelgroep van die YouTube filmpjes? Misschien zijn de aanmatigende AV-producties van MIND meer bedoeld voor subsidiegevers, zorgverzekeraars, sponsors en institutionele donateurs. Die kan je immers nog om de tuin leiden met fraaie volzinnen die verhullen dat je feitelijk niets doet voor mensen in nood (behalve Korrelatie dan). Katinka gaat verder in abstracte termen die als windowdressing fantastisch klinken, tenminste als je niet beter weet. Ik vergeet dat ze soms ook heel concrete informatie doorgeeft, zoals dat ze online yoga doet………….. Ze lijkt op haar directeur-bestuurder, maar ja, wie lijkt er niet op elkaar bij MIND?

 

Dan Lotte, die zit voor de lens om te vertellen dat MIND het zo geweldig doet. Ze heet Lotte Kits, niet te verwarren met Kids, maar daar gaat ze wel over. Ze stelt zichzelf niet voor in de YouTube post en begint meteen over hoe ze kinderen leert wat ‘besmettelijk’ is. Dat doet ze naar eigen zeggen door chocoladevla op handen te smeren, kinderen vervolgens te dwingen elkaar een handje te geven en dan te zeggen dat chocoladevla besmettelijk is. Je kan je afvragen of dat een pedagogisch en didactisch verantwoorde aanpak is. En voor de twijfel die ik heb hoef ik niet terug te grijpen op Piaget en Bourdieu.  Ben trouwens benieuwd hoe ze dat op anderhalve meter allemaal doet.

En dan hebben we Rimmert. Tja, die Rimmert. ‘Ik ben Rimmert Brandsma en ik ben projectleider EHealth bij MIND. EHealth is eigenlijk een containerbegrip.’, zegt hij. En dan gaat ie in warrige bewoordingen uitleggen wat ie bedoelt. Tja. Hij spreekt EHealth uit als E-helt, maar de kijkers/luisteraars zullen hem dat niet euvel duiden. Rimmert zit op de praatstoel. Hij lijkt een geboren prater, maar niet altijd. Hij is niet zo praterig als hem vragen worden gesteld**) over zijn werk. Hij is dan zelfs heel stil. Hij zegt op YouTube wel: ‘Vertrouwen kan alleen maar bereikt worden als je mensen voldoende betrekt.’ Dat is nog eens een betrokkenheid. Maar Rimmert, ik hoor blijkbaar niet bij de mensen die je wilt betrekken. Stel dat ik in een categorie van hulpvragers (MIND hanteert in de beste DSM5-traditie diagnoses die mensen opdelen in categorieën) zou zitten, zou je me dan wel betrekken? Geef maar geen antwoord, Rimmert, want ik weet wel hoe het zit bij MIND: als je ook maar een enkel woord durft te zeggen dat de directeur-bestuurder van MIND niet zint dan vlieg je eruit. En je weet dat je dan niet de eerste bent.

 

Met collegiale groet, 

Saul.

 

*) https://www.facebook.com/wijzijnMIND/videos/2557542587799536/

 

**) Geachte heer Brandsma,

In augustus 2019 sloot MIND een overeenkomst met Orcha waarin werd bepaald dat er een app zou worden geproduceerd. De inzet van Orcha zou moeten leiden tot een GGZ Appwegwijzer waarvoor zowel door MIND als door GGZ NL input zou worden geleverd. De subsidie voor de ondersteuning van Orcha en de bouw van de app zelf zou zijn gevonden binnen de VIPP GGZ regeling. Ik begrijp uit teksten op de MIND-website dat u de contactpersoon namens MIND bent. Mag ik u vragen om onderstaande vragen te beantwoorden?

 

01 Is mijn (korte) veronderstelling juist? 

02 Zo ja, is de app al bereikbaar voor consumenten? 

03 Zo ja, is bekend hoe de gebruikers de app beoordelen? 

04 Zo nee, wanneer is de app bereikbaar voor gebruikers?

05 Waar kan ik de subsidieverlening (bedrag, verdeling van het bedrag en de voorwaarden) vinden?

 

Met dank voor uw aandacht, 

Vriendelijke groet,

Paul Custers.

Freelancejournalist.

17-04-2020

 

 

 

Paul schrijft Saul (09052020)

MIND maakt reclame voor bier. Echt? Ja echt!

 

Ha Saul,

 

MIND maakt reclame voor bier.*) Nee, geen grap. Kijk zelf maar naar het filmpje. En ik snap dat jij dat helemaal niet snapt. Ik vind het ook stuitend. Volgens de hobbybierbrouwers wordt het bier gebrouwen in de strijd tegen Corona. En daar zit ‘m dan waarschijnlijk de overeenkomst met de doelstellingen van MIND. Ook de koepel wil mensen helpen om de moeilijke periode van Corona door te komen, als het kan en moet ook met een biertje.  

Als je je gegevens op de website achterlaat dan ontvang je vijf tips om de Coronaperiode door te komen. Ik heb dat niet gedaan want ik wil niet dat MIND mijn gegevens voor van alles en nog wat gaat gebruiken. Misschien zit de tip: ‘Neem een biertje’ daar wel bij.

De reportage over hoe je zelf een biertje kan brouwen is gemaakt door? Juist door Out of the Box. Dat is de club die niet meer uitzendt vanwege de bedreiging van een persoon, maar wel op de MIND-website nog steeds wordt aangekondigd: elke werkdag van 13.00 uur tot 16.00 uur is er de livestream huiskamer als hulp om de Coronaperiode door te komen…..

Dat biertjes door MIND (het MIND-logo is natuurlijk continu in beeld) worden gepromoot strookt niet helemaal met een andere doelstelling van de etalagekoepel, namelijk het zo mogelijk voorkomen en helpen herstellen van een verslaving. Op de MIND-website moet je even zoeken, maar er worden heftige gevolgen van (alcohol)verslaving genoemd. MIND grijpt terug op de DSM5 om een aantal oorzaken van verslaving te benoemen. Er wordt onder andere verwezen naar sociale en omgevingsfactoren. Je kan misschien wel zeggen dat het flauw is om een hobbybrouwer verantwoordelijk te stellen voor verslaving. Aan de andere kant is het onverantwoord en ontoelaatbaar dat een club die zegt dat je er terecht kan voor hulp of advies*) over verslaving tegelijk een biertje aanbiedt. Het is een illustratie van het volkomen gebrek aan inlevingsvermogen en empathie van MIND met de hulpvragers waarvoor men zich in soms groteske woorden zegt in te zetten.

Ik dacht ook nog even: MIND maakt reclame voor bier, MIND maakt reclame voor een tijdschrift, kan dat wel? Jawel hoor, liet het CBF mij weten, dat mag. Dat doen andere goede doelen organisaties (die overheidssteun ontvangen) ook. Die redenering lijkt op het toelaten van overschrijding van de maximumsnelheid op de A2 omdat dat op de A7 en de A9 ook plaatsvindt. 'Als het maar aan de juiste doelen wordt besteed'. Nou, daar kan je bij MIND om komen vragen. Ik heb het CBF om een toelichting gevraagd, daarover een volgende keer.

 

Wat ga jij doen morgen? Even een hengeltje uitwerpen? Thermoskan koffie erbij? Vast wel.

Groet collega,

Paulus.  

 

*) MIND-website: Heb je behoefte aan persoonlijke hulp of advies? Neem (anoniem) contact op met een van de medewerkers van onze hulplijn MIND Korrelatie. Je kunt bellen, chatten, Whatsappen of mailen met een van onze psychologen of maatschappelijk werkers.

 

*) https://www.youtube.com/watch?v=l7fP4q-363w

 

 

 

Paulus schrijft Saul (06052020)

Dankzij Corona kan MIND groeien en: Ik was een beetje verkouden, dus ik begrijp wel de problemen waarmee mensen te maken hebben………

 

Ha Saul,

Hoe gaat het met je? Ik ben een beetje neusverkouden, maar verder gaat het wel. Ik schrijf je een e-mailbrief om je kort bij te praten over een reclamespot van MIND op Facebook. Ik kwam er toevallig langs doordat ik op zoek was naar hulporganisaties die Facebook misbruiken om valse of twijfelachtige boodschappen door te geven en daarbij misbruik maken van een vooralsnog fataal en ongrijpbaar virus…….

Wat zie en hoor ik in een spotje van MIND (gepost op 30 april jl)? Juist, de directeur-bestuurder van MIND. Ze laat zelf al in de tweede zin horen dat ze directeur-bestuurder is en die functie wordt tijdens dat spotje vaker genoemd. Opvallend is dat ze niet een keer in de camera kijkt. Ze kijkt de doelgroep tot wie ze zich wendt niet aan. Daarbij is er een onafgebroken glimlach op haar gezicht. Die gelaatsuitdrukking verandert niet een keer in die ruim 6 minuten durende monoloog. Ze laat zien dat het natuurlijk niet om de mensen die hulp vragen gaat, maar om MIND. De meest vreselijke dingen die ze noemt worden met een glimlach gepresenteerd. Nou ja, laat maar even.

Dat het echt om MIND gaat blijkt uit het feit dat ze geen enkele keer ingaat op concrete vragen en problemen waarmee hulpvragers zich toch nog tot MIND wenden. Nee, de structuur van de organisatie wordt tot in detail uit de doeken gedaan. De directeur-bestuurder heeft niet in de gaten dat je je juist daardoor gaat afvragen waarom er zo’n bombastische organisatie is opgetuigd met een overcrowded office. Maar goed, ze zegt op een gegeven moment dat dankzij de Corona uitbraak MIND kan groeien. Ze bedoelt: meer donaties en meer geld van de overheid want MIND zorgt voor heel Nederland, zegt ze. Jazeker, volgens de MIND-website is de helft van Nederland in psychische nood. ‘Gelukkig’, zegt ze, heeft MIND heel veel projecten opgezet om te helpen, zegt ze.

Dat valt wel mee. Korrelatie bestond al voordat de directeur-bestuurder de middelbare school achter zich liet. De uitzendingen van de livestream huiskamer zijn gestopt, hoewel er op de website van MIND nog altijd staat dat er elke middag van 13.00 tot 16.00 wordt uitgezonden. Het op palen staan in de polder begon als een actie tegen de wachtlijsten, maar is nu ‘doorontwikkeld’ tot een gezellige meeting waarbij voor al mensen verleid moeten worden om te doneren aan, ja aan wat eigenlijk? Recentelijk nog stemde MIND in met een noodplan GGZ waarvan vriend en vijand niets hebben te verwachten.  De privacy van hulpverleners is al eerder geruild tegen bijdragen van zorgverzekeraars, overheid en particuliere instellingen en bedrijven. Een overeenkomst met een Engelse multinational voor een peperdure app (die andere apps moet ontsluiten…) is vooralsnog mislukt. Met andere woorden: wie denkt de directeur-bestuurder met zo’n spotje nog te kunnen overtuigen?

Ze besluit met een ‘persoonlijke ontboezeming’: met haar en haar man gaat het goed. Gelukkig, dat we dat nu weten, want daar waren we erg bezorgd over. Een van haar dochters woont in Amsterdam en kan haar niet bezoeken vanwege Corona. Haar eigen ouders kan ze ook niet bezoeken vanwege Corona. En ze is een beetje verkouden. Heel erg, zeker. Moedig ook om zo’n inkijk in je eigen huis, tuin en keuken te geven. Overigens op dezelfde toon, met dezelfde pose meegedeeld als opmerkingen over mensen die staan te springen om hulp en steun.  Maar hoe durf je zo zonder enige vorm van empathie mensen toe te spreken die echte problemen hebben en zeker niet kunnen rekenen op MIND?

Nou Saul, je ziet wel: ik heb het weer even gehad met die kwetsende schijnvertoning. Ik hoor of lees je wel een dezer dagen. O ja, met mij gaat het goed, zei ik al, maar mijn vrouw is een beetje verkouden. Mijn kinderen wonen samen en mijn kleinkinderen dus ook. Onze buurjongetjes spelen ook op straat, hoewel een van hen een beetje hoest. Ik bedoel dat wij en onze naasten het zo goed doen in Coronatijd. Dat is toch fantastisch?

Met groet, Paulus.

 

MIND is een achterhaald, pervers concept en wordt aangestuurd vanuit een gecorrumpeerde mindset. Nodig is een nieuwe canon die destigmatiseert en voorbij gaat aan categorisering van de ggz-hulpvraag.

 

Ha Paulus, (03.05.2020)

MIND is een ongewenst en achterhaald concept in het domein van de GGZ-hulpverlening. MIND staat voor verspilde miljoenen aan overheidsgeld en goedbedoelde donateursbijdragen. MIND en de aangesloten patiënten/cliëntenclubs moeten worden opgeheven en ingeruild voor iets heel anders. Wat nodig is? Een destigmatiserend concept waarin er eerst mensen zijn en dan pas patiënten. MIND beweert dat een op de twee Nederlanders psychisch lijdt of heeft geleden. Zo maak je een drol lekker, zei mijn vader wel eens. Met andere woorden: hoe groter de doelgroepcategorisering (de helft van de hele bevolking is patiënt of geweest), hoe meer geld MIND kan opeisen bij de overheid. Hoe ernstiger het hysterische stigma (half Nederland lijdt, dames en heren), hoe meer mensen in de waan worden gebracht dat geld geven aan een koepel als MIND helpt. Helpt?

Ik hoorde vandaag ‘psychiater in transitie’ Jim van Os. Hij sprak een gehoor toe en was daartoe uitgenodigd door HUMAN, de Humanistische Omroep.*) Hij sprak onder andere over de 160 diagnoses in de DSM5. Categorieën van ggz-hospitalisering die staan voor een moreel corrupt systeem van ggz-zorghulp en dito instellingen. Koepels en stichtingen van hulpvragers, instellingen voor hulpverlening, ziektekostenverzekeraars en hun aandeelhouders en politieke belangengroepen houden het in stand, want zo kan iedereen een inkomen c.q. winst genereren.

Jim van Os noemde in genoemde uitzending een Belgisch voorbeeld van een andere benadering van ggz, van geestelijke gezondheid. Een multidisciplinaire aanpak en inrichting van het ggz-veld. Prima, dacht ik toen ik het hoorde, maar nog te weinig. Er moet sprake zijn van een interdisciplinaire oriëntatie op de vraag wat geestelijke gezondheid is en hoe die sterk kan worden gemaakt en gehouden. Maar ik weet uit ervaring als student Sociale Wetenschappen in Utrecht dat multidisciplinaire samenwerking in de wetenschap al moeilijk genoeg is, laat staan dat de disciplines elkaar de ruimte gaan geven elkaars domeinen te analyseren op echte samenwerking en gezamenlijkheid…… Maar goed, ergens moet je beginnen.

 

Paulus, ik weet dat je me als vakcollega gaat aanspreken op het motto ‘Constructive Journalism’. En ik accepteer je vraag. Dus zeg ik hier en nu: VWS moet zo snel mogelijk een groep van ervaringswerkers, deskundigen uit alle wetenschappelijke disciplines, mensen met ervaringskennis als het gaat om psychisch lijden (heel breed ingezet), willekeurig gekozen mensen die empathie aan de dag leggen met mensen die hulp vragen in de ggz en mensen die coachen vanuit holistische, niet evidence based domeinen samenstellen. Ten principale geen vertegenwoordigers van instellingen, koepels en andere belangengroepen zoals zorgverzekeraars.

Die groep komt tot een canon die recht doet aan het echte leven van ons allemaal en de hulp die we daar soms bij nodig hebben. We zijn dus allemaal mensen 20 of 30 of 60 of 70 jaar of voor mijn part 100 jaar. Soms moeten we een wildvreemde met vergelijkbare ervaringen vragen om een gesprek en soms moeten we een wildvreemde met gestudeerde deskundigheid vragen om hulp.

En dat gaan we zeker niet doen via etalagekoepels, via DSM-etiketten of via DBC’s. Nee, dat doen we omdat er een netwerk is dat ons daarbij helpt en altijd bereikbaar is en met een minimale aanspraak op overheidsgeld. Het zou een vorm kunnen zijn zoals die waarin nu Psychosenet werkt, maar dan breder dan psychose en 7x24 bereikbaar. Geen overcrowded offices zoals MIND, geen ondoorzichtige op winst gerichte tarieven van specialistische zorg, geen bureaucratie en aandeelhouders zoals zorgverzekeraars, geen pseudobestuurders van patiënten/cliëntenclubs, geen lobbyisten.

En ik kan nu je gedachte wel raden: Stel dat MIND zichzelf opheft en gaat voor zo’n aanpak? Stel dat dat echt zou gebeuren, zou ik dan in positieve zin gaan denken over de club? Nou Paulus, als MIND dat echt zou doen, maar dat kan je wel vergeten, dan zou MIND er niet meer zijn en zou mijn positieve opstelling is er niet meer toe doen. Flauwe opmerking, ik weet het. Maar jouw vraag is ook flauw, want zelfs jij weet wel beter.

Zoiets. Ik weet het, Paulus. Het is nog (te) algemeen, maar ik beloof je dat ik erover blijf nadenken.

Groet, Saul.  

*)

https://www.human.nl/brainwash/kijk/overzicht/brainwash-talks/2020/3-mei.html

 

 

 

 

 

99keerandersdanjedenkt: (2 mei 2020)

Mike Boddé: ‘BN’ers kunnen mensen uit hun isolement halen’

 

Voorjaar 2015. Twee ambassadeurs van Samen Sterk zonder Stigma en ik zitten aan tafel bij cabaretier, muzikant Mike Boddé. Hij is vanaf het openen van zijn voordeur openhartig. Neemt geen blad voor de mond als hij over zichzelf praat, als hij laat weten hoe hij zeven jaar lang een gevecht op leven en dood leverde met zijn depressie. Hij schreef er ook een boek over: Pil. ‘Genezen ben ik niet, maar wel hersteld.’

Mike Boddé is een van de 99 bekende Nederlanders die indertijd met ambassadeurs van SSzS spraken over psychisch lijden, soms vanuit een eigen ervaring en soms als machteloze naasten of bekenden. De zogenaamde ‘koffiegesprekken’ zijn gebundeld in een uitgave van SSzS. Politici, medici, sporters, acteurs, zangers en juristen praten over vooroordelen, onwetendheid, bekendheid. Hoewel de publicatie al enige tijd geleden is samengesteld, is de actualiteit van de thema’s in de gesprekken er niet minder om geworden.

Als je wilt weten hoe mensen als Gerrit Zalm, Arnold Vanderlijde, Ivan Wolffers, Dick Berlijn, Hanneke Groenteman, Cees Korvinus, Marc Rutte, Kim Holland, Henk Westbroek, Pierre Bokma, Bettine Vriesekoop en nog 88 andere BN’ers met de SSzS ambassadeurs hebben gesproken over stigmatisering van mensen met een psychische kwetsbaarheid dan is 99keerandersdanjedenkt een indrukwekkende en niet zelden ontroerende bundel.

 

99keerandersdanjedenkt met illustraties van Len Munnik is geproduceerd door Boekenplan Maastricht in opdracht van Samen Sterk zonder Stigma, Amersfoort.

ISBN 978 90 8666 375 0

 NUR 740

 

 

Saul schrijft Paul:

Werd MIND berispt door ANBI en/of CBF voor boekenactie met Psychologie Magazine?

 

Beste Paulus,

 

Vorige week liet ik je weten dat MIND samen met Psychologie Magazine een boek aanbood als er 8,95 gedoneerd zou worden aan MIND. Die commerciële samenwerking is plotsklaps na minder dan een week alweer beëindigd. Het Grote Zelfzorg Boek is uitverkocht, zegt MIND. En MIND zegt ook dat de actie een groot succes was/is. *)

Ik heb even gebeld met Psychologie Magazine. Daar weet degene die me te woord staat niets van een actie van MIND. Het boek is al een poos niet meer verkrijgbaar via Psychologie Magazine en was alleen verkrijgbaar als er een abonnement werd afgesloten voor het magazine. Overigens kostte het boek bij Psychologie Magazine 9,95.

Ik heb aan MIND gevraagd hoeveel boeken er zijn verkocht aan (nieuwe) donateurs, hoeveel dat heeft opgebracht, waar dat geld aan wordt besteed en over welke periode de donateursactie is gehouden. Ik verwacht geen antwoord, zoals gebruikelijk (er liggen nu sinds 2017 meer dan 50 onbeantwoorde vragen bij MIND). Maar ik heb ook aan CBF en ANBI gevraagd of die actie van MIND wel in overeenstemming is met de doelstellingen en garanties van beide organisaties. Ben benieuwd of daar een reactie op komt. Gek genoeg kan je MIND en Wijzijnmind niet vinden als je die termen intikt in het zoekvenster op de ANBIsite. **)

 

Vandaag ontving ik onverwacht informatie van iemand die op de hoogte is van het ‘beleid’ bij MIND. Hij/zij liet me weten dat de actie met Het Grote Zelfzorg Boek een misser was/is. Er zouden nauwelijks boeken zijn verkocht aan (nieuwe) donateurs en de plotselinge stop op de wervingsactie zou te maken hebben met forse kritiek op die actie vanuit het ANBI en het CBF. We zullen misschien binnenkort weten of dat allemaal klopt als beide koepels van fondsenwervers een reactie geven.

Misschien mag ik je nog even wijzen op de tekst die MIND verspreidt over de actie c.q. het stopzetten ervan. Je voelt aan dat er iets niet klopt. Een groot succes? Door de voorraad heen? En dan: 1 op de 2 Nederlanders heeft te maken met psychische problemen. Als je het zo stelt (dat zijn er dan pak weg 8,5 miljoen…) zou ik zeggen, dan kan je ook wel beweren dat een op de een Nederlanders wel eens te maken heeft (gehad) met psychische problemen. Op de website van MIND lopen de kwantiteit van psychose problemen en wat daar onder verstaan wordt per stukje tekst nogal fors uiteen…. Maar ja, hoe groter de doelgroep (je hebt een probleem (gehad) en dat weet/wist je nog niet, maar wij (MIND) weten dat wel en dus is het goed als je donateur wordt…….) hoe meer geld je kan proberen binnen te hengelen. 

 

Groet, Saul.

PS Helaas kan ik je nog niet verder informeren over de MIND-actie, maar je kan me natuurlijk altijd toch een compliment geven dat ik zo goed oplet.

 

*) Helaas. De donateursactie van Het Grote Zelfzorgboek van 23 april is gesloten.

Het spijt ons, maar de donateursactie van Het Grote Zelfzorgboek is gesloten. De actie was een groot succes waardoor we snel door onze voorraad heen zijn gegaan. 

Wilt u toch mensen helpen met psychische problemen en psychisch leed voorkomen? Doneer dan aan MIND. Met uw steun kunnen wij belangrijke projecten uitvoeren, (anoniem) hulp bieden, actievoeren en voorlichting geven.

Want bijna 1 op de 2 Nederlanders krijgt in zijn of haar leven te maken met psychische problemen. Wij zijn er voor hen en hun naasten. 

Dus namens al deze mensen en namens MIND hartelijk dank voor uw steun!

Met vriendelijke groet,

MIND 

 

**) Zoek ANBI

Bovenkant formulier

Naam van instelling: WIJZIJNMIND of MIND

Categorie

Geen voorkeur

Doelgroep

Geen voorkeur

Werelddeel

Geen voorkeur

Organisatiegrootte

Geen voorkeur

Onderkant formulier

Zoekresultaten

De door u opgegeven ANBI is niet gevonden.

Alleen ANBI’s die een abonnement hebben afgesloten bij Intervivos B.V. h.o.d.n.: ANBI.nl worden getoond op deze website.

 

 

 

 

Saul schrijft Paul:

MIND wil niet zeggen wat ‘app-wegwijzer’ kost, waarom de app er nog niet is en waarom die app eigenlijk nodig is.

 

Beste Paulus,

Goed verhaal had je over die VGZ Directeur Zorg die denkt dat ggz hulpvragers zomaar in haar valse verhaal geloven. Ik schrijf je vandaag omdat ik al een poosje bezig ben informatie van MIND te krijgen over een zogenaamde GGZ-appwegwijzer die er nog niet is maar in elk geval veel geld kost. Hoewel: ook nu wil MIND natuurlijk weer niet zeggen wat de echte kosten zijn. MIND wil ook niet vertellen wanneer die app er komt. MIND wil ook niet zeggen waarom die app eigenlijk nodig is en wie er iets aan zou kunnen hebben. Wat is er aan de hand? Lees en huiver (maar weer eens). Ik waarschuw je vast: blijf goed opletten want het is een ingewikkeld verhaal met veel (opzettelijk?) onduidelijke aspecten.

 

In augustus 2019 sluit MIND een overeenkomst met Orcha.uk. Een multinational, volgens MIND: ‘Een toonaangevende specialist is op het gebied van de beoordeling van health apps. Het doel is via een ‘GGZ Appwegwijzer’ overzicht aan te brengen in het Nederlandse ‘oerwoud’ van apps en andere e-healthtoepassingen die de geestelijke gezondheid bevorderen. Hiermee worden mensen beter geïnformeerd over de kwaliteit en functionaliteit van deze apps en kunnen zij uit het hele aanbod gemakkelijker een keuze maken. De GGZ Appwegwijzer wordt ontwikkeld door MIND in coproductie met GGZ Nederland en hun leden.’ Dus: om een oerwoud te bestrijden maak je er een stukje oerwoud bij.. Ben je er nog, Paulus?

Waarom een Engels multinational? Wie betaalt dat dat? MIND? Nee, het geld komt van een aparte regeling die is gelabeld als VIPP GGZ*). In 2018 werd de VIPP GGZ door VWS met 50 miljoenen euro gevuld, geld van de overheid. Op de website van VIPP GGZ wordt vervolgens in vakjargon omstandig en met vele slagen om de arm uitgelegd welke instellingen subsidie mogen aanvragen. Blijkbaar is MIND ook een van de organisaties die als GGZ-instelling wordt beschouwd, want ook MIND heeft een leuk idee: een app om andere apps mee te kunnen selecteren. Gericht op gebruikers. Gebruikers? Ja, gebruikers. Wie dat zijn? Geen idee.

Maar die app is dus nergens te vinden. De termijnen waarop de VIPP GGZ subsidies moeten worden besteed en ‘producten’ zichtbaar moeten zijn, worden in de periode tot vandaag geregeld opgerekt. En opvallend: in die aanpak van VIPP GGZ komt ook MedMij weer aan de oppervlakte. Je weet toch nog wel, Paulus? En het zal toevallig zijn, maar MedMij wordt onder andere aangestuurd door ene Ronald Gorter, voormalig collega-bestuurder van mevrouw Ter Avest van MIND. Ik zei al, vast toevallig.

Kortom, ik mail naar VIPP GGZ om informatie. Immers VIPP GGZ laat op haar website weten: Heeft u vragen over de VIPP GGZ regeling, wilt u een voorbeeld delen of op andere wijze informatie uitwisselen? Neem dan contact op met het programmateam VIPP GGZ.  Dat doe ik dus per mail**), hoewel ik op de website niet kan vinden wie in dat programmateam zitten. Ik zie wel een foto, maar daar staan geen namen bij. Op vriendelijke toon wordt in een antwoordmail verwezen naar MIND:’Bedankt voor je bericht. Met deze vragen kan je het beste contact opnemen met MIND. Zij zijn verantwoordelijk voor de realisatie van de app-wegwijzer.

Prima, ik mail diezelfde dag met dezelfde vragen naar een contactpersoon van MIND. Vervolgens hoor ik niets. Ook geen ontvangstbevestiging van mijn e-mail. Ik ga maar weer eens digitaal buurten bij VIPP GGZ. Waarom antwoordt MIND niet. Heel vriendelijk VIPP GGZ: Voor vragen over de App Wegwijzer en de realisatie daarvan bent u toch bij MIND aan het juiste adres.

Wellicht dat ze nog geen tijd hebben gehad uw mail te beantwoorden. Tja.  

 

*)

VIPP GGZ  staat voor (ja, echt): Versnellingsprogramma Informatie-uitwisseling Patiënt en Professional

Geestelijke Gezondheidszorg. De VIPP GGZ regeling gaat over het beter inzicht geven aan patiënten over hun gezondheid, eenduidigheid in verslaglegging, de uitwisseling van gegevens, het vergroten van de medicatieveiligheid en het stimuleren van eHealth. Deze regeling draagt bij aan het vergroten van de eigen regie van de patiënt over zijn of haar zorgproces, het verkorten van de wachttijden en het reduceren van administratieve lasten. Ook geeft het een impuls aan sector-overstijgende samenwerkingen.

 

**)

Geachte heer, mevrouw,

In augustus 2019 sloot MIND een overeenkomst met Orcha waarin werd bepaald dat er een app zou worden geproduceerd. De inzet van Orcha zou moeten leiden tot een GGZ Appwegwijzer waarvoor zowel door MIND als door GGZ NL input zou worden geleverd. De subsidie voor de ondersteuning van Orcha en de bouw van de app zelf zou zijn gevonden binnen de VIPP GGZ regeling. Mag ik u vragen om onderstaande vragen te beantwoorden? Is mijn (korte) veronderstelling juist? Zo ja, is de app al bereikbaar voor consumenten? Zo ja, is bekend hoe de gebruikers de app beoordelen? Waar kan ik de subsidieverlening (bedrag, verdeling van het bedrag en de voorwaarden) vinden?

Met dank voor uw aandacht,

Vriendelijke groet,

.

 

 

 

 

Nu is ook MIND-vazal Ypsilon begonnen met een oproep tot klikken.

Eerst de gemeenten en nu de ggz-zorg.....

 

Beste Saul,

 

Dank voor je brief over die VGZ Directeur Zorg die hulpvragers face to face hulp wil onthouden. Levert meer op, heb ik begrepen. Waar die Corona al niet goed voor is.

 

Ik kon het niet laten om een andere schandelijke actie aan je te melden. Nu komt ie (weer) uit de hoek van de patiëntenkoepel MIND. Enkele weken geleden hadden we het over MIND (de koepel zelf) die mensen opriep om te melden als gemeenten zich niet hielden aan de regels van de VNG, de koepel van gemeenten. MIND zou dan wel even zorgen voor een bestraffend overleg en het innen van geld, deels voor eigen gebruik natuurlijk. Nu is er ook een MIND-vazal die zich gaat richten op verklikken. MIND Ypsilon, met die volgzame directeur Bart Stavenuiter, je weet wel die afgewezen werd voor een goed betaalde directiepost bij MIND. MIND Ypsilon roept per Twitter mensen op om ggz-instellingen die nog geen bezoek toelaten te verklikken. En passant stigmatiseert MIND Ypsilon dus door bij voorbaat een negatief etiket te plaatsen op een sector.

Natuurlijk wordt niet uitgelegd wat MIND Ypsilon daarmee wil, maar dat laat zich wel raden. Lekker namen en rugnummers in de media gooien zodat er beschuldigd kan worden. Geen openheid naar het eigen functioneren (wat doet MIND Ypsilon eigenlijk??) en geen woord over een oplossing voor mensen die in die instellingen verblijven. Maar vooral, een cultuurtje van verraden creëren. Ik ben bijna oud genoeg om daarbij te denken aan een eerdere periode in de geschiedenis, maar ja, als ik dat met elkaar verbind dan ben ik misschien zelf wel ongepast bezig, dus dat doe ik maar niet.

MIND Ypsilon is een club voor naasten en familie. Voor naasten van wie zult u misschien denken. Nou, voor naasten die hulp vragen en krijgen vanuit de ggz, intra- of extramuraal. Die naasten (en nu bedoel ik dus de naasten die hulpvragers zijn) zitten echt te wachten op het beschadigen en besmeuren van ggz instellingen die hun best doen om in de Coronatijd goede hulp te blijven bieden en de naasten van de naasten en familie veilig te houden.

Die verwerpelijke oproep van een naastenclub dient geen enkel doel, sterker: het verslechtert de positie van de naasten (die hulp vragen en krijgen). Je hoort wel eens ‘Van je familie moet je het hebben.’ Dat staat voor: Je kunt op je familie niet vertrouwen. Ik heb een variant bedacht: 'Van MIND Ypsilon moet je het hebben.’ En gek genoeg, er komt zo maar een andere uitdrukking bij me binnen (en jij weet als geen ander dat ik niet goed ben in uitdrukkingen): Barbertje moet hangen. En dat staat weer voor: Ook al ben je onschuldig, je zal toch als schuldige aangewezen worden.

Dat laatste is zo’n beetje de lijfspreuk van MIND en naar nu blijkt, ook van een van de MIND-vazallen. Ben benieuwd.

 

Groet, Paul.

PS Ik zag je vandaag langs lopen en je liep op minder dan 1,5 meter van je voorganger. Mag niet. Dit keer zie ik het door de vingers, maar ik heb je buren wel gevraagd om te melden als je het weer doet.

 

 

 

 

Paul schrijft Saul:

Valse complimenten van Directeur Zorg;

GGZ pas op je kippen als VGZ de passie preekt*)

 

Ha Saul,

Jij bent vast niet bij VGZ verzekerd voor je ziektekosten. Dat zou niet best zijn en tegelijk weet ik ook wel dat die ziektekostenverzekeraars niet veel van elkaar verschillen. En al helemaal niet als het gaat om de belangen (lees inkomsten) van de aandeelhouders. Maar ik wil het toch even hebben over VGZ. Ik las in Zorgvisie een artikel waarin de Directeur Zorg van VGZ de loftrompet afsteekt over de zorgaanbieders in de ggz. Het is een walgelijk verraad van die mevrouw Marjo Vissers aan zorgaanbieders (en dan bedoel ik de mensen die echt hulp verlenen, niet de bestuurders, aandeelhouders en instellingsdirecteuren) die dagelijks hun uiterste best doen om hulp, steun en zorg te verlenen in de ggz.

Ze vindt dat die hulpverleners (maar ze bedoelt eigenlijk de instellingen) het nu zo goed doen. De Coronacrisis heeft haar op een idee gebracht: Waarom zouden we ‘op afstand’ zorg verlenen aan hulpvragers in de ggz niet gewoon voortzetten als de Coronacrisis niet meer om die noodvoorziening vraagt?, is haar retoriek. Met andere woorden: zorg op afstand kost veel minder en levert meer ruimte om geld te verdienen voor aandeelhouders van de ziektekostenverzekeraars. In het artikel met mevrouw Vissers gaat het behalve die ene zin over geld.

Ze praat over hoe goed VGZ is in onderhandelen(!). Ze plaatst zichzelf op de stoel van de behandelaar want ze weet dat 10 tot 20 procent van de ggz behandelingen onzinnig is. Die constatering heeft ongetwijfeld gevolgen voor het pakket verzekeringen dat in 2021 wordt aangeboden. Ze weet ook dat zorg op afstand gewoon de zorg face to face kan vervangen. Let op: dat wordt de nieuwe 1,5 meter maatschappij van VGZ en collega ziektekostenbedrijven: eerst op afstand de therapeut of behandelaar vragen om zorg en dan pas, na goedkeuring van de VGZ de zorg face to face aanbieden. Onder restricties, dat wel natuurlijk. Mevrouw Vissers heeft zich natuurlijk niet laten leiden door de berichtgeving vanuit patiënten- en cliëntenorganisaties. Daar bleek en blijkt dat zorg op afstand echt een noodmaatregel is en zeker geen vervanging van die andere zorg. Maar mevrouw Vissers hoeft dat ook niet tot zich te laten doordringen; ze is Directeur Zorg bij VGZ en dat is a priori en a posteriori een functie die geld moet opleveren. Ongetwijfeld voor mevrouw Vissers zelf en zeker ook voor haar opdrachtgever.

Haar uitlatingen hebben zonder uitzondering een dubbele bodem. Erger nog: het is een ernstige belediging voor iedereen die betrokken is bij echte hulp, zorg en steun in de ggz. En nog meer: elke hulpvrager die zich voor ziektekosten heeft aangesloten bij VGZ zou die beslissing moeten terug draaien, hoewel de andere ziektekostenbedrijven niet veel beter............De ggz moet op haar spreekwoordelijke kippen passen als mevrouw Vissers van VGZ de passie van de geldhonger preekt.

Groet, Paul.

PS (Bij elkaar koffie drinken is toch fijner dan brieven per e-mail…)

 

*) https://www.zorgvisie.nl/vgz-petje-af-voor-stappen-ggz-in-coronacrisis/

 

 

Zuster, als mijn vrouw nog een dochter krijgt dan mag jij het zijn

Franciene Timmers werkte 27 jaar in de zorg voor dementerende ouderen. Inmiddels is ze als professional werkzaam in een andere sector van zorg. In 2016 vatte ik samen met haar een aantal van haar ervaringen en gedachten samen in een boek. De actuele ontwikkelingen in de zorg voor oudere mensen in verpleeghuizen brengt me ertoe het boek nog eens onder de aandacht te brengen.

‘Er is geen enkele dienst waarin Franciene en haar collega’s niet twijfelen, aarzelen, maar toch de oplossing moeten vinden. Niet zelden vormen procedures, regels en formele opdrachten (onnodige) obstakels. Partners, familieleden en andere betrokkenen stellen hoge eisen aan de zorg voor hun dierbaren en ze vinden dat de professionals daaraan altijd moeten voldoen.

Franciene Timmers vertelt openhartig en stelt zich kwetsbaar op. Ze laat op een indringende manier zien en voelen welke wanhopige pogingen mensen met dementie dag in dag uit ondernemen om hun onvindbare leven terug te vinden en ze geeft een heel persoonlijke inkijk in de worsteling van professionals in de pleegzorg om hun daarbij te helpen, niet zelden tegen beter weten in.

ISBN 978 90 8666 395 8  NUR 740

PC.

 

 

Saul schrijft weer een brief aan Paulus:

Hope=dope, PSV en de valse hoop van MIND

 

Hey Paulus,

 

Dank voor je brief. Dat MIND nooit wil vertellen wat iets kost, dat wist ik eigenlijk wel. Maar het blijft een vreemde en zeker onacceptabele opstelling van een koepelclub die met geld van ons allemaal de etalage vult.

Ik wil je in deze brief deelgenoot maken van enkele dingen die op mijn pad kwamen, afgelopen weekend. En ze hebben, voor mij althans, te maken met MIND. Zal je niet verbazen, hahaha.

 

Ik ben het boek van Flip Jan van Oenen*) aan het lezen. Een heel boeiende kijk op psychotherapie. Aanrader, ook voor jou. Elke zin daagt je uit om lang en diep na te denken. Een van zijn opmerkingen houdt mij nogal bezig: HOPE=DOPE. Hij geeft daarmee aan dat we (in de psychotherapie) bezig zijn om overspannen verwachtingen te creëren van wat we met therapieën, (nieuwe) behandelmethoden en onderzoeken kunnen bereiken. ‘Hoop is uitstel. Hoe meer hoop, hoe minder actie. Hoop op verandering belet ons de noodzaak tot verandering, verzet, aanpassen of verdragen onder ogen te zien’. Elders in zijn beschouwing van wat psychotherapie wel en niet vermag, wijst Van Oenen op de instandhouding van een systeem van onrealistische en negatieve verwachtingen die hulpvragers feitelijk op het verkeerde been zetten en de kans ontnemen om echt te herstellen.

 

Die twee aspecten van zijn verhaal doen me denken aan MIND. Een koepel die valse hoop verkoopt. Bijvoorbeeld door een boek van Psychologie Magazine te kopen, kan je psychische problemen en rugpijn voorkomen. Bijvoorbeeld door op palen te gaan staan kan je de wachtlijsten in de ggz verkorten. Bijvoorbeeld door bij MIND je geld te doneren help je psychische problemen voorkomen. Bijvoorbeeld door je geld (en overheidssubsidies) te besteden aan een overeenkomst met een Engelse appbouwer(!) help je mensen die hulp nodig hebben. Bijvoorbeeld door je als patiënten- en clientenstichting aan te sluiten bij MIND heb je invloed in het politiek bestuur van ons land (!). Bijvoorbeeld door gemeenten te checken op het naleven van de regels van hun eigen koepel (VNG) kan je MIND inschakelen om geld te vangen dat je anders niet zou hebben gekregen. Bijvoorbeeld een bedreiging van een verwarde man aangrijpen om de livestream huiskamer van het scherm te halen (MIND wil niet betalen voor een product dat z’n etalagewaarde al heeft gehad na het beeldbellen met Hare Majesteit). Enfin, ik kan nog wel even doorgaan. MIND=DOPE, komt dan bij me op.

 

Ik las in diverse kranten dat het management van de voetbalclub PSV (Eindhoven) 20% van haar salaris inlevert om de club te helpen het hoofd boven water te houden. Een mooi gebaar. Niet meer en niet minder. De spelers overleggen nu of ze zelf ook een financiële injectie voor hun (eigen) rekening gaan nemen. MIND doet dat niet. De directeur-bestuurder, de bestuursadviseur/fondsenwerver en de directeur denken er niet over. Nee, MIND gaat de mensen die hulp nodig hebben juist vragen om aan MIND te geven. MIND haalt het niet bij de betrokkenheid en verantwoordelijkheid die de managers en straks vast ook de spelers van PSV aan de dag leggen.

 

MIND verkoopt valse hoop. MIND zorgt voor u, MIND biedt hulp, MIND vertegenwoordigt uw belangen in Den Haag, MIND is DE organisatie voor alle hulpvragers in de ggz (minder dan 5%), MIND zit aan tafel met zorgverzekeraars (zeker, om het belang van hulpvragers te ruilen voor geld), MIND zorgt ervoor dat uw privacy beschermd wordt (SBG en AKWA (met vertegenwoordiging van MIND) zijn door de overheid gekapitteld over hun werkwijze inzake privacy van hulpvragers), MIND maakt geen gebruik van uw gegevens als u zich aanmeldt voor een bijdrage aan MIND (maar u wordt wel gebeld of gemaild daarna…..).

Als we het verschrikkelijke CORONAvirus effectief hebben bestreden, is het misschien tijd om te gaan werken aan het ‘virus’ van de valse hoop. Misschien is daarvoor alvast meer nodig dan 1,5 meter afstand tot organisaties als MIND.

 

*) ‘Het misverstand psychotherapie’; Flip Jan van Oenen; Boom/deTIJDSTROOM, Amsterdam; ISBN 978 90 2443 023 9

Verder niets bijzonders; anekdotes over Hoensbroek in bezettingstijd

 

Mijn vader Albert Custers maakte tijdens de Tweede Wereldoorlog deel uit van de illegaliteit en het verzet in Hoensbroek. Nog tot ver in de jaren 70 was de oorlog geregeld aan de orde in ons gezin en in onze familie. Ook de broers en andere familieleden van mijn vader en mijn moeder namen deel aan acties tegen de Duitse bezetters in en rond het Limburgse mijnwerkersdorp.

In de 70 er en 80 er jaren werkte ik als journalist en redacteur voor het Limburgs Dagblad, Welzijnsweekblad en Binnenlands Bestuur, Achter het Nieuws (VARA) en de provincie Limburg. De grootste drijfveer om het vak van journalistiek uit te oefenen was (en is nog steeds) nieuwsgierigheid.

Vandaar ook dat ik mijn vader in die jaren zoveel en zo vaak mogelijk vroeg naar die oorlogsgeschiedenis. Met nauwelijks verhulde tegenzin gaf hij antwoord op mijn eindeloze reeks vragen. Voor hem was de oorlog afgelopen en het was alleen maar vervelend dat een journalist, zijn zoon, hem informatie probeerde te ontfutselen. Op een gegeven moment kreeg hij in de gaten dat ik ooit wilde publiceren over die vraag- en antwoordsessies tussen hem en mij. ‘Ik wil niet dat je er iets over schrijft zolang je moeder en ik nog leven.’ Dat heb ik toegezegd en ik heb me ook gehouden aan die opgelegde afspraak.

In 2011 heb ik ter gelegenheid van mijn 60 ste verjaardag de uitgave ‘Verder niets bijzonders’ in samenwerking met Boekenplan Maastricht gepubliceerd.

ISBN 978 90 8666 216 6 NUR 693

 

 

 

 

 

 

Paulus schrijft Saul een brief:

Waarom wil MIND toch nooit vertellen wat iets kost?

 

Ha Saul,

 

Dank voor je brief over MIND en het glossy bureau dat ze hebben ingekocht voor een advies over het Hoofdlijnenakkoord GGZ. Ik had daarop willen reageren, maar er is een bericht van VWS binnen gekomen dat ik je niet wil onthouden omdat we het er eerder al eens over hebben gehad.*)

Hoe gaat het met je? Geen Coronaproblemen hoop ik. We hebben elkaar gisteren nog per telefoon gesproken over die boekverkoopactie van MIND en toen was alles oké bij jou, maar ik vraag toch nog maar even. Bij mij is alles prima.

 

Ik had er niet meer op gerekend, maar na bijna twee maanden heb ik een antwoord gekregen op vragen die ik voorlegde aan MedMij, Patiëntenfederatie en tenslotte aan VWS. Dat was op 25 februari. Nee, dit jaar, grapjas.

Volgens VWS ontving MedMij in 2018 2,7 miljoen euro en in 2019 3,6 miljoen euro voor een ‘veilig en betrouwbaar’ programma om digitale gegevens van hulpvragers te delen met, ja met wie eigenlijk allemaal? Dat ‘veilig en betrouwbaar’ is een fake zoals we al weten.

Los van die claim van MedMij dat alles’ veilig en betrouwbaar’ is, verbaast mij nog iets anders. En dat is dat er in de ggz heel vaak zo moeilijk wordt gedaan als je vraagt wat iets kost. Nu gaat dat ‘veilige en betrouwbare’ programma van MedMij over gegevensuitwisseling in de hele gezondheidszorg, maar ik beperk me maar even tot het ggz-domein. We zien het bijvoorbeeld heel duidelijk bij MIND. Dat valt extra tegen omdat je van een koepel die zegt alle hulpvragers in de ggz te vertegenwoordigen anders verwacht. Dat MedMij geen antwoord geeft (men zei zelfs: dat weten we niet!) op een vraag naar kosten, vind ik niet verrassend. Maar MIND? Inmiddels weten jij en ik natuurlijk wel dat ook MIND zich in stilzwijgen hult als je vraagt naar inkomsten en uitgaven, maar toch.

 

Zo is er nooit antwoord gekomen op vragen van jou (en soms ook van mij) naar de kosten van die paalzitacties, de kosten van die live uitzendingen van OotB, de kosten van die website (waarvoor ze 2 jaar geleden wel 1 miljoen euro ontvingen), de kosten van dat vreemde contract met de multinationale appbouwer Orcha.uk, de kosten van allerlei externe inhuur, enzovoort. Er liggen nog 36 vragen van jou en van mij bij MIND (voorgelegd in 2017) die onbeantwoord zijn gebleven en die soms ook verwezen naar onbekende uitgaven.

Waarom wil MIND toch nooit vertellen wat iets kost? Ik weet het antwoord niet, maar ik kan wel bedenken wat daarachter zit. De kosten van dat bureau in Amersfoort zijn torenhoog. De kosten van de wel heel brede top van de patiëntenkoepel (een directeur-bestuurder, een bestuursadviseur, een directeur, een batterij aan mensen die zich beleidsadviseur noemen) zijn hoog. De kosten van de inhuur moeten wel hoog zijn als je ziet dat MIND steeds grijpt naar glossy bureaus en voor alles wat ze zelf kunnen bedenken toch externe adviseurs inhuren. En zo zou ik nog wel even door kunnen gaan. Toen we keken naar het financiële plaatje van MIND in 2018 bleek dat meer dan de helft niet aan hulp en steun wordt uitgegeven, maar aan bovenstaande ‘doelen’………  We moesten wel goed achter die cijfers kijken, want het uitgavenpatroon van MIND is goed verpakt. En daar komt nog bij dat MIND contractpartijen onder druk zet om ons (en dus anderen ook) te informeren over kosten van samenwerking met MIND. 

 

Die jaarverslagen verhullen nu precies de dingen die we willen weten. Belangrijker nog: donateurs, subsidiënten en mensen die MIND een goed hart toedragen willen en moeten weten waar hun geld naartoe gaat. En in deze laatste opmerking zit naar mijn mening het antwoord op de vraag: Waarom wil MIND toch nooit vertellen wat iets kost? Als dat wel volledig en onbedekt zou worden gecommuniceerd, dan zouden de groepen die ik zojuist noemde wel eens kunnen gaan nadenken over het schenken van hun geld en hun vertrouwen…….. Een bij effect zou zijn dat anderen niet hoeven te gissen naar hoe het zit. Het zou complottheorieën kunnen voorkomen.

 

Nou, dat was het weer even voor nu. O, wacht even: we zouden proberen in het kader van constructive journalism ingaan op hoe het anders zou kunnen/moeten gaan. Goed. Ik stel voor dat MIND een continue, volledig toegankelijke en interactieve update op de website plaatst waarin van dag tot dag financiële transacties worden gepubliceerd. Ik wil dat MIND de vastgestelde verslagen van bestuurs- en Raad van Toezicht vergaderingen publiceert. Ik wil dat MIND alle plannen voor aanbestedingen, overeenkomsten en acties publiceert alvorens ze in praktijk te brengen. Ik wil dat MIND in personeels-- en salarisbelasting wordt gehalveerd en een echte dienstverlenende voorziening voor hulpvragers wordt.

 

*)           

Onafhankelijke Medmij bestuurder? Veilig en betrouwbaar?

Gepubliceerd op www.MINDyousaulenpaul.nl op 12 februari 2020.



MIND maakt reclame en verkoopt (boek van) Psychologie Magazine;

En met een donatie ‘help je psychische problemen en rugpijn voorkomen’….

 

Saul: Ze maken het elke keer weer bonter bij MIND. Hoelang duurt het nog voordat iemand…

Paul: Voordat iemand daar eens een stokje voor gaat steken, bedoel je dat?

Saul: Inderdaad. Voor MIND is de zorg een markt waar de koepel kansen ziet om winst te maken.

Paul: Koffie?

Saul: Doe maar.

Paul: Wat is er nu weer precies dan?

Saul: Ze maken op hun website reclame voor Psychologie Magazine.*)

Paul: Is daar iets mis mee?

Saul: Dat is een magazine dat in menige kring van psychologen en psychiaters de wenkbrauwen…

Paul: Doet fronsen. Ja, heb ik ook wel vaker gehoord.

Saul: En daarbij is het een commerciële marktorganisatie die verlegen zit om abonnees en geld.

Paul: Dat is dan een overeenkomst met MIND.

Saul: MIND doet het weer slim trouwens.

Paul: Hoezo?

Saul: Onder het mom van een donatie aan MIND.

Paul: Worden die inkomsten in mindering gebracht op de subsidies van de overheid?

Saul: Geen idee. Maar het is nog gekker: als je 8,95 euro stort op de rekening van MIND, dan…

Paul: Krijg je dat boek kadoo? Is dat wat ze zeggen? Het kost in de winkel 9,95 euro……

Saul: Hahaha. Ja. Ik lach wel maar het is erg. Ze weten dat de actie tot 5 mei loopt.

Paul: Hoeveel boeken gaan ze proberen te verkopen?

Saul: Dat weten ze niet, tenminste dat zeggen ze niet bij MIND. OP=OP is het thema.

Paul: Een MIND-variant op het thema VOL=VOL voor lobbylessen van MIND.

Saul: Tja, treurig.

Paul: Die 8,95 euro gaat de ggz in ons land helemaal veranderen, begrijp ik uit de MIND-advertentie.

Saul: Ja. MIND: ‘Met jouw bijdrage help je mee aan het voorkomen van psychische problemen’.

Paul: Waaat? Dat bespaart heel veel psychotherapeuten, psychiaters en andere hulpverleners.

Saul: Ja, als je het MINDgeloof aanhangt dan word je een gelukkig mens.

Paul: Maken ze met die claim al die aangesloten patiënten-/cliëntenorganisaties niet overbodig?

Saul: Directeur Stavenstuiter van Ypsilon kan vast op zoek naar een ander baan. Zou je denken.

Paul: Nee hoor, Bart, je blijft echt wel aan de slag. En excuses voor de grofheid van Saul.

Saul: Als je dit leest dan kan je MIND echt niet meer serieus nemen. Erger: het is een stuitende claim!

Paul: Ik lees nu wat je in dat boek gaat aantreffen. Nou, dat getuigt wel van veel deskundigheid.

Saul: Het is precies wat Psychologie Magazine wil uitstralen en aanbieden.

Paul: MIND en dat magazine zitten wel mooi op een level.

Saul: Kijk ook eens naar die opmerkingen over privacy…… Er staat trouwens: ‘Jouw bijdragen helpt’.

Paul: Niet flauw doen Saul.

Saul: En ze vermelden ook een 'nieuwbrief', dat is een samentrekking van Nieuwsbrief en nieuwe brief.

Paul: Je doet echt flauw. 

Saul: Ik zie ook dat je brein je kan verlossen van je rugpijn.

Paul: Genoeg nu!

Saul: Kijk ook even naar al die gegevens die MIND via zo’n donatie van je binnenhaalt.

Paul: Ik zie het en de gulzigheid kan niet op zie ik ook.

Saul: Klopt.  Ze willen je telefoonnummer en dan gaan ze je bellen en vragen ‘om (extra) steun.

Paul: En ze verwijzen in het privacy statement naar de voorwaarden van Psychologie Magazine.

Saul: Ongelofelijk! En die voorwaarden kent iedereen natuurlijk….

Paul: Ik ga dat niet doen.

Saul: Was je dat van plan dan?

Paul: Nee. Ik koop voor 1 euro meer het boek in de winkel als ik het al zou willen hebben.

 

*) ADVERTENTIE MIND:

In samenwerking met Psychologie Magazine bieden wij je exclusief, als MIND-relatie, Het Grote Zelfzorgboek aan. In deze special vind je onder andere; Verlost van je rugpijn dankzij je brein - Wat je lichaam je vertelt en Mini-meditaties. Vooral nu veel mensen verplicht thuiszitten is dit een fijn en nuttig boek om te lezen. Het Grote Zelfzorgboek krijg je CADEAU bij een donatie vanaf € 8,95! Reageer snel, want de actie loopt tot 5 mei a.s.! Of eerder als alle boeken op zijn. Want OP =OP! Jouw bijdragen helpt mee aan het verbeteren van psychische gezondheid en het voorkomen van psychische problemen. Alvast dank.

IK DONEER EENMALIG € 15€ 8,95€ 10 Anders Man Vrouw Voornaam * Tussenvoegsel Achternaam * Postcode  * Huisnr. * Toevoeging Straatnaam * Woonplaats *

Telefoon.  Indien je hier jouw telefoonnummer invult, dan kan MIND je bellen om je te informeren over psychische gezondheid, de activiteiten van de organisatie en/of om (extra) steun te vragen. E-mail * Machtiging iDeal IBAN

Ja, houd mij via e-mail op de hoogte over ontwikkelingen op het gebied van psychische gezondheid en de activiteiten van MIND.  Verstuur Privacy Statement

In het kader van jouw donatie, deze actie en de nieuwbrief (als je daarvoor aangemeld bent) verwerken wij jouw persoonsgegevens. In dit privacy statement lees je waarom wij jouw gegevens verwerken, wat wij daarmee doen en wat jouw rechten zijn. 

Actievoorwaarden

Deze actie loopt t/m 5 mei 2020 of eerder als de voorraad op is. Hierbij geldt, wie het eerst komt wie het eerst maalt. Dit is geen product van MIND maar een product van Psychologie Magazine (WPG Media) en hierop zijn hun algemene voorwaarden van toepassing. Het Grote Zelfzorgboek wordt in de week na 5 mei gratis thuisbezorgd (aanbieding geldt alleen in Nederland). Als u op deze actie reageert geeft u Psychologie Magazine toestemming om u eenmalig te benaderen betreffende deze actie.

 

 

 

Saul aan Paulus:

MIND huurde glossy adviesbureau in voor advies Hoofdlijnenakkoord GGZ;

De ggz is een markt en de hulpvrager is een consument

 

Beste Paulus,

We hebben besloten een poos thuis te blijven en elkaar zo af en toe een brief te schrijven. Ik bijt de spits af. We hebben wat meer tijd dan anders en dus besluiten we (ook) te neuzen in digitale en hardcopy documenten van wat oudere datum. Allemaal verbonden met de ggz. Logisch, dat was het domein waar onze professionele interesse en empathie naar uit ging. Nu, na onze pensionering, is de verbondenheid ermee gebleven.

Zoals gezegd, ik doe de eerste duit in het zakje. En die duit brengt me als vanzelf bij een thema dat we wel eens eerder hebben belicht: waar gaat het geld voor echte hulp in de ggz eigenlijk naartoe?

 

5% van hulpvragers in ggz en 95% niet…

Ik kwam kortgeleden terecht bij documenten over het Hoofdlijnenakkoord ggz. Tussen 2016 en 2026 wordt door VWS minstens 50 miljoen euro gestoken in een onderzoeksprogramma dat in dat akkoord een belangrijke rol moet spelen. Patiënten en cliënten in de ggz worden betrokken bij de invulling van dat programma. En je zal niet anders verwachten: MIND vertegenwoordigt die hulpvragers. Let wel: MIND vertegenwoordigt minder dan 5% van alle hulpvragers in de ggz. Van 95% weten we niet wat ze willen en wensen, behalve dan dat MIND zegt dat dat wel even wordt meegenomen in de opstelling van de koepel naar overheid, zorgverzekeraars en andere belangengroepen. We hebben in onze koffiegesprekken op www.MINDyousaulenpaul.nl inmiddels wel andere ontdekkingen gedaan en becommentarieerd. Maar goed, dat laten we even liggen nu.

Ik wil het met je hebben over die vertegenwoordiging via MIND in al het overleg over dat onderzoeksprogramma. Er is maar een persoon die je bijna overal tegenkomt: de bestuurssecretaris van MIND*). Hij heeft 50 mensen in de patiënten- en cliëntenomgeving geselecteerd die hem mogen helpen om mee te praten over welke onderzoeken in de ggz worden voorgelegd aan VWS (via de NWO en ZonMw). Ik neem aan dat die 50 mensen van dat panel zomaar uit die minder dan 5% hulpvragers in de ggz zijn gerekruteerd, maar dat weet ik niet zeker. Ik heb de bestuurssecretaris vandaag per e-mail gevraagd of hij kan aangeven wie die groep van 50 mensen zijn en waar ze vandaan komen. In elk geval zijn het niet alleen ervaringsdeskundigen of mensen die hulp nodig hebben, want er mogen ook ‘mensen die iets met de thema’s van doen hebben’in het panel zitten…

 

Strategieën in gereguleerde markten als de zorg…

Je zou denken dat die bestuurssecretaris die belangrijke input een op een inbrengt in dat overlegcircus rondom die onderzoek agenda. (Er moet veel overlegd worden want er is 50 miljoen euro te verdelen.) Stel dat hij dat wel zou doen, dan heeft dat nauwelijks kans van slagen tussen al die goed gedocumenteerde, wetenschappelijke geschoolde en commerciële zwaargewichten die zich hebben gemeld als artiesten in het overlegcircus. Dan zijn er nog ZonMw en vooral de NWO (Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek). Die zijn weer tussenstations om de subsidiestroom in ‘goede banen’ te leiden. Interessant is trouwens dat je (te) vaak dezelfde namen tegenkomt in die circuits. Het lijkt er op dat ze vooral met elkaar in discussie zijn……

Maar terug naar MIND. Die bestuurssecretaris heeft misschien wel verstand van fondsenwerving, maar legt het volkomen af in de piste die ik hiervoor heb benoemd. Dat weet ie en daar heeft ie iets op gevonden: hij heeft een glossy adviesbureau ingehuurd om hem back up te geven voor die vergadertafels waar hij vast op de tweede of derde rij mag aanschuiven. Dat bureau laat op de eigen website weten vooral geïnteresseerd te zijn in ‘Strategieën in gereguleerde markten zoals de zorg’.

 

Het maakt MIND niet uit als er maar geld binnen komt…

Als je kijkt naar de glossy presentatie van teamleden met foto dan valt meteen op dat ze hun expertise en insteek niet hebben gedoneerd aan echte zorg voor echte hulpvragers, maar in domeinen als economie, techniek en de markten van elektriciteit, gas, water, tariefregulering warmtenetten en vooruit dan: ook in de meerjarencontracten tussen ziekenhuizen en zorgverzekeraars. Verder pocht die website nog over ervaren consultants in econometrie, mededinging in de zorg en er is ook wel een enkeling die gezondheidswetenschappen heeft gestudeerd. Met alle waardering voor die knappe en ervaren mensen, moet MIND juist zo’n adviesbureau inhuren om belangen van hulpvragers in de ggz over het voetlicht te brengen? Ik zeg: fout. Tegelijk weet ik dat MIND daar zelf geen probleem mee heeft. MIND is niet bezig met echte hulp, maar met windowdressing, met het optuigen van de etalage. MIND ziet hulpvragers als een optie om te blijven voortbestaan. MIND maakt het niet uit als blijkt dat de bestuurssecretaris alleen voor spek en bonen mee mag doen met de professionals die het geld voor onderzoek verdelen. Wellicht zal er af en toe een stapeltje geld richting MIND worden geschoven om de geluiden van hulpvragers niet al te belemmerend te laten zijn voor het ‘echte onderzoekswerk’ en om de politiek het idee te geven dat patiëntenbelangen echt meetellen. En dat lukt prima. Zeker als MIND zelf de marktdenkers vraagt om de MIND-inbreng te helpen formuleren. Ik heb de bestuurssecretaris van MIND in dezelfde e-mail ook nog gevraagd wat zo’n advies kost. Ben benieuwd, Paulus, of ik er nog iets van hoor.

 

Geen zorgmarkt, maar zorg…

En ik weet wat je nu gaat vragen, beste vakcollega in ruste: Wat zou jij, Saul, dan willen? Zeker, een terechte vraag. Ik wil dat alle onderzoeksorganisaties, koepels en stichtingen in de ggz worden geleid door vrijwilligers die zijn gekozen door de hulpvragers zelf. Ervaringsdeskundigen en ervaringswerkers bepalen het beleid en de geldstromen. De deskundigen die hun brood (en alleen hun brood) willen verdienen in die organisaties worden door de vrijwilligers aangestuurd. Er worden geen adviesbureaus ingehuurd. De deur van de kamer waarin wordt besproken wat er moet gebeuren, gaat op slot en pas weer open als de oplossingen, acties en standpunten zijn vastgesteld. De Tweede Kamer krijgt geen lobbyisten meer op bezoek. Via ‘wijkschouwen’ trekken de Kamerleden er enkele karen per jaar op uit om te voelen wat er leeft. Niet op bezoek bij bestuurders van koepels, maar letterlijk het land in. Elke maand is er een openbare hoorzitting in de Tweede Kamer waarin hulpvragers in de ggz laten weten hoe ze hulp, steun, zorg ervaren. Eigenlijk, beste Paulus, wil ik dat gezondheidszorg weer een taak wordt van de samenleving, gebaseerd en gericht op zorg en niet op markt.

Enfin, ik kan nog wel even doorgaan, maar deze brief is niet bedoeld als een onbezoldigd advies. Hij is ook aan jou gericht en niet aan al die (pseudo-) bestuurders in ggz land, adviesbureaus, lobbyisten en aandeelhouders.

 

Hartelijke groet, Saul.

 

*) MIND heeft een directeur-bestuurder, een bestuurssecretaris/Hoofd Projecten, een directeur en nogal wat beleidsadviseurs…….. De bestuurssecretaris, laat op Linkedin weten: Als bestuurssecretaris ondersteun ik de directeur/bestuurder. Daarnaast coördineer ik het cliënt-referentenpanel van MIND en behandel ik de projectaanvragen bij MIND. Hij heeft het ongetwijfeld heel druk.

 

 

 

 

MIND liegt weer, nu over Korrelatie en privacy. En die livestream is er ook nog elke dag? Ja hoor, maar niet heus.

Paul: Alweer? Eerst over die livestream huiskamer. Waar nu weer over?

Saul: Op de MINDwebsite lees ik dat ze al 50 jaar opvang na TV-uitzendingen verzorgen

Paul: Maar MIND bestaat pas drie jaar?

Saul: Maakt ze niet uit. Ze zijn er al 50 jaar. Onze fout dat we dat niet weten.

Paul: Het is toch respectloos om je zo op te stellen? Zeker ook naar de Korrelatie-geschiedenis.

Saul: Het gaat niet om hulp maar om een uithangbord boven de MINDetalage, dat wist je toch al!

Paul: Ja, maar dat je de geschiedenis van de hulpverlening daarvoor vervalst, dat is wel een dingetje.

Saul: Het is nog erger is op die website: ‘MIND Korrelatie ontstond op Kerstavond 1964.’

Paul: Wat? Nee. Dat is niet waar.

Saul: Zo wat die hele overcrowded MINDoffice in Amersfoort was toen nog niet eens geboren!

Paul: MIND denkt vast: als we dat maar lang genoeg blijven zeggen, dan is het gewoon een feit.

Saul: Weet je, het zal een hulpvrager een worst wezen hoe lang MIND korrelatie bestaat, maar…

Paul: Het illustreert weer eens hoe MIND denkt: de wereld er is voor MIND en niet andersom.

Saul: O ja, die livestream huiskamer is er gewoon nog elke dag, zegt MIND.

Paul: Maar ik zie niks.

Saul: Nee, ik ook niet.

Paul: Misschien ligt het aan onze TV of aan onze laptop?

Saul: Kan. Ik kijk wel eens of er ook MIND-Tv's en MIND-laptops te koop zijn. Binnenkort vast wel, 

Paul: Wat zei je nu aan de telefoon over privacy.

Saul: O ja. MIND registreert persoonlijke gegevens als je met hun Korrelatie belt.*)

Paul: Ik zie het. Heel slim eerst over MIND Korrelatie praten en dan stiekem switchen naar MIND.

Saul: Ja, dat doen ze heel sneaky. Let op die twee cursief gedrukte zinnen.

Paul: Ik zou MIND Korrelatie niet bellen.

Saul: Jij bent ook geen hulpvrager.

Paul: Hoe weet jij dat?

Saul: Dat blijkt wel als je in de systemen van MIND kijkt……

Paul: Het is wel vreemd: MIND weet eigenlijk dat ze iets doen dat minstens ethisch niet klopt.

Saul: Ja tuurlijk, maar ethiek en MIND? Ze verwijzen meteen naar een klachtenprocedure.

Paul: Maar die moet je starten bij dezelfde mensen die jouw privacy met voeten treden.

Saul: Ja. Je kan ook naar de AP.

Paul: Jaja. Wie is eigenlijk die functionaris gegevensbescherming bij MIND?

Saul: Dat is privacygevoelige informatie Paulus!

 

*) MIND Korrelatie biedt door middel van brief, chat, telefonie, mail en WhatsApp hulp bij psychische problematiek. Hierbij verwerken wij persoonsgegevens. Dat doen wij om je zo goed mogelijk te kunnen helpen bij je vraag. Er werken alleen professionele hulpverleners bij Korrelatie die een wettelijke geheimhoudingsplicht hebben. Zij gaan daarom uiterst zorgvuldig met jouw gegevens om. Je gegevens worden op geen enkele wijze aan derden verstrekt. Als je contact opneemt met MIND Korrelatie kun je anoniem blijven. Een beperkte hoeveelheid informatie kan echter voor ons zichtbaar zijn. In dit privacy statement lees je waarom wij jouw gegevens verwerken, wat er voor ons zichtbaar is, wat wij daarmee doen en wat je rechten zijn. Wij verwerken jouw gegevens voor de volgende doelen: Om je goed te kunnen helpen bij psychische problematiek. Om hulp te kunnen bieden bij acute, levensbedreigende problematiek. Hieronder vind je meer informatie over welke persoonsgegevens MIND van je kan verzamelen en met welk doel. 

Contact via brief, chat, telefonie, mail of whatsapp

Als je contact opneemt met MIND Korrelatie kun je anoniem blijven. Een beperkte hoeveelheid informatie kan echter voor ons zichtbaar zijn. Bijvoorbeeld een IP adres in de chat, en een naam, telefoonnummer en eventuele profielfoto op Whatsapp. Tenzij je deze gegevens zelf hebt afgeschermd. Als je contact opneemt met MIND Korrelatie verkrijgen we automatisch jouw zichtbare contactgegevens in onze systemen. Dat is nodig om het contact tot stand te brengen. Wij gebruiken deze gegevens in principe alleen om met jou te kunnen bellen, chatten, mailen of whatsappen.  

MIND Korrelatie kan ook persoonsgegevens verzamelen die iets zeggen over jouw (psychische) gezondheid als je je ervaringen deelt. Deze gezondheidsgegevens worden door MIND alleen verwerkt om je goed te kunnen helpen. De gegevens worden zeer vertrouwelijk behandeld: je wordt altijd te woord gestaan door een professionele hulpverlener met een wettelijke geheimhoudingsplicht. De gegevens worden niet verwerkt voor andere doeleinden. 

Gevoerde chatgesprekken en e-mail contacten worden tijdelijk opgeslagen. Als je een tweede keer contact met ons opneemt, kunnen we je beter helpen met jouw klachten. Na een periode van vier maanden worden je gegevens gewist. Als je wilt dan kun je het chatverslag naar je e-mailadres laten sturen. Dit is alleen mogelijk tijdens het chatgesprek. Om privacy redenen is het niet mogelijk het verslag nog te mailen nadat het gesprek is beëindigd.

Statistische doeleinden

Daarnaast volgt en registreert MIND Korrelatie de vragen uit de samenleving. Zo houden wij bij over welke onderwerpen gebeld, gechat of gemaild wordt en wat bijvoorbeeld de leeftijdscategorie en het geslacht van de hulpvragen zijn. De registratie van dit soort gegevens gebruiken wij voor statische doeleinden en zijn vanzelfsprekend niet tot een persoon te herleiden. 

Contact, bijvoorbeeld suggestie of klacht. 

Als je contact opneemt met MIND via het webformulier, bijvoorbeeld voor het doen van een suggestie of het indienen van een klacht, verwerken wij jouw contactgegevens om je een reactie op jouw verzoek te kunnen geven. Wij mogen je persoonsgegevens verwerken om je een reactie te geven omdat je ons hier expliciete toestemming voor geeft. Je kunt je toestemming op ieder moment intrekken. Deze gegevens worden na afhandeling gewist, of in geval van een klacht geanonimiseerd bewaard voor verantwoording. 

Doorgeven persoonsgegevens

Je gegevens worden alleen verstrekt aan anderen als er sprake is van acute levensbedreigende omstandigheden. Wij geven dan je contactgegevens en de plaats waar je je bevindt dan door aan hulpdiensten.

Jouw rechten

In verband met de verwerking van jouw persoonsgegevens heb je het recht om MIND te verzoeken om inzage van en rectificatie, beperking of wissing van jouw persoonsgegevens. Je hebt ook het recht tegen de verwerking bezwaar te maken en het recht op gegevensoverdraagbaarheid. Een toelichting op je rechten vind je hier.
Als je van je rechten gebruik wilt maken kun je je verzoek per brief richten aan: Functionaris voor Gegevensbescherming MIND, Stationsplein 125, 3818 LE Amersfoort

Of per mail: FG@wijzijnmind.nl

Klacht Autoriteit Persoonsgegevens
Je kunt over de verwerking van jouw persoonsgegevens ook een klacht indienen bij de Autoriteit Persoonsgegevens. Je kunt dit doen door een brief te schrijven aan:
Autoriteit Persoonsgegevens
Postbus 93374
2509 AJ DEN HAAG

 

 

 

 

MIND blijft volhouden dat de livestream elke dag wordt uitgezonden….maar dat is dus gelogen.

 

Saul: Tja Paulus, het blijft modderen met MIND.

Paul: Wat nou weer.

Saul: In de MIND-communicatie blijft directeur-bestuurder Ter Avest volhouden dat…*)

Paul: Dat de livestream huiskamer elke dag wordt uitgezonden?

Saul: Ja. Notabene naast een bericht dat de stream tijdelijk is gestopt vanwege een bommelding.**)

Paul: Dat is toch slordig? Ze vermelden letterlijk daarnaast ook dat de Korrelatie uren zijn uitgebreid.

Saul: Zeker. Maar het is meer: het illustreert dat het MIND eigenlijk geen fluit boeit.

Paul: Je bedoelt?

Saul: Als je tegenstrijdige berichten laat staan op je site dan ben je niet echt bezig met…

Paul: Met goede communicatie?

Saul: Sowieso. Maar het laat een gebrek aan zorg, aan betrokkenheid met de doelgroep zien.

Paul: Je bedoelt dat het MIND eigenlijk geen hol kan schelen wat er op die website staat?

Saul: Tja, het oogt mooi: livestream voor hulp aan mensen in nood.

Paul: En het oogt mooi dat je moet stoppen vanwege een bommelding?

Saul: In elk geval levert het publiciteit op voor de etalage van MIND.

Paul: Maar dat meen je toch niet echt? Het is toch erg?

Saul: Zeker voor de mensen die de livestream maken. Voor MIND erg? Mwa.

Paul: Voor MIND even niet dan, maar wel voor ‘alle mensen die worstelen met psychische klachten’?

Saul: Ik weet het niet. Men zegt dat duizenden mensen de livestream volgen, volgden bedoel ik.

Paul: Nou die zullen dat dan missen.

Saul: Volgens Ootb is er een andere locatie voor de uitzendingen, dus ik zou zeggen: ga verder.

Paul: Ja dat denk ik dan ook. Je kan duizenden mensen toch niet laten zakken voor een bedreiger?

Saul: Ik snap die mensen wel. De angst zit er goed in blijkbaar. Maar zorgt MIND wel voor ze? Nee.

Paul: Als ik je zo hoor, blijft MIND ernstig in gebreke in de zorg voor mensen die voor MIND werken.

Saul: Ik vind van wel. Ik zou me als opdrachtnemer of ook werknemer flink onveilig voelen.

Paul: Heb je nog reacties op info@MINDyousaulenpaul.nl ontvangen over de gang van zaken?

Saul: Ja best wel. Een enkeling vindt onze gesprekken niet zo mooi.

Paul: En de anderen?

Saul: Ruim 90% herkent de werkwijze van MIND. Ook mensen intern hebben er moeite mee.

Paul: De bestuurders van de aangesloten stichtingen ook?

Saul: Een enkeling wel. De meerderheid volgt de directeur-bestuurder en het communicatiemeisje.

Paul: Wat biedt MIND nou meer voor al die miljoenen dan elke afzonderlijke stichting zelf kan doen?

Saul: Niets. Sterker: MIND verkoopt voor die miljoenen de belangen en positie van die clubs.

Paul: Dat zeg jij. Maar waarom hoor je die clubs van patiënten en cliënten daar dan niet over?

Saul: Enerzijds vinden hun bestuurders het wel prima zo en anderzijds: ze zien geen andere aanpak.

Paul: Hoezo, ze zien geen andere aanpak?

Saul: Het is er zo ingehamerd door MIND: zonder ons hebben jullie geen invloed.

Paul: Onzin toch? Bovendien, als ik jou hoor, ze zouden zelf juist meer kunnen binnenhalen?

Saul: Voor minder dan de helft van het geld dat MIND nu vangt.

Paul: Straks weer op palen staan en geld vragen aan deelnemers. Weten die wel waar dat geld blijft?

Saul: Ik denk dat ze echt geloven dat het geld wordt besteed aan hulpverlening.

 

*) Marjan ter Avest, directeur van MIND en MIND Korrelatie: “We zien dat het aantal gesprekken (via de Korrelatie telefoon-Saul) toeneemt naarmate het kabinet verdere maatregelen aankondigt. Als MIND willen we er voor alle mensen zijn die worstelen met psychische klachten. Wij vinden het daarom van belang om er ook ’s avonds voor de mensen te zijn, naast de extra informatie en de livestream die we iedere werkdag van 11 tot 16 uur verzorgen.

**) Helaas hebben we de livestream ‘De Huiskamer’, van MIND en Stichting Out of the Box TV, tijdelijk moeten staken. De reden is dat we vanwege bedreigingen van 1 persoon de veiligheid van de gasten en makers van de livestream niet meer kunnen garanderen. De politie is op dit moment bezig met een onderzoek, we hopen dat dit snel tot resultaat leidt en we de livestream zo snel mogelijk weer op kunnen pakken. 

Het nieuwe normaal van MIND: livestream huiskamer stilletjes aan kant gezet. MIND wil nu zelf steun van mensen met psychische klachten.

 

Paul: Ik mis de livestream. Waar is ie?

Saul: Nou, de baas van Out of the Box gaf gisteren zelf een soort van toelichting.

Paul: Hoe dan?

Saul: Hij ging met twee presentatoren uitvoerig in op die bommelding.

Paul; En MIND? Dat is toch de opdrachtgever en betaalt OotB?

Saul: Nou betaalt. Ik hoor uit OotB kring dat ze voor een habbekrats moeten werken voor MIND.

Paul: Ok. MIND ontvangt ook maar enkele miljoenen per jaar, dus dat begrijp ik wel. Maar wat zegt MIND?

Saul: Helemaal niets. Oorverdovend stil. Beetje achterbaks ook.

Paul: Achterbaks? Niet dat ik verbaasd ben, hoor, maar hoe dan?

Saul: Tekst op website is verdwenen. Geen uitleg, geen ‘jammer, jammer’. Niets.

Paul: Vinden ze het wel jammer?

Saul: Ik denk het niet. Ze zitten in geldnood, want ze vragen iedereen om geld: VWS, hulpvragers zelf ook.

Paul: Wat zeiden die mensen van OotB zelf over die bommelding.

Saul: Veel slachtoffergedrag. Maar ze zijn blijkbaar ook heel bang.

Paul: Worden ze niet beveiligd?

Saul: Niet door MIND in elk geval.

Paul: Wat gaan ze nu doen dan?

Saul: Reportages maken. Met een orthomoleculair deskundige bijvoorbeeld.

Paul: Huh. Die gaat tips en hulp bieden aan mensen die in psychische nood zitten?

Saul: Nee, volgens OotB gaat hij vertellen hoe je je kan wapenen tegen het Coronavirus.

Paul: Wat zeg je? Heeft ie een vaccin uitgevonden?

Saul: Sterker nog, volgens OotB: ‘Hij heeft ook mensen geholpen die Corona hebben.’

Paul: Nee, werd dat echt gezegd?

Saul: Ja. Het MIND-logo was ook nu weer prominent in beeld.

Paul: Dus MIND staat achter die aanpak, van korte reportages met zogenaamd deskundigen?

Saul: Tja, deskundigen... Volgens de website van MIND wordt de livestream elke dag uitgezonden.

Paul: Maar die mensen van OotB zeggen toch dat dat niet meer zo is. Af en toe misschien.

Saul: Communicatiemeisje van MIND zit te slapen denk ik. Of zoekt nog naar paaseieren misschien.

Paul: Ik las op die MIND-site ook dat MIND steun vraagt van mensen met psychische klachten.

Saul: Ja, dat is wel heel wrang. Ze vragen aan hulpvragers om MIND te helpen.

Paul: Ik las: ‘Deze en andere activiteiten kunnen we alleen uitvoeren met jouw hulp.’

Saul: MIND bedoelt: geld binnenhalen.

Paul: Dat is toch eigenlijk van de gekke. Straks egt MIND dat het de schuld is van hulpvragers zelf.

Saul: Dat zeggen ze in feite al. Het is het ‘nieuwe normaal’ van MIND.

MIND gaat weer door de bocht: We zijn er voor mensen die kwetsbaar zijn, maar u moet het zelf oplossen! En ondertussen wijzen we met een beschuldigend vingertje naar gemeenten….

 

Paul: Hee Saul, ik ben onder de indruk van je.

Saul: Huh? Waar heb jij last van?

Paul: Nou, je gaat zo creatief en gedreven om met de Coronacrisis.

Saul: Zeg, hou ’s op. Maar ik weet wel waar je op doelt.

Paul: O ja?

Saul: Je hebt dat bericht van MIND gelezen.*)

Paul: Ja. Wat is dat nou weer voor onzin. En dan bedoel ik niet de haperende grammatica.

Saul: MIND zegt: we hebben niks en we weten niks, maar we laten toch weer even de etalage zien.

Paul: Het gaat vast weer over geld.

Saul: Zeker, waar anders over. En ze zijn bij MIND onder de indruk.

Paul: Nou, dat scheelt. Dat helpt mensen die hulp nodig hebben.

Saul: Eigenlijk zegt MIND: Zorg dat u meer geld nodig hebt dan zorgen wij dat het geïnd wordt.

Paul: Haha. En als dat al lukt dan blijft een deel natuurlijk achter bij de MIND organisatie.

Saul: Je kan er veel en helemaal niets over zeggen. Dat laatste is misschien het beste.

Paul: Zelf-regie initiatieven? Bedoelen ze zelfhulp? Of ervaringswerkers? Of..?

Saul: Ach, maakt voor MIND niet uit. En gemeenten worden even in de beklaagdenbank geplaatst.

Paul: Volgens MIND voldoen de gemeenten niet aan de eisen van hun eigen koepel VNG. Wat weten ze daar eigenlijk van?

Saul: Tja, dat kennen we van MIND: veel wijzen naar anderen, zelf niets doen. Zelf beter ogen door een ander weg te zetten.

Paul: Als ik wethouder in een gemeente was, dan zou MIND nu langer op de gang moeten wachten.

Saul: Als zelfregie-initiatief zou ik MIND liever niet noemen in een gesprek met een wethouder, dat kan je geld kosten....

Paul: Zou iemand van MIND dat bericht nu van huis uit op de website hebben gezet?

Saul: Dat zou zo maar kunnen. Geen eindredactie op los gelaten misschien?

Paul: Of het communicatiemeisje was even met iets anders bezig, bijvoorbeeld in de tuin. Paaseieren zoeken of zo.

Saul: Of de directeur-bestuurder zei: doe maar meisje, het geld komt toch wel binnen.

Paul: Het is zo'n vaag bericht. Het enige dat duidelijk is, is dat andere organisaties in gebreke worden gesteld.

Saul: Tja. Verbaast je dat nog? Over stigmatisering gesproken. Is bashing eigenlijk ook stigmatisering?  

Paul: Ik ben benieuwd naar de jaarrekening 2019. Moet van ANBI uiterlijk op 1 juli worden gepubliceerd.

Saul: Jij had het toch laatste over een WOB-verzoek? 

Paul: Ja, loopt.

 

*) Continuïteit financiering van zelfregie-initiatieven

10 april 2020 – Als platform psychische gezondheid is MIND onder de indruk van de creativiteit en de gedrevenheid waarmee zelfregie-initiatieven omgaan met de uitdagingen van de coronacrisis. Toch horen zij ook zorgen over de toekomst en de continuering van financiering. De meeste organisaties of initiatieven maken gebruik van meerdere geldstromen.

Als je financiering hebt vanuit de gemeente in het kader van de WMO dan is het goed om te weten dat de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) hierover een duidelijke richtlijn heeft gegeven aan de gemeenten: Het is niet de bedoeling dat gemeenten de zorgaanbieders verwijzen naar de NOW, de tijdelijke Noodmaatregel Overbrugging ten behoeve van behoud van Werkgelegenheid.

Die regeling is namelijk bedoeld voor ondernemers die niet betaald worden uit publieke middelen. Het Rijk en de VNG hebben afgesproken dat, indien aanbieders minder kunnen leveren dan is afgesproken, de gemeente de financiering toch onverminderd door kan laten gaan. Het Rijk gaat hierover met de gemeenten compensatiemogelijkheden afspreken. Bovendien stelt de VNG dat als aanbieders op een andere wijze zorg gaan verlenen, dit vraagt om ruimte en flexibiliteit in de verantwoording.

Mocht jouw gemeente je toch willen korten en verwijzen naar de NOW, dan kun je ze op de richtlijnen van de VNG wijzen. Laat het ook aan ons weten, dan kunnen we zorgen dat de VNG contact opneemt met jouw gemeente.

Voor de initiatieven die te maken hebben met financiering vanuit ZonMw: ZonMw heeft nog geen officieel beleid hieromtrent gecommuniceerd. Wel ligt het in de lijn der verwachting dat zij ook de financiering zullen continueren met uiteraard goede verantwoording van alternatief vormgegeven dienstverlening achteraf. Zodra hier meer over bekend is informeert MIND jullie. Mochten jullie al goede afspraken met ZonMw hebben maken, dan hoort MIND ook graag.

Voor alle vragen en problemen die je tegenkomt in de financiering: neem contact met ons op.
Bel of mail met Greetje Senhorst: 06-19657421, greetje.senhorst@wijzijnmind.nl

 

Hulp vragen? Kan even niet, de MIND livestream huiskamer is met Paasvakantie………

Saul: Je gelooft het niet!

Paul: Wat niet?

Saul: De livestream huiskamer van MIND gaat dicht.

Paul: Gaat dicht?

Saul: Ja. Van 9 tot en met 13 april kunnen mensen niet inbellen.

Paul: Waarom niet?

Saul: MIND gaat met Paasvakantie.

Paul: Dat meen je niet.

Saul: Dat meen ik wel. Het staat op hun website, zo van: zoek het maar uit hulpvragers in de ggz.

Paul: Maar al die mooie woorden dan? Zo van, Wijzijnmind, we zijn er voor jullie, we helpen, enzo?

Saul: Je zegt het: het zijn woorden.

Paul: Dus mensen die zich tot MIND wenden voor een praatje, steun, aandacht, die…

Saul: Die worden grofweg in de steek gelaten door hun patiëntenkoepel.

Paul: Het interesseert die bestuurders van MIND ook geen ene f.., ik hou het netjes.

Saul: Nee. Tijdens de Paasdagen zijn ze met vakantie. Bellen kan dinsdag weer.

Paul: En stel: Maxima belt weer in, wat dan?

Saul: Dan gaat de livestream huiskamer natuurlijk wel open. Want ja, de etalage moet scoren.

Paul: En dat pikt iedereen?

Saul: Ja. Met Pasen moet je niet met hulpvragen aankomen. MIND zoekt dan eieren in de tuin.

Paul: Hoe ongevoelig kan je zijn. En die directeur-bestuurder dan?

Saul: Wat bedoel je?

Paul: Nou, die moet toch op haar donder krijgen van de door haar zo geroemde achterban?

Saul: Je zegt het. Ze roemt en roemt en roemt en de bestuurders van die achterban, die..

Paul: Die zeggen niks.

Saul: Klopt. Ze is wel manifest aanwezig op foto’s op haar MINDwebsite. Ook met Pasen. Dat wel.

Paul: Jaja, de koningin, met multinational Orcha.UK (tekenen contract voor een app), minister, ….

Saul: Jij hebt haar telefoonnummer toch?

Paul: Ja, maar ja van 9 tot en met 13 april is er een voicemail.

Saul: Ze wil natuurlijk ook fijne Paasdagen zonder vervelende hulpvragers aan de lijn.

Paul: Wat doe jij eigenlijk met de Paasdagen?

Saul: Eieren zoeken in de tuin.

Paul: O. Die liggen toch wel op anderhalve meter?

MIND speelt de Coronakaart: eerst 20.000 van Korrelatie afpakken voor eigen gebruik

en nu op het gemoed werken om weer donaties te vangen…..

 

Saul: Ha Paulus, doe maar geen koffie even.

Paul: Waarom niet?

Saul: Ik heb een vieze smaak in mijn mond.

Paul: Ok. Hoe komt dat?

Saul: Ik zag een bedeltekst van MIND.

Paul: Een bedeltekst? Je gaat toch niet zeggen dat ze weer meer geld willen vangen?

Saul: Jawel. Maar nu op een nog stuitender manier.

Paul: Hoe bedoel je?

Saul: Ze spelen de Coronakaart. Misbruik maken van een unieke noodsituatie om te incasseren.

Paul: Dat zou je van commerciële bedrijven verwachten, toch?

Saul: Nou ja, bij MIND zitten zat mensen met een commercieel verleden.

Paul: Ok ze willen geld omdat ze zoveel doen voor mensen ‘die psychisch toch al kwetsbaar zijn’.

Saul: Maar MIND doet eigenlijk nauwelijks iets.

Paul: Ze hebben Korrelatie, ze hebben Livestream, ze hebben een extra website, noem dat maar niks.

Saul: Klopt, maar het zijn etalage artikelen. Ze stellen nauwelijks iets voor, behalve Korrelatie.

Paul: Die extra website kost misschien veel geld?

Saul: Vast wel, is extern gemaakt, dus daar kan je wel een kostenplaatje aanhangen.

Paul: Die livestream in die morsige huiskamerstudio misschien?

Saul: De Livestream loopt helemaal niet, mensen mogen 5 dagen 25 minuten vrij inbellen….

Paul: Ja, maar kost misschien wel veel geld?

Saul: Nee, hoor die mensen die dat doen kosten vrijwel niets.

Paul: En al die ‘deskundigen’, met vaak eigen commerciële belangen, waarschijnlijk ook niet duur?

Saul: Nee, hoor. Het zijn de bureaukosten, want er moet vergaderd worden, concepten geschreven,…

Paul: En ze gaan werken met afgestudeerde psychologen, geen ervaringswerkers, dus dat kost wel.

Saul: Ja, ook. Maar die psychologen doen het na hun werk, die krijgen een onkostenvergoeding.

Paul: O ja. De directeur-bestuurder en het communicatiemeisje steken er vast ook veel tijd in.

Saul: Ja, dat zijn bureaukosten.

Paul: Dus als je al wat geeft dan weet je eigenlijk zeker dat het niet wordt besteed aan hulp.

Saul: Ga daar maar vanuit.

Paul: Hoe zouden die patiënten- en cliëntenstichtingen van MIND daarover denken?

Saul: Geen idee. Je hoort alleen hun bestuurders en die volgen slaafs de directeur-bestuurder.

Paul: Ik zeg tegen iedereen die dit leest: geef niet! Geef bijvoorbeeld aan de Voedselbank.

Saul: Scherp Paulus. Lees die tekst eens goed.

Paul: De misstanden in de hulp die MIND benoemt, hebben ze zelf laten ontstaan.

Saul: Inderdaad in die talrijke besprekingen met zorgverzekeraars, GGZ NL en VWS.

Paul: Wat zit in die MINDclub toch eigenlijk een geperverteerde filosofie, vind ik.

Saul: Filosofie?

 

MIND lijdt aan etalagegedrag; stoornis in de (mentale) zindelijkheid (DSM5)

 

Paul: Heb je nou die hele DSM5 doorgewerkt?

Saul: Ja eigenlijk wel. Ik wilde weten of de MIND-diagnose erin staat.

Paul: En?

Saul: Nee. Of misschien bijna, maar dan moet ik er wel een woord tussen haakjes aan toevoegen.

Paul: En?

Saul: Heb je nog iets anders te vragen dan ‘en?’?

Paul: Komt nog.

Saul: Pagina 500: Stoornis in de zindelijkheid.

Paul: Je bedoelt vreemde gedragingen in het plas- en poepgedrag?

Saul: Ja zoiets, maar dan in het domein van het mentale denken en handelen

Paul: En?

Saul: Hou op, collega, met je en-diarree.

Paul: Ok, ga verder. Wat is het precies?

Saul: Je ervaart een sterke en dringende hulpvraag in je omgeving. Daar ga je op reageren.

Paul: Je gaat helpen, bedoel je? Je voelt je verantwoordelijk voor goede zorg en steun?

Saul: Dat is de reactie van vrijwilligersorganisaties die zich niet richten op macht, salaris en aanzien.

Paul: En binnen het MIND-conglomeraat is die reactie dan een heel andere?

Saul: MIND wordt gedomineerd door macht, aanzien n salaris, niet door mensen die hulp vragen.

Paul: Je bedoelt dus ook de drie Z’s: zelfgenoegzaam, zelfgericht en zelfverzorgend?

Saul: Ja dat is de geïnternaliseerde stoornis. Extern is er een andere obsessieve gerichtheid.

Paul: Huh?

Saul: De etalage. Als het er maar goed uitziet.

Paul: Mooi hulpaanbod, BN’ers die bellen en bezoeken en uitleggen op beeld. Dat soort dingen?

Saul: Precies collega. Out of the Box in de publiciteit brengen en verder niks doen.

Paul: Mensen kunnen toch bellen voor hulp?

Saul: Haha, van maandag t/m vrijdag 1130-16.00 is er precies 25 minuten voor vragen.

Paul: Wat doen ze dan de rest van de tijd.

Saul: Deskundigen opvoeren met meer dan eens eigen commerciële belangen.

Paul: Ok. Dat is dus de reden waarom MIND meer publiceert over de Koningin dan over…?

Saul: Ja. We laten aan de buitenwacht zien hoe goed we het doen en vooral hoe goed we zijn.

Paul: Op de borst kloppen in plaats van echt helpen.

Saul: Onderzoek doen naar de behoefte aan hulp terwijl je al maanden zelf ‘hulpmiddelen’ aanbiedt.

Paul: Druk uitoefenen op medewerkers en inhuurkrachten om ongewenste geluiden te elimineren?

Saul: Yep. Samenwerken met geld gevende instanties die juist de hulpvragers in de kou zetten.

Paul: Daarom zien we directeuren, directeuren-bestuurders, voorzitters in beeld in plaats van...?

Saul: Ja. De etalage moet goed gevuld zijn.

Paul: Maar als je in de winkel van MIND komt dan is er niks te koop. Bedoel je dat?

Saul: Soms wel, maar dan via ingehuurde externe organisaties die niet mogen zeggen wat het kost.

Paul: Het oude liedje dan maar weer: waarom wordt dat betaald door VWS, zorgverzekeraars?

Saul: Je kent het refrein: MIND zorgt voor een rustige, volgzame cliënten/patiëntenbeweging.

Paul: Als die miljoenen die MIND vangt nu eens zou verdelen over de vrijwilligersorganisaties?

Saul: Je bedoelt dat zij zelf de hulp via hun ervaringsdeskundigen regelen?

Paul: Ja.

Saul: Dat zou heel veel geld gaan opleveren in de ggz.

Paul: Waarom doen we dat dan niet?

Saul: Pagina 500 in de DSM5.

Saul: MIND wil ons de mond snoeren…..

 

Paul: Dat zat er aan te komen. 

Saul: Maar de directeur-bestuurder van MIND doet het wel sneaky.

Paul: Maar die Michael, heet ie zo?, van dat productiebedrijf laat zich ook voor de MINDkar zetten.

Saul: Dat is niet zo gek. Out of the box wordt door MIND betaald.

Paul: En MIND denkt: als we betalen dan doe je gewoon wat wij willen?

Saul: Ja, dat is op zich ook niet zo vreemd. Maar slapjanusgedrag is het wel.

Paul: Hoe ging dat dan vandaag?

Saul: Nou, die Michael heeft de opdracht gekregen mensen in ons netwerk te bellen.

Paul: En dan te klagen of zo?

Saul: Hij moet zeggen dat wij gesprekken voeren die het hele team van de Box van streek maakt.

Paul: Bedoelden ze dat met ‘Vanwege omstandigheden’ (zie website Saul en Paul) misschien?

Saul: Lijkt me niet, MIND heeft naar eigen zeggen zoveel positieve reacties op die livestream huiskamer.

Paul: Zijn ze misschien geschrokken van onze gesprekken?

Saul: Nou ja, dat zeggen ze tegen onze relaties in de ggz.

Paul: Maar iedereen is enthousiast over die morsige huiskamer in beeld. MIND liket steevast zijn eigen product?

Saul: Maxima, Blauwbloed en Eenvandaag zijn ook lovend, daar kunnen wij echt niet tegen op.

Paul: Hoeft ook helemaal niet.

Saul: Nee. Maar in 2017 dreigde directeur-bestuurder Ter Avest mij ook al eens met een rechtszaak.

Paul: O ja? 

Saul: Ik heb nog ergens een geluidsopname van dat gesprek.

Paul: Hadden we toen ook iets gezegd dat de bazin niet zinde?

Saul: Ja, blijkbaar.

Paul: Nou, meestal is dit soort gedrag een teken dat we iets aankaarten dat kan kloppen.

Saul: Nou ja, we hebben genoeg bronnen bij MIND en straks nog andere organisaties in de ggz.

Paul: Wat nu gedaan?

Saul: MIND hoopt via de Box te bereiken dat we niet meer voor andere ggz-organisaties werken.

Paul: Collega, we zijn allebei 45 jaar journalist geweest, dus we weten waar we voor staan, toch?

Saul: Zeker collega. Heb je nog koffie?

Paul: Ja. Let je wel op die anderhalve meter als je je mok aanpakt?

Saul: Jaja. Ik was mijn handen ook nog wel een keer.

Paul: In onschuld misschien?

 

MIND-livestream huiskamer stopt er (vandaag) mee ‘vanwege omstandigheden’.

Paul: Hee Saul. Je komt een beetje vermoeid binnen.

Saul: Ja kan. Ik heb gisteren naar de livestream huiskamer van MIND gekeken.

Paul: En?

Saul: Treurig in een woord.

Paul: Vertel.

Saul: Na de lunchpauze….

Paul: Wat zeg je? Hebben ze een lunchpauze?

Saul: Ze zijn ‘geopend’ van 11.00 tot 16.00 en daar zit dan weer een pauze van ruim 30 minuten in.

Paul: Dat gaat lekker.

Saul: Er was geen geluid, dus ik heb geappt dat er niks te horen was van bewegende monden.

Paul: En dat werd snel hersteld.

Saul: Ja met een verwijzing naar het team dat zat te slapen.

Paul: Wie verwees naar de eigen mensen?

Saul: Nou, een stem ergens vandaan.

Paul: Lekker sfeertje.

Saul: En toen kwam er een opruimcoach aan het woord.

Paul: Een opruimcoach?

Saul: Ja sorry, ik heb het niet bedacht.

Paul: Dat ging dan over het opruimen van Covid19 neem ik aan?

Saul: Nee joh, gewoon opruimen thuis.

Paul: Waar slaat dat op?

Saul: Geen idee.

Paul: Heb je het wel de hele uitzending na de middagpauze volgehouden?

Saul: Nee, dat is echt niet te doen.

Paul: Ok. Je wil nog iets vertellen over MIND en stress?

Saul: Ja, ik zag vanochtend een mededeling dat de MIND-huiskamer vandaag niet kan doorgaan.

Paul: Niet kan doorgaan? Waarom?

Saul: Vanwege omstandigheden, luidt de mededeling van de producent.

Paul: Hoe verklaar je dat?

Saul: Het ontbreekt aan visie, dus mensen doen maar wat. Vrijwel niemand belt in.

Paul: En andere omstandigheden? O ja, je schreef gisteren iets over vermoeidheid.

Saul: Ja. Ik schreef dat er stress is bij het team dat de livestream maakt.

Paul: Stress?

Saul: Nou ja, de directeur-bestuurder van MIND stuurt allerlei mensen op ze af.

Paul: Dat is toch de bedoeling?

Saul: Nee, mensen die er niets te zoeken hebben: Koningin, Eenvandaag, BlauwBloed, enzo.

Paul: Ik begrijp het, die media-aandacht is lastig omdat het team daar weer tijd aan moet besteden.

Saul: Ja, het loopt helemaal niet, dus dat ingehuurde team moet van MIND vooral mooi weer spelen.

Paul: Mooi weer spelen? Voor de media bedoel je?

Saul: Ja. Die mensen weten al niet wat ze moeten doen en dan komt dat er nog bij.

Paul: Het MIND-communicatiemeisje zal het ingehuurde team wel flink de les lezen als de etalage…

Saul: Precies. En wat dacht je van die altijd maar lachende directeur-bestuurder.

Paul: Goed. Nu zijn ze er vandaag niet. Wat nu?

Saul: Ik hoor vanuit de betrokkenen dat de stress die vanuit MIND wordt opgelegd te zwaar is.

Paul: Wat legt MIND dan voor stress op dat productieteam?

Saul: Beter, beter, beter. Meer, meer, meer. Alles om MIND goed in beeld te brengen.

Paul: En het kost geld. Maar het productiebureau mag van MIND niet zeggen hoeveel?

Saul: Klopt. Ik vind het sneu voor de mensen die het programma maken.

Paul: Het draait in de presentatie toch op ervaringsdeskundigen heb ik begrepen?

Saul: Ja dat heb ik ook gehoord. Maar ja, zoals we weten, die zijn voor MIND….

Paul: Niet goed genoeg om te helpen. Dat wil je toch zeggen?

Saul: Ja, het hele programma zit vol met deskundigen.

Paul: Zoals die opruimcoach?

Saul: Tja. MIND weet eigenlijk niet wat ze met die livestream willen.

Paul: Ze hebben het in de etalage gezet, maar het werkt niet.

Saul: Nee en de directeur-bestuurder lacht wel tegen Maxima maar niet tegen…

Paul: De mensen die het werk (proberen te) doen.

Saul: Juist. Gelukkig belde Maxima vorige wek vrijdag en niet deze week vrijdag.

Paul: Ik vermoed dat mevrouw Ter Avest er dan zelf wel zou gaan zitten, want ja de koningin.

Saul: Die kan je niet onder druk zetten om op een andere dag te bellen.

Paul: MIND is zoiets als een soap, eindeloos doorgaan met hetzelfde…

Saul: En er gebeurt helemaal niets. Ja, het kost geld allemaal en veel geld, dat wel.

Paul: En nu?

Saul: Zal wel een ander team komen. Of misschien gaat mevrouw Ter Avest achter de camera staan.

Paul: Denk je?

Saul: Nee, die wil alleen in beeld en niet erachter.

Paul: De hele communicatieafdeling van MIND gaat erover vergaderen?

Saul: Hahaha. Ja, vergaderen, die is mooi. In elk geval zoiets.

 

 

 

 

 

MIND gaat notabene nu achterban vragen welke zorg nodig is; dat is zoiets als

bij een dijkdoorbraak geen zakken plaatsen maar kijken waar dat water toch vandaan komt…….

 

Paul: Wat heb je nodig Saul?

Saul: Sterke koffie.

Paul: Is het weer MIND?

Saul: Ja. MIND biedt een stroom van lachwekkende en wrange acties aan. Dus ik moet wel.

Paul: Las ik iets over onderzoek naar zorgbehoeften?

Saul: Je gelooft het niet. Ze komen er nu achter dat ze niet weten wat ze aan zorg moeten aanbieden.

Paul: Maar ze hebben toch al MIND-korrelatie uitgebreid en willen er afgestudeerde psychologen bij.

Saul: Ja geen ervaringsdeskundigen. En ze hebben een livestream, maar alleen tussen 11.00 en 16.00 uur.

Paul: Als je die middelen inzet dan weet je toch welke zorgbehoeften er zijn, zou je denken?

Saul: Er is vanuit de MIND-achterban forse kritiek geleverd op die aanpak.

Paul: Hoezo?

Saul: Nou, ze hebben vanuit de hoge toren in Amersfoort iets bedacht en dat werkt niet.

Paul: Dus ze hebben bedacht dat ze psychologen en livestream moeten doen, maar dat wil niemand?

Saul: Zo ongeveer. Dus nu gaan ze vragen wat die achterban dan echt wil.

Paul: Dat kan je niet menen.

Saul: Het is nog gekker: ggz hulpvragen rijzen de pan uit en er is overal tekort aan mensen en zorg.

Paul: Ik zou denken dat een cliëntenkoepel dan alles uit handen laat vallen en echt gaat helpen.

Saul: Ja natuurlijk, maar nee, nu gaan ze onderzoek doen in plaats van noodvoorzieningen treffen.

Paul: En wat ze al hebben ingezet is eigenlijk redelijk zinloos want het is geen hulp die nodig is?

Saul: Blijkbaar, want ze gaan het nu pas onderzoeken.

Paul: Dat komt allemaal toch wel heel amateuristisch over, of misschien wel arrogant.

Saul: Als bij MIND de dijken breken, plaatsen ze geen zandzakken, maar …..

Paul: Gaan ze kijken waar al dat water toch vandaan komt.

Saul: Als het niet zo erg zou zijn wat MIND doet, zou je er een cabaretavond mee kunnen vullen.

Paul: Kunnen we misschien wel proberen? Na de Corona dan.

Saul: MIND minacht de intenties van het Bestuurlijk Akkoord GGZ 2019-2022

Paul: Heb je dat Bestuurlijk Akkoord helemaal doorgenomen?

Saul: Ja. Heb ik al twee jaar geleden gedaan, maar nu nog maar eens.

Paul: Waarom?

Saul: Ik heb de indruk dat niet alleen MIND de basale intenties van het BA minacht.

Paul: Zo, dat is niet niks.

Saul: Het is een serieuze zaak die ik gisteren toevallig met een lid van de TK heb besproken.

Paul: Heb je dan nog steeds je netwerk in de Kamer?

Saul: Nou ja, het wordt minder na mijn pensioen, maar ik ken nog wel een paar mensen.

Paul: Vertel over MIND en het Bestuurlijk Akkoord**).

Saul Dat BA is in 2018 vastgesteld na een akkoord van de ondertekenaars.

Paul: Wie waren dat?

Saul: Heel wat*). En staatssecretaris van VWS, Paul Blokhuis natuurlijk.

Paul: Wat stond erin?

Saul: Het is een omvangrijk stuk. Ik heb willekeurig enkele punten van het BA en MIND vermeld.

Paul: Dat maakt wel iets duidelijk, ja.

Saul: De essentie is commitment.

Paul: Commitment?

Saul: Ja. Heel veel bepalingen natuurlijk maar zeker ook echte betrokkenheid en empathie en zorg.

Paul: Maar dat BA begint toch met geld, marktwerking, regeldruk en pas dan zorg voor hulpvragers.

Saul: Helaas ja. Maar er is toch een appel op betrokkenheid, empathie en echte zorg.

Paul: Een moreel appel op die ondertekenaars? Is dat wat je wil zeggen?

Saul: Ja. Maar de tijd en de organisatiebelangen maken die ‘moraal’ heel rekbaar.

Paul: Je bedoelt: iedereen kon makkelijk zijn handtekening zetten, want…..

Saul: Zoiets. En er stonden natuurlijk tientallen miljoenen euro’s van VWS tegenover.

Paul: Ok. En nu dan MIND.

Saul: MIND is niet de enige die de oorspronkelijke intenties van het BA ondermijnt, minacht eigenlijk.

Paul: Niet de enige?

Saul: Nee GGZ NL kan er ook wat van.

Paul: Hoezo?

Saul: Een voorbeeld: een plan om de wachtlijsten weg te werken van deze twee en anderen.

Paul: Ja? Heeft nergens toe geleid. Weten we. Dan voorziet het BA toch in een sanctie?

Saul: Nee hoor. Niks sanctie. MIND en GGZ NL komen er gewoon mee weg.

Paul: Zo van: doel niet gehaald, jammer dan en weer door?

Saul: Yep. VWS kan niet sanctioneren want met het BA kopen ze rust aan het clientenfront.

Paul: Rust?

Saul: Ja die organisaties dempen immers de feitelijke cliënten- en patientenrechten en -eisen.

Paul: Ok. Kan je wat voorbeelden geven van de groter wordende afstand tussen MIND en BA?

Saul: Ja kan ik. Kijk maar even wat ik alvast een beetje heb opgeschreven***).

Paul: Shit. Dat is toch wel heel bedenkelijk. Kan iemand ingrijpen?

Saul: Hahaha. Erg dat ik er om moet lachen, maar dat woord ‘ingrijpen’. Hahaha.

Paul: Nou die Paul Blokhuis is toch wel iemand die kan ingrijpen?

Saul: Dat heb ik hem wel enkele keren horen zeggen, maar nog echt niet zien doen.

Paul: Ik vind het shocking dat koepel MIND ongestraft een loopje kan nemen met hulpvragers.

Saul: Eens.

 

*)            

GGZ Nederland, Landelijk Platform (MIND), - Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie (NVvP), Landelijke Vereniging van Vrijgevestigde Psychologen en Psychotherapeuten (LVVP), Nederlands Instituut van Psychologen (NIP), Federatie van Psychologen, Psychotherapeuten en Pedagogen (P3NL), Platform MEERGGZ, Verpleegkundigen & Verzorgenden Nederland (V&VN), InEen, vereniging voor eerstelijnsorganisaties, Federatie Opvang (FO), RIBW Alliantie, Zorgverzekeraars Nederland (ZN).

**)         

https://www.rijksoverheid.nl/documenten/rapporten/2018/07/11/bestuurlijk-akkoord-geestelijke gezondheidszorg-ggz-2019-t-m-2022 

***)       

BA: Partijen stimuleren inzet van ervaringsdeskundigen, onder andere in opleidingen, behandelingen en ondersteuning van cliënten;

MIND: Ervaringsdeskundigen zijn niet goed genoeg voor (telefonische) hulp(dienst).

BA: Cliënten dragen ook zelf actief bij aan hun herstel.

MIND: We willen hulp laten verlenen door WO-psychologen. We laten het voormalige SBG en het huidige AKWA persoonlijke gegevens van patiënten binnenhalen zonder toestemming van cliënten. We vinden het prima dat AKWA via een truc met digitale toestemming vooraf de essentiële hulprelatie van (huis)arts en patiënt/hulpvrager omzeilt.

BA: Partijen zullen zich inzetten om landelijk en regionaal stigmatisering tegen te gaan.

MIND: We eisen toch dat de DSM5 wordt gehanteerd als uitgangspunt voor (telefonische) hulp.

BA: ZN, GGZ NL, MeerGGZ en MIND ontwikkelen voor half juli 2018 een actieplan voor een vervolgaanpak wachttijden.

MIND: Helaas pindakaas.

BA: Mensen die hulp zoeken, kunnen enorm gebaat zijn bij de kennis en ervaring van ervaringsdeskundigen. Ervaringsdeskundigen, in dienst van een aanbieder van zorg of ondersteuning, de gemeente of vanuit een cliënten- en naastenorganisatie, kunnen onder supervisie van de regiebehandelaar een belangrijke rol hebben in preventie, in het toeleiden naar en verleiden tot zorg en begeleiding, in het herstelproces van de patiënt in de verzorging en ondersteuning en bij het overbruggen van wachttijden.

MIND: Geen sprake van. De bestuurders van de cliëntenorganisaties ondersteunen ons beleid om professionals dat allemaal te laten doen. In onze livestream komt de ene ‘deskundige’ na de andere langs. En bestuurders van cliëntenorganisaties weten echt wel hoe het zit. Herstelacademies? Nou nee.

BA: Partijen de ambitie hebben zich de komende jaren gezamenlijk in te zetten voor een inclusieve samenleving, zonder stigma voor mensen met ggz-problematiek, waarin er vanuit de maatschappij gekeken wordt welke ondersteuning en zorg iemand nodig heeft om naar eigen vermogen mee te doen (niet het systeem, maar de mens is leidend en beslist mee).

MIND: Onze organisatie is opgebouwd langs en gericht op (DSM-)stigma’s. Dat willen patiënten en cliënten toch zelf? Wie zijn wij om dat te doorbreken?

 

 

 

 

MIND wil nog meer geld van de overheid.

Saul: Hoi Paulus. Het kon niet uitblijven.

Paul: Wat kon niet uitblijven?

Saul: Nou, dat MIND nog meer geld nodig heeft voor allerlei zaken.

Paul: Wat nu weer dan?

Saul: Ze hebben de overheid afgelopen vrijdag een brief gestuurd.

Paul: Ze zijn vast ‘bezorgd’ en ‘ongerust’ over Corona en GGZ.

Saul: heb je die brief gelezen?

Paul: Nee, maar ze komen altijd met slappe taal over iets dat iedereen al gezegd heeft.

Saul: Wat ben je negatief, dat ben ik niet gewend van je. Maar je hebt voor de helft gelijk.

Paul: Voor de helft, collega?

Saul: Ja. Ze willen eigenlijk meer geld van VWS.’

Paul: Nog meer? Ze krijgen al miljoenen!

Saul: De directeur-bestuurder wil meer geld. Punt. En ze heeft steun van iemand.

Paul: Van iemand? Toch niet Stavenuiter van Ypsilon?

Saul: Jawel. Die dus. Hij is weer een stapje dichterbij Ter Avest, adjunct-directeur-bestuurder…..?

Paul: maar hoe durf je in deze tijd VWS om nog meer geld te vragen?!

Saul: Alles voor het goeie doel.

Paul: Wat is dat goeie doel?

Saul: Het zijn er twee. Om te beginnen die morsige livestream huiskamer met man met pet.

Paul: Die is vast nog opgeruimd nadat Maxima er via beeldbellen in heeft gekeken.

Saul: Kan. Maar het kost meer geld en dat moet VWS betalen.

Paul: En de tweede?

Saul: Korrelatie.

Paul: Wat!? Daar hebben ze net 20.000 of meer op bezuinigd.

Saul: Ja. En psychologe moeten voor nop daar gaan werken.

Paul: Die kosten toch niks. En ervaringsdeskundigen kosten ook niks.

Saul: Ja, maar die zijn ongeschikt vindt MIND en Bertje Stavenstuiter blijkbaar ook.

Paul: Effe dimmen over die Bert. De club van naasten vinden ervaringsdeskundigen ook ongeschikt?

Saul: Ja, want MIND spreekt namens alle aangesloten organisaties.

Paul: Ik lees in een bericht over de brief*) dat Stavenuiter heel ongerust is.

Saul: Ja hij zegt dat ‘het hele kaartenhuis stort ineen’ en dat zegt ie namens MIND.

Paul: Welke kaartenhuis? Hij spreekt ook al namens MIND?

Saul: Stapje voor stapje duwt hij Ter Avest aan de kant en neemt het roer over, let op mijn woorden.

Paul: Jij hebt een vooruitziende blik, ik moet het toegeven.

Saul: En verder bevat die brief informatie die al lang door het hele ggz veld is gedeeld.

Paul: Het is veilig als je pas iets zegt als anderen je voor zijn geweest.

Saul: De reacties op de ‘ongeschiktheid van ervaringsdeskundigen’ voor hulpdienst zijn niet mals.

Paul: Krijg je veel binnen op info@MINDyousaulenpaul.nl?

Saul: Niet alleen daar. En het zijn niet alleen ervaringsdeskundigen die mailen en bellen.

Paul: Professionals ook?

Saul: Ja. En mensen die nu bij Korrelatie werken en geen ‘psycholoog’ zijn.

Paul: Die voelen zich vast in de rug aangevallen door Ter Avest namens MIND?

Saul: Kan je wel zeggen, maar ik hoorde dat de directeur-bestuurder het allemaal gaat uitleggen.

Paul: Ypsilon begrijpt het vast wel.

Saul: Denk het ook. Maar het communicatiemeisje heeft nog wel wat werk te doen.

Paul: Dat kan ze vast wel.

Saul: Nou, als je leest wat er naar buiten komt namens MIND, dan……

Paul: Het viel me trouwens op dat Ypsilon Ter Avest als voorzitter van MIND noemt.

Saul: Vind je dat gek? Er moet plaats gemaakt worden voor een nieuwe directeur-bestuurder…..

Reageren: info@MINDyousaulenpaul.nl 

 

*) MIND wijst Tweede Kamer op gevolgen corona voor ggz-patiënten

 

27 maart 2020 – MIND-voorzitter Marjan ter Avest stuurde gisteren, mede namens de li organisaties waaronder Ypsilon, een brief aan de Tweede Kamer, waarin zij haar zorgen uit over het wegvallen van zorg aan mensen met psychische problemen. Door de maatregelen om het coronavirus te stoppen vallen met de contactmomenten, ook de structuur en daginvulling weg. Terwijl continuïteit juist voor deze groep van levensbelang is.‘MIND ontvangt veel signalen over wegvallen van zorg en ondersteuning of de dreiging daarvan’, aldus de brief. ‘Een daarvan is een hartenkreet vanuit Ypsilon: “(..) Wij zien dat in de ggz voor de meest kwetsbare groep de zorg is afgeschaald. Terwijl veel behandelingen staan of vallen met continuïteit. ‘Tijdens de coronacrisis moet de zorg aan ggz-patiënten zoveel mogelijk blijven doorgaan’, tweette staatssecretaris Blokhuis.

NVvP-voorzitter Elnathan Prinsen benadrukte dat het sluiten van poliklinieken en dagbehandeling ‘niet de bedoeling kan zijn’. Terecht. En op sommige plekken zien wij ook dat -met goede afspraken over afstand en omgang- de afspraken gewoon doorgaan. Maar verreweg de meeste patiënten hebben te horen gekregen dat hun therapie en dagbesteding wegvalt, en hebben niet gehoord waar ze nog wél op kunnen rekenen. Nu duidelijk is dat deze situatie nog langer zal aanhouden, kan het niet missen dat dit moet leiden tot grote sociale nood en met risico op uitbarstingen.” MIND vraagt de Kamer te letten op de volgende punten: Weloverwogen verdeling van beschermingsmiddelen, waarin ook de ggz wordt meegenomen.

 

Financiele zekerheid voor zorginstellingen opdat zij het hoofd boven water kunnen houden. Tegelijkertijd verwachten we dat instellingen alles doen om contact met hun cliënten te houden en aanspreekbaar zijn op wat ze doen. Goede afspraken met algemene ziekenhuizen over hoe ggz-cliënten met corona te helpen. In het kader van maatschappelijke opvang: het belang van extra plekken (nacht)opvang. Het belang van kinderen voor wie thuis geen veilige basis is: ook kinderen die door een psychische kwetsbaarheid van ouders verhoogd risico kunnen lopen op onveiligheid. Het belang dat daklozen ook de gelegenheid krijgen om ‘binnen te blijven’. Sommige mensen hebben geen thuis omdat de kostendelersnorm gaat werken als mensen bij elkaar gaan wonen.

MIND vraagt bij monde van Ypsilondirecteur Bert Stavenuiter specifiek aandacht voor naasten: ‘Iedereen merkt het aan den lijve dat het langdurig thuiszitten een opgave is voor alle gezinsleden. Het is dan niet moeilijk voor te stellen hoe zeer het spitsroedenlopen is voor gezinnen waarin iemand is met ernstige psychische problemen, met grote angsten of met suïcidale gedachten. Nu de therapieën veelal zijn teruggeschroefd is het van belang om juist ook aandacht te schenken aan de mensen om de patiënt heen, zoals de mantelzorgers. Want als zij omvallen, stort het hele kaartenhuis ineen. Het is dus zaak dat niet alleen de patiënt zelf te horen krijgt waar hij in deze tijd op kan terugvallen, maar ook diens naasten. ‘

Tot slot vraagt MIND ondersteuning voor de uitbreiding van de openingsuren van MIND Korrelatie en voor de livestream, de digitale huiskamer, waar elke middag steeds meer cliënten en naasten gebruik van maken.Klik hier  om de brief aan de Tweede Kamer te downloaden.

Bron: ypsilon.org

 

 

 

 

MIND: Ervaringsdeskundigen zijn niet goed genoeg voor telefonische hulpdienst!

 

Paul: Ik had je nog willen bellen, maar ik kwam er niet doorheen.

Saul: Je wist toch dat ik zou komen.

Paul: Ja, maar ik wilde vragen of je een telefoon voor me kon meebrengen.

Saul: Waarvoor dat dan?

Paul: Ik wilde een hulpnummer aanbieden aan mensen die hulp nodig hebben.

Saul: Hoezo dat?

Paul: Nou, in Corona crisistijd zijn hulptelefoons overbezet en zo wilde ik ook iets doen.

Saul: Dat doet me denken aan die oproep van directeur-bestuurder Ter Avest van MIND.

Paul: Oproep?

Saul: Ja die wil dat psychologen tijdelijk komen helpen aan de Korrelatie-telefoon.

Paul: Voor nop? In 2018 stond die directeur-bestuurder al voor 115.000 euro op de MINDbegroting!

Saul: Tja, in crisistijd heeft zij geen probleem met incasseren.

Paul: Maarreh, zitten er nu ook psychologen aan de telefoon bij Korrelatie? En is dat van MIND?

Saul: Korrelatie hebben ze opgekocht en die begroting hebben ze deels voor het MIND zelf gebruikt.

Paul: Nu alleen psychologen aan de lijn? Dat is toch denigrerend naar de mensen die er nu zitten?

Saul: Heb jij MIND ooit met gevoel horen spreken over anderen? Nee dus.

Paul: Maar ze hebben hun mond en website vol over ervaringsdeskundigen. Waar zijn die nu?

Saul: Nou, die komen er al helemaal niet aan te pas.

Paul: Lijkt wel alsof MIND ze niet goed genoeg vindt voor telefonische hulp.

Saul: Klopt, ze zijn te min volgens mevrouw Ter Avest. Die wil ‘echte’ deskundigen.

Paul: Net zoals voor die voor Maxima schoongemaakte en opgeruimde livestream huiskamer?

Saul: Ja, daar komt ook de ene professional na de andere langs of via de telefoon binnen.

Paul: Toch wel raar, een cliëntenkoepel die zich in alle uitingen afkeert van de eigen doelgroepen.

Saul: Dat maakt niet uit want VWS en donateurs en zorgverzekeraars blijven geld schuiven.

Paul: Ik begrijp het niet.

Saul: Wat niet?

Paul: Nou, dat dat zo maar allemaal wordt geaccepteerd door die geldschieters.

Saul: Die kopen er gehoorzaamheid voor bij wetgeving, bezuinigingen en maatregelen.

Paul: Gehoorzaamheid? Van wie?

Saul: Van MIND namens alle hulpvragers.

Paul: Ja, als je het zo bekijkt hebben ze een koopje.

Saul: Ja, als je het zo bekijkt wel.

Paul: Hoe is die oproep ondertekend?

Saul: Met directeur-bestuurder. Dat snap je toch wel?

 

 

 

 

MIND: Als de wiedeweerga opruimen die livestream huiskamer!

Nette kleren aantrekken en dit antwoorden als Maxima komt beeldbellen!

 

Paul: Ha Saul, je ziet er Koninklijk uit vandaag. Mooi pak en mooie stropdas Hoezo?

Saul: Nou dat zal ik je zeggen: ik zag Koningin Maxima vandaag in de MIND-huiskamer.

Paul: Wow. Was ze daar echt?

Saul: Nee, natuurlijk niet, ze was er via een beeldverbinding.

Paul: Apetrots natuurlijk die MIND’ers. Alweer de Koningin.

Saul: Jazeker, achter de schermen de directeur-bestuurder. Je zag de presentatoren trillen.

Paul: Trillen? Voor de Koningin?

Saul: Voor die mevrouw Ter Avest natuurlijk. Die weet van wanten hoor, achter een glimlach altijd.

Paul: Enne, was het nog zo’n rotzooi in die livestream huiskamer van MIND?

Saul: Nou, dat is het andere dingetje. Het was schoongemaakt en alles stond er heel netjes bij.

Paul: Om de Koningin een goed indruk te laten krijgen.

Saul: Kan, maar de Rijksvoorlichtingsdienst (RVD) heeft dit natuurlijk gearrangeerd.

Paul: De Koningin kijkt anders niet naar de livestream?

Saul: Ben je gek, daar heeft ze echt geen tijd voor.

Paul: Die die mevrouw Ter Avest heeft hemel en aarde bewogen om die rommel op te ruimen?

Saul: Ja. En die sombere jongen met dat petje met reclame was er niet.

Paul: O nee?

Saul: Nee, er zaten 2 keurig geklede mensen met ingestudeerde antwoorden op Koninklijke vragen.

Paul: Ok. Die jongen vonden de directeur-bestuurder en haar communicatiemeisje te min?

Saul: Ik vermoed het wel. Maar die huiskamer, echt een etalage was ervan gemaakt.

Paul: Klopt dan wel wat jij zegt altijd: MIND is een etalage zonder winkel erachter.

Saul: Ja. Erger is dat dit illustreert hoe MIND omgaat met echte hulpvragen.

Paul: Hoe dan?

Saul: Beetje wegduwen want het ‘beeld’ is niet mooi en kijken of het subsidie technisch wenselijk is.

Paul: Gaat Maxima ook Socialrun Livestream, ID-café in Den Haag en Charlotte Bouwman doen?

Saul: Geen idee. De RVD zoekt organisaties uit die het regeringsbeleid steunen, zoals MIND dus.

Paul: Maar de Koningin richt zich toch tot mensen die echt hulp nodig hebben?

Saul: Dat zou ze misschien wel willen, maar de RVD bepaalt en die zoekt volgzame clubs op.

Paul: Jammer dus.

Saul: Tja, ik vind het ergste dat je in alles wat MIND doet de leugen ziet en die harteloze etalage.

Paul: Wil jij Social Run livestream, ID-café en Charlotte Bouwman bellen?

Saul: Heb ik al gedaan.

Paul: Wat zeiden ze?

Saul: Ze hoefden niet veel te zeggen. Wat ze doen spreekt boekdelen en is fantastisch.

Paul: Wat doen we met Maxima die misschien wel om de tuin wordt geleid?

Saul: Wat doen we met MIND? Dat is belangrijker.

Paul: Dat weet jij vast wel?

Saul: Ja. Sluiten en medewerkers de ggz in sturen om te helpen. Subsidie besteden aan echte hulp.

Paul: Heb je nog reacties gekregen op onze gesprekken?

Saul: Ja, elke dag. Ook vanuit MIND zelf.

Paul: Mag dat wel?

Saul: Nee natuurlijk niet, daar wordt door de directeur-bestuurder, de directeur en het communicatiemeisje op gelet.

 

 

Saul droomt: MIND en GGZ NL sluiten de deuren tot 1 juni.

Alle medewerkers gaan nu echt helpen!

 

Paul: Wat zeg je? Je hebt over MIND gedroomd?

Saul: Ja. Gek was het wel. Het was een heel positieve droom.

Paul: Dat komt wel goed uit.

Saul: Hoezo?

Paul: Nou, we zouden toch ook positieve dingen gaan bespreken?

Saul: O ja. Dit is echt wel vet posi.

Paul: Vertel. Of nee, wacht even, ik haal eerst nog een bakkie.

Saul: Ik droomde dat MIND en GGZ NL tot 1 juni dicht gaan.

Paul: Moet dat vanwege de Coronamaatregelen van de regering?

Saul: Ben je gek. Ze hebben het zelf besloten.

Paul: Zelf besloten? Dus ze houden er mee op?

Saul: Nee, dat is te positief weer. Nee, alle medewerkers krijgen een taak.

Paul: Welk taak?

Saul: Ze laten hun bureaus achter en gaan echt helpen in de ggz.

Paul: Hoe dan?

Saul: Ze gaan naar ggz instellingen om te helpen met schoonmaken, koken en zo.

Paul: Dat is nog effe nieuws!

Saul: De dames Ter Avest, Van der Scheer, Van Geel en Esman verruilen hun pumps voor sneakers.

Paul: Je maakt toch niet schoon met je schoenen?

Saul: Nee, grapjas, met je handen. Ze trekken heus wel handschoenen en een schortje aan.

Paul: Maar als Maxima nou weer belt naar mevrouw Ter Avest?

Saul: Daar heb je wel een punt, maar als ze goed schoonmaakt buigt ze toch al diep.

Paul: Ok. Wanneer gaan ze beginnen?

Saul: Aanstaande maandag. Eerst moeten de bureaus in Amersfoort nog opgeruimd.

Paul: En hun achterbannen? Die vinden ze zo belangrijk. Die zijn daar toch over geconsulteerd?

Saul: Dat doen de bestuurs- en directie dames in het weekend vanuit hun thuiswerkplek.

Paul: En denk je dat de achterbannen dat goed vinden?

Saul: Hahaha. Goed vinden? Dat wordt ze niet gevraagd. Ze mogen zeggen wat ze ervan vinden.

Paul: Maar dat is toch vragen?

Saul: Nee, dat is input en dat wordt dan weer meegenomen in het besluit dat al vaststaat.

Paul: O ja. Dat gaat zo bij MIND. Gaat dat ook zo bij GGZ NL.

Saul: Ik weet het niet, maar ik hoor dat de aanpak van Ter Avest en Esman veel gemeen heeft.

Paul: Lijkt me nogal een geregel. Zoveel medewerkers 12 weken aan de bak brengen.

Saul: Nee hoor, voor het werkschema hebben ze een extern bureau ingeschakeld.

Paul: Die lobbyclub, die niet van MIND mag zeggen wat die lobbylessen kosten?

Saul: Klopt. Maar aan lobbyen heb je niet veel als je de handen uit de mouwen moet steken.

Paul: Ik zou die notatijgers, plannenmakers en vergaderaars wel eens willen zien dweilen.

Saul: MIND heeft een livestream en ik verwacht dat daar weer interviews komen met eigen volk.

Paul: Eigen volk. Let je wel op je woorden!

Saul: MIND spreekt zelf over vol=vol.

Paul: Jawel, maar jij kunt dan nog wel netjes blijven.

Saul: Ok. Die livestream. Die huiskamer. Misschien beginnen ze daar wel met opruimen en schoonmaken.

Paul: Maken die medewerkers alleen maar schoon. Praten ze ook met mensen die hulp vragen?

Saul: Dat denk ik niet. Dat zou ook geen goede zaak zijn.

Paul: Waarom?

Saul: Nou, als je ziet wat er nu zoal uit de overcrowded offices van MIND en GGZ NL komt……

Paul: Wat kost die livestream eigenlijk? Dat heb je ze toch gevraagd?

Saul: Ja, maar geen antwoord. Dat mogen ze niet vertellen van MIND.

Paul: Goed genoeg nu. Je hebt gedroomd.

Saul: Je wil weten hoe het is afgelopen, die droom. Nou niet best.

Paul: Wat dan?

Saul: De droom is niet uitgekomen.

Paul: O. Dat is wel jammer. Ook voor jou bedoel ik.

Saul: Ja en nee. Het had mooi geweest, maar ook beter van niet.

Paul: Beter van niet?

Saul: Nee, want als de Corona lockdown weer over is, dan gaat alles gewoon door.

Paul: Wat bedoel je?

Saul: Dan zitten die kantoren in Amersfoort weer vol met nog zelfgenoegzamer content.

Paul: De drie Z's van MIND: zelfgenoegzaam, zelfgericht en zelfverzorgend?

Saul: Ja, want dan zeggen MIND en GGZ NL dat ze zelf ervaring hebben opgedaan met echte ggz-zorg.

Paul: En dan belt Maxima weer?

Saul: Heb je nog koffie?

 

 

 

 

 

 

 

 

De borstklopperij van MIND kent geen grenzen; een stuitend en pervers bericht over een telefoontje van Maxima die eigenlijk Charlotte Bouwman had moeten bellen………………

 

Paul: Zo, je bent er weer Saul. Maar inderdaad, MIND pocht, pocht en pocht en doet niets. Ik ben om.

Saul: Eindelijk geef je me een keer het voordeel van de twijfel.

Paul: Koningin Maxima praat met mevrouw Ter Avest, directeur-bestuurder toch?

Saul: En die maakt er een eigen verhaal van. Dat zou de RVD nog eens goed moeten nalezen.

Paul: Wat Maxima echt heeft gezegd, weten we natuurlijk niet.*)

Saul: Nee, Ter Avest maakt er een MIND feestje van en GGZ Nieuws plaatst dat klakkeloos.

Paul: Ja, dat is een uitgave van een partner in crime, zou je kunnen zeggen.

Saul: MIND doet helemaal niets, ja Korrelatie, maar dat is opgekocht en daarna gekort met 20.000.

Paul: En dan die livestream waar nauwelijks iemand naar belt en waarvan je somber wordt.

Saul: Met een man die sluikreclame maakt voor een bedrijf dat ergens kleding laat maken….

Paul: Maakt MIND niet uit, die gaan niet over dat soort dingen.

Saul: Klopt. Maar ik vind dat Maxima een fout maakt.

Paul: Kan dat wel, de koningin die een fout maakt?

Saul: Jazeker, ze belt op advies van de RVD en die is weer ‘bijgepraat’ door VWS.

Paul: Je bedoelt?

Saul: VWS geeft MIND subsidie om de echte geluiden van hulpvragers te dempen.

Paul: Ok. Wat dan?

Saul: Ten eerste hoop ik dat steeds meer mensen inzien dat MIND een dure etalage is en niet meer.

Paul: En dan?

Saul: De koningin moet bellen met Charlotte Bouwman en LijmdeZorg. Die gaan echt ergens voor.

Paul: Met een fractie van het geld dat MIND vangt?

Saul: Dat kan je wel zeggen. En ze zijn niet corrupt: belangenbehartiging niet inleveren voor subsidie.

Paul: Ik lees dat persbericht nu nog eens. Het is echt stuitend en persvers eigenlijk. Hoe durf je?

Saul: Het is geen kwestie van durf. Het is veel meer tomeloze  arrogantie en gebrek aan correctie.

Paul: Wie zou dat moeten corrigeren dan?

Saul: Je zou zeggen de Tweede Kamer en de mensen die om hulp vragen zelf.

Paul: Maar die doen het niet. Hun bestuurders worden ook door MIND gefêteerd.

Saul: Nee. Ben jij wel eens gebeld door de Koningin?

Paul: Nee.Jij?

Saul: Nee.

Paul: Mevrouw Ter Avest wel en die krijgt er geen genoeg van om dat rond te bazuinen.

Saul: Haha. Ja. En dan met een inmiddels geschrapte foto waarop ze dieper buigt dan een struisvogel.

Paul: Ze is nu wel ‘echt geraakt’ zegt de directeur-bestuurder.

Saul: Tja. De betrokkenheid bij de Koningin is blijkbaar groter dan bij de mensen die hulp vragen.

Paul: We hebben in de spiegel gekeken en we zouden ook positieve dingen zeggen, toch?

Saul: O ja, vergeten. Ok, iemand in het MINDbestuur heeft kortgeleden kritiek geuit.

Paul: O?

Saul: Hij/zij wil het niet echt toegeven, maar de directeur-bestuurder werd toen heel boos.

Paul: Ga je daar nog een keer iets over zeggen?

Saul: Even wachten, bron is nog te kwetsbaar. Koffie nog?

Paul: Met een diepe buiging.

 

*)

Koningin Máxima steekt mensen met psychische problemen hart onder de riem

21 maart 2020 – Koningin Máxima heeft vrijdagmiddag Marjan ter Avest, directeur van MIND, verrast met een bijzonder persoonlijk telefoongesprek. Ze belde om te vragen hoe het gaat met mensen met psychische problemen, hun naasten en de hulpverleners in de ggz tijdens de coronacrisis. De koningin stak iedereen een welgemeend hart onder de riem. 

“Ons Koningshuis laat zien zeer betrokken te zijn bij mensen die te maken hebben met psychische kwetsbaarheid. Ontzettend hartverwarmend, dit telefoontje van Koningin Máxima. Juist in deze crisistijd heeft onze achterban deze steun hard nodig”, gaf Marjan ter Avest na afloop van het gesprek aan.

Zorgen
Ter Avest vertelde de Koningin over de gevolgen van de coronacrisis in de ggz. Groepstherapieën, dagbehandeling en face-to-face behandelingen worden noodgedwongen gestopt. Ondertussen zien we dat in de ggz heel hard wordt gewerkt aan alternatieve behandelprogramma’s zoals beeldbellen en online hulp. ”De Koningin toonde zich enorm betrokken bij hoe het met de mensen in de ggz gaat, zowel de hulpverleners als degenen die hulp nodig hebben. Ze beseft dat de coronacrisis een groot effect heeft op de psychische gezondheid van mensen. Met vereende krachten moeten we werken aan de nodige zorg en ondersteuning voor mensen in psychische nood.”

“De steun en het medeleven van Koningin Máxima voor de moeilijke situatie waarin heel veel mensen met psychische problemen en hun naasten verkeren door de corona crisis is hartverwarmend. Ik hoop dat haar gebaar voor iedereen steunend is. Voor cliënten en naasten “

Contact via de online Huiskamer van MIND
Ter Avest informeerde de Koningin ook over de initiatieven die MIND ontplooit om mensen te steunen en te informeren in deze crisistijd: “MIND Korrelatie is als anonieme hulplijn op werkdagen beschikbaar voor alle mensen in Nederland. Ook hebben we een aparte ‘coronawebsite’ gelanceerd met allemaal tips en adviezen om psychisch in balans te blijven en om steun te vinden bij landelijke en regionale initiatieven. Om te voorkomen dat mensen in een isolement terechtkomen, hebben we samen met Stichting Out of the Box TV de livestream ‘Huiskamer van MIND’ opgezet. Deze livestream is iedere werkdag te zien van 11 tot 16 uur via www.wijzijnmind.nl/corona. Hier kunnen mensen hun ervaringen en kennis delen”. De Koningin toonde zich zeer geïnteresseerd en wenst iedereen in deze moeilijke tijd het beste toe.

Koningin Máxima maakte in 2019 kennis met MIND. Ze bracht een werkbezoek aan het kantoor van MIND in Amersfoort, waarbij ze uitgebreid in gesprek ging met ervaringsdeskundigen van alle leeftijden. “We waren al heel erg vereerd met het bezoek van de Koningin in oktober, maar dat ze ons nu speciaal belt om alle mensen met psychische problemen en hun naasten te steunen in deze moeilijke tijd, dat raakt mij echt”, aldus Marjan ter Avest.

Meer informatie over het bezoek van Koningin Máxima op 3 oktober vorig jaar aan MIND in Amersfoort

Bron: persbericht

 

 

 

 

 

 

Saul en Paul kijken in de spiegel; maar ze zien toch weer MIND, Corona, een foute foto, sluikreclame, frustratie en misschien een veranderpuntje…….

 

Paul: Het wordt vast weer een rustige week. Koffie?

Saul: Zet maar neer.

Paul: Kortaf. Slecht geslapen?

Saul: Nou, een beetje wel.

Paul: Wat was de reden?

Saul: Er mailde gisteravond iemand.

Paul: Geen beste mail zeker?

Saul: Hij vond dat we te negatief zijn over MIND.

Paul: Nou ja, dan heeft ie wel een punt.

Saul: Ja maar, hij had het over jou en mij. Dus niet ik alleen.

Paul: Hoho. Ik heb je niet gemaild. Wie was het trouwens?

Saul: Een heel bekende activist in de ggz.

Paul: Woow. Die kritiek kwam dus hard aan.

Saul: Kan je wel zeggen.

Paul: Gaan we ons leven beteren?

Saul: Nee.

Paul: Zullen we dan eens samen in de spiegel kijken?

Saul: Ik kijk naar mij en jij kijkt naar jou.

Paul: Ok. Wat zie je?

Saul: Ik zie gewoon mezelf.

Paul: Ja natuurlijk, maar wat zie je achter jezelf?

Saul: Ik weet het niet, hoe moet ik achter mezelf kijken?

Paul: Haast je niet, MIND doet wel iets aan isolement en Corona.

Saul: Wat zie jij eigenlijk?

Paul: Jij eerst. Wat zie je?

Saul: Ik zie die man in die MIND-huiskamer met die Deus pet op z’n hoofd.

Paul: Lijk je daarop dan?

Saul: Nee, ik heb niet zo’n pet.

Paul: Maakt MIND eigenlijk sluikreclame voor dat kledingmerk?

Saul: Dat zou je denken. En heeft MIND wel een idee waar dat bedrijf z’n kleding laat maken?

Paul: Ik denk dat de communicatie juf dat niet heeft onderzocht.

Saul: Denk het ook niet. Net zoals met die foto van Maxima en haar onderdanig ogende baas.

Paul: Maar wat zie je nog meer?

Saul: Ik zie jou ook.

Paul: Kijk nou naar jezelluf!

Saul: Ok, Bert had gelijk. Ik ben een beetje gefrustreerd.

Paul: Bert wie?

Saul: Nou die Bert Stavenstuiter.

Paul: O je bedoelt Stavenuiter van Ypsilon die net geen directeur van MIND werd?

Saul: Ja die.

Paul: Hebben we alles gehad nu?

Saul: Denk het wel, maar nog een dingetje dan.

Paul: Wat?

Saul: We gaan ook wat meer kijken naar de positieve punten die MIND heeft.

Paul: Ben benieuwd.

Paul: Ik ook.

Livestreams van MIND: ‘Nieuw tegen isolement’. Je zou er somber van worden, maar misschien is dat wel de bedoeling?

 

Paul: Hee Saul. Je maakt het nu wel heel bont.

Saul: Hoezo? Ik vraag me alleen af of MIND via stigma’s zieltjes wint voor de subsidie.

Paul: Maar je doet net alsof ze die YouTube filmpjes gebruiken om mensen somber te maken en...

Saul: Het is toch een sombere vertoning: vrijwel niemand belt en…

Paul: Jawel, maar MIND wil toch graag mensen helpen en dus moeten mensen bellen.

Saul: Dus er zijn te weinig mensen die via dat spuuglelijke huiskamerdecor hulp willen of...

Paul: Of?

Saul: MIND weet dat en probeert mensen zo somber te krijgen dat ze wel gaan bellen.

Paul: Denk je nu niet heel slecht?

Saul: Een koepelclub die liegt over dagelijks overleg met de minister, dei mensen op palen laat staan?

Paul: Die te veel ontvangen salaris niet terugbetaalt, die demagogische cijfers over bereik geeft, die...

Saul: je vult me moeiteloos aan, merk ik.

Paul: Ok. Nu even terug naar die filmpjes.

Saul: Ze hebben bij MIND bedacht dat Corona ook iets kan opleveren.

Paul: Ja. Aandacht

Saul: Niet alleen, mensen worden beschreven als diagnoses die via MIND aan Corona kunnen ontkomen.

Paul: Getver. Echt?

Saul: Ik heb van de week enkele keren gekeken, maar het is echt niet om aan te zien.

Paul: Vertel.

Saul: De ene keer ligt een jonge vrouw op een matje te kronkelen.

Paul: Dat heet yoga, Saul.

Saul: De andere zit er een somber ogende figuur met pet op een bank en kan niet vertellen wat hij daar eigenlijk doet.

Paul: Zoeken is toch een goede menselijke eigenschap.

Saul: Zojuist zie ik een psychiater, ene Kupka en die maakt er een potje van.

Paul: Hoezo?

Saul: Hij vertelt op zijn borst kloppend dat ie veel goed werk doet.

Paul: Zegt ie niks over de MIND doelgroep?

Saul: Jawel. Hij zegt: ‘Onze doelgroep zijn over het algemeen hele leuke mensen.’

Paul: Zei hij dat echt?

Saul: Ja. Zelf gehoord.

Paul: Die man komt in aanmerking voor bijscholing van SSzS.

Saul: Tja, en de kreet van MIND: Nieuw tegen isolement. Wat vind je daarvan.

Paul: Het maakt me verdrietig en somber tegelijk. Wel een reclamekreet.

Saul: waarschijnlijk bedacht door een extern bureau.

Paul: Getver. Het lijkt erop dat MIND graag wil dat mensen zich somber gaan voelen.

Saul: Dat denk ik ook. Want dan ga je misschien wel bellen met dat desolate huiskamerinterieur.

Paul: En hoe meer mensen reageren, hoe meer persoonsgegevens MIND gaat opslaan.

Saul: En dat gebruiken ze dan weer om te claimen dat ze zoveel patiënten vertegenwoordigen.

Paul: Mag dat dan wel, ik bedoel al die gegevens opslaan?

Saul: Misschien wel en misschien niet, maar MIND heeft een naam hoog te houden op dat punt.

Paul: Hoe bedoel je?

Saul: Eerst steunden ze de illegale dataverzameling van de SBG en nu van AKWA.

Paul: En hun voormalige dik betaalde directeur is nu uurtje-factuurtje bij MedMij.

Saul: Paulus, hij bedoelt het goed en dat moeten we ook waarderen.

Paul: Ja. Koffie?

Saul: Kijken we dan samen naar de fijne livestreams van Socialrun en jouw sportschool?

Paul: Helemaal leuk. Nemen we ook iets bij de koffie.

 

Reageren? info@MINDyousaulenpaul.nl 

 

Groot Nieuws: Na de wachtlijsten gaat MIND nu het coronavirus opheffen!

 

Paul: Wat lees ik nu? Is dat echt zo?

Saul: Jazeker, MIND heeft het op de website aangekondigd.

Paul: Maar nog even die wachtlijsten: die bestaan toch nog? Erger? Ze worden alsmaar langer.

Saul: Ja, maar dat ligt echt niet aan MIND, dat ligt aan de cliënten die niet opschieten.

Paul: Huh. Ze staan toch al een paar jaar op palen in de polder op verzoek van MIND?

Saul: MIND wil de ggz-wachtlijsten opheffen, door cliënten in een lange rij op palen te laten staan.

Paul: Niet gelukt dus. Die mensen staan voor paal eigenlijk, elk jaar weer.

Saul: Maakt MIND niet uit, Het gaat niet om hulpvragers, het gaat om de etalage.

Paul: Ok, nu gaan ze dan echt het coronavirus aanpakken?

Saul: Ja, en daar zetten ze zware middelen voor in volgens de MIND-website.

Paul: Zware middelen, nou nou, wat dan?

Saul: Dagelijks overleg met de minister en zorgen uiten bij organisaties die Corona bestrijden.  

Paul: Hij ziet ze aankomen; elke dag met de directeur-bestuurder aan tafel.

Saul: Inderdaad, die bewindspersoon heeft echt wel wat anders te doen.

Paul: Dan kan MIND net zo goed naast Charlotte Bouwman gaan zitten.

Saul: Goed idee. Kan natuurlijk niet: MIND zit aan tafel, al jaren en al jaren zonder enig resultaat.

Paul: Hoe kwam MIND op dat geweldige idee?

Saul: ‘Ons bereikten de laatste dagen signalen dat er zorg nodig is’, staat op de website van MIND.

Paul: De laatste dagen?

Saul: Ja, zegt MIND zelf. Daarvoor bestond het probleem nog niet.

Paul: Maar in China en elders op de wereld toch wel? Honderden waarschuwingen van deskundigen?

Saul: Jawel, maar er is pas een probleem als MIND het laat weten.

Paul: Daar trapt toch niemand in?

Saul: MIND zegt tegelijk dat VWS, zorgverzekeraars en GGZ NL het heel goed doen. Dat scheelt.

Paul: Dus namens de cliënten steken ze die een spreekwoordelijke veer in de….?

Saul: Ja, maar wel met twee onderarmen. Afstand, bedoel ik.

Paul: Als je maar lekker ligt bij de mensen met de geldbuidel, dan..

Saul: Liefde is waar de geldbuidel hangt. Variatie: MIND is waar de subsidiepot staat.

Paul: Blokhuisje?

Saul: Nee hoor, Nederlands spreekwoordenboek.

 

Reacties naar: info@MINDyousaulenpaul.nl

MIND gaat (weer) lesgeven in lobbyen; als je niet komt dan kost je dat 100 euro! En: VOL=VOL.

 

Saul: Op 19 mei en 23 juni ben ik er niet, tenminste zeer waarschijnlijk niet.

Paul: Weet je dat nu al? Wat houdt je hier vandaan op die dagen?

Saul: MIND geeft een tweedaagse training. En daar wil ik graag bij zijn.

Paul: O ja, die lobbystrategie voor cliënten en familie. Moet je je nu al aanmelden?

Saul: Ja zeker, want ze hanteren de kreet: VOL=VOL. Heel subtiele communicatie dus.

Paul: Was dat niet een kreet van uhm, die man die ..?

Saul: Ja laat maar, het is erg dat MIND me daar weer aan doet herinneren.

Paul: Dat doen ze ieder jaar heb ik begrepen. Waarom ieder jaar?

Saul: Dat weet ik ook niet. Misschien beklijven de trainingen niet optimaal.

Paul: Hoe bedoel je?

Saul: Nou, ze geven aan dat zelfs als je al jaren ervaring hebt met lobby, dat je dan toch weer….

Paul: Huh?

Saul: Je moet je in elk geval heel snel aanmelden en het kost niets.

Paul: Niets? Helemaal niets?

Saul: Jawel toch, als je niet komt dan wordt 100 euro in rekening gebracht.

Paul: Zeggen ze dat echt zo? Misschien ook een communicatietraining erbij doen?

Saul: Voor de MIND communicatiemensen zelf, bedoel je?

Paul: Dat is wel nodig, zeker als je ook kijkt naar de teksten op de website.

Saul: Trouwens, je moet beide dagen komen, want anders kan je je niet inschrijven.

Paul: Stel, ik meld me nu aan, maar krijg over twee weken dat virus?

Saul: Pech jongen, ‘we zullen je 100 euro in rekening brengen’ staat in de uitnodiging.

Paul: Noem je dat een uitnodiging? Ik zou me echt niet aanmelden.

Saul: En ze hebben er een extern bureau voor ingehuurd.

Paul: Ja, dat doen ze standaard, want zelf hebben ze niets in huis, alleen een etalage.

Saul: Ik heb vorige week gevraagd wat dat ongeveer kost, maar die vraag is nog onbeantwoord.

Paul: Ondertussen even op de site gekeken van die externe partij. Dat klinkt niet slecht.

Saul: Nee, chique jongens, allemaal jongens, met veel ervaring.

Paul: Dat is toch wel goed, dat ze stevige mannen vragen om te trainen?

Saul: Jaja. Grapjas. Die cliënten- en familieorganisaties waarvoor die training is bedoeld, die…

Paul: Mogen zelf niet lobbyen want dat doet de directeur-bestuurder, toch?

Saul: Klopt. En die wordt weer goed geholpen door die heel volgzame adviseur PA/woordvoerder.

Paul: MIND en lobby. Dat combineert toch niet? MIND doet wat zorgverzekeraars en VWS eisen.

Saul: Jawel, maar je kan de schijn ophouden. Dat is leuk voor de achterban.

Paul: Eigenlijk is die lobbytraining helemaal niet nodig, dat zegt het externe bureau toch zelf?

Saul: Klopt. ‘Lobbyen is gewoon doen’ is de opening van hun homepage.

Paul: Hebben de mannen eigenlijk ervaring in de ggz?

Saul: Helemaal niet.

Paul: Is dat dan geen vereiste?

Saul: Nee joh.

Paul: Maarreh...

Saul: Als je de leerdoelen bekijkt, dan hebben die ook helemaal niets met hulpverlening van doen*)

Paul: Ziet er wel indrukwekkend uit.

Saul: Ja en mensen die hulp vragen kunnen er heel goed mee geholpen worden…..niet dus.

Paul: Als ik die leerdoelen bekijk dan moet je er een hbo-studie van 4 jaar op zetten.

Saul: Ja, inderdaad, maar het gaat bij MIND om de etalage, dat weet je toch, flink opblazen.

Paul: En dat wordt dan weer betaald door de donateurs en het ministerie van VWS?

Saul: Ja, ik schat de totale kosten zo ergens tussen 10.000 en 15.000 euro.

Paul: Elk jaar weer? Die politici zullen schrikken van de enorme lobbykennis die MIND straks inzet.

Saul: Ja vast. Lobby is iets dat bij politici steeds minder goed valt. Kan je beter niet noemen.

Paul: Je bedoelt het imago van lobbyisten is slecht?

Saul: Ja, en lobbyen hoort zeker niet bij hulp bieden aan mensen die dat nodig hebben.

Paul: Dus MIND doet iets dat bij de doelgroepen (politici, gemeenten, etc.) eigenlijk slecht valt?

Saul: Kan je wel zeggen. Maar als ze daarachter komen dan….

Paul: Gaat MIND dat volgend jaar weer trainen.

Saul: Yep, met een externe inhuur.

 

*) Leerdoelen in de MIND-uitnodiging voor de training: theoretische kennis over lobby-strategieën, rollenspellen, theoretische kennis over lobby-strategieën, strategisch lobbyplan, inzicht in de samenhang tussen landelijke, regionale en lokale lobby, en de belangen van je belangrijkste stakeholders, het organiseren van invloed en hoe je een strategische gesprekspartner wordt, perceptiemanagement, het voorbereiden van gesprekken, de theorie achter een effectieve lobbystrategie: in kaart brengen van het krachtenveld, maken van de stakeholdersanalyse, kiezen welke partijen te benaderen zijn om mee samen te werken om je belangen goed te behartigen (intern en extern)? Op wie ga je je primair richten, wat wordt je kernboodschap en hoe breng in kaart wat de belangen van deze partijen zijn. In de praktijk brengen van de theorie. Het uitwerken van de lobbystrategie in aanloop naar een gesprek met een belangrijke stakeholder. Aan de slag met perceptiemanagement, wat is de huidige perceptie, hoe wil je die veranderen en wat is het resultaat. Toelichting op politieke processen van de gemeenten. Welke lobbytechnieken zijn te gebruiken om in gesprek te komen en om deze voor te bereiden (inzet media, gemeenteraad e.d.). Toelichting ambtelijk proces gemeente. Hoe komt beleid tot stand
(jeugdhulp, WMO, samenwerking zorgverzekeraar etc. etc.) en op welke momenten kun je het beste met de gemeente in gesprek. Wat heeft de gemeente nodig aan informatie en waar zijn ze gevoelig voor.

Reageren? info@MINDyousaulenpaul.nl

 

 

 

 

Saul: MIND stemt in met aantasting van het medisch beroepsgeheim!

 

Paul: Hee Saul. Je komt binnenstormen. Heb je zo’n zin in koffie?

Saul: Ook ja. Maar het is meer dat ik weer verbijsterd ben over hoe MIND-cliënten belazert.

Paul: Belazert? Je bedoelt dat MIND samen met AKWA-deelnemers*) werkt aan de OTV? **)

Saul: Precies. Ze stemmen in met gegevensverzameling van patiënten op basis van die OTV.

Paul: Wat is daar precies mis mee?

Saul: Nou, dan geef je als patiënt van tevoren toestemming om je gegevens te gebruiken en te delen.

Paul: Dus dan hoef je dat niet meer met je dokter, psycholoog, psychiater te bespreken?

Saul: Klopt. Maar hulpvragers hebben geen idee wat die toestemming precies inhoudt.

Paul: Ze weten op het moment van een digitaal ‘ja’ niet waar de gegevens heen gaan…?

Saul: En wie ze kunnen (gaan) inzien, met wie ze gedeeld worden, enzovoort.

Paul: En daar stemt MIND mee in? Ze zeggen op te komen voor belangen van hulpvragers in de ggz!

Saul: Maar we wisten al dat MIND een corrupte agenda heeft. Weten de leden niet trouwens.

Paul: Leg nog eens uit waarom het medisch beroepsgeheim wordt aangetast.

Saul: AKWA heeft een andere manier gevonden om ROMdata binnen te halen.  

Paul: Patiëntgegevens waarvan de Autoriteit Persoonsgegevens zei: Niet meer gebruiken en vernietigen.

Saul: Ja. Voorwaarde aan de ‘nieuwe’ manier van gegevensverzameling door AKWA: patiënt moet toestemmen.

Paul: Dat doet de patiënt toch in overleg met zijn hulpverlener?

Saul: Ja, maar AKWA is bang dat hulpverlener en hulpvrager er samen lang niet altijd aan meewerken.

Paul: Aha, vandaar dus die slimme zet om mensen via online vooraf om de tuin te leiden?

Saul: Ja, zo voorkomen ze dat de kritische hulpvrager toch die gegevens niet wil leveren, althans geen toestemming geeft voor gebruik door AKWA.

Paul: En ze omzeilen de kritische dokter die daar ook niet voor voelt.

Saul: Erger is: zo worden patiënten ongewild en onwetend verleid om toch in te stemmen met ongebreidelde verspreiding van hun patiëntgegevens.

Paul: Ik meen dat er toch een voorwaarde is gesteld aan die dataverzameling?

Saul: Zeker: toestemming moet worden gegeven in het gesprek tussen hulpvrager en zorgverlener. In de spreekkamer dus.

Paul: En dat wordt nu mooi omzeild. ***)

Saul: Ja en eigenlijk is dat niet nieuw. GGZ Nederland wilde al eerder de spreekkamer omzeilen.

Paul: Hoe dat?

Saul: Nou zo! ****)

Paul: Dus bestuurders beslissen over de privacy van de client?

Saul: Kan je zeggen. Nu even opletten: Door zowel toestemming als beslissing over het al dan niet buiten de zorginstelling versturen van persoons-/behandelgegevens buiten de zorgverlener-/patiëntrelatie te halen is er sprake van een aantasting van het medisch beroepsgeheim.

Paul: En daar stemt cliënten/patiëntenkoepel MIND dan mee in? Waarom?

Saul: Ja. Waarom? Van wie denk je dat MIND geld vangt?

 

*)

Hoewel Akwa GGZ door een grote mate van sturing vanuit VWS, Zorgverzekeraars Nederland en de werkgeversorganisatie GGZ Nederland tot stand is gekomen zijn binnen Akwa GGZ veel koepels van beroepsbeoefenaren in de GGZ vertegenwoordigd.  Zo zitten in de kwaliteitsraad: FVB, GGZ Nederland, InEen/LHV/NHG, LV POH-GGZ, LVVP, Platform MEER GGZ, MIND, NIP, NVGzP, NVKG, NVP, NVvP, P3NL, V&VN en ZN. Al die organisaties hebben in hun besturen zorgverleners die hun eigen gedachten hebben over het gebruik van de ROM-data. De duidelijke uitspraak van de Autoriteit Persoonsgegevens tot vernietiging van de door SBG naar Akwa GGZ doorgeschoven database met zogenaamde ROM data zal bestuurders wakker gemaakt hebben. Er zullen binnen die besturen toch meerdere mensen zich achter de oren zijn gaan krabben of benchmarking en zorginkoop met ROM-data nu wel zo’n verstandige stap is. Ook al noemt men het binnen Akwa GGZ  een beetje apart “transparantie van kwaliteit”.

**)

Online ToestemmingsVoorziening.

***)

Voor toestemming geven voor het delen van zorgdata is een zogeheten ‘ informed consent’ vereist: De uitdrukkelijke toestemming pas na goede voorlichting erover door de zorgverlener. Door de toestemmingsverlening in een OTV te stoppen haalt men het informed consent weg uit de spreekkamer. Dat heeft zeer negatieve gevolgen voor het “shared decision making”, het samen met de cliënt de vervolgstappen doornemen en er samen over te besluiten.

****)

In het model privacyreglement dat werkgeversorganisatie GGZ Nederland voor GGZ-instellingen in 2018 presenteerde, bleek dat zorginstellingen daarin vastleggen dat niet de cliënt of de zorgverlener bepaalt of persoons-/behandelgegevens de zorginstelling verlaten. Die beslissing wil men toewijzen aan de zorgaanbieder, zijnde het bestuur en de directie van de zorginstelling.

 

 

 

 

 

MIND gaat weer eens congresje spelen. Met hulpvragers? Ben je gek, met zorgverzekeraars… En ze geven hulpvragers de schuld: had u maar geen psychose moeten krijgen dan was er ook geen wachtlijst geweest……

 

Saul: Zullen we vandaag iets leuks gaan doen?

Paul: Leuk. Wat stel je voor?

Saul: Congresje.

Paul: Leuk. Waarover?

Saul: Maakt toch niet uit. We hebben het gezellig en het wordt betaald.

Paul: Leuk. Wordt het betaald? Door wie?

Saul: Door donateurs van MIND en uit de pot zorg voor mensen van de zorgverzekeraars en VWS.

Paul: Leuk. Doet Charlotte Bouwman mee?

Saul: Nee, die past niet in de opzet van congresje.

Paul: Leuk. Wie doet wel mee dan?

Saul: Hou verdomme eens op met dat geleuk.

Paul: Wist niet dat je kwaad werd. Stress voor het congresje?

Saul: GGZ Nederland, MEER GGZ, Zorgverzekeraars Nederland en MIND natuurlijk doen mee.

Paul: En?

Saul: Het thema is ‘Wachttijden GGZ pakken we samen aan’.

Paul: Hahahaha. En dat zeg je zonder te lachen?

Saul: Ik moet huilen.

Paul: Waarom collega?

Saul: Ze doen dit al voor het derde jaar. En er is niets veranderd, sterker: het wordt elk jaar erger.

Paul: Hahahaha.

Saul: Paulus, het is echt niet om te lachen. Er zijn 13 workshops.

Paul: Hahahaha.

Saul: Ze leggen de schuld voor die wachtlijsten ook nog eens bij anderen.

Paul: Ik ga raden: gemeenten, zorgaanbieders, verwijzers, cliëntenorganisaties en zorgverzekeraars.

Saul: Klopt.

Paul: Dus MIND geeft haar eigen achterban, de hulpvragers, ook de schuld van wachtlijsten?

Saul: Ja. Zo van: u staat in de rij, zelf schuld, had u maar geen psychose moeten krijgen

Paul: Laat me nog eens raden: Staatssecretaris Paul Blokhuis opent het congresje?

Saul: Yes.

Paul: Spreekt in het Engels dan?

Saul: Nee dat zeg ik: yes.

Paul: Oh.

Saul: Drie jaar gezellig kletsen en bio broodjes voor de lunch, en niets doen aan het probleem.

Paul: Ja, het is onvoorstelbaar eigenlijk.

Saul: Psychiater Jim van Os vraagt zich in een tweet af wie de ironie van dat congresje inziet.

Paul: Dat is vast een retorische vraag. Hij weet wel beter. Maar dat ironie willen noemen?

Saul: Nee, dat doet ie om de perverse en wrange smaak ervan te laten proeven, denk ik, Jim?

Paul: Vraag je dat nu aan hem?

Saul: Ja.

Paul: Zou hij onze gesprekken lezen?

Saul: Geen idee, maar in dat geval zou hij de ironie wel weten te benoemen.

Paul: Maar goed, wie gaat hier eens ingrijpen?

Saul: Je kijkt me aan alsof je Blokhuis bedoelt.

Paul: Hahaha. Nee, die is nog steeds aan het ingrijpen in de ggz. Die heeft het druk en benauwd vast ook!

Saul: Wie dan wel?

Paul: Goeie vraag. Wij gaan toch congresje spelen?

Saul: Ja en?

Paul: Nou, ik heb een thema: Hoe verlossen we de ggz van marktdenken en corrupte MIND-etalages?

Saul: Nuttig. Wie doen er mee?

Paul: Geïnteresseerden kunnen zich melden via info@MINDyousaulenpaul.nl

Saul: Afwachten collega. Mag ik nog een koffie met iets erin?

Paul: Hoho, wie betaalt dat?

Saul: Jij.

Vrijwilligers met hart in plaats van directies met bankrekening!

 Te beginnen bij MIND. (Deel 2) *

 

Paul: Goedemorgen collega. Je had het er gisteren toch al over?

Saul: Jaja. Maar ik kom er even op terug.

Paul: Niet alles verteld?

Saul: Jawel, maar ik heb gisteravond nog gekeken naar de salarissen van directies.

Paul: Directies van stichtingen in de ggz? Zeker ook van MIND?

Saul: En directeur-bestuurders, bijvoorbeeld van MIND ja.

Paul: En? Die twee zijn vast nodig omdat het zo’n grote organisatie is.

Saul: Grapjas. 59 mensen.

Paul: Ok. Over dat salaris?

Saul: Valt niet tegen. Bij MIND zitten er dus twee: een directeur-bestuurder en een directeur.

Paul: Zo, dat kost vast een duit.

Saul: Mag je wel zeggen. In 2018 was de eerste goed voor 115.000 exclusief onkosten.

Paul: Onkosten?

Saul: Ja zeker, daar heeft ze recht op.

Paul: Hoeveel is dat nog eens erbij?

Saul: Pak weg zo’n 10.000 tot 20.000 per jaar. Ik denk dat ik laag inschat.

Paul: Dat staat toch in de jaarrekening?

Saul: Jawel maar vaak zijn die bedragen onzichtbaar weggewerkt in andere posten.

Paul: En die directeur dan?

Saul: Goed voor bijna 100.000 exclusief natuurlijk.

Paul: Maar daar werken ze vast heel hard voor.

Saul: Ongetwijfeld, al weten we natuurlijk niet precies hoe en of het wel nodig is.

Paul: Jij vindt vast van niet.

Saul: Nee collega, het is geld dat we beter voor echte hulp en steun kunnen inzetten.

Paul: Dus je enige kritiek is dat de twee ‘toppers’ van MIND veel verdienen.

Saul: Nee, mijn kritiek is dat er geld wordt weggegooid.

Paul: Wat dan te doen?

Saul: Alle stichtingen in de ggz moeten vrijwilligersorganisaties zijn.

Paul: Geleid ook door vrijwilligers?

Saul: Ja, ervaringswerkers met hart voor de doelgroep waar ze zelf deel van uitmaken.

Paul: Maar de directeur-bestuurder en directeur van MIND hebben toch ook een hart?

Saul: Een hart voor de mensen voor wie ze er eigenlijk zouden moeten zijn bedoel je?

Paul: Ja.

Saul: Misschien wel, maar laten we ze als vrijwilliger aanstellen dan.

Paul: Dan hebben ze toch geen inkomen meer?

Saul: Hebben andere vrijwilligers dat dan wel?

Paul: Je hebt een punt. Maar er is soms specifieke deskundigheid nodig, hoe doe je dat dan?

Saul: Vrijwilligers zijn ervaringswerkers en die sturen de professionals aan.

Paul: En die vrijwilligers krijgen wel een onkostenvergoeding?

Saul: Natuurlijk. De leden van de verenging geven een keer per jaar de grenzen aan.

Paul: Is MIND nou de enige stichting met een veel te zware top?

Saul: Nee, er zijn veel meer ggz-stichtingen die zichzelf een doel hebben toegeëigend en geld vangen.

Paul: Maar zijn die dan overbodig?

Saul: Erger, losgeraakt van waar het om was begonnen, missen de binding met de doelgroepen.

Paul: Doelgroepen?

Saul: Mensen die hulp nodig hebben en die ergens willen vinden en krijgen.

Paul: Vindt VWS dat allemaal goed? Ik bedoel, zoveel geld naar salarissen en organisaties?

Saul: Ze kopen er natuurlijk legitimiteit mee.

Paul: Wat bedoel je?

Saul: Nou, als je subsidieert dan weet je dat je beleid wordt gesteund. Is politiek handig.

Paul: Ja, dat staat als een muts met zeven keelbanden.

Saul: Huh!? Weer een Blokhuisje?

Paul: Nee, hoewel ik niet uitsluit dat ie ‘m leuk vindt. En vooral bruikbaar…

Saul: Verenigingen van vrijwilligers zijn er ook, maar die ontvangen geen of nauwelijks subsidie.

Paul: Je bedoelt, overheid, zorgverzekeraars en farmaceuten kunnen er minder op ‘rekenen’.

Saul: Zeker, hoewel sommige stichtingen wel heel toegankelijk zijn voor farmaceutisch aanbod.

Paul: Ok, maar beter verenigingen voor en door vrijwilligers?

Saul: Zeker, voor mensen die hulp vragen kunnen ze veel meer doen.

Paul: En MIND volgt de geldstroom in plaats van de hulpvraag. Dat zeg je toch?

Saul: Ja zeker.

Paul: Omwille van de smeer likt de kat de kandeleer.

Saul: Die is echt wel van Paul Blokhuis.

Paul: Nee hoor, van mijn vader.

 

*Deel 1 is ook te vinden op www.MINDyousaulenpaul.nl

 

 

 

Saul: Opheffen al die stichtingen in de ggz. Maak er verenigingen van!

Te beginnen met MIND en dan rap verder! (Deel 1)

 

Paul: Je laat er geen gras over groeien.

Saul: Nou moet je ophouden! Jij zei toch dat ik ook eens positief moest zijn?

Paul: Ok, dit noem jij positief?

Saul: Ja tuurlijk.

Paul: Oh. Je begint met een negatieve opmerking: opheffen!

Saul: Dat is geen negatieve opmerking. Het is juist positief: Hef iets op wat fout is.

Paul: O. Zoiets als staatssecretaris Blokhuis zei: ‘Niet snappen is schrappen.’

Saul: Ik had het niet beter kunnen bedenken!

Paul: En verder? Koffie?

Saul: Er is hele lading van stichtingen actief in de ggz. En dat groeit en groeit.

Paul: Wat voor stichtingen?

Saul: You name it. Patiënten/cliënten/behandelaars/onderzoekers.

Paul: Wat is daar dan mis mee?

Saul: Neem nou MIND.

Paul: Gewoon een voorbeeld zeker?

Saul: Staat wel voor meer.

Paul: Ok. Ga los.

Saul: Nou een stichting is makkelijk voor bestuurders. Ze kunnen zichzelf (her)benoemen en…

Paul: Geen kritische beschouwing vanuit de mensen waar het zogenaamd om gaat?

Saul: Precies, en ze kunnen zichzelf belonen, onkostenvergoedingen geven en…

Paul: Zoals die ex-MIND bestuurder Gorter?

Saul: Ja die.  800 euro meer declareren op 115.000 euro en niet terug betalen.

Paul: En hun eigen agenda maken?

Saul: Ja. Niet gericht op mensen helpen die om hulp verlegen zitten, maar op de drie Z’s.

Paul: Wat was dat ook al weer?

Saul: Zelfgenoegzaam, zelfgericht en zelfverzorgend.

Paul: O ja, ik weet het weer. Eigen agenda, zei je?

Saul: Studiedagen, conferenties, op palen zitten, websites maken, ronde tafels en…

Paul: En daar hebben mensen niks aan?

Saul: Nee, het aantal hulpvragers groeit, wachtlijsten worden langer, en…

Paul: Je bedoelt: we kletsen wat af en we maken steeds meer woorden in plaats van daden?

Saul: Dat zou ook een Blokhuisje kunnen zijn, haha. Maar klopt wel.

Paul: Welk punt wil je maken?

Saul: Stichtingen ontnemen mensen die hulp vragen hun eigen punt te blijven maken.

Paul: Je bedoelt dat een stichting geen leden heeft en dus kan doen wat ze wil?

Saul: Ja. Mensen mogen wel inspreken en ideeën aandragen, maar hebben geen zeggenschap.

Paul: Is het niet ook de overheid die liever stichtingen ziet dan verenigingen?

Saul: Zeker. Is makkelijker. Geen gezeik, gecorrumpeerde bestuurders doen uiteindelijk wat je wil.

Paul: Gecorrumpeerd?

Saul: Ja, door subsidies, op de foto met de minister of de koningin, status, gesprekken ten departemente, dat soort dingen.

Paul: Ik snap ‘m. Maar wat dan?

Saul: Alle stichtingen opheffen; verenigingen van maken. Met inspraak en zeggenschap van de mensen waar het om gaat.

Paul: Even MIND dan. Sorry dat ik erover begin.

Saul: Nou dat is echt een mooi voorbeeld van een perverse ontwikkeling.

Paul: Ze hebben patiënten/cliënten ingezet als middel voor fondswerving om de etalage te vullen?

Saul: Alweer een Blokhuisje. Je zit er lekker in, Paulus.

Paul: Een zware top: een directeur-bestuurder en een directeur. Goed voor 2/ 3 ton bruto?

Saul: Nou dat zou je snel besparen, maar daar kom ik volgende keer op terug als je koffie hebt.

Paul: Wat dan?

Saul: Ze hebben brave bestuurders van patiënten/cliënten stichtingen om zich heen verzameld.

Paul: Die kunnen toch opletten?

Saul: Opletten misschien wel, maar zeggen, nee. En opletten doen ze ook niet.

Paul: Die studiedagen, conferenties, ronde tafels, seminars en zo zijn veel te leuk?

Saul: Ja, denk het wel. Ze zijn gewend om als stichting te werken, hebben ze zelf ook.

Paul: En die hebben soms ook directeuren. Bijvoorbeeld Bert Stavenuiter van Ypsilon.

Saul: Ja, mooi vindt ie dat, hij noemt het overal. Maar het is niet waar hij voor zou moeten gaan.

Paul: Je bent boos. Hij heeft gezegd dat je gefrustreerd bent omdat je MIND bekritiseert.

Saul: Zeker gefrustreerd. Was hij ook toen hij werd afgeserveerd als kandidaat bestuurder van MIND.

Paul: Kortom, terug naar de basis. Waar zou echt om moeten gaan?

Saul: Mensen  zeggenschap geven, niet van links naar rechts manipuleren en als klapvee inzetten.

Paul: Klinkt goed.

Saul: Stel MIND zou een vereniging zijn. Dan zou het echt niet zo gaan als nu.

Paul: Wat bedoel je confrère?

Saul: Om te beginnen geen verraad aan de hulpvragers zelf via stiekeme afspraken en soms overeenkomsten met zorgverzekeraars, Bv’s en VWS. MIND zou dan gaan op basis van echte inspraak van de mensen waar het om gaat en niet de gladgestreken en gecorrumpeerde vertaling daarvan door professionele bestuurders met privébelangen in andere gremia.

Paul: Godverdomme. Jij gaat als een speer. Je bent vast van de SP?

Saul: Stel. Wat dan nog?

Paul: Nou straks corrumpeer je je zelf.

Saul: Hoezo dat?

Paul: Moet je akkoord met een grijze fusie van PvdA, SP en GL.

Saul: Ok, maar wel met echte zeggenschap van de leden van die drie partijen.

Paul: Jaja. Wat de heren wijzen, moeten de gekken prijzen.

Saul: Wat, haha. Blokhuisje weer?

Paul: Mocht ie willen.

‘Ze hebben weer een nieuwe markt in de ggz: ervaringsdeskundigen. MIND zit al klaar.’

 

Saul: Lekker bakkie troost, Paulus. Je hebt ervaring.

Paul: Dankjewel, collega. Maarreh, je bent te vriendelijk, daar zit wat achter?

Saul: Nou, niet veel hoor. Ik las vanochtend over ervaringen.

Paul: Ja, heb ik ook gelezen, deskundigheid door ervaring.

Saul: Ervaringsdeskundigen. Die kunnen dat binnenkort pas ‘echt’zijn als ze opgeleid zijn.

Paul: Opleiden in ervaringen? Kan dat wel?

Saul: Vroeger liep je stage om de theorie in de praktijk te toetsen, maar nu moet het anders.

Paul: Ja, zo klinkt het wel. MIND duikt er zeker weer op? Ga je vast weer zeggen zo meteen.

Saul: Inderdaad. Ze hebben eerst een conferentie………

Paul: En dan zeker een extern buro inhuren om een plan te maken?

Saul: Je hebt blijkbaar ervaring.

Paul: En daar vangen ze dan weer overheidsgeld voor?

Saul: Je hebt heel veel ervaring.

Paul: Tja. GGZ Nederland en de zorgverzekeraars zijn zeker ook enthousiast?

Saul: Klopt. Ze gaan samen voor regiotafels en dus ook voor (geld voor) opleidingen.

Paul: Begrijp ik niet. Wat heeft het een met het ander te maken?

Saul: De markt.

Paul: De markt van welzijn en geluk? *)

Saul: Nou bijna. De markt van ervaringsdeskundigheid in de ggz.

Paul: En daar gelden dezelfde mechanismen zoals Achterhuis indertijd al vaststelde?

Saul: Spijker op z’n kop. MIND en andere organisaties gaan zich snel aanbieden.

Paul: En daar gaan dan weer subsidies naartoe? Voor onderzoek, planontwikkeling, etc.,etc.

Saul: Wat dacht je? Erger nog: de ervaringsdeskundige wordt het verlengstuk van de professional.

Paul: Zoiets als de stagiaire die het werk van de betaalde kracht moet gaan doen i.p.v. te leren?

Saul: Daar gaat het volgens mij helemaal naartoe.

Paul: Wat zegt de VvED?**)

Saul: Die is op poten gezet met geld van het Fonds Psychische Gezondheid.

Paul: Huh?

Saul: Ja, en nu opgesloten in het MIND-hok.

Paul: Dus, eerst zorg en welzijn (haha Hans Achterhuis) en nu de markt van de ggz?

Saul: En kijk ook even naar de (opleidings)eisen waaraan een ervaringsdeskundige moet voldoen***)

Paul: Dus dat fijne, indringende gesprek tussen mensen in een zelfhulpgroep is onvoldoende?

Saul: Zo kan je het lezen, maar het gaat meer om een nieuwe markt voor koepels en stichtingen.

Paul: Hoe bedoel je?

Saul: Zelfhulp levert geen geld op. Beroepsprofielen wel.

Paul: Maar, je kijkt erbij of je nog iets kwijt wil.

Saul: Nou ja, het geld van VWS lokt en corrumpeert organisaties als ZonMw, Trimbos, Phrenos.

Paul: Ze zien geld en gaan iets onderzoeken en misschien wel uitvinden, wat er al is, bedoel je?

Saul: Er is zelfs een URC consortium opgericht.

Paul: Wat? Nee.

Saul: Wat ze onderzoeken bestaat al lang in zelfhulpgroepen.

Paul: Weten ze dat dan niet?

Saul: Tuurlijk wel. Maar dit gaat om geld, om de markt en om…

Paul: Ja, om wat?

Saul: Zelfhulpgroepen zijn vaak de basis voor patiënten/cliëntenbewegingen die het niet pikken.

Paul: Ja en?

Saul: Nou die moeten worden uitgeschakeld en ingepakt.

Paul: Waarom?

Saul: Overheid, zorgverzekeraars en marktpartijen in de ggz willen controle en macht.

Paul: En die krijgen ze als ze koepels als MIND subsidiëren?

Saul: Hebbes. En iedereen profiteert mee, behalve degene die hulp vraagt.

 

*) De markt van welzijn en geluk (1979) is een boek van de Nederlandse filosoof Hans Achterhuis over de welzijnssector. Het boek heeft veel invloed gehad op het Nederlandse debat over welzijn en zorg dat gevoerd werd ten tijde van de publicatie van het boek. Het boek betoogde dat de welzijnssector haar doelgroepen van zich afhankelijk maakte. De sector reageerde niet alleen op vraag met haar eigen aanbod, maar schiep door haar aanbod afhankelijkheid en daarmee juist meer vraag. Het boek kwam uit in een tijd dat er veel discussie was over de effectiviteit van de welzijnssector in Nederland en heeft binnen die context de toekomstige richting van het welzijnswerk beïnvloed.

 

**) De VvEd is de vereniging van ervaringsdeskundigen in zorg en welzijn. Zij verbindt ervaringsdeskundigen die in verschillende beroepsrollen actief zijn: ondersteuner, begeleider van groepen, voorlichter, kwartiermaker, adviseur, projectleider, onderzoeker, bestuurder, belangenbehartiger. Ook ervaringsdeskundigen die werken in andere beroepsrollen zijn welkom.

 

***) Op voorschrijven van het Netwerk Kwaliteitsontwikkeling ggz (NKO) heeft de NZa als randvoorwaarde gesteld voor het op termijn volwaardig opnemen van de ervaringsdeskundige in de beroepentabel, dat de opleiding geüniformeerd moet worden en gedifferentieerd in opleidingsniveau (mbo-hbo) op basis van het beroepscompetentieprofiel ervaringsdeskundigheid. Met het beschikbaar komen van het leerplan en de bijlagen die voorzien in een aansluiting bij de onder en bovenliggende opleidingsniveaus, is aan deze voorwaarde voldaan. De voortschrijdende uniformering en harmonisatie van de opleidingen bevordert sterk de professionalisering. Met een eigen beroepscompetentieprofiel, een leerplan en een beroepsvereniging (de VvEd) ontgroeit ervaringsdeskundigheid de kinderschoenen.

 

****) In opdracht van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) heeft ZonMw geld vrijgemaakt voor het ontwikkelen van een nieuw kwaliteitssysteem voor ervaringsdeskundigen. Doel hiervan is om de komende jaren ervaringsdeskundigheid verder te professionaliseren. Het is een historische mijlpaal omdat Nederland internationaal gezien het eerste land is waar ervaringsdeskundigheid wordt geprofessionaliseerd als relevant onderdeel in de ggz. Bovendien wordt het kwaliteitssysteem door de beroepsgroep zelf geleid. 

Is MIND (ook) ‘bijna pervers’ met miljoenen voor bewustwordingscampagnes?

 

Saul: Het is pervers.

Paul: Huh? Waar heb je het over?

Saul: Ik moet eigenlijk zeggen: bijna pervers.

Paul: Kom op Saul, waar heb je het over?

Saul: Over bewustwordingscampagnes in het domein van de ggz.

Paul: O ja, de doelt op dat opiniestuk in NRC op 22 januari.*)

Saul: Ja, een scherpe analyse van Jamal Ouariachi over geld weggooien.

Paul: Nou, geld weggooien. Dat gebeurt toch niet?

Saul: Bijna wel om met Jamal te spreken.

Paul: Hoe dan?

Saul: Ik laat Jamal aan het woord: Blijf je dan als ministerie van Volksgezondheid miljoenen aan bewustwordingscampagnes spenderen, dan is dat toch een beetje alsof je duizenden uitnodigingen verstuurt voor een feest in een zaaltje met een capaciteit van vijftig man. Het is bijna pervers te noemen.

Paul: Ok. MIND? Wat is daarmee?

Saul: Nou ja, hoe vaak hebben we het daar al over gehad?

Paul: Inderdaad. Een etalage met veel mooie plannen, opgeleukt door dure externe inhuur.

Saul: In het stuk van Jamal lees je dat dat maar gewoon kan doorgaan. Niemand checkt of controleert wat MIND doet.

Paul: Daar zou de overheid toch op moeten toezien en de resultaten meten?

Saul: Jij zegt het en je weet dat dat niet gebeurt.

Paul: Ik vind het gek: MIND maakt prachtige fullcolour plannen, maar je komt nooit met resultaten

Saul: Klopt. MIND zit op palen in de polder (kost veel geld), schrijft voorspelbare brieven aan VWS, maar heeft niets bereikt.

Paul: En MIND doet toch ook iets met een depressiecampagne?

Saul: Ja, nutteloos, maar de overheid gaat door met geld pompen.

Paul: Waarom doet de overheid dat?

Saul: Via MIND kopen ze instemming van hulpvragers met het beleid.

Paul: Ik heb wel eens van MIND gehoord dat jongeren het zelf wel goed vinden.

Saul: Zeker. Maar als campagne is het echt een ondoordachte en verspillende inzet.

Paul: Dan doen Lijmdezorg en Charlotte Bouwman het toch beter.

Saul: Die vertegenwoordigen meer hulpvragers dan MIND en aanverwanten bij elkaar.

Paul: En ze kosten geen geld.

Saul: Nauwelijks. Mede dankzij MIND kan Charlotte blijven zitten tot ze een ons weegt.

Paul: Ben je nou nog steeds gefrustreerd dat je geen directeur-bestuurder bent geworden bij MIND?

Saul: Doe nog maar een koffie, maar wel een beetje sterker. 

 

 

*)            Opiniestuk van Jamal Ouariachi in NRC 22 januari 2020:

De depressiecrisis vraagt om actie, niet om campagnes

Het was natuurlijk meteen al geen goed idee, dat hele Depressiegala, georganiseerd door psychiaters Bram Bakker en Esther van Fennema. Niks mis met een beetje ironie of luchtigheid als het om zware thema’s gaat, maar waarom moet de goede smaak altijd weer helemaal weggesmeerd worden met zo’n Calvésaus van BN’ers, kitschmuziek en afgedwongen emoties? En dat alles onder het mom van bewustwording, waardoor je er eigenlijk ook geen kritiek op kunt hebben, want wie is er nou tegen meer bewustwording als het om zo’n groot en belangrijk probleem als depressie gaat?

Er bleek wel degelijk kritiek mogelijk. Nieuwsuur onthulde afgelopen zondag, een etmaal voor de vijfde editie van het Depressiegala, wat er allemaal mis is gegaan rondom een eerdere editie, uit 2017. De organisatie ontving destijds bijna drie ton subsidie van de toenmalige minister van Volksgezondheid, Edith Schippers. Voor het gala en voor een tweetal andere projecten – met behulp van een depressiequiz zou voorlichting worden gegeven op 500 scholen, waar ook een ‘buddysysteem’ zou worden opgezet.

Van die laatste twee projecten is nooit iets terechtgekomen, en het geld voor het Depressiegala verdween, zoals geld nu eenmaal de neiging heeft te doen, voor een aanzienlijk deel in de zakken van directie en management. De opbrengst van de kaartverkoop ging niet naar depressie-onderzoek of een ander gerelateerd goed doel, maar naar het productiehuis dat het avondje wansmaak in elkaar geclichéd had.

Nu is één mislukt project van een paar ton misschien iets om je schouders over op te halen, maar Nieuwsuur ontdekte tevens dat de bredere bewustwordingscampagne rond depressie van het ministerie van Volksgezondheid, gestart in 2016, bijna 3 miljoen euro kostte. Dat geld belandde hoofdzakelijk bij reclamebureaus en mediabedrijven. Een schamele 65.000 euro ging naar onderzoeksbureaus die effectmetingen verrichtten.

In een brief van de minister aan de Tweede Kamer worden de resultaten van die metingen positief gebracht: „Jongeren weten door de campagne dat depressie vaak voorkomt.” Door de campagne, ja, dat zal wel. Of misschien uit de regelmatige berichtgeving in de media over depressie – zou dat misschien ook nog kunnen?

Een opvallend zinnetje in die brief: „De campagne leidt niet tot extra toestroom naar de eerstelijnszorg.” Precies dát lijkt me het enige zinnige inzicht, en meteen een nutteloosheidsverklaring van het hele concept ‘bewustwordingscampagne’. Maar ondanks dat resultaat heeft het ministerie volgens Nieuwsuur aangekondigd niet alleen door te gaan met de bewustwordingscampagne over depressie, maar die zelfs uit te willen breiden naar andere psychiatrische problemen.

In de cognitieve gedragstherapie is ‘bewustwording’ onderdeel van het therapeutisch proces. Een veelgebruikte interventie is het nauwkeurig dagelijks bijhouden van de problematiek door de cliënt zelf. Noteren hoe je stemming verandert in de loop van de dag, in het geval van een depressie. Als je last hebt van paniekaanvallen, ga je registreren hoe vaak ze voorkomen en onder welke omstandigheden. Iemand met een eetstoornis houdt dagelijks gedetailleerd bij wat hij of zij consumeert. Dat registreren leidt tot inzicht én motiveert voor de verdere behandeling. Als je de feiten op een rij hebt, kun je doelgerichter ingrijpen.

Dat is het individuele niveau. Als maatschappij hebben we net zo goed zulke feitelijke gegevens nodig om aan onze problemen te werken, en die zijn er. Volop. Bijna een op de vijf Nederlanders krijgt ooit in het leven te maken met een depressie. Een bijzonder zorgwekkend aantal, een crisis op zich. Daarnaast is er de aanhoudende crisis in de geestelijke gezondheidszorg: personeelstekorten, wachtlijsten, hoge werkdruk, marktwerkingellende, ontoereikende tarieven, administratieve rompslomp, patiënten die verdwalen in het web van instellingen en doorverwijzingen, verkeerde diagnoses. Het maandag gepresenteerde manifest ‘Lijm de Zorg’ (‘voor een betere Jeugdzorg en ggz’) vat de problemen aardig samen.

Blijf je dan als ministerie van Volksgezondheid miljoenen aan bewustwordingscampagnes spenderen, dan is dat toch een beetje alsof je duizenden uitnodigingen verstuurt voor een feest in een zaaltje met een capaciteit van vijftig man. Het is bijna pervers te noemen.

Alles waarvan we ons bewust moeten worden, is bekend. De cijfers zijn er, ze worden regelmatig gedeeld in de media. Nu is het tijd voor actie. Voor politici betekent dat heel concreet: de crisis in de geestelijke gezondheidszorg aanpakken. Daar zou alle prioriteit moeten liggen. En als ooit die enorme hindernis genomen is, kunnen we misschien weer eens over reclamespotjes en gala’s met derderangs BN’ers gaan nadenken.

 

 

Medmij, Patiëntenfederatie, Overheid.nl en VWS: De jaarrekening 2018 van MedMij? Geen idee!   

 

Paul: Ha Saul, wat ben je laat man. Wat moest je nog doen?

Saul: Ik zat achter mijn laptop.

Paul: Daar kan je toch gewoon achter vandaan?

Saul: Ja, weet ik wel. Maar ik wachtte op een reactie.

Paul: Een reactie? Van Wie?

Saul: Nou eigenlijk van vier instanties.

Paul: En die heb je niet gekregen?

Saul: Uiteindelijk van drie wel, maar die vierde is nog muisstil

Paul: Wat heb je ze gevraagd dan?

Saul: Nou gewoon, wat ze in 2018 hebben binnengehaald en uitgegeven.

Paul: Aan wie vroeg je dat?

Saul: Aan MedMij*)

Paul: En wat mailden ze?

Saul: Eerst maar even wat ik per mail vroeg: Dag, Ik wil graag de jaarrekening 2018 van MedMij inzien. Kunt u mij laten weten waar ik die op de website of anderszins digitaal kan vinden?

Paul: Simpele vraag. Daar konden ze toch wel antwoord op geven?

Saul: Nee. Mail van MedMij: Dank voor uw bericht. In antwoord hierop kan ik u als volgt informeren.

Helaas kunnen wij u daar, vanuit Stichting MedMij, niet bij helpen. In 2018 was MedMij een programma onder de vlag van Patiëntenfederatie Nederland. Het programma MedMij is in de boeken van de Patiëntenfederatie opgenomen als projectsubsidie. Om die reden is er geen jaarrekening van MedMij van 2018 opgemaakt. Voor meer informatie verwijs ik u graag naar Patiëntenfederatie Nederland.

Paul: Dat geloof je toch niet? Bij MedMij weten ze niet wat ze hebben uitgegeven?

Saul: Blijkbaar. Gek toch?  

Paul: En Toen?

Saul: Mailtje naar de Patiëntenfederatie.

Paul: Die hebben je uit de brand geholpen.

Saul: Dacht je. Mail van Patiëntenfederatie: Onze reactie naar aanleiding van uw vraag over het programma Medmij 2018. Het project Medmij 2018 bestond uit meerdere onderdelen. Er waren ook meerdere uitvoerende partijen. De Patiëntenfederatie Nederland heeft dus een gedeelte uitgevoerd.

Financiers voor de meerdere uitvoerende partijen van dit project waren Zorgverzekeraars Nederland en VWS. Onderdelen van het programma waren onder andere het programmabureau, communicatie, implementatie support, project afsprakenstelsel, project standaarden, project financieringsmodaliteiten, project Stichting Medmij en het deelproject PROVES.

Het deel van het programma dat door VWS is gefinancierd in 2018 kende een begroting van circa 2,6 miljoen euro. In 2019 is een vervolg gegeven aan het project door middel van het programma Medmij 2019 met dezelfde financiers. Dit project uit 2019 loopt in 2020 nog enige maanden door vanwege de overgang naar en overdracht aan de opgerichte Stichting Medmij. Voor meer informatie over de specifieke inhoud verwijs ik u naar het ministerie van VWS. Het ministerie heeft in de jaren 2018 en 2019 de onderdelen waar de Patiëntenfederatie in de uitvoering bij betrokken was, gefinancierd.

Paul: Ok, jij dus weer VWS mailen.

Saul: Ja, via een contactformulier onder beheer van Overheid.nl. Daarbij moesten wen allerlei privé gegevens worden ingevuld omdat anders mijn vraag niet kon worden opgenomen.

Paul: Overheid.nl wist vast wel hoe het zit?

Saul: Nope. Mail: Hartelijk dank voor uw reactie op de website Rijksoverheid.nl. Door drukte duurt het momenteel langer dan 2 werkdagen voor u van ons een reactie ontvangt. Wij doen ons best zo snel mogelijk te reageren.

Paul: Dat is flauw. Die mensen werken zich een slag in de rondte.

Saul: Ok, Mail Overheid.nl: Ik kan uw vraag over Rechten van patiënt en privacy niet beantwoorden, omdat ik de informatie niet heb die daarvoor nodig is. Uw vraag kan het beste beantwoord worden door een medewerker van het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport. Daarom heb ik uw vraag doorgestuurd naar het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport. U krijgt van hen antwoord.
Paul: Hoe lang stond jouw vraag toen uit?

Saul: Twee weken.

Paul: Ok. Inmiddels is het 4 maart, ben je drie weken aan het vragen en dus is VWS er al als de kippen bij.

Saul: Nee hoor. Niets gehoord.

Paul: Kortom?

Saul: Tja, het is wrang als je de pretenties van die organisaties leest.

Paul: Hoezo?

Saul: Op hun websites geven ze garanties over veiligheid, privacy, nauwkeurigheid, transparantie. Geloof jij dat nog als ze niet eens kunnen of willen vertellen wat ze uitgeven?

Paul: Eigenlijk niet meer.

Saul: MedMij: MedMij is dé Nederlandse standaard voor het veilig uitwisselen van gezondheidsgegevens tussen jou en gezondheidsprofessionals.

Paul: Maar ze hebben geen idee wat dat kost.

Saul: Patiëntenfederatie:  Patiëntenfederatie Nederland biedt via haar kanalen, zoals patientenfederatie.nl en ZorgkaartNederland.nl, informatie die mensen helpt bij het maken van keuzes in de zorg.

Paul: Maar financiële informatie valt niet onder die loze belofte?

Saul: Nee. Overheid.nl: Uw ingang tot dienstverlening, beleid en officiële informatie over bijvoorbeeld uw leefomgeving, of we helpen u de juiste overheidsorganisatie te vinden. Waar bent u naar op zoek?

Paul: Waar bent u naar op zoek? Haha.

Saul: Tja, VWS. Nog niets van gehoord.

Paul: Je krijgt toch een raar idee. MedMij heeft misschien wel iets te verbergen. De Patiëntenfederatie misschien ook wel. Want ze incasseren (MedMij) veel geld voor iets dat echt niet zo veilig is als ze beweren en besteden veel geld (Patiëntenfederatie) aan iets waarvan ‘patiënten’ geen idee hebben waar het blijft en waar het goed voor is.

Saul: Now you’re talking, collega. Maar wie gaat daar nou eens de bezem doorhalen?

Paul: Bruins?

Saul: Met zijn UWV verleden? Ik dacht het niet.

Paul: De Jonge?

Saul: Misschien, moet ie wel overtuigend aantonen dat ie al die mooie schoenen zelf gekocht heeft.

 

 

*) MedMij website: Steeds meer mensen willen inzicht in hun gezondheid. MedMij zorgt ervoor dat iedereen die dat wil kan beschikken over zijn gezondheidsgegevens in een zelfgekozen persoonlijke gezondheidsomgeving. Bijvoorbeeld in een app of een website. Daarvoor moet zo’n app of site veilig kunnen communiceren met alle plekken waar de informatie opgeslagen staat. Denk aan ziekenhuis, de huisarts, het consultatiebureau en de apotheek. MedMij is dé Nederlandse standaard voor het veilig uitwisselen van gezondheidsgegevens tussen jou en gezondheidsprofessionals. 

 

 

 

MIND vraagt Tweede Kamer drie keer om geld voor zichzelf, uit naam van cliënten, patiënten en naasten, dat dan weer wel…..

Saul: In oktober 2019 stuurde MIND een brief naar de Tweede Kamercommissie VWS.

Paul: Dat doen ze goed! Opkomen voor mensen die zorg, hulp en steun nodig hebben.

Saul: Dacht je. Ze vragen om geld voor zichzelf en soms voor andere koepels.

Paul: En wat zei de Tweede Kamercommissie?

Saul: Nou, er is daar wel wat irritatie over die inhaligheid.

Paul: Zeker nu blijkt dat MIND de helft van het geld nodig heeft voor eigen organisatie en etalage?

Saul: Nou, dat moet nog wel een beetje landen bij sommige politici.

Paul: Wat vroegen ze eigenlijk?

Saul: Ik heb het hieronder even kort op een rijtje gezet.*) 

Paul: Hebben de dames en heren van de VWS-commissie enig idee wat er met dat geld gebeurt?

Saul: Nauwelijks. Ze kennen het toe op basis van koepelplannen.

Paul: Dus ze gaan niet de straat op om te kijken waar het terecht komt?

Saul: Op een enkeling (en die is nu wel een beetje gealarmeerd) na, niet, nee.

Paul: Het is geen kattenpis.

Saul: Nee, maar aan de andere kant: je koopt er wel instemming van patiënten/cliënten mee.

Paul: Hoe bedoel je?

Saul: Nou, het lijkt met MIND net alsof hulpvragers allemaal instemmen. Dat voorkomt gezeur.

Paul: O ja. Maarreh, maakt dat nou indruk?

Saul: MIND is onderdeel van het establishment in politiek en ggz, dus dat komt wel weer goed, weet VWS.

Paul: Dus eigenlijk zeg je: ze mogen effe iets laten horen voor de bühne en dan weer over tot…

Saul: Ja hoor. En in november vroegen ze om een versnelde invoering van lokale en regionale doorzettingsmacht.

Paul: Zo, die zit, zou ik denken.

Saul: Je kent de discussie die daarover is ontstaan.

Paul: Ja, maar ze durven dan toch echt iets.

Saul: Dat stond al in het Regeerakkoord, dat vermelden ze notabene zelf in hun notitie aan VWS.

Paul: En de wachtlijsten? Zeggen ze daar iets over?

Saul: Nee, maar dat deden ze eerder wel, in april 2019.

Paul: Goedzo, zou ik zeggen.

Saul: Nee hoor, ze steunden de staatssecretaris in zijn harde aanpak ervan. **)

Paul: Harde aanpak? Waar dan?

Saul: Nee dus, maar hij was wel dankbaar voor de steun van MIND………

Paul: Dus het maakt aan alle kanten niet uit: je roept wat en dan krijg je geld, maar of het ook echt..?

Saul: Nou ben jij een keer cynisch.

Paul: Ok, het moest er even uit. Koffie nog? Ja, heb ik wel lang op moeten wachten.

Saul: O ja, ze hebben ook een foto bij die wachttijden.

Paul: En?

Saul: een mevrouw in een wachtkamer(?) met drie lege stoelen naast haar. Die is dus zo aan de beurt.

Paul: Ja, is geen beste illustratie van het probleem.

Saul: Als je de foto vanaf de website van MIND overneemt, staat er: 1966-wachtkamer.

Paul: Ja, gekke foto eigenlijk. Zegt niets.

Saul: Voor hetzelfde geld zit ze te wachten op de afhaalmaaltijd……….

 

 

*) Uit MINDbrief oktober 2019:

1. Indexeren instellingssubsidie drie koepels (MIND, Ieder(in) en Patiëntenfederatie Nederland) en de PG-organisaties;

2. Wilt u de minister vragen de instellingssubsidie van de drie koepels (MIND, Ieder(in) en Patiëntenfederatie Nederland) en de PG-organisaties voortaan te indexeren volgens de gangbare percentages en daarnaast te voorzien in een regeling voor de korte termijn?;

3. Wilt u de minister vragen een grote, extra investering in het sociaal domein te doen ten behoeve van een levensbrede ondersteuning aan mensen met ernstige psychische aandoeningen en herstel van mensen met psychische kwetsbaarheid? De Federatie Opvang heeft een investeringsbehoefte berekend van 700 miljoen.

 

**) Uit inbreng Algemeen Overleg GGZ november 2019:

Staatssecretaris Blokhuis kondigt nieuwe stappen aan in de strijd tegen lange wachttijden. Verzekeraars riskeren een boete als zij te weinig doen om wachttijden terug te dringen. En zorgaanbieders kunnen onder verscherpt toezicht van de Inspectie gesteld worden als hun wachttijden te lang zijn. MIND steunt de staatssecretaris in deze harde aanpak. Lang moeten wachten op noodzakelijke zorg is funest en kan een ontwrichtende uitwerking hebben op het leven van mensen. De vele meldingen die MIND hierover binnenkrijgt getuigen daarvan. 

 

 

 

 

Filmpje  Informatieberaadzorg.nl; Plassen in brievenbus minister; Van koude ICT naar warme zorg; 400 miljoen voor Patiënt-Professional…………………..

 

Paul: Ha Saul, heb je het koud?

Saul: Nou, ik weet het niet; koud en warm tegelijk.

Paul: Ben je ziek?

Saul: Tja, misschien wel.

Paul: Waar kom je mee? Ik maak vast een plas hete thee voor je.

Saul: Een plas? Leuk dat je dat zegt.

Paul: Hoe bedoel je?

Saul: Nou, het meervoud van plas is plassen.

Paul: Is een ook werkwoord.

Saul: Hahaha. Ja, van VWS Secretaris-Generaal Eric Gerritsen.

Paul: Huh?

Saul: Weet je toch, hij riep jeugdzorgwerkers op om in de brievenbus van de minister te plassen.

Paul: O ja, in Amersfoort. Jaren geleden. Tijdens een manifestatie van de jeugdzorg.

Saul: Je bent warm. Maar hij is er toch ver mee gekomen.

Paul: Ja, hij is nu de rechterhand van de minister van VWS.

Saul: Ik kwam via internet terecht bij een kort filmpje*).

Paul: En daarin speelt Eric een hoofdrol, vermoed ik.

Saul: Eric de plasser werd hij toen genoemd. Ja, een hoofdrol, nu weer, maar dan anders.

Paul: Mag ik effe kijke?

Saul: Oke.

Paul: Ik heb het idee dat er iemand staat te praten die niet weet waarover.

Saul: Erger nog: geloof je zo’n man?

Paul: Nee. Die gebaren kloppen niet bij wat ie zegt, vind ik. Lijkt een beetje op Opstelten.

Saul: Inderdaad, het lijkt een beetje alsof hij dringend naar de WC moet.

Paul: Daar heb je dat plassen weer.

Saul: Hij is voorzitter van het Informatieberaadzorg.

Paul: Wat is dat?

Saul: Club van VWS en koepels.

Paul: Alweer koepels**)?

Saul: Ja, ook van patienten.

Paul: Ok. Nou, dat zijn er wel veel. En die vergaderen allemaal ten departemente?

Saul: Dat is een smak aan reiskosten en representatie, maar dan heb je ook wat.

Paul: Ik mis MIND.

Saul: Ja, die hadden even geen tijd. Ze stonden op palen in de polder.

Paul: Erg grote club, werkt dat wel?

Saul: VWS heeft naast de SG nog de directeuren-generaal en de directeur van de directie Informatiebeleid/CIO van VWS toegevoegd.

Paul: De Directeur van de Directie. Toe maar.

Saul: Ja, het is niet niks.

Paul: Dan komt het dus in orde. Wat is eigenlijk het doel van dat beraad?

Saul: Nog even: Er is ook nog een kerngroep.

Paul: Ok, maar wat doen die dan weer?

Saul: Heel belangrijk werk***)

Paul: Dat is het?

Saul: Er is nog een onafhankelijk voorzitter op uurtje factuurtje erbij gehaald.

Paul: Maar die Gerritsen is toch voorzitter?

Saul: Ja, maar misschien is ie niet onafhankelijk genoeg of moet ie vaak naar toilet.

Paul: Als patient, client of gewoon een mens die hulp nodig heeft: wat heb ik er aan?

Saul: Nou, dat beraad zorgt ervoor dat je het niet koud krijgt van de ICT.

Paul: Huh?

Saul: Ze zorgen ervoor dat straks iedereen weet van jouw hulpvraag.

Paul: En me dus kan helpen?

Saul: Ja, je krijgt medicijnen, je mag op spreekuur en je kan het beste lid worden van een patientenorganisatie.

Paul: Ik word daar nog even niet warm van.

Saul: Hoeft ook niet, je krijgt warme zorg door koude ICT.

Paul: Welk reclameburo heeft die geweldige kreet bedacht?

Saul: Zou me niets verbazen als de SG dat zelf bij elkaar heeft geplast, uhm gebracht.

Paul: Je mag ‘m niet zo, die Gerritsen?

Saul: Ach, even over heen plassen.

Paul: En is dat allemaal wel veilig, dat delen van ICT over zoveel organisaties en mensen?

Saul: Als het via Citrix gaat dan moeten ze maar even op de site van VWS kijken.

Paul: Hoezo?

Saul: Nou, VWS heeft een bericht verzonden in verband met hack-gevaar van Citrix****)

Paul: Die onafhankelijke voorzitter, hoe onafhankelijk is die eigenlijk?

Saul: Niet dus*****).

Paul: Tjee. Wie betaalt dat allemaal?

Saul: Op de website van het Informatieberaad staat dat Minister Bruins 400 miljoen beschikbaar stelt voor informatie-uitwisseling tussen patiënt en professional………………..

Paul: Ik weet het niet hoor Saul, hete thee dan nog maar een keer?

Saul: Je bent geen professional, Paul. Je snapt het niet.

Paul: Maar snappen mensen die hulp vragen en (niet) krijgen het dan wel?

Saul: Ben bang van niet.

 

*)         https://www.rovid.nl/vws/dco/2017/vws-dco-20170630-idzxaqxb9-web-hd.mp4 

 

**)         Actiz, Federatie Medisch Specialisten, GGZNederland, InEen, Nederlands Genootschap voor Fysiotherapie, Maatschappij ter Bevordering van Pharmacie, Landelijke Huisartsen Vereniging, Nederlandse Federatie van Universitair Medische Centra, Nederlands Huisartsen Genootschap, Nederlandse Vereniging van Ziekenhuizen, Patiëntenfederatie Nederland, Vereniging Gehandicaptenzorg Nederland, Vereniging Nederlandse Gemeenten, Verpleegkundigen en Verzorgenden Nederland, GGD GHOR Nederland, Zorgverzekeraars Nederland, Zelfstandige Klinieken Nederland,

 

***)     Elke aan het Informatieberaad deelnemende organisatie heeft de mogelijkheid deel te nemen aan de Kerngroep. De Kerngroep bestaat uit de (beleids)medewerkers van de deelnemende organisaties die de vergaderingen van het Informatieberaad voorbereiden en de onderlinge afstemming doen, eventueel aangevuld met medewerkers van andere relevante organisaties.

Doelen van de kerngroep

  1. voorbereiden bestuurlijk informatieberaad

  2. afstemmen van activiteiten vanuit eigen organisatie en achterban

  3. bewaken van de koers van het Informatieberaad

Voorbereiden bestuurlijk Informatieberaad

Het Informatieberaad komt ongeveer 6 keer per jaar bijeen. Deze vergaderingen moeten voorbereid worden. Dat houdt in dat de afgesproken acties afgestemd worden, de agenda van het komende Informatieberaad opgesteld en afgestemd wordt, de inhoudelijke uitwerking en voorbereiding in de werk- en projectgroepen teruggekoppeld wordt en nieuwe onderwerpen voor de agenda van het informatieberaad besproken worden. Dit leidt tot een afgestemde agenda voor het komende Informatieberaad.

Afstemmen van activiteiten vanuit de eigen organisatie en achterban

De Kerngroep heeft ook een rol in het onderling afstemmen van activiteiten die vanuit de eigen organisaties en hun achterban worden geïnitieerd en uitgevoerd. Dit is een vrijwillige en vrijblijvende bijdrage, bedoeld om ook informeel meer samenhang en samenwerking te krijgen.

Daarnaast kan deze afstemming leiden tot concrete vragen en voorstellen aan het Informatieberaad, als een initiatief van één van de deelnemers verbreed kan worden naar andere deelnemers of opgeschaald kan worden van lokaal/regionaal tot landelijk. Ook is het mogelijk om initiatieven met elkaar te combineren en hierover afspraken te maken.

Het afstemmen is eigenlijk de hoofdrol van de Kerngroep, omdat het zowel agendeert voor het Informatieberaad, als filtert. Niet alles hoeft op de bestuurlijke tafel besproken te worden en kan onderling of op het niveau van experts en medewerkers opgelost worden.

Monitoren van de koers vanuit het Informatieberaad

Een derde rol van de Kerngroep is het monitoren van de visie en ingezette koers door het Informatieberaad.  Dat houdt in dat de leden van de kerngroep elkaar kunnen aanspreken om wel in lijn met de afspraken die gemaakt zijn in het Informatieberaad te handelen.  Daarbij kan het best zo zijn dat er vanuit verschillende partijen verschillende belangen zijn, daarvoor is in de Kerngroep ook ruimte om die te bespreken.

****)   Citrix-kwetsbaarheid in de zorg Publicatie | 27-01-2020

Het ministerie van VWS vraagt alle zorgorganisaties om aandacht voor een ernstige kwetsbaarheid in 2 Citrix-servers: Citrix ADC en Citrix Gateway. Deze kwetsbaarheid kan gevolgen hebben voor zorgorganisaties die deze servers gebruiken. Door deze kwetsbaarheid in het Citrix-systeem kunnen hackers toegang krijgen tot het computersysteem van uw organisatie. Het Nationaal Cyber Security Centrum (NCSC) heeft daarom de hoogste waarschuwing afgegeven. Het risico op misbruik is groot en de impact van misbruik is potentieel ook groot.

Welke maatregelen kunt u nemen?

Citrix heeft patches beschikbaar gesteld voor de kwetsbare softwarepakketten. Het ministerie van VWS adviseert om deze patches onder de voorwaarden van het NCSC te installeren. 

Waar kunt u terecht voor meer informatie?

Voor nadere informatie kunt u terecht op de website van het Nationaal Cyber Security Centrum: www.ncsc.nl.

Voor nadere informatie over cybersecurity in de zorg kunt u terecht op de website van Z-CERT: www.z-cert.nl.

 

*****)    Generalist met ruime ervaring in de uitvoering van innovatieve programma's in de publieke sector. Als kwartiermaker, projectleider of manager van veranderings-processen. Steeds met een concrete missie én eindige taak. Roy vervult de rol van voorzitter als inspirerende nevenactiviteit. Sinds 1988 werkzaam voor ministeries, uitvoerings- en belangenorganisaties. Roy wisselt regelmatig van rol. Treedt op als adviseur, projectleider of voorzitter. Werkgebieden zijn publieke dienstverlening, i-overheid, PPS en bedrijfsvoering. Leidde rijksprojecten op gebied van innovatie en nieuwe technologie in MKB, arbeidsveiligheid, milieurapportage, bedrijvenloket, e-dienstverlening, zorginformatie en jeugdzorgketen. Doorgrondt processen, schept nieuwe kansen, verbindt bestuurlijke doelen met mogelijkheden van de organisatie. Altijd met aandacht voor ieders natuurlijke rol en belang. Roy makelt en schakelt. Bindt mensen én hun organisaties. Roy opereert zelfstandig en in teamverband. Mobiliseert eigen netwerk binnen en buiten overheid. Initiatiefnemer van Statendaal, netwerk van zelfstandige professionals in het publieke domein. En mede-oprichter PITCH The Hague, netwerk van ICT- en mediaprofessionals in Den Haag. Sinds 2011 is Roy als associate verbonden aan VKA.

 

 

 

 

Mind: een arrogante bondgenoot en o ja, ze zijn er op 23 januari achtergekomen: de ggz staat in brand....

 

Paul: Ha Saul.

Saul: Ha Paulus.

Paul: Wat heb je?

Saul: Nou ja, ik kwam via Lijm de zorg op de website van MIND terecht of andersom, kan ook.

Paul: Mooi. Het zijn bondgenoten, meen ik.

Saul: MIND wordt door Lijm de Zorg als bondgenoot genoemd.

Paul: Komt op hetzelfde neer, toch?

Saul: Niet helemaal. Om twee redenen.

Paul: Reden 1?

Saul: Lijm de zorg wil niet meer met de minister praten, MIND wel.

Paul: Waarom niet?

Saul: Ze zeggen dat hij ze belazerd heeft. Louis de Mast is woedend zegt hij op Twitter.

Paul: En wat doet bondgenoot MIND dan? Die zullen dan toch ook wel stoppen?

Saul: Nee hoor, Die blijven lekker doorpraten, doen ze al jaren trouwens. Ze halen hun subsidie op bij de bewindsman, dus…

Paul: En Lijm de zorg blijft ze als bondgenoot zien?

Saul: Ik weet het niet.

Paul: Maar dat is dan toch een beetje tegenstrijdig?

Saul: Ja. MIND is helemaal gek op het ministerie. Op hun site staat zelfs een foto van een lege Tweede Kamer.

Paul: Huh? Waarom?

Saul: Nog effe: Met daaronder de kop: ‘De geestelijke gezondheidszorg staat in brand’.

Paul: Daar komen ze dan laat achter.

Saul: Ja, de ggz is al lang afgebrand, vindt Lijm de zorg ook. Een de minister is ook uitgeblust, zal ik maar zeggen. Let op: Vindt Lijm de zorg.

Paul: Maar MIND vindt dat niet.

Saul: Nee zeker niet. Boven die fantasieloze foto staat ook nog: ‘Doen en doorpakken in de ggz urgenter dan ooit.’

Paul: Het lijkt wel cabaret.

Saul: Het is wrang en lachwekkend tegelijk, inderdaad.

Paul: Wat nu?

Saul: Het is nog erger.

Paul: Reden 2 zeker?

Saul: Yep. MIND constateert dat ‘de veelvuldige ondertekening van de petitie van Lijm de zorg duidelijk maakt dat een groot aantal Nederlanders’ ook ziet dat de ggz in brand staat.

Paul: Dat is toch een terechte constatering? Wel gek dat je er op 23 januari pas achterkomt.

Saul: Zeker, maar dan komt het. Ik breng even de drie Z’s van koepelgedrag in herinnering: zelfgenoegzaam, zelfverzorgend en zelfgericht.

Paul: Jaja. Kregen we trouwens aardig wat reacties op.

Saul: ‘Het manifest sluit aan bij de koers die MIND al vaart ’zegt MIND.

Paul: Dus ze draaien het om, alsof Lijm de zorg een volger is van MIND?

Saul: Gaat nog verder. Lijm de zorg is ‘een signaal dat ons werk extra kracht bij zet’.

Paul: Dat is pas arrogant. Een fraaie ‘bondgenoot’, zou je denken.

Saul: Je zou dat stukje ‘Doen en doorpakken ’op de site van MIND eens moeten lezen. Je klompen breken.

Paul: Hoe kan zo’n club toch een etalage in standhouden met nepartikelen?

Saul: De zorgverzekeraars hebben er een mooie demper mee in handen om echte patiënten en cliëntenbelangen buiten de deur te houden.

Paul: Maar wat vinden die patiënten en cliënten dan zelf?

Saul: De bestuurders van die clubs krijgen koffie van MIND, af en toe het idee dat ze ergens over mogen meepraten, een workshop hier en daar, en dat soort dingen.

Paul: Ze zullen het niet leuk vinden dat je dat zegt.

Saul: Denk ’t ook.

Paul: Waar zijn dan patiënten en cliënten in de ggz te vinden die echt vrij en onafhankelijk aan de kaak stellen hoe het echt gaat?

Saul: Nou, Charlotte Bouwman is zo iemand. En op internet vind je wel veel meer mensen die zich niet laten inpakken door projectsubsidies en overheidsgeld.

Paul: Zou jij nou daar eens wat meer aandacht aan kunnen besteden in onze gesprekken?

Saul: Zeker, ga ik ook doen. Kleine vrijwilligersorganisaties doen ook veel meer en beter werk dan die MINDkoepelaars.

Pauk: Nou zo kan ie wel weer. En o ja, ik hoorde iemand zeggen dat jij gefrustreerd bent.

Saul: Omdat ik iets aan de kaak stel?

Paul: Ja, blijkbaar wel.

Saul: Misschien kan MIND een cursus destigmatisering volgen bij Samen Sterk zonder Stigma.

Paul: Goed idee. Ik heb begrepen dat ze al met SSzS over stigmatisering in de media gaan praten.

Saul: Ja, naar een ander wijzen is wel typisch MIND. Maar dat is eigenlijk ook stigmatiseren, of niet?

 

 

Saul en Paul over 6 mio euro voor MIND (niet voor Charlotte Bouwman) en de drie gevaarlijke Z's van koepelgedrag...

Paul: Ha Saul. Hoe gaatie? Je ziet eruit als de man van 6 miljoen.
Saul: Dat heb je goed gezien. Ik wil het trouwens effe over die zes miljoen hebben.
Paul: Eerst maar koffie dan?
Saul: Ja lekker. Met zes klontjes.
Paul: Huh?
Saul: Jaja, doe nou maar.
Paul: Ok. Wat heb je?
Saul: Die vraag stelde je ook altijd toen je mijn baas was op de redactie, hahaha.
Paul: Ja en dan had je altijd iets dat anderen niet hadden.
Saul: Nu ook. Ik kwam een conceptbeleidsplan van MIND tegen.
Paul: Waar?
Saul: Bij een bevriende medewerker/ster, maar die doet het nu in zijn/haar broek.
Paul: Hoezo?
Saul: Dat had natuurlijk niet onder mijn ogen moeten komen. Het is een concept.
Paul: Maar MIND is toch een open en toegankelijke organisatie die wil dat iedereen meedenkt.
Saul: Had je gedacht. Maar goed, ze vangen ruim 6 miljoen euro van donateurs, loterijen en overheid.
Paul: Daar had je het vorige week al over.
Saul: Ja, maar nu is dat geld verbonden met een meerjarenplan dat bulkt van pochen en paaien.
Paul: Nou nou. Daar ga je weer. Kan het wat vriendelijker?
Saul: Mij best. Lees zelf maar hoe ze tot 2025 op hun voorwaarden de wereld willen veranderen. *)
Paul: Tjeetje. Dat is niet alleen pretentieus maar ook borstklopperij van de bovenste plank.
Saul: Zei ik toch. En dan die laatste: Samen de psychische gezondheid verbeteren: begin bij MIND!
Paul: Dat uitroepteken. Maar goed, het is een concept, het kan er nog allemaal uit.
Saul: Hahaha Jij bent echt naïef.
Paul: Er mag toch meegedacht worden?
Saul: Ja, tot volgende week. En ik voorspel je: er verandert helemaal niets in die tekst.
Paul: Die 6 miljoen. Wat had je daarover te zeggen?
Saul: Nou ja, dat wordt voor meer dan de helft besteed aan het inrichten van de etalage.
Paul: Klinkt alsof het niet waar is.
Saul: Een vrijgevestigde therapeut die een reclamefoldertje maakt wordt meteen teruggefloten.
Paul: Je bedoelt: en hier worden zomaar miljoenen uitgegeven voor reclame?
Saul: Jazeker. En dan: ze overleggen en overleggen en passen zich overal aan vanwege de subsidies.
Paul: Bereiken ze dan helemaal niets? Kan ik me niet voorstellen.
Saul: Jawel hoor, op de foto met bewindslieden en de koningin natuurlijk.
Paul: Nee, even serieus.
Saul: Eigenlijk bereiken ze alleen maar iets door de vrijwilligersorganisaties die ze opkopen.
Paul: Maar Samen Sterk zonder Stigma en Social Run doen toch heel goed werk?
Saul: Ja, maar die zijn niet van MIND. Tenminste, nog niet.
Paul: Getver. Nog koffie?
Saul: Ja doe maar. Neem nou Charlotte Bouwman. Die heeft meer los gemaakt dan dat hele MIND.
Paul: En dat kost niks? Zitten voor het ministerie en praten met Paul Blokhuis die de hond aait?
Saul: Nee, misschien een bakje voer voor die hond. Ze bereikt iets waar MIND alleeen maar jaloers op kan zijn.
Paul: Ik word hier een beetje droevig van. Kan de overheid dan niet eens kritisch kijken?
Saul: Die weten wel beter. MIND betekent instemming krijgen voor alle beleidsmaaatregelen van ‘alle’ patiënten in de ggz.
Paul: Alle?
Saul: Ja, ze beweren dat ze alle patiënten in de ggz vertegenwoordigen.
Paul: En is dat zo?
Saul: Nee, natuurlijk niet, minder dan 10% of misschien wel veel minder dan 10%.
Paul: Wat te doen?
Saul: Nog even: ik wil nog de drie Z’s vn MIND noemen. De drie Z’s van koepelgedrag zou je kunnen zeggen.
Paul: Drie Z’s? Zoiets als de drie O’s waarmee de brandweer ons indertijd alert maakte op gevaar?
Saul: Yep. Zelfgenoegzaam, Zelfverzorgend, Zelfgericht.
Paul: Ja, ik herken het wel als ik (pseudo) bestuurders in de non-profit zie functioneren.
Saul: We zitten maar te mopperen op bewindslieden en zorgverzekeraars en instellingen, maarreh...
Paul: Dat is soms toch terecht?
Saul: Zeker, maar als je kijkt naar koepels als MIND en de Patiënten- en Consumentenfederatie…, dan zie je hetzelfde gedrag. Ze noemen zich bestuurder-directeur of directeur-bestuurder, liefst met titels voor hun naam. Dat werk.
Paul: Misschien moeten ze wel.
Saul: Hoezo?
Paul: Nou als je wilt meetellen met de machtigen in de zorg dan moet je jezelf misschien wel ‘optillen’.
Saul: Zou kunnen. Maar in het geval van MIND is het toch, nou ja, ik hou het netjes.
Paul: Goedzo.
Saul: O ja, de tekst hieronder zou zo uit een programma van een politieke partij kunnen komen.
Paul: Nou je het zegt. Komen de woorden empathie, zorgzaam of medeleven voor in dat meerjarenplan?
Saul: Nee Paulus, dat past toch niet in een meerjarenplan van een organisatie die mee wil tellen en wil cashen.
Paul: Tijd voor iets anders dus?
Saul: Zeker. En als mensen het meerjarenplan willen inzien: ik heb het thuis.
Paul: Hoe kom je daar nou weer aan?
Saul: Stiekem met mijn Iphone gefotografeerd op het toilet bij mijn vriend(in).
Paul: Nee, ik bedoelde: wil je iets anders drinken?


*) Met trots presenteren wij u ons meerjarenbeleidsplan, waarin we u laten kennismaken met de droom en ambities van MIND voor de komende vijf jaar. Eind 2016 werd MIND gelanceerd door drie organisaties die allen een jarenlange geschiedenis kennen als autoriteit in de ggz, namelijk het Fonds Psychische Gezondheid, Stichting Korrelatie en het LPGGz, de landelijke koepel van alle cliënten- en familieorganisaties in de ggz. Deze organisaties streefden alle drie hetzelfde doel na, namelijk de psychische gezondheid van Nederland verbeteren en steun bieden aan alle mensen die te maken hebben met psychische problemen. Met overtuiging hebben deze drie founding fathers in 2016 de krachten gebundeld tot MIND: want met honderden landelijke en regionale organisaties, een landelijk gezondheidsfonds én een anonieme hulplijn kunnen we het verschil gaan maken voor de psychische gezondheid van heel Nederland! Voor u ligt ons masterplan voor de komende vijf jaren. Een masterplan waarbij we ons met vereende krachten inzetten om de droom van MIND in vervulling te laten gaan. De droom van een Nederlandse samenleving die psychische gezondheid koestert, waarin iedereen zich bewust is wat een groot goed het is om psychisch gezond te zijn en te blijven. En koesteren is niet genoeg, we streven ook naar een samenleving die bereid is duurzaam te investeren in onze psychische gezondheid. Overheden, zorgverzekeraars, scholen, maatschappelijke instanties, bedrijfsleven, buurthuizen en hulpverleners: iedereen kan op zijn eigen wijze een steentje bijdragen om de psychische gezondheid van Nederland te bevorderen en onnodig psychisch leed te voorkomen. Tegelijkertijd staan we als MIND met beide voeten op de grond. We kunnen psychisch leed niet uitbannen, het hoort onmiskenbaar bij het leven en er zullen altijd mensen zijn die te maken krijgen met psychische problemen. En niets is zo erg om juist dan niet gehoord en gesteund te worden, om maanden te moeten wachten op zorg en ondersteuning of geconfronteerd te worden met onbegrip en vooroordelen in de omgeving. MIND droomt van een inclusieve en zorgzame samenleving, waar iedereen die nu of in de toekomst te maken heeft met psychisch leed kan rekenen op begrip, ondersteuning en goede zorg. Waar hulpverleners met respect en compassie in gesprek gaan met patiënten en naastbetrokkenen en in gezamenlijkheid de behandeling invulling geven. En waar mensen ondanks psychische beperkingen of kwetsbaarheden op eigen wijze meedoen en betekenis kunnen geven aan het leven. In de afgelopen tien jaar zien we een voorzichtige positieve ontwikkeling in de richting van onze droom. De maatschappij en de burger schatten het belang van een goede psychische gezondheid steeds beter in. Onderzoek levert voortschrijdend inzicht in factoren die bepalend zijn voor psychische gezondheid en het onderwerp krijgt steeds meer aandacht: het aantal boeken, documentaires, ondersteunende apps en vernieuwende zorgvormen neemt gestaag toe. Opvallend is dat ervaringsverhalen hierbij een onmiskenbare hoofdrol spelen. Hierin schuilt een schat aan kennis van al die mensen die weten wat het betekent om psychische problemen te hebben, wat mensen nodig hebben en wat we kunnen doen om problemen te voorkomen en onze samenleving psychisch gezonder maken. Deze ervaringskennis verzamelen, analyseren, verspreiden en doelgericht inzetten voor onze droom: dat is wat MIND de komende vijf jaar gaat doen. Met een open mind gaan we een proces van bewustwording en vernieuwing aanjagen en nodigen we iedereen uit om met ons mee te doen. Want alleen met elkaar kunnen we het verschil maken. Samen de psychische gezondheid verbeteren: begin bij MIND!

 

 

 

 

500.00 verlies, Korrelatie bezuinigd, teveel salaris directeur, geen grip op verbeteringen
Saul werpt op Valentijnsdag een blik op de jaarrekening 2018 van MIND….

(13.02.2020)


Paul: Goeiedag! Kom jij effe binnen. Wat is er gebeurd man?
Saul: Het is ongelofelijk!
Paul: Wat?
Saul: Ik heb Valentijnspost.
Paul: Leuk. Van wie?
Saul: Weet ik niet.
Paul: Hoezo, weet ik niet?
Saul: Zoals ik zeg. Ik heb een document ontvangen, maar er staat niet bij van wie.
Paul: Waar is het gepost dan?
Saul: Uhm, effe kijke. In Amersfoort.
Paul: Zou het iemand van die ene organisatie zijn?
Saul: Geen idee, zou kunnen, maar maakt me niet uit. Ik hou niet van anoniem.
Paul: Wat staat erin?
Saul: Het gaat over een stiekem opgenomen gesprek. Alle namen zijn doorgestreept.
Paul: Dus daar ben je zo opgewonden over. Daar wil je het over hebben?
Saul: Nee joh! Ik heb naar de jaarrekening 2018 van MIND gekeken.
Paul: Ok. Eerst maar koffie dan?
Saul: Graag en sterk.
Paul: Vertel.
Saul: Nou, ze hebben ongeveer 5.5 miljoen euro binnengehaald.
Paul: Knap. Flink bedrag.
Saul: Nee, dat is niet alles. Allerlei andere inkomsten voor projecten enzo staan er niet in.
Paul: Hoe kom je daarbij? Stond dat in dat opgenomen gesprek?
Saul: Weet ik niet. Heb ik nog niet doorgenomen.
Paul: Met dat geld kan veel hulp en steun worden geboden.
Saul: Had je gedacht. De echte steun van Korrelatie is met 20.000 gekort.
Paul: Waarom?
Saul: Om het tekort van bijna een half miljoen te dekken.
Paul: Dan kom je met 20.000 niet ver.
Saul: Er zijn ook mensen ontslagen, vier geloof ik. En andere bezuinigingen nog.
Paul: Nou, dan zal het nu wel goed lopen.
Saul: Helemaal niet.
Paul: Hoe weet jij dat?
Saul: Dat zegt de directeur bestuurder zelf. Ze is goed voor 115.000 excl. Kosten.
Paul: Jaja. Laat dat salaris, aar even zitten. Wat zegt ze dan.
Saul: Ze zegt dat allerlei maatregelen niet het gewenste effect hebben opgeleverd.
Paul: And that means?
Saul: Ze dekt zich in voor de tekorten die in 2019 misschien ook gaan ontstaan.
Paul: Dus een deel van het geld dat je als donateur afdraagt gaat op aan tekorten en falen?
Saul: Zoiets ja. Maar er is nog iets. En dan nog iets.
Paul: Koekje erbij? Ok, begin dan maar met dat eerste iets.
Saul: Van die 5,5 mio. Wordt 2,4 mio uitgegeven aan buro, personeel, externen en ‘onkosten’.
Paul: Dat is bijna de helft. Dat meen je niet.
Saul: Ja, go…. Ik geef daar echt mijn geld niet aan. Het zijn bedriegers.
Paul: Hoho, het is Valentijnsdag. Misschien werken ze wel heel hard op dat bureau.
Saul: Vast wel, maar ze moeten het met 17,5 FTE doen, exclusief externe hulp dan.
Paul: Ze hebben toch ook Korrelatie en een aantal patiëntenverenigingen ingelijfd.
Saul: Dat levert geen mensen op, wel directe en indirecte inkomsten voor de etalage.
Paul: Etalage?
Saul: Ja MIND is een etalage. Het echte werk ligt bij de vrijwilligers van de verenigingen en korrelatie.
Paul: Dus 17,5 FTE en externe bureaus staan voor 2,4 mio aan kosten? Kan toch niet kloppen?
Saul: Eigenlijk wel. Op die groep zijn kosten, huisvesting, uitbesteding en andere kosten afgestemd.
Paul: Je zal wel niet goed gelezen hebben.
Saul: Is dat een Valentijnsgedachte?
Paul: Nee hoor, grapje. En wat was dat tweede iets?
Saul: O ja. Die is ook leuk. Voormalig directeur Gorter, met de stille trom plotseling weg in 2019.
Paul: Ja en? Dat is toch die man die nu op uurtje/factuurtje bij MedMij werkt?
Saul: Ja. Hij was goed voor 114.806 euro in 2018 excl. allerlei vergoedingen voor onkosten.
Paul: Zo, dat is niet mis.
Saul: Nee, maar MIND heeft dat allemaal conform de regels uitgekeerd, zeggen ze in de jaarrekening.
Paul: Nou, dat is toch correct.
Saul: Dacht je. Hij heeft in 2018 500 euro te veel ontvangen, dat heet een overschrijding.
Paul: Dat mag niet.
Saul: JAWEL! Ze hebben een regeltje gevonden dat overschrijding toestaat.
Paul: Klinkt toch allemaal wel erg op de helling zitten. En dat van geld van donateurs.
Saul: Precies. Je zou toch anders verwachten van zo’n man, die ook nog aardig wat bijbaantjes heeft.
Paul: Ja, ik zou denken dat hij dat bedrag terugstort.
Saul: Forget it! Hij heeft toch gecasht conform de (overschrijdings)regel.
Paul: Valt me toch tegen. Zo veel verdienen en werken bij MIND die zegt een goed doel te dienen.
Saul: Moet jij als hulpvrager eens proberen: Beste mijnheer Belasting, ik kreeg te veel, maar ja.
Paul: Maar ja wat?
Saul: Ik doe een beroep op de overschrijdingsregel.
Paul: Zou die mevrouw Ter Avest dat wel terugbetalen denk je.
Saul: Nou, je verwacht het niet van mij, maar ik denk dat zij dat wel zou doen.
Paul: Nog iets?
Saul: Ja, ik hoorde dat die Bert Stavenstuiter of Stavenuiter van Ypsilon kandidaat-directeur was.
Paul: Wat een roddel zeg. Van wie hoorde je dat? Van je Valentijnaanbidder/ster?
Saul: Zeg ik niet. Hij zou tot twee keer toe zijn afgestuiterd.
Paul: Is die Bert wel een betrokken man?
Saul: Weet ik niet. Hij werpt zich wel overal op als verdediger van MIND, ook ongevraagd.
Paul: Klinkt wel als een gemotiveerde kandidaat. Actie beginnen: Zadel Stavenuiter tot Ruiter?
Saul: Volgens mij is er al een nieuwe directeur. Ook een vrouw.
Paul: Dus er is een directeur-bestuurder en een directeur bij MIND?
Saul: Ja denk het wel.
Paul: Zou een mooie bezuiniging zijn in plaats van Korrelatie korten.
Saul: Jij wordt nog eens een scherpe analist, Valentijn!

 

 

 

 

Saul en Paul kletsen bij over composteerbaar plastic, patientveiligheid en een patser.....


Onafhankelijke Medmij bestuurder? Veilig en betrouwbaar? (12 febr. 2020)


Paul: Goedemorgen Saul. Wat kijk je pittig.
Saul: Pittig? Hoe ziet dat eruit als je pittig kijkt?
Paul: Nou ja, alsof je iets hebt ontdekt en dat graag kwijt wil.
Saul: Klopt wel een beetje. Gaat over onafhankelijk.
Paul: Onafhankelijk? Hoezo?
Saul: Die term wordt snel en graag gebruikt in zorgland.
Paul: Zodat de zorgconsument zich veilig kan voelen?
Saul: Precies. Maar ik zet daar meestal een groot vraagteken bij.
Paul: Je gelooft het niet?
Saul: Nee en daar wil ik het graag even over hebben.
Paul: Med mij, ik bedoel met mij?
Saul: Ja. Op de site van Medmij*) staan 2 onafhankelijke bestuurders.
Paul: Ja, ene Gorter en ene Hooghiemstra? Allebei ingehuurd.
Saul: Die Gorter kennen we toch wel? Van Stichting Benchmark en van MIND.
Paul: Inderdaad, hij ging namens MIND-akkoord met iets dat verboden is.
Saul: Hij stemde in met het onveilig delen van gegevens van patiënten.
Paul: En die is nu de baas van MedMij?
Saul: Ja. Kijk hieronder eens naar de beschrijving die MedMij van zichzelf geeft.
Paul: Loze woorden die argwanend maken en helemaal niets garanderen.
Saul: Het zijn toch walgelijke pretenties op basis van schijnveiligheid.
Paul: Nou nou. Effe dimme weer. Ze bedoelen het vast goed.
Saul: MedMij staat voor veilig en betrouwbaar, zegt Gorter. Jaja, wie gelooft die…
Paul: Kan hij dat wel garanderen?
Saul: Hij werkt er als zelfstandig adviseur voor anderhalve dag per week**)
Paul: Wat verdient dat nou? Zijn LinkedIn profiel zegt trouwens niets over empathie.
Saul: Heb ik gevraagd aan MedMij. Wil je dat echt weten?
Paul: Nou nee. Maar hij heeft zich raar opgesteld in patientveiligheid, en nu?
Saul: En nu weer op de hoogste plek in dat zelfde domein. Dat kan toch niet.
Paul: Als zo iemand zegt: het is veilig, dan geloof je dat bij voorbaat niet.
Saul: Nee zeker niet. Bovendien gaan die gegevens over zoveel schijven en instanties…..
Paul: Hebben hulpvragers wel enig idee van dat kluwen instanties dat boven hun hoofd hangt?
Saul: Nee. Vandaar ook dat er geen kritische vragen worden gesteld. Men weet het niet!
Paul: MedMij reikt ook een label uit aan zorgaanbieders en professionals?
Saul: Tja, we weten wel hoe het gaat met labels. Die blijken vroeg of laat volkomen fout.
Paul: Ik moet denken aan die Tv-uitzending De Monitor van maandag 10 februari.
Saul: Over het label ‘volkomen composteerbaar plastic’. Een grote leugen. Kan hier ook zomaar.
Paul: Is er trouwens wel toezicht op die stichting MedMij?
Saul: Zeker. Kijk maar hieronder***).
Paul: Hee, daar hebben we MIND weer.
Saul: Dat vind je opmerkelijk? Nee hoor, patientenkoepels zijn ideale ‘partners in crime’.
Paul: Je blijft er toch mee bezig, he? Met MIND en zo.
Saul: Nou ja, ik kom ze altijd weer tegen als er iets is waar je grote vraagtekens bij kan zetten.
Paul: Dus je kan er niets aan doen dat je ze noemt?
Saul: Jawel, ik kan het ook verzwijgen.
Paul: Nee, dat is niet goed.
Saul: Zie je nou wel!
Paul: Nog even: ik zie ook Eric Gerritsen staan, die is nu toch een hoge ome bij VWS?
Saul: Ooit riep hij jeugdzorgwerkers op om door de brievenbus van de minister van VWS te plassen.
Paul: Echt? Wat een patser zeg. Maar je komt wel weer goed terecht blijkt.
Saul: Ja zeg dat wel. Ik was erbij in Amersfoort toen hij opriep tot die ‘buitenparlementaire actie’.
Paul: Nog koffie?
Saul: Doe nou maar even iets sterkers.


*) Website MedMij: Een leven lang wordt op allerlei plekken informatie over jouw gezondheid opgeslagen. Medmij gaat ervoor zorgen dat iedereen die dat wil kan beschikken over zijn gezondheidsgegevens in een persoonlijke gezondheidsomgeving. MedMij is dé Nederlandse standaard voor het veilig uitwisselen van gezondheidsgegevens tussen jou en zorgprofessionals. Dat geeft rust en regie. Als jij en jouw behandelaar goed geïnformeerd zijn, kun je samen tot de best passende zorg komen.
**) LinkedIn profiel Ronald Gorter: Interested in - policy making in health care - all things regarding health care - fundraising & marketing - scientific research and innovation - internet communication & marketing - business deals. Specialties: financial and general management, policy making and advocacy, marketing and fundraising, health care, science, philosophy.
***) Dianda Veldman (Patiëntenfederatie Nederland, voorzitter), Erik Gerritsen (Ministerie van VWS), Marjolein Tasche (NVZ), Reinier Bax (KNMP), Jeroen Kleinjan (Actiz), Rob Dijkstra (NHG, namens eerstelijnspartijen), Han Tanis (Achmea, namens ZN), Manon Vanderkaa (KBO-PCOB), Lex de Grunt (GGZ Nederland) en Cisca Goedhart (MIND).

 

 

 

 

 


AKWA GGZ overtreedt Privacywet met verwerken persoonsgegevens patiënten;

MIND zat erbij… maar laat dat liever niet weten

(11 febr. 2020)

Paul: Kom verder Saul. Dank voor je brief. We gaan dus weer samen iets doen. Fijn!
Saul: Ja. En ik heb meteen al een punt ook.
Paul: Nu al? MIND zeker?
Saul: Nee of eigenlijk ook weer wel. Ze verkwanselen instemming van patiënten, blijkt weer..
Paul: Nou nou. Daar ga je weer. Hou je een beetje in. Waar wil je het over hebben?
Saul: Ik heb het over een berisping van de AP*) aan de AKWA GGZ**).
Paul: Een berisping? Waarvoor?
Saul: Het ontduiken van de Privacywet. verwerken van persoonsgegevens over de gezondheid.
Paul: Die AKWA GGZ is de opvolger van SBG***)? Die ging toch al over de schreef?
Saul: Klopt. Ze hebben gewoon voortgezet wat die stichting al deed.
Paul: Gegevens van patiënten niet veilig gesteld en toch verwerkt, bedoel je?
Saul: De AP heeft dat indertijd al verboden, maar het is toch gewoon voortgezet door AKWA GGZ.
Paul: En daar hebben ze nu een berisping****) voor gekregen?
Saul: Ja, in december vorig jaar. Maar ik denk dat jij daar niks over hebt gehoord.
Paul: Nee. Had dat dan gemoeten?
Saul: Je zou toch denken dat een organisatie die gaat over patientveiligheid zich dat zou aantrekken.
Paul: Ja en?
Saul; AKWA GGZ heeft er niets over gepubliceerd. Doodgezwegen dus.
Paul: Heeft AP geen publicatieplicht opgelegd. Dat kregen we al kranten toch ook als er iets mis was?
Saul: Journalisten zijn makkelijker te pakken dan bestuurders van koepels en stichtingen.
Paul: Wie zitten er dan in die Alliantie?
Saul: Let op: onder andere GGZ Nederland, LV POH-GGZ, LVVP, Platform MEER GGZ, MIND, en ZN.
Paul: Heeft MIND daar dan mee ingestemd namens ‘de’ patiënten?
Saul: Ja. Dat deden ze bij de SBG ook al.
Paul: Ze gaan akkoord met schending van persoonsgegevens van patiënten? Kan ik bijna niet geloven.
Saul: Toch wel. Volgens de privacywet verboden. Mind you!
Paul: Misschien hebben ze niet goed opgelet.
Saul: Denk het niet. Hun bestuurder Ronald Gorter zat er bij, toen het nog SBG betrof.
Paul: Misschien hebben ze bij de oprichting van AKWA GGZ dan even niet opgelet?
Saul: Je bent echt naïef. MIND bestuurder Van Minnen zit in de Raad van Toezicht van AKWA GGZ.
Paul: Misschien heeft MIND wel gedacht dat het allemaal niet zo’n vaart zou lopen?
Saul: Kan zijn. Ik vermoed dat ze het niet echt kon schelen. MIND is een etalage, geen zorgaanbieder.
Paul: De AKWA Kwaliteitsraad heeft toch een onafhankelijk voorzitter? Die zou toch…?
Saul: Ja. Aart Schene, Hoofd Psychiatrie Radboud Nijmegen. Maar die man is zo druk.
Paul: Kom op, geen bashing. Hij heeft misschien wel twijfels geuit.
Saul: Kan zijn. Ik vind het onbestaanbaar dat een patientenkoepel als MIND dat allemaal laat gaan.
Paul: Ja, dat is zo. AKWA heeft niets gepubliceerd. MIND ook niet. Dat zou je toch verwachten.
Saul: Tja, de slager of de bakker zetten ook geen bedorven waar in hun etalage.
Paul: Maar een patiëntenorganisatie moet toch juist belangrijke informatie delen?
Saul: Hoe dan ook, al die organisaties in AKWA GGZ laten helemaal niets horen over de AP uitspraak.
Paul: Ja, tuurlijk, dat is niet goed. Maar patientveiligheid is in gevaar gebracht. Dan zou MIND toch….?
Saul: En dan zeg jij dat ik negatief ben over MIND?
Paul: Koffie nog?
Saul: Ja doe maar.
Paul: Volgende keer niet over MIND?
Saul: Ok, jij je zin.
Paul: Waar dan wel over?
Saul: Misschien over Medmij.
Paul: Ok, mooi.
Saul: Hahaha. Daar kom je MIND ook weer tegen. Sorry hoor😊

*) Autoriteit Persoonsgegevens
**) Alliantie kwaliteit in de geestelijke gezondheidszorg
***) Stichting Benchmark
****) De verwerking van bijzondere persoonsgegevens, zoals gezondheidsgegevens, is volgens de privacywet verboden. De AP concludeert dat SBG en Akwa GGZ zich niet kunnen beroepen op een wettelijke uitzonderingsgrond voor dit verbod, omdat SBG en Akwa GGZ geen instellingen voor gezondheidszorg of maatschappelijke dienstverlening zijn. Dit betekent dat het voor deze organisaties verboden was de gegevens te verwerken.

 

 

 

Ze gaan (weer) digitaal (tekeer): MINDyou! 11- febr. 2020
Saul en Paul schrijven elkaar een brief: alsjeblieft, laten we het weer doen!!!


Beste Paul,
Ik heb je gemist of eigenlijk heb ik ‘het’ gemist. In de jaren 2016 en 2017 hebben we samen 26 columns gemaakt onder het motto MINDyou. Je stopte ermee omdat je met pensioen ging in april 2017. Dat heb ik nooit begrepen en ook je verklaring voor die beslissing heb ik regelrecht in de prullenbak gedeponeerd. Je kletste uit je nek, zoals zo vaak. Maar verdomme, wat was het mooi als je weer met je cynische, afhoudende en vooral niet-ter-zake-doende vragen kwam. Gericht aan en gericht op mij. Altijd vond je dat ik te ver ging. Altijd vond je mijn taalgebruik buitenissig. Je vond dat ik mensen beledigde, dat ik die etaleurs van MIND onheus framede. En toch, en toch mijn beste: er kwam steeds een column! En geef toe: zo af en toe was mijn journalistieke onderzoek van zodanige impact dat menige bestuurder, politicus en ambtenaar moest erkennen dat ik ‘een punt’ had. Ik weet al wat je gaat zeggen: wat heeft het opgeleverd? Dat is weer typisch zo’n retorische en venijnige vraag. Niemand kan die beter aan mij voorleggen dan jij. En misschien heb je gelijk, maar mijn beste, ik vraag je: laten we weer samen aan de slag gaan. Het hoeft niet alleen MIND te betreffen. Er zijn inmiddels al heel wat meer van die etalage organisaties in de ggz komen aanzetten. Daar kunnen we toch ook naar kijken? Ik vraag je: maak samen met mij de MINDyou Tribute?!
Met collegiale, voor mijn part gepensioneerde groet,
Saul.

PS Had jij niet ook laatst een spreuk van de Dalai Lama op je Facebookpagina? Iets van: Als je denkt dat je te klein, te onbeduidend bent om het verschil te maken, probeer dan maar met een mug in je kamer in slaap te komen? Zoiets? Nou, ik was die mug.


Beste Saul,
Je brief is geen verrassing. Dat wil zeggen: ik zag ‘m aankomen. Sinds april 2017 eigenlijk. Je drang om dingen aan de kaak te stellen, was en is en blijft groot. Daar twijfel ik helemaal niet aan. Je wil de etaleurs in de ggz etalage als ontklede paspoppen neerzetten. Dressing up is niet jouw ding om het zo maar even te zeggen. Ok, ik snap het. Moet ik daaraan meewerken. Moet ik weer de discussies met jou gaan voeren over wat je wel of niet kan zeggen, of je wel of niet zeker weet wat je meent te weten, of je je verbaal hebt te gedragen?
Nee, daar heb ik eigenlijk geen zin meer in. Aan de andere kant heb altijd veel waardering en collegiale bewondering gehad voor je professionele zoekwerk, voor je integere manier van werken, voor je onafhankelijke stellingname, voor je dappere houding (ook al was er wel eens een bestuurster die intern had aangegeven dat ze je via de rechter tot de (lees: haar) orde wilde roepen. Die vakmatige verbondenheid met je is misschien toch sterker dan ik dacht. Tenminste, nu ik het zo aan je schrijf, moet ik het misschien toch een kans geven. Maar wel onder enkele strikte voorwaarden: je gaat niet beledigen en je gedraagt je verbaal. Ok? Nou, laten we het een seizoen gaan proberen. We zetten weer de website MINDyou op en we kijken zo tegen de zomer of we allebei blij zijn met wat we schrijven en lezen. Ok?
Met collegiale en gepensioneerde groet,
Paul.

PS IK heb ook ooit een andere spreuk van de Dalai Lama op mijn Facebookpagina geplaatst: ‘Het is zeer zeldzaam of bijna onmogelijk dat een gebeurtenis alleen maar negatief is als deze van alle kanten wordt bezien.’ Jij bent dus een kant en samen zijn we twee kanten, dus dat moet lukken, zou ik zeggen.